FreeCinema

Follow us

ΚΟΛΥΜΠΑ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΒΥΘΙΣΟΥ (2018)

(LE GRAND BAIN)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραματική Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ζιλ Λελούς
  • ΚΑΣΤ: Ματιέ Αμαλρίκ, Γκιγιόμ Κανέ, Μπενουά Πουλβόρντε, Βιρζινί Εφιρά, Ζαν-Ιγκ Ανγκλάντ, Λεϊλά Μπεχτί, Μαρίνα Φόις, Φιλίπ Κατρίν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 122'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Επί μακρόν άνεργος, ευρισκόμενος στα όρια της κατάθλιψης άνδρας μέσης ηλικίας, σε μία έκλαμψη της στιγμής δηλώνει συμμετοχή σε ομάδα συγχρονισμένης κολύμβησης που αποτελείται από συνομήλικούς του, κατά τι ανάλογα προβληματικούς τύπους. Θα βγουν στην επιφάνεια ή όλοι τους μαζί θα πιάσουν πάτο;

Δεν δείχνει διάθεση για γερό κολύμπι στα βαθιά στο (επί της ουσίας) σκηνοθετικό του ντεμπούτο ο Γάλλος ηθοποιός Ζιλ Λελούς, και παρά να επιδείξει σύνεση, προτιμά να πλατσουρίσει στα ρηχά και στα σίγουρα. Στρατολογεί ένα ensemble από διάσημους συναδέλφους του με μερικούς εκ των οποίων έχει συνεργαστεί ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν, αντλεί έμπνευση από ένα σουηδικό ντοκιμαντέρ με τίτλο «Men Who Swim» (2010) το οποίο πραγματεύεται μια παρόμοια αληθινή ιστορία που έλαβε χώρα στη σκανδιναβική χώρα (απ’ όπου, μάλιστα, άντλησε έμπνευση και το με παραπλήσιο τίτλο περσινό αγγλικό «Swimming with Men»), βάζει να παίζει στο répétition για… να παίρνει ιδέες το «Άντρες με τα Όλα τους» (1997) και εν πολλοίς καταφέρνει να βγει στεγνός και ατσαλάκωτος. Δεν ανακαλύπτει εκ νέου τον τροχό η γλυκόπικρη κομεντί του, χάρη όμως στη στρωτή (αν και εξαιρετικά προβλέψιμη) αφήγηση, στα καλά ονόματα του καστ και στις απαλές χιουμοριστικές πινελιές, προσφέρει ψυχαγωγία που σέβεται τον θεατή και που η συντριπτική πλειονότητα των γαλλόφωνων ταινιών τις οποίες παρακολουθούμε τα καλοκαίρια στη χώρα μας επουδενί πετυχαίνει.

Έπειτα από μια εναρκτήρια (σύντομη, ευτυχώς), φιλοσοφικού τύπου σεκάνς που ουδέποτε βγάζει ιδιαίτερο νόημα, συστήνεται ο χαρακτήρας του Μπερτράν (Αμαλρίκ). Παντρεμένος με μια γυναίκα που τον καταλαβαίνει (η ανεκμετάλλευτη Μαρίνα Φόις), σταθερά άνεργος, πλέον καταθλιπτικός, με κακομαθημένα παιδιά που δεν του δίνουν και τόση σημασία, ένας γενικά παραιτημένος από τη ζωή άνδρας ο οποίος τρώει ακόμα μια σφαλιάρα από το εργασιακό μέτωπο, καθώς η συνέντευξη στην οποία τόσο ήλπιζε δεν είχε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Ορμώμενος από την απελπισία περισσότερο, απαντά σε αγγελία που βρίσκει αναρτημένη στο τοπικό κολυμβητήριο, αποφασίζοντας στα ξαφνικά να παρακολουθήσει μαθήματα συγχρονισμένης κολύμβησης.

Η ανδρική ομάδα (ενός κατά τα άλλα γυναικείου sport) στην οποία αμέσως γίνεται δεκτός, αποτελείται από κάθε καρυδιάς καρύδι, με κάθε μέλος της να έχει τα δικά του θέματα. Ο Λοράν (Κανέ) προσπαθεί να βρει την ισορροπία στη ζωή του έχοντας να αντιμετωπίσει την ασθένεια του γιου του, τον προβληματικό του γάμο και τη διπολική μητέρα του. Ο Μαρκούς (Πουλβόρντε) πασχίζει να φέρει βόλτα τα οικτρά οικονομικά του, τα οποία πήραν την κατιούσα εξαιτίας της πλήρως αποτυχημένης επιχειρηματικής του δραστηριότητας. Ο Σιμόν (Ανγκλάντ) δεν δύναται να αντιληφθεί πως ποτέ του δεν θα γίνει ο rock star που ονειρευόταν, επιμένοντας σε έναν σχετικό τρόπο ζωής, προσπαθώντας παράλληλα να βρει ποιοτικό χρόνο για την έφηβη κόρη του. Όλους αυτούς, αλλά και μερικούς ακόμα με παραπλήσια προβλήματα κρίσης μέσης ηλικίας, προπονεί στοργικά η κάποτε δόξα του αθλήματος (πριν πέσει στην παγίδα του αλκοολισμού) Ντελφίν (Εφιρά), με την καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο Αμάντα (Μπεχτί) να υιοθετεί την τακτική του… μαστιγίου όταν το group βάζει μπρος για τον μεγάλο στόχο: το παγκόσμιο πρωτάθλημα!

Οι επιμέρους ιστορίες του κάθε μέλους της ιδιότυπης αυτής ομάδας ακροβατούν ανάμεσα στο χιουμοριστικό (η ληστεία των… μαγιό) και στο δραματικό (οι συναντήσεις του Λοράν με τη μάνα του στον οίκο ευγηρίας), με τον χώρο των αποδυτηρίων του κολυμβητηρίου να λειτουργεί μετά το πέρας της εκάστοτε προπόνησης σαν άτυπος τόπος ψυχανάλυσης για τον καθέναν από αυτούς. Δεν αναζητούνται, φυσικά, τίποτε επιστημονικές λύσεις στα προβλήματά τους, πλην όμως αποπνέεται μια ζεστασιά όταν αυτοί βρίσκονται μαζί συζητώντας περί ανέμων και υδάτων, ερχόμενοι συχνά σε καλοπροαίρετη μεταξύ τους σύγκρουση. Το subplot του χαρακτήρα του Πουλβόρντε μπορεί να είναι ελαφρώς τραβηγμένο, λειτουργεί όμως σε ό,τι έχει να κάνει με το κωμικό timing (ειδικά στη σχέση του με τον υπάλληλό του), η melo ιστορία της αλκοολικής Ντελφίν, από την άλλη, ατυχώς δεν παρεκκλίνει από τα κλισεδιάρικα προβλεπόμενα ούτε σπιθαμή. Ο Λελούς διατηρεί το ύφος τού «μία στο καρφί και μία στο πέταλο» σε όλο το γεμάτο δίωρο της ταινίας του, διάρκεια που πάντως θα μπορούσε να έχει αποφύγει, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αστοχίας και ξεχειλώματος (έπειτα από τη σκηνή της έναρξης…) το αχρείαστο φινάλε που έπεται του… πραγματικού φινάλε της κατακλείδας του διαγωνιστικού προγράμματος κολύμβησης. Εκεί όπου η (μεσήλικη) γαλλική ομάδα συγχρονισμένης κολύμβησης κατεβαίνει με σκοπό να βάλει τα γυαλιά (αν και δεν γίνεται σαφές από πού ακριβώς πηγάζει η τόση αισιοδοξία) σε όλους τους νεαρούς υπόλοιπους.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Ενήλικος ψυχαγωγικός γαλλικός κινηματογράφος, που εν τέλει περισσότερο κολυμπά παρά… βυθίζεται! Οι του γαλλόφωνου ας το επιλέξουν, αν και τα μικρά του προβλήματα τα έχει. Κάτι συγκλονιστικά καλύτερο από τούτο, φοβάμαι πως δύσκολα θα βρεθεί στη φετινή καλοκαιρινή σεζόν.


MORE REVIEWS

ΑΓΡΙΑ ΝΥΧΤΑ

Παραμονή Χριστουγέννων, έπαυλη ζάμπλουτης κληρονόμου με «φορτωμένο» θησαυροφυλάκιο δέχεται οργανωμένη επίθεση συμμορίας διαρρηκτών που εξολοθρεύει το προσωπικό ασφαλείας (και όχι μόνο) και απειλεί ν’ αρχίσει να σκοτώνει τα μέλη της οικογένειας αν δεν καταφέρει να φύγει με το παραδάκι. Και κάπου εκεί εμφανίζεται ο Άι Βασίλης. Ο πραγματικός Άι Βασίλης!

Η ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝ

Μεσαίωνα στη Σουηδία, κοπέλα αγνή πέφτει θύμα κακοποίησης από κακούς αδελφούς βοσκούς. Οι φονιάδες στους γονείς της τα λιλιά της ανεπίγνωστα θα πάνε να πουλήσουν, φιλοξενία και τροφή αφού ζητήσουν. Από τα χέρια του πατέρα θα βρουν την εκδίκηση ή θα προλάβουν να ξεγλιστρήσουν; Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας και, παραδόξως, η... πηγή έμπνευσης για το «Last House on the Left» (1972) του Γουές Κρέιβεν!

R.M.N.

Ρουμάνος εμιγκρές στη Γερμανία, υπό τον φόβο μπλεξίματος με τον Νόμο, επιστρέφει άρον-άρον πίσω στην πατρίδα, ξαναβρίσκοντας πατέρα, γιο, σύζυγο κι ερωμένη. Η πρόσληψη αλλοδαπών εργατών από το τοπικό αρτοποιείο κάνει την ατμόσφαιρα στο χωριό του να μυρίζει μπαρούτι.

ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΔΙΑΒΟΛΟΙ

Η Ζοάν ζει αρκετά συνηθισμένα με την κόρη της Βικί και το σύζυγό της Τζίμι σε μια μικρή κοινότητα των Γαλλικών Άλπεων, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που ο ερχομός της αδελφής εκείνου ανατρέψει τις εύθραυστες οικογενειακές ισορροπίες.

ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΠΟΤΕ

Η Ελέν πάσχει από σπάνια ανίατη ασθένεια, αλλά δεν θέλει να την λυπούνται. Ταξιδεύει σε κουκίδα του χάρτη της Νορβηγίας, προκειμένου να ζήσει έστω για λίγο ελεύθερη. Ή μήπως για να πεθάνει μόνη;