FreeCinema

Follow us

Η ΜΕΡΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ (2016)

(PATRIOTS DAY)

  • ΕΙΔΟΣ: Αστυνομική Περιπέτεια
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Πίτερ Μπεργκ
  • ΚΑΣΤ: Μαρκ Γουόλμπεργκ, Κέβιν Μπέικον, Τζον Γκούντμαν, Μισέλ Μόναχαν, Τζ. Κ. Σίμονς, Άλεξ Γουλφ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 133'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Το χρονικό της βομβιστικής επίθεσης στον Μαραθώνιο της Βοστώνης του 2013 και το κυνήγι για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των δραστών. Από τη μία οι τρομοκράτες, από την άλλη όλος ο αστυνομικός μηχανισμός και η αμέριστη συμπαράσταση των κατοίκων της πόλης.

Τρίτη σερί ταινία για τον σκηνοθέτη Πίτερ Μπεργκ, στην οποία ασχολείται με μια αληθινή ιστορία, αμερικάνικου (λιγότερο ή περισσότερο) πατριωτισμού, δημιουργώντας έτσι εύλογες απορίες για το κατά πόσον έχει αναλάβει κάποιου είδους εργολαβία. Έκανε την αρχή με το «Ο Μόνος Επιζών» (2013) και τον πόλεμο εναντίον των Ταλιμπάν στα εδάφη του Αφγανιστάν, συνέχισε με το «Deepwater Horizon» (2016) και την έκρηξη σε πλατφόρμα πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού, συνεχίζοντας την άτυπη τούτη σκυταλοδρομία του… based on a true story ηρωισμού, πιάνοντας μια πρόσφατη τρομοκρατική ενέργεια, σε ένα από τα ιστορικότερα αθλητικά γεγονότα του πλανήτη, τον Μαραθώνιο της Βοστώνης.

Ξεκινά εισάγοντας έναν-έναν τους χαρακτήρες του πολυπληθούς και αναγνωρίσιμου καστ (για να αντιλαμβάνεται εύκολα ο θεατής ανά πάσα στιγμή ποιος είναι τι), μέσω καθημερινών, άσχετων με τη βασική υπόθεση μικροεπεισοδίων, τα οποία λειτουργούν – υποτίθεται – ως κατάθεση διαπιστευτηρίων για το ποιόν τού καθενός τους. Μιας και οι εμπλεκόμενοι είναι πολλοί όμως, αυτή η διαδικασία τραβάει σε μάκρος, κάτι που έχει ως συνέπεια (μέχρι λίγο πριν από το μέσον της ταινίας, οπότε και σημειώνεται η βομβιστική επίθεση) το φιλμ να παρουσιάζει φανερά προβλήματα ρυθμού. Μπλέκει τους αληθινούς πρωταγωνιστές των γεγονότων με ένα φανταστικό πρόσωπο, στο οποίο όμως δίνει τον απόλυτα κεντρικό ρόλο της ιστορίας, θέλοντας ίσως με αυτόν τον τρόπο να εξάρει τη συμμετοχή του τοπικού πληθυσμού στο κυνήγι των δραστών, με τη μορφή του Βοστωνέζου χαμηλόβαθμου αστυνομικού Τόμι. Ο Μαρκ Γουόλμπεργκ, μόνιμος πρωταγωνιστής στις ηρωικές περιπέτειες του Μπεργκ, ξεσκονίζει την ντόπια προφορά του, προσθέτοντας και μια ιδέα ιρλανδικού accent (το οποίο ώρες-ώρες δείχνει να ξεχνά!), κάνοντας ό,τι ακριβώς έκανε ως ταπεινός εργάτης στις πλατφόρμες της ΒΡ στην άλλη περσινή του εμφάνιση υπό την καθοδήγηση του ίδιου σκηνοθέτη, μόνο που αυτή τη φορά ντύνεται με τη σκούρα μπλε στολή του αστυνόμου. Εκεί έσωζε όσους περισσότερους μπορούσε από την κόλαση της φωτιάς, εδώ είναι αυτός που σχεδόν καθοδηγεί τις ομοσπονδιακές έρευνες, αφού κατά έναν μαγικό τρόπο… βρίσκεται παντού! Ζει τη στιγμή της έκρηξης, μιας και έχει πιάσει πόστο στη γραμμή τερματισμού του Μαραθωνίου, παρηγορεί τους συγγενείς των θυμάτων στο νοσοκομείο, συλλέγει τις πρώτες πληροφορίες των αυτοπτών μαρτύρων από τον τόπο της επίθεσης, καταδιώκει τους υπόπτους, ενώ είναι ο πρώτος που καλείται από τον επικεφαλής των ερευνών για να δώσει τα φώτα του σε ό,τι έχει να κάνει με τον χάρτη της Βοστώνης, ώστε να συντονιστούν καλύτερα οι αστυνομικές έρευνες, αφού μάλλον μόνον αυτός γνωρίζει τόσο καλά την πόλη.

Με τα φώτα στραμμένα εξολοκλήρου σχεδόν στον Τόμι, φυσικό επακόλουθο είναι όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες να περνάνε και… να μην ακουμπάνε (με εξαίρεση ίσως τον μικρότερο εκ των δύο δραστών, των αδελφών Τσαρνάεφ, τον οποίο υποδύεται ο Άλεξ Γουλφ), χωρίς αυτό να χρεώνεται στο καστ, που τηρουμένων των αναλογιών δίνει καλές ερμηνείες. Καταφέρνει πάντως ο Μπεργκ, στο αμιγώς αστυνομικού θρίλερ κομμάτι του φιλμ του, να χτίσει σασπένς, παρά την εκ των προτέρων γνώση της κατάληξης της ιστορίας, μέσω καλογυρισμένων βραδινών αυτοκινητικών καταδιώξεων και βίαιων πιστολιδιών. Αποφεύγει τις πολλές πατριωτικές κορώνες, τύπου «εμείς οι καλοί ενάντια στους κακούς», αδυνατώντας όμως να εμβαθύνει σε οτιδήποτε έχει να κάνει με τα κίνητρα των δραστών ή το παρελθόν τους, παρουσιάζοντας μια σχεδόν γραφική ανάγνωση των σκοπών τους. Τον ενδιαφέρει η περίπου ντοκιμενταρίστικη καταγραφή των συμβάντων, με έμφαση στις ενέργειες εύρεσης των υπόπτων, το κάνει όμως με έναν πατενταρισμένο, άχρωμο τρόπο, στα πρότυπα της εγωκεντρικής χολιγουντιανής εκδοχής των «πραγματικών γεγονότων», αντί με τη διήγηση μιας τραγικής ιστορίας η οποία βρίθει αληθινού συναισθήματος και έγνοιας για τα θύματα που άφησαν πίσω τους οι βόμβες.

Αυτό το τελευταίο προσπαθεί να το επιτύχει πριν τους τίτλους τέλους, με την παράθεση αρχειακού υλικού, με συνεντεύξεις των επιζώντων, των τραυματιών, των αστυνομικών αρχών και λοιπών πρωταγωνιστών εκείνων των ημερών. Το κάνει εντελώς εκβιαστικά από τη μία, χειραγωγώντας τον θεατή στην εύκολη συγκίνηση, ενώ από την άλλη ακυρώνει σχεδόν όσα έχουν προηγηθεί, αφού αυτοί οι οποίοι ομιλούν και έζησαν τα όσα έγιναν από πρώτο χέρι (και θα έπρεπε να έχουμε γνωρίσει αληθινά τις δύο ώρες που προηγήθηκαν, ώστε να συμπάσχουμε μαζί τους), ουδέποτε υπήρξαν οι αληθινοί χαρακτήρες της «Μέρας των Ηρώων», αφού αυτό που ενδιέφερε (για μια άλλη φορά) τον Μπεργκ ήταν η αναγνώριση, η υπεροχή και ο ηρωισμός τού ενός έναντι των «ασήμαντων» πολλών. Μάλλον ασέβεια είναι αυτό προς τα θύματα των βομβών, παρά απόδοση τιμών.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Όσοι αναζητούν την εύκολη, καλογυρισμένη αμερικάνικη αστυνομική περιπέτεια, δύσκολα θα απογοητευθούν, μιας και αυτό προσφέρει σε γενικές γραμμές το φιλμ. Εάν ψάχνετε το κάτι παραπάνω, δεδομένου πως μιλάμε για αληθινή ιστορία, δεν θα το βρείτε εδώ. Μετά το ναυτικό και τον στρατό («Ναυμαχία» και «Ο Μόνος Επιζών», αντίστοιχα), ο Μπεργκ καταπιάνεται με την αστυνομία, οπότε, σε περίπτωση που το έργο του σας είναι στοιχειωδώς γνωστό, θα ξέρετε ακριβώς τι πρόκειται να δείτε. Λέτε στην επόμενή του ταινία να πιάσει… την πυροσβεστική;


MORE REVIEWS

ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΟΛΛΙΝΙ

Ένας νεαρός δικηγόρος αναλαμβάνει την πρώτη μεγάλη υπόθεση της καριέρας του, μία φαινομενικά ξεκάθαρη δολοφονία υψηλά ιστάμενου επιχειρηματία στη Γερμανία. Όσο περισσότερο «σκαλίζει» τη δικογραφία, όμως, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται πως το έγκλημα αυτό κρύβει πίσω του μυστικά… πολλών δεκαετιών.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Ληστής καταδιωκόμενος από την αστυνομία, θάβει τη λεία της τελευταίας του δουλειάς σε απομονωμένο λόφο, στη μέση του πουθενά της μαροκινής ερήμου. Όταν μετά την αποφυλάκισή του επιστρέφει εκεί, αντικρίζει στη θέση του τάφου που είχε σκάψει… μαυσωλείο προς τιμήν του θαυματουργού «Αγνώστου Αγίου». Θα γίνει το θαύμα που επιθυμεί;

ΕΛΑ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ

Ο 8χρονος Όλιβερ πάσχει από αυτισμό και η επικοινωνία του με τον έξω κόσμο εξαρτάται κυρίως από κινητά και tablets τα οποία χρησιμοποιεί για να «μιλήσει», είτε στο σπίτι, είτε στο σχολείο. Σε μία από αυτές τις συσκευές θα κάνει την εμφάνισή του ο Λάρι, ένα μοναχικό τέρας που τον παρακολουθεί από την άλλη πλευρά των γήινων οθονών και θέλει να γίνουν «φίλοι», ώστε να τον τραβήξει στη δική του διάσταση.

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ένα νεαρό ζευγάρι θα έρθει αντιμέτωπο με τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής, όταν λίγο μετά τη γέννηση της κόρης του περιέλθει σε δεινή οικονομική κατάσταση. Η οικογενειακή γαλήνη θα δοκιμαστεί και από την αναπάντεχη έλευση του πρόσφατα αποφυλακισθέντος παππού.

ΣΑΝ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ ΜΕ ΤΗ ΓΑΤΑ 3

Αρκετά χρόνια μετά την «Μεγάλη Συμφωνία», όπου οι σκύλοι και οι γάτες δημιούργησαν μαζί ένα σύστημα το οποίο διατηρεί την αρμονική και ειρηνική τους συμβίωση, μια ομάδα άλλων κατοικίδιων, ξεχασμένων σ’ ένα pet shop, απειλεί να καταστρέψει τα πάντα.