FreeCinema

Follow us

ΟΣΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΕΟΙ (2015)

(WHILE WE'RE YOUNG)

  • ΕΙΔΟΣ: Κοινωνική Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Νόα Μπάουμπακ
  • ΚΑΣΤ: Μπεν Στίλερ, Ναόμι Γουάτς, Άνταμ Ντράιβερ, Αμάντα Σάιφριντ, Τσαρλς Γκρόντιν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 97'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: SEVEN FILMS / ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Σαραντάρηδες και άτεκνοι, ο Τζος και η Κορνίλια συνειδητοποιούν με ρεαλισμό πως δεν είναι πια νέοι και ο «χαμένος χρόνος» του γάμου τους δεν κερδίζεται ξανά με κανέναν τρόπο. Μπορεί η γνωριμία με ένα νεαρό ζευγάρι hipsters να τους «εμφυσήσει» με ενέργεια και ζωντάνια ή η αντιγραφή του τρόπου ζωής του θα είναι ένα ακόμη χειρότερο λάθος;

Πόσο άσχημο είναι το να μεγαλώνουμε; Ακόμη κι αν πιστεύουμε πως έχουμε βρει κι έχουμε πατήσει το «pause» της ωρίμανσής μας σε τούτη τη ζωή. Στα σαρανταφεύγα τους, ο Τζος και η Κορνήλια είναι υποχρεωμένοι να κοιτάξουν κατάματα την πραγματικότητα. Άφησαν (ή έχασαν) πολλά πίσω τους. Και ο χρόνος δεν γυρνάει αντίστροφα. Παιδί δεν μπορούν να κάνουν, πια. Θα γερνάνε έτσι, μόνοι, σχεδόν ανεπιθύμητοι κι από τους φίλους τους, που αποκτούν το πλήρες «πακέτο» των οικογενειακών υποχρεώσεων και οι καθημερινές τους ανάγκες δεν συμβαδίζουν με την «εργένικη» ζωή εκείνων. Αληθινός τρόμος!

Ο Νόα Μπάουμπακ ξέρει πολύ καλά… τι γράφει. Είναι συνομήλικος των ηρώων του, έχει γεννηθεί στο Μπρούκλιν, ξέρει τους ανθρώπους της Νέας Υόρκης, τους έχει ζήσει, γνωρίζει κώδικες και ψυχισμούς. Σαφώς και δηλώνει την αγάπη του προς το σινεμά του Γούντι Άλεν. Αλλά έχει τις δικές του αγωνίες, τα δικά του δημιουργικά και καλλιτεχνικά άγχη. Έρχεται από μια φιλμογραφία μόλις 7 ταινιών. Δεν έχει κατακτήσει τη γνώση που προσδοκά, κυρίως ως κινηματογραφιστής. Αλλά και σεναριακά, έχει τόσο πολλά να πει, που εδώ κάπου χάνει τον έλεγχο. Το «Όσο Είμαστε Νέοι» ξεκινά σαν μια γουντιαλενική κομεντί, με μια βασική διαφορά: δεν ψάχνει για γκόμενα! Το πρωταγωνιστικό ζευγάρι της ταινίας έχει κατασταλάξει σε αυτό, το σεξ δεν αποτελεί αιτία νευρώσεων και η αίσθηση του ανολοκλήρωτου δεν περιστρέφεται γύρω από αυτό. Η απουσία ενός παιδιού είναι το «τραύμα» εδώ. Ενός παιδιού που και οι δύο άργησαν να θυμηθούν πως θα ήθελαν αλλά και του ίδιου του «παιδιού» που αισθάνονται πως δεν άφησαν ποτέ τους. Ο Τζος και η Κορνίλια, όπως και σχεδόν όλοι μας, θα ήθελαν τα νιάτα να ήταν… για πάντα. Και, φυσικά, αυτά τους έχουν αποχαιρετήσει προ πολλού…

Για ένα ζευγάρι νέων ανθρώπων, όμως, αυτοί οι δύο ανήκουν σε μια «ελίτ» που τα κατάφερε. Μερικοί από αυτούς, δε, θέλουν τόσο πολύ να τους μοιάσουν. Να τους «αντιγράψουν» αν είναι δυνατόν. Η hip ανεμελιά του Τζέιμι και της Ντάρμπι, λοιπόν, είναι αυτό που ποθούν (μαζί με τα νιάτα τους, πάντοτε) ο Τζος και η Κορνίλια, με τους πρώτους να φλερτάρουν με όσα τους έχει «χαρίσει» η μέχρι σήμερα ζωή τους, φαινομενικά αβίαστα. Τα δύο ζευγάρια έλκονται από τα κατορθώματα της κάθε γενιάς, αντίστοιχα. Αλλά η νιότη τέμνει τις διεκδικήσεις και τα όνειρά τους. Ο Ματ Τζόνσον το έλεγε μια χαρά στο «Jealous of Youth». Ο Μπάουμπακ, ως διανοούμενος του Μεγάλου Μήλου, βέβαια, προτιμά για cultural reference να ανοίξει το φιλμ με έναν διάλογο από τον «Αρχιμάστορα Σόλνες» του Ίψεν, ο οποίος δεν «δαιμονοποιεί» τη νέα γενιά. Μας καλεί να ανοίξουμε την πόρτα και να την υποδεχτούμε φιλόξενα. Μας μοιάζει, άλλωστε. Μας ανακυκλώνει. Παίρνει τα δικά μας «σκουπίδια» του πολιτισμού και της εξέλιξης και τους δίνει ζωή εκ νέου. Μέχρι να αλλάξει ταξική κλίμακα και να… μεγαλώσει.

Ο Τζος βασανίζει την ιδέα ενός ντοκιμαντέρ εδώ και μια δεκαετία, ο Τζέιμι σκαρφίζεται μια χαζή ιδέα από τα social και μέσα σε λίγες εβδομάδες έχει ολοκληρώσει το δικό του! Το μεν ζευγάρι παρασύρει το άλλο σε συμπεριφορές, γούστα, νέες εμπειρίες. Τα πάντα μοιάζουν με ένα πάτημα του refresh. Οι ταυτότητες όλων τους, όμως, «μεταλλάσσονται», δεν εξελίσσονται. Και η ροή των πραγμάτων μοιάζει με μια λούπα, από την οποία η ηθική ξεχειλώνει επικίνδυνα, χαλαρώνει σα να μην έχει λόγο ύπαρξης.

Τα μπλέκει ο Μπάουμπακ. Τον συσχετισμό fiction με ντοκιμαντέρ, την τρομακτική αίσθηση του χαμού της νιότης ή εκείνη των επόμενων γενιών που με θράσος έρχονται να στραγγίξουν ότι γέννησε ο δυτικός πολιτισμός. Την κόντρα ανάμεσα στο τεχνολογικά εξελιγμένο και το «δεύτερο», το παλιακό που παραπετάμε με την πρώτη… καταναλωτική ευκαιρία. Την ανθρωπολογική, ιστορική και πολιτιστική μνήμη απέναντι στην αναζήτηση… δικτύου wi-fi. Τον φθόνο για «αυτό» που μας λείπει. Από έναν δημιουργό που ως γραφή, συχνά, ναρκισσίζει. Και θέλει να είναι και λίγο από Άλεν και λίγο από Μάικ Νίκολς, άντε ας βάλουμε και τον Τζέιμς Λ. Μπρουκς, για να είμαστε πιο κομπλέ.

Η αδυναμία του, πέρα από το προφανές μπέρδεμα και τον σεναριακό αποπροσανατολισμό; Δεν ξέρει τόσο καλά την κωμωδία. Μερικές από τις ατάκες του αντέχουν, αλλά το point of view που έχει για τη ζωή είναι λίγο πιο ωμά σαρκαστικό από αυτό που θα επιθυμούσες για να γελάς περισσότερο συχνά με το φιλμ. Σε αγγίζει, σε διασκεδάζει, σε κάνει να θαυμάζεις τις πιο έντονες αναλαμπές εξυπνάδας του, σε κάνει να θέλεις να σταματήσεις το ίδιο το έργο και να μιλήσεις για τη δική σου ζωή, τις δικές σου ήττες της ενηλικίωσης, της ανευθυνότητας, των ενοχών. Ξέρεις, είναι το είδος του σινεμά που σε αφήνει να σκέφτεσαι κιόλας! Κι ας μην είναι τέλειο το «Όσο Είμαστε Νέοι».

Τι μένει στο φινάλε; Μια αποσαφήνιση του τι δεν λειτούργησε στο φιλμ (γιατί δεν ήσουν εδώ, Γκρέτα Γκέργουιγκ;), αλλά και μια συναισθηματική τιμιότητα απέναντι στον θεατή, που έχει τα κότσια να κάνει την αυτοκριτική του και να κατανοήσει ότι και αυτός προέρχεται από το ίδιο «καλούπι» του θνητού βίου. Δεν θα σε καθησυχάσει στο δρόμο προς την έξοδο, δεν θα σε έχει κάνει να αισθάνεσαι… νεότερος, αλλά σου δίνεται αυτή η κάποια ευκαιρία να βγεις… καλύτερος άνθρωπος. Είναι θέμα ταύτισης. Θα το καταλάβεις.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Δεν είναι «Frances Ha». Η ιστορία δεν είναι τόσο δελεαστική, η υποπλοκή με το ντοκιμαντέρ εξελίσσεται άνισα, το φιλμ βάζει πολλούς στόχους και όλοι μαζί δεν καταλήγουν στο επιδιωκόμενο σημείο. Αλλά είναι ένα ενήλικο σινεμά με ζουμερό περιεχόμενο και τροφή για το μυαλό, που δεν θα σε κάνει να μετανιώσεις για την επιλογή σου. Αν στην αρχή του έργου ακούσεις θεατή πλησίον σου να αναρωτιέται «Τι είναι αυτό το Σόλνες;» ή άλλαξε θέση ή πες του με τρόπο πως… ατύχησε. Αν έχεις συνηθίσει σε γαλλική ρομαντική κομεντί για το καλοκαίρι, θα ψάχνεσαι στην αξάν…


MORE REVIEWS

ΑΜΠΙΓΚΕΪΛ

Ασύνδετη ομάδα παρανόμων απάγει ανήλικη μπαλαρίνα, με τη φήμη ότι πρόκειται για την κόρη ζάμπλουτου ο οποίος θα δώσει ασυζητητί το τεράστιο ποσό των λύτρων που θα του ζητηθεί. Η μικρή Άμπιγκεϊλ, όμως, δεν είναι ένα κοινό, απροστάτευτο κοριτσάκι…

ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Σε ένα κοντινό, δυστοπικό μέλλον, η Αμερική σπαράσσεται από τον διχασμό ενός Εμφυλίου που έχει μετατρέψει τη χώρα σε αληθινή ζώνη πολέμου. Καθώς μία ισχυρή φατρία ανταρτών κατευθύνεται προς τον Λευκό Οίκο για να σκοτώσει τον Πρόεδρο, μία φωτορεπόρτερ και η ομάδα συνεργατών της αγωνίζεται να προλάβει να φτάσει στη Γουόσινγκτον πριν να είναι αργά.

DEMON SLAYER: KIMETSU NO YAIBA - HASHIRA TRAINING

Ο Τάνζιρο, ο Γκένια και η Νέζουκο καταδιώκουν έναν δαίμονα Ανώτερης Τάξης στα δάση του Χωριού Ξιφασκίας, με τον πρώτο ν’ αντιμετωπίζει ένα θανάσιμο δίλημμα. Βγαίνει κερδισμένος, αλλά δεν πρόκειται να χαρεί τη νίκη του, μιας και ο Άρχοντας Μούζαν θέλει να εκμεταλλευτεί εκείνη της «μολυσμένης» Νέζουκο έναντι του ήλιου!

MIA AND ME: Η ΤΑΙΝΙΑ

Όταν η Μία επιστρέφει στο παλιό εξοχικό σπίτι της οικογένειας με τον παππού της, η πέτρα στο μαγικό της βραχιόλι φωτίζει ξαφνικά - ένα κάλεσμα για βοήθεια! Μέσω μιας αστραφτερής πύλης, μεταφέρεται στον φανταστικό κόσμο των μονόκερων της Σεντοπίας. Εκεί συναντά τον μονόκερο Στόρμι και τον Ίκο, ένα ξωτικό από το Νησί Λώτους, το οποίο χρειάζεται απεγνωσμένα τη βοήθειά της. Ο Τόξορ, ένας αποκρουστικός κακός που μοιάζει με βατράχι, θέλει να κατακτήσει το νησί με μαύρη μαγεία.

ΕΝΑ ΦΛΙΤΖΑΝΙ ΚΑΦΕ ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ

Στα Τίρανα του σήμερα, ο Αγκίμ κι ο Γκεζίμ, κωφά και πανομοιότυπα δίδυμα αδέλφια που μοιράζονται την ίδια στέγη, ανακαλύπτουν πως οδηγούνται σταδιακά στην τύφλωση εξαιτίας μιας γενετικής ασθένειας.