FreeCinema

Follow us

ΜΙΚΡΑ ΑΘΩΑ ΨΕΜΑΤΑ 2 (2019)

(NOUS FINIRONS ENSEMBLE)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραματική Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γκιγιόμ Κανέ
  • ΚΑΣΤ: Φρανσουά Κλουζέ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Ζιλ Λελούς, Λοράν Λαφίτ, Μπενουά Μαζιμέλ, Πασκάλ Αρμπιγιό, Κλεμεντίν Μπαέρ, Ζοζέ Γκαρσιά, Βαλερί Μποντόν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 135'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Δέκα περίπου χρόνια μετά τον θάνατο του Λουντό, η παρέα μαζεύεται ξανά στο εξοχικό του Μαξ, με σκοπό να γιορτάσουν όλοι μαζί τα εξηκοστά του γενέθλια. Ο οικοδεσπότης τους, όμως, βρίσκεται στα όρια της κατάθλιψης και δεν παίρνει την καλοπροαίρετη έκπληξη με καλό μάτι. Μικρά αθώα ψέματα βγαίνουν και πάλι στην επιφάνεια.

Μπορεί να μην μας γεμίζει το μάτι, το original «Μικρά Αθώα Ψέματα» (2010), όμως, τρίτη τότε σκηνοθετική απόπειρα του Γκιγιόμ Κανέ, είχε σημειώσει τεράστια εισπρακτική επιτυχία στη Γαλλία, μένοντας πίσω μονάχα από το «Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου: Μέρος Α» στο τοπικό box-office! Ομολογώ πως εκείνη η ταινία μου άρεσε πολύ. Ο Κανέ (που είχε γράψει και το σενάριο, όπως πράττει σε όσα φιλμ σκηνοθετεί), σαφώς επηρεασμένος από τη «Μεγάλη Ανατριχίλα» (1983), είχε καταφέρει να φτιάξει μια ενήλικη δραματική κομεντί η οποία εξερευνούσε τις σχέσεις μιας παρέας φίλων ηλικίας λίγο πιο κάτω από τα σαράντα, με αφορμή το θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα ενός εξ αυτών. Δεν έφτανε στα επίπεδα ενός ευρύτερου πολιτικο-κοινωνικού πλαισίου όπως η καταπληκτική δουλειά του Λόρενς Κάσνταν, κάτι όμως το all-star cast και η γλυκόπικρη διάθεση, κάτι το παρεΐστικο κλίμα και το προσεγμένο soundtrack, έκαναν το αποτέλεσμα γοητευτικό. Παρόλη τη θετική διάθεση, όμως, καθώς και την εν γένει αδυναμία μου στον γαλλικό κινηματογράφο, δεν φανταζόμουν ποτέ πως το φιλμ αυτό θα αποκτούσε κάποτε sequel. Δυστυχώς, διαψεύστηκα.

Εάν το προηγούμενο φιλμ ξεκινούσε με το ολέθριο ατύχημα του Λουντό, τούτο μας καλωσορίζει με τη βαριά θλίψη του Μαξ (Κλουζέ). Το μεγαλύτερο σε ηλικία μέλος της ομάδας και άτυπος αρχηγός της ετοιμάζεται να συμπληρώσει εξήντα χρόνια ζωής, επιλέγοντας συνειδητά την απομόνωση του αγαπημένου του εξοχικού σπιτιού στην παραθαλάσσια δυτική Γαλλία. Ευρισκόμενος σε διάσταση με τη σύζυγό του και έχοντας σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα να αντιμετωπίσει, προς δυσάρεστη έκπληξή του βλέπει την παλιοπαρέα να καταφθάνει από το πουθενά. Ουδείς γνωρίζει την άσχημη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει και απλά όλοι μαζί επιχειρούν να καλύψουν τον χρόνο που έχασαν σαν ομάδα. Μην δείχνοντας (αρχικά) καμία απολύτως διάθεση για επανενώσεις κι αναμνήσεις, και επιθυμώντας να κρατήσει κρυφή την πρόθεσή του να βγάλει την οικία του στο σφυρί, ο Μαξ τούς διώχνει άρον άρον, μέχρι που αναλαμβάνει να σώσει την κατάσταση ο διάσημος της παρέας (επιτυχημένος ηθοποιός γαρ) και πατέρας πλέον ενός μωρού, Ερίκ (Λελούς). Αυτός νοικιάζει πολυτελή βίλα στην ίδια περιοχή, αφήνει τον Μαξ να κάνει το κομμάτι του βοηθώντας τον να κρύψει τη δυσχερή οικονομική του θέση, και η όμορφη συν γυναιξί και τέκνοις παρέα πηγαίνει… δύο βήματα παρακάτω ώστε να περάσει ένα όμορφο τριήμερο.

Πλην της Μαρί (Κοτιγιάρ), η οποία θρηνώντας ακόμη τον χαμό του Λουντό έχει εξελιχθεί σε μια οργισμένη και ολίγον άξεστη μητέρα ενός μικρού αγοριού, ουδείς εκ των υπολοίπων βασικών μελών της παρέας έχει αλλάξει ιδιαίτερα. Ο Ερίκ είναι πάντα αλαζόνας και γυναικάς, ο Βενσάν (Μαζιμέλ) πλέον σταθερά ομοφυλόφιλος και κρυφά ερωτευμένος με τον Μαξ, ο δε Αντουάν (Λαφίτ) πάντα ανώριμος. Οι (ενίοτε) βασανιστικές δύο ώρες κι ένα τέταρτο της διάρκειας δεν προσφέρουν σχεδόν τίποτα το καινούργιο ή διαφορετικό να δούμε από όλους αυτούς. Θα ήταν άλλωστε περίεργο να συνέβαινε κάτι τέτοιο, καθώς βασική σεναριακή γραμμή δεν υπάρχει, παρά μόνο κάποια εντελώς αποσπασματικά επεισόδια, τα οποία ουδεμία αφήγηση εξυπηρετούν. Η πτώση με αλεξίπτωτο μοιάζει να έχει μπει σαν σφήνα ώστε να τραβηχτούν μερικά όμορφα εναέρια πλάνα, αλλά και για να… διασκεδάσει το καστ, η αγωνία για την τύχη των παιδιών που ανοίχτηκαν στη θάλασσα με το σκάφος για να δώσει μια μεζούρα γονεϊκής ανησυχίας ως σημάδι ωριμότητας, το «παιχνίδι» της εν διαστάσει συζύγου του Μαξ, Βερό (Μποντόν), με τον λεφτά άσπονδο γείτονά του Αλάν (Γκαρσιά) χώνεται για το δήθεν πικάντικο του πράγματος, θυμίζοντας όμως ξεθυμασμένο σαν ξύδι κρασί και όχι δουλειά ενός εκδικητικού θηλυκού μυαλού. Για να μην πιάσουμε την (σύντομη, ευτυχώς) κρυάδα με το αλλεργικό σύμπτωμα του Αντουάν και την «ο Θεός να την κάνει» χιουμοριστική υποπλοκή με την εύσωμη νταντά που σέρνει μαζί του ο Ερίκ, που μάλλον για άλλη ταινία προοριζόταν και με κάποιον μυστήριο τρόπο κατέληξε εδώ…

Όλων αυτών λαμβανομένων υπόψη, δεν αποτελεί εύλογα κάποια συνταρακτική είδηση το γεγονός πως το φιλμ του Κανέ αποτυγχάνει βαρύγδουπα και ολοκληρωτικά (αν μάλιστα κάποιος δεν έχει δει και το πρώτο μέρος, δεν αποκλείεται να «χαθεί» με τούτο, μιας και ο σκηνοθέτης αντιλαμβάνεται ως δεδομένο για τους θεατές να γνωρίζουν τι μέρος του λόγου είναι όσοι εμφανίζονται!). Μόνο ο Κλουζέ διασώζεται από το ναυάγιο, καθώς ο Μαξ του είναι ο μοναδικός εκ των χαρακτήρων για τον οποίο το κοινό μπορεί να ενδιαφερθεί αληθινά για το τι θ’ απογίνει. Οι αυτοκτονικές του τάσεις, βέβαια, αγγίζουν την παρωδία, πλην όμως φαίνεται πως είναι ένας «κανονικός» άνθρωπος, με τα καλά και τα στραβά του, κάτι που οι υπόλοιποι δύσκολα θα μπορούσαν να ισχυριστούν. Βέβαια, έχουν σαφέστατα πέσει θύματα των ανέμπνευστων διαλόγων του Κανέ και του συνεργάτη του, Ροντόλφ Λογκά, που προσπαθώντας να ισορροπήσουν ανάμεσα στη χαριτωμενιά και τη σοβαρού τύπου ενδοσκόπηση, καταλήγουν να γίνουν συμπλήρωμα των πολλών τραγουδιών που (κατά τη λογική του original) ακούγονται στο φιλμ. Εκεί, όμως, η ψυχαγωγία προέκυπτε χάρη στα ουσιαστικά στοιχεία της ταινίας. Όχι επειδή έπαιζε δυνατά το περίφημο «Baba O’Riley» των Who εν μέσω skydiving.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Μόνο πλήξη προσφέρει το sequel του «Μικρά Αθώα Ψέματα». Όσο φανατικοί φίλοι του original και να είστε, ετοιμαστείτε για απογοήτευση. Σας ομιλεί ένας… «παθών μαθών»! Εάν παρά ταύτα επιθυμείτε διακαώς γαλλική κομεντί και φουλ αναγνωρίσιμο tricolore καστ, τότε κάπου θα πετύχετε το… «Κολύμπα ή Αλλιώς Βυθίσου». «Κάτι συγκλονιστικά καλύτερο από αυτό δύσκολα θα βρείτε», σημειώναμε την προηγούμενη εβδομάδα και πριν αλέκτωρα λαλήσαι τρις έρχεται τούτο. «Θα Καταλήξουμε Μαζί», λέει σε ελεύθερη μετάφραση ο γαλλικός τίτλος. Με κάτι τέτοια, μπα, δεν το νομίζω.


MORE REVIEWS

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2020

Για 26η χρονιά, το καθιερωμένο ραντεβού των Αθηναίων που θέλουν να γιορτάζουν την αγάπη τους για το σινεμά δίνεται και πάλι σε τούτη την πόλη, από τις 23 Σεπτεμβρίου έως και τις 4 Οκτωβρίου, με συνολικά 138 ταινίες απ' όλο τον κόσμο, τρία διαγωνιστικά τμήματα, ειδικά αφιερώματα, ντοκιμαντέρ, πρεμιέρες της εγχώριας παραγωγής και ελληνικά φιλμ μικρού μήκους. Έτοιμοι για Νύχτες Πρεμιέρας;

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

Ο γηραιός Εντ, χήρος πια, δεν τα φέρνει βόλτα μόνος στο σπίτι και η κόρη του δεν έχει αρκετό χρόνο για να τον επιτηρεί, προσπαθώντας να κουμαντάρει δουλειά και οικογένεια με τρία παιδιά. Η λύση είναι μόνο μία: να μετακομίσει στο δικό της σπίτι. Αλλά εκεί δεν περισσεύει δωμάτιο για τον παππού. Όταν ο μικρός εγγονός υποχρεώνεται να χάσει το δικό του και καταλήγει στη σοφίτα, ξεκινά… ανένδοτος πόλεμος!

Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

Μία δασκάλα της κινέζικης γλώσσας σε γυμνάσιο της Σιγκαπούρης ξεχωρίζει έναν από τους πιο μέτριους μαθητές της τάξης της και προσπαθεί να τον βοηθήσει να περάσει με καλό βαθμό. Μοιραία, θα αναπτυχθεί μεταξύ τους μια σχέση που θα ξεφύγει από την απλή φιλία…

Η ΙΟΥΛΙΕΤΑ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ

Η μεσόκοπη Τζουλιέτα υποψιάζεται πως ο σύζυγός της ερωτοτροπεί με άλλες γυναίκες και στρέφεται μέχρι και στον μυστικισμό για να ξεπεράσει τα υπαρξιακά της προβλήματα. Πού θα βρει τη λύτρωσή της; Στο «μαζί» ή στο «μόνη»;

ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ

Στο πέρας έξι ετών, η Αγγελική Αντωνίου καταγράφει με την κάμερά της τους άγνωστους κατοίκους της Αθήνας, τα αδέσποτά της, δίνοντας «φωνή» στην παρουσία, τους χαρακτήρες, τις ιδιαιτερότητες, αλλά και την… αδέσποτη ομορφιά τους.