FreeCinema

Follow us

CAPTAIN AMERICA 2: Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ (2014)

(CAPTAIN AMERICA: THE WINTER SOLDIER)

  • ΕΙΔΟΣ: Περιπέτεια Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Άντονι και Τζο Ρούσο
  • ΚΑΣΤ: Κρις Έβανς, Σκάρλετ Τζοχάνσον, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Ρόμπερτ Ρέντφορντ, Σεμπάστιαν Σταν, Άντονι Μάκι, Έμιλι ΒανΚαμπ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 136'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Το εσωτερικό της οργάνωσης S.H.I.E.L.D. δέχεται έντονους κραδασμούς κατόπιν δολιοφθοράς εναντίον τού Νικ Φιούρι. Ο Στιβ Ρότζερς / Captain America διχάζεται, καθώς πρέπει να επιλέξει μέτωπο αλλά και να αντιμετωπίσει μυστηριώδη, μασκοφόρο εχθρό από τη Ρωσία με agenda από το… μακρινό παρελθόν του;

Η αλήθεια είναι πως το «The Avengers» (2012) του Τζος Γουίντον είχε ανεβάσει πολύ ψηλά τον πήχη της κομιξάδικης περιπέτειας. Γι’ αυτό και εξεπλάγην πραγματικά με το υψηλό, σχεδόν αντίστοιχο ποιοτικά επίπεδο τούτου εδώ του sequel του «Captain America» (2011)! Πολύ απλά, κανείς δεν το κάνει καλύτερα από τη Marvel. Μπορεί να είναι μια συνταγή, αλλά υπηρετεί ένα συγκεκριμένο είδος και με μονάδα μέτρησης το entertainment value, ο «Στρατιώτης του Χειμώνα» είναι ένα ευχάριστο joyride που σε «ρουφάει» μέσα του για 136 λεπτά, μέχρι την τελευταία «κρυφή» σεκάνς, μετά τα end credits. Που ξέρεις ότι υπάρχει και δε σηκώνεσαι με τίποτα από το κάθισμα προτού τη δεις. Έτσι κι αλλιώς, χρειάζεσαι λίγα λεπτά χαλαρότητας για να «βγεις» από το όλο τριπάκι αδρεναλίνης και εκκωφαντικής δράσης…

Το μόνο μου παράπονο σε σχέση με το φιλμ των αδελφών Ρούσο (σε ξαφνιάζει η επιλογή να σκηνοθετήσουν το sequel, όταν τους ξέρεις καλύτερα ως δημιουργούς της κωμικής τηλεοπτικής σειράς «Community»!) είναι η απουσία εκείνου του vintage χαρακτήρα που είχε η πρώτη ταινία, με τον Captain America να δρα, πλέον, στο απόλυτο παρόν (και μόνο), εναρμονισμένος με τη σύγχρονη «πραγματικότητα», σα να μη συμβαίνει απολύτως τίποτα. Έτσι, από την αρχή, εννοείται, σου λείπει αυτή η ιδιαιτερότητα του ήρωα που έρχεται από την Αμερική του ’40 και φοβάσαι ότι αυτό θα στοιχίσει στο sequel. Σταδιακά, όμως, καταλαμβάνεσαι από τους ταχύτατους ρυθμούς και την εξέλιξη της πλοκής και συνειδητοποιείς την ανωτερότητα του δεύτερου φιλμ, το οποίο, επίσης, επιτυγχάνει κάτι σχετικά τολμηρό για το είδος και τις πιθανές απαιτήσεις των fans του φανταστικού ή των superheroes: ο «Στρατιώτης του Χειμώνα» καταπιάνεται με θέματα… πολιτικής! Που αφορούν την παγκόσμια ασφάλεια, τις μυστικές υπηρεσίες και το ρόλο τους στις ατομικές ελευθερίες και τα δικαιώματα του κοινού πολίτη. Χωρίς, φυσικά, να γίνεται μια διδακτική ταινία μηνύματος. Η υπερβολή και οι υπεράνθρωπες δυνάμεις των ηρώων (όχι ως λάθος της Φύσης αλλά της Επιστήμης, πάντα) σε επαναφέρουν στη σφαίρα τής πηγής του έργου, που είναι τα comics. Και σε απελευθερώνουν προς το δρόμο τής φυγής και της διασκέδασης.

Το παλιομοδίτικο, κατά κόρον φορεμένο στα 70’s (κλείσιμο ματιού με το casting του Ρόμπερτ Ρέντφορντ), μοτίβο ενός θρίλερ συνωμοσίας ακολουθεί τις απανωτές σεκάνς δράσης και καταστροφών, οι οποίες εξαργυρώνουν και την πιο απαιτητική προσμονή του θεατή, είτε σε στιγμές θαυμαστού μεγέθους (η κορύφωση με τα αεροπλάνα), είτε σε άψογα μανουβραρισμένες μονταζιακά αυτοκινούμενες καταδιώξεις (η ενέδρα του Νικ Φιούρι), είτε μέσα στα ελάχιστα τετραγωνικά μέτρα ενός… ασανσέρ (από τις πλέον χαρακτηριστικές στιγμές στις οποίες το θέαμα κάνει ιδανικό πάντρεμα και με το χιούμορ). Αυτή η συνεχής διάθεση για χαβαλέ και αυτοσαρκασμό πατάει πάνω σε ένα γερό σενάριο που ξέρει πότε να ανατρέψει τα δεδομένα, προς ποια κατεύθυνση να σου τραβήξει την προσοχή, με τι είδους χαρακτήρες έχεις να κάνεις και πόσο θα… μειδιάς με τις ατάκες ενός φανταστικού ήρωα, προσηλωμένου στις αρχές ενός φαντάρου ετών… 95!

Στον ομώνυμο ρόλο, ο Κρις Έβανς δεν είναι και κανένας… Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ για να αποδώσει κατάλληλα αυτή την τουλάχιστον διττή ιδιότητα του σεναρίου, όμως, φοράει τη στολή του με αξιοπρέπεια και περιφέρει με παιδική αφέλεια το προσωπείο του. Η Σκάρλετ Τζοχάνσον ως Black Widow σε κάνει να απορείς γιατί δε γυρίζει περισσότερες περιπέτειες, ο Σάμιουελ Λ. Τζάκσον είναι… αυτός που ξέρεις, με τον – σήμα κατατεθέν – αστεϊστικό στόμφο στην προφορά του, ο Falcon τού Άντονι Μάκι δε βγάζει ακριβώς… φτερά για να απογειωθεί αλλά, ως πρωτάρης, περνάει την «τάξη» και στέκει ως ελπιδοφόρα δύναμη, ενώ ο Winter Soldier του Σεμπάστιαν Σταν φέρνει κάτι ανάμεσα στο «Κοράκι» και σε dark εκδικητή από τη νοσηρότητα των anime. Κοινώς, μια… ωραία ατμόσφαιρα!

Η πρώτη σκηνή – «έκπληξη», καθώς έχουν αρχίσει να πέφτουν οι τίτλοι τέλους, κάνει χοντρό teasing για τα… δίδυμα που θα δούμε στο sequel των «Avengers» και μας ανοίγει την όρεξη για ένα είδος κινηματογράφου το οποίο τροφοδοτεί η Marvel ετησίως τα τελευταία χρόνια, δίχως να έχει επιφέρει κάποια κόπωση. Μεγάλο κατόρθωμα αυτό. Και μεγάλο δώρο και η διασκέδαση που σου προσφέρουν αυτές οι ταινίες, όσο και να… μη θέλεις να το παραδεχτείς.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Περιπέτεια με comics καταβολές που δεν προσβάλλει κανενός είδους κοινό ή ηλικιακά target groups, σαφώς πιο βελτιωμένο από το πρώτο «Captain America», με καστ πραγματικό μαγνήτη, ωραίες δόσεις χιούμορ και αναφορές στην pop κουλτούρα (από τα κατασκοπευτικά θρίλερ της δεκαετίας του ’70 μέχρι το «WarGames» του 1983 και βάλε). Περνάς χάρμα. Το 3D του δεν είναι υποχρεωτικό. Αν αρνείσαι τη διασκέδαση μέσω τέτοιων έργων, υπάρχει πάντα και η ψυχανάλυση…


MORE REVIEWS

ΣΤΕΝΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ

Στα 1977, ένα βραδινό τηλεοπτικό talk show με θέμα τον εορτασμό του Halloween και καλεσμένους με ειδίκευση στο μεταφυσικό εξελίσσεται με τον εντελώς λάθος και εκτός προγραμματισμού τρόπο σε ζωντανή μετάδοση.

BACK TO BLACK

Η σύντομη πορεία της μουσικής καριέρας της Έιμι Γουάινχαουζ, παράλληλα με προσωπικές στιγμές που την οδήγησαν σε ένα τόσο απότομο και άδοξο τέλος.

GHOSTBUSTERS: Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δαιμονική οντότητα που (πίσω στα 1904) προσπάθησε να κατακτήσει τον κόσμο με στρατιά από φαντάσματα, τρεφόμενη με αρνητικά συναισθήματα ώστε να μειώσει τις θερμοκρασίες στο απόλυτο μηδέν, επιστρέφει στη Νέα Υόρκη του σήμερα για να… το προσπαθήσει ξανά! Who you gonna call?

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΝΕΟΙ

Οι ελπίδες και τα όνειρα μιας χούφτας επίδοξων ηθοποιών του περίφημου Théâtre des Amandiers στο Παρίσι των μέσων της δεκαετίας του ‘80.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ

Αμερικανική οικογένεια μετακομίζει σε εξοχική αγγλική έπαυλη, δίχως να λογαριάζει τη φήμη πως το νέο τους σπίτι είναι… στοιχειωμένο εδώ και τρεις αιώνες. Και το φάντασμα του Σερ Σάιμον δεν πολυγουστάρει τους απρόσκλητους επισκέπτες!