FreeCinema

Follow us

ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΧΩΡΙΟ (2004)

(THE VILLAGE)

  • ΕΙΔΟΣ: Αλληγορία Τρόμου
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μ. Νάιτ Σιάμαλαν
  • ΚΑΣΤ: Μπράις Ντάλας Χάουαρντ, Χοακίν Φίνιξ, Έντριαν Μπρόντι, Γουίλιαμ Χερτ, Σιγκούρνι Γουίβερ, Μπρένταν Γκλίσον
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 108'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Μία σειρά από μυστηριώδη συμβάντα διαταράσσει την ενότητα ενός μικρού και εντελώς απομονωμένου χωριού, στην Πενσυλβάνια του 1897.

Με μία μονάχα λέξη, θα αποκαλούσα τον Μ. Νάιτ Σιάμαλαν μάγκα! Με την «Έκτη Αίσθηση» μας έκανε να τσιμπάμε τους διπλανούς μας για να πειστούμε ότι είναι ζωντανοί! Με τον «Άφθαρτο» έδωσε ανθρώπινη υπόσταση στη μυθολογία των υπερ-ηρώων των comics. Με τον «Οιωνό» (το μοναδικό του «παραστράτημα») έστειλε τα «Πουλιά» του Χίτσκοκ στο έξω διάστημα… Και τώρα υπογράφει μια ταινία που καταπατά τα όρια των κινηματογραφικών ειδών, σαν να σου λέει ότι με ένα οποιοδήποτε διαφορετικό φινάλε που θα μπορούσες να φανταστείς, το αποτέλεσμα θα οδηγούσε ολόκληρη την ταινία σε μία άλλη κατηγοριοποίηση! Αλλάξτε τα δεδομένα που ακολουθούν της σεκάνς εισόδου της Αϊβι (Χάουαρντ) στο δάσος και έχετε από ταινία επιστημονικής φαντασίας μέχρι μπεργκμανικό ψυχόδραμα! Κυριολεκτώ.

Πριν από αυτό το περίφημο φινάλε – έκπληξη (σήμα κατατεθέν του σκηνοθέτη), το οποίο καλό θα ήταν να μην αποκαλύψετε σε κανέναν για λίγο καιρό, το σενάριο του Σιάμαλαν ξετυλίγεται μέσα από μία πολυπλοκότητα ιστοριών, συναισθημάτων και κοινωνικών μηνυμάτων που ολοκληρώνονται μονάχα με τον επίλογο, δημιουργώντας την ανάγκη για συζήτηση και έναν κάποιο προβληματισμό ως προς το «αλληγορικό» του θέματος. Μην εκπλήσσεστε. Το «Σκοτεινό Χωριό» δεν είναι μία τυπική ταινία τρόμου, ούτε βασικός στόχος της είναι να σας κάνει να τρομάξετε. Η ιστορία αυτής της μικρής κοινότητας ανθρώπων που ζουν αποκομμένοι από τον «έξω» πολιτισμό, στα 1897, κρύβει πιο ουσιαστικά μυστικά από την απειλή των τεράτων (;) που κατοικούν στο δάσος, μετατρέποντάς το σε απαγορευμένη γη. Απηυδισμένοι από την κοινωνική παρακμή και τη βία των πόλεων, οι πρεσβύτεροι ήταν εκείνοι που δημιούργησαν το Κόβινγκτον, ένα χωριό που δε γνώρισε ποτέ τι θα πει θρησκευτική πίστη και χρήμα ως μέσο συναλλαγής. Για τον Σιάμαλαν αυτά τα δύο είναι τα μεγαλύτερα εγκλήματα της ανθρωπότητας και είναι τα πρώτα στοιχεία που θα πρέπει να σας υποψιάσουν για τους κοινωνικούς συμβολισμούς του φιλμ, ασχέτως χωροχρόνου.

Η πρώτη ώρα κυλά σχεδόν βαρετά, καταγράφοντας σκηνές από τη ζωή στο χωριό αλλά και την διαρκώς εντεινόμενη απειλή που έρχεται από το δάσος. Ο Σιάμαλαν δεν αποκαλύπτει το παραμικρό για τη φύση των πλασμάτων που κρύβονται εκεί, παίζει με αρχέγονες φοβίες, προκαλεί μερικά έξυπνα τινάγματα για να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή και τον στρέφει σταδιακά προς το μυστήριο της πλοκής, παραπλανώντας τον (μερικώς) για να κρατάει τα ηνία στο παιχνίδι που στήνει. Η μαστοριά στη σκηνοθεσία φτάνει σε επίπεδα επιδειξία (μια σεκάνς μαχαιρώματος σε αφήνει σύξυλο με τον λυρισμό της), το flirt με ευρωπαϊκά καλλιτεχνικά πρότυπα είναι εμφανές (η αυστηρότητα και η αφαιρετικότητα του σκανδιναβικού σινεμά, για παράδειγμα) και μια δόση ανατριχίλας αλά «Blair Witch Project» προστίθεται σαν κερασάκι από αισθητικής άποψης. Η δεύτερη ώρα χαρακτηρίζεται από την έντονη κόντρα του σκηνοθέτη Σιάμαλαν με τον σεναριογράφο Σιάμαλαν ως προς την ευελιξία της αφήγησης, με το σασπένς να λειτουργεί αψεγάδιαστα σε ψυχολογικό επίπεδο. Υπάρχουν οι εύκολες στιγμές τινάγματος και μερικών ουρλιαχτών, αλλά η μαγεία όλη κρύβεται στην τελική ανατροπή και στο ρίσκο του δημιουργού να επιλέξει κάτι τόσο σοβαρό και ορθολογιστικό, αντί της όποιας τρελής φαντασίωσης. Εκεί θα τσινήσουν κάποιοι θεατές… λιγότερο ώριμοι με την ιδέα του τι έβλεπαν τόση ώρα.

Λυπάμαι που το μυστικό πρέπει να κρατηθεί, γιατί αυτό το φινάλε είχε πολύ «ζουμί» σε περιεχόμενο. Μοιραστείτε το με την παρέα σας μετά το τέλος της ταινίας. Και, σε τελική ανάλυση, ας συνειδητοποιήσουμε πως ο Σιάμαλαν πρέπει να… μισεί την κριτική! Γιατί πάντα μας αφήνει με αυτή την απαγορευμένη γεύση, καθώς γράφουμε για τις ταινίες του. Κι αν ανοίξεις το στόμα σου και κατευθύνεις το κοινό ή μαρτυρήσεις κάτι, γίνεσαι ο μαλάκας της υπόθεσης που καταστρέφει το fun της ταινίας! Αυτό, όμως, του δίνει και ένα επιπλέον ατού. Την αφορμή να επιστρέψουμε στη δουλειά του μετά από χρόνια και να τον κρίνουμε ολοκληρωτικά σαν δημιουργό. Είναι αυτό το χιτσκοκικό σαράκι που τον τρώει σε όλη του την καριέρα. Δεν κρύβεται διόλου αλλά και τονίζεται, μέσω των cameo εμφανίσεών του σε κάθε ταινία του (μια «κακή» συνήθεια του Βρετανού maître).

Κλείνοντας, εφιστώ την προσοχή στην ερμηνεία της πρωτοεμφανιζόμενης Μπράις Ντάλας Χάουαρντ, το μεγαλύτερο ταλέντο που εμφανίστηκε στο αμερικανικό σινεμά εδώ και χρόνια, και στις αριστουργηματικές συνθέσεις του Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ (τρέχοντας για Όσκαρ), που εξυψώνουν μία άριστη δουλειά συνόλου. Σαφώς, μία από τις σημαντικότερες ταινίες της χρονιάς.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το άνωθεν κείμενο είναι η κριτική που έγραψα το 2004, όταν το φιλμ διανεμήθηκε για πρώτη φορά στους ελληνικούς κινηματογράφους. Ήταν η αρχή της… κατρακύλας στην εμπιστοσύνη του μαζικού κοινού για το σινεμά του Σιάμαλαν, την επόμενη χρονιά η Ακαδημία το πρότεινε μονάχα στην κατηγορία της καλύτερης μουσικής, και για σχεδόν μία δεκαετία (κατόπιν) ο δημιουργός… βγήκε από τα νερά του. Παραδόξως, τα Cahiers du Cinéma τοποθέτησαν το «Σκοτεινό Χωριό» στο #2 των καλύτερων ταινιών εκείνης της χρονιάς! Σήμερα, το έργο εξακολουθεί να προκαλεί έντονες συζητήσεις και να διχάζει, με μεγάλη μερίδα των φανατικών του σκηνοθέτη να… παλεύουν με τον εαυτό τους για το αν είναι καλύτερο από τον «Άφθαρτο»! Ταυτίζομαι.


MORE REVIEWS

ΔΡΟΜΟΣ ΑΠΟ ΠΑΓΟ

Για να σωθούν οι εγκλωβισμένοι εργάτες ενός ορυχείου στον Καναδά, πρέπει να φτάσουν έγκαιρα στην περιοχή τρία φορτηγά που μεταφέρουν τα απαραίτητα εξαρτήματα. Ο δρόμος που τους χωρίζει, όμως, είναι στην πραγματικότητα μια τεράστια έκταση από πάγο, που ανά πάσα στιγμή μπορεί να σπάσει και να τους «καταβροχθίσει»!

ΞΑΦΝΙΚΑ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ #10: ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

Αφού συμπλήρωσε τη δέκατη επέτειό του τον περασμένο Ιούλιο, το ΞΑΦΝΙΚΑ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ επιστρέφει για μία extra εβδομάδα προβολών, αποχαιρετώντας τούτη την αγαπημένη περίοδο των θερινών σινεμά και του κλασικού ρεπερτορίου, στο διάστημα 16 - 22 Σεπτεμβρίου 2021, πίνοντας Βίκος Cola στο σινέ ΡΙΒΙΕΡΑ, με δεκατέσσερις λατρεμένους κινηματογραφικούς τίτλους.

ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΟΤΤΟ

Ο Όττο Ρεχάγκελ, η πρόσληψή του ως προπονητή της Εθνικής Ελλάδος και ο θρίαμβος στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Όπως τα έζησε αυτός, οι συνεργάτες και οι παίκτες του.

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΕΡΣΙΚΩΝ

Εβραίος κρατούμενος σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, σε μία απέλπιδα προσπάθεια ν’ αποφύγει τον βέβαιο θάνατο, ισχυρίζεται πως στην πραγματικότητα είναι Πέρσης! Για καλή του τύχη, ο διοικητής του επιθυμεί διακαώς να μάθει να ομιλεί… φαρσί. Ή μήπως η τύχη του δεν είναι και τόσο καλή;

CRY MACHO

Μεγάλη δόξα των rodeo στο παρελθόν, ο Μάικ Μάιλο εξακολουθεί να δαμάζει άλογα και να εκπαιδεύει αναβάτες στα βαθιά του γεράματα. Το πρώην αφεντικό του θα στραφεί σ’ εκείνον για βοήθεια, ζητώντας του να βρει τρόπο και να φέρει πίσω στην πατρίδα τον ανήλικο γιό του, ο οποίος ζει στο Μεξικό, σχεδόν «αιχμάλωτος» στα χέρια της μάνας του.