FreeCinema

Follow us

WONDER WOMAN 1984 (2020)

  • ΕΙΔΟΣ: Περιπέτεια Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Πάτι Τζένκινς
  • ΚΑΣΤ: Γκαλ Γκαντότ, Κρις Πάιν, Κρίστεν Γουίγκ, Πέντρο Πασκάλ, Ρόμπιν Ράιτ, Κόνι Νίλσεν, Λίλι Άσπελ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 151'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: TANWEER

Η Νταϊάνα, η πριγκίπισσα των Αμαζόνων, εργάζεται πλέον ως αρχαιολόγος για λογαριασμό του Smithsonian. Ένα νέο απόκτημα του μουσείου θα γίνει το αντικείμενο του πόθου ενός δαιμόνιου entrepreneur, ο οποίος γνωρίζει πως έχει μαγικές ιδιότητες και μπορεί να εκπληρώνει (κυριολεκτικά) κάθε επιθυμία και ευχή! Εννοείται πως η ανθρωπότητα κινδυνεύει και… το 1984!

Η μοναδική υπερηρωική κομιξάδικη περιπέτεια φαντασίας που επέζησε της λαίλαπας του COVID-19 και παίχτηκε στα σινεμά μέσα στο 2020, το «Wonder Woman 1984» έτυχε άγριου χλευασμού και αρνητικών σχολίων στο διαδίκτυο, προκάλεσε άπειρα debates και, επιτέλους, τουλάχιστον για εκείνους που ενδιαφέρονται να το παρακολουθήσουν στη μεγάλη οθόνη, όπως θα έπρεπε, κανονικά, έρχεται και από τα μέρη μας με εύλογη καθυστέρηση, καθώς από πέρσι τα Χριστούγεννα που διανεμήθηκε το φιλμ της Πάτι Τζένκινς σε κάποιες χώρες του εξωτερικού, μόλις αυτή την εβδομάδα (και με «άδεια» μονάχα για τα θερινά) έχουμε κι εμείς την «πολυτέλεια» να βγούμε έξω και να επιλέξουμε τον κινηματογράφο ως μέσο ψυχαγωγίας.

Εννοείται πως η λέξη «ψυχαγωγία» είναι η λέξη κλειδί εδώ. Όπως συνέβαινε και το 2017, με την πρώτη φιλμική περιπέτεια της «Wonder Woman», που με είχε ικανοποιήσει σαφώς πάνω από το μέσο όρο… αντοχής που μπορώ να επιδείξω για τούτο το genre. Δεν απεχθάνομαι το φανταστικό σινεμά, όμως, μετά από την πλέον πολυμέτωπη επίθεση του Χόλιγουντ και της Marvel ή της DC εσχάτως, έχω εξαντληθεί με την πανομοιότυπη θεματολογία των κομιξάδικων έργων, την όλη φόρμουλα πλοκής, τις ίδιες κλιμακώσεις – πανηγύρια CGI και το… κενό που αποτυπώνουν στη μνήμη μου, κατόπιν της προβολής. Ακόμη κι όταν όντως περνάω καλά στο σινεμά με ένα τέτοιο θέαμα (είπαμε, είχε ξανασυμβεί με τούτη την ηρωίδα), στην παρακολούθηση ενός sequel της ίδιας σειράς χρόνια αργότερα, συνειδητοποιώ ότι δεν θυμάμαι τίποτα από το πριν. Ευτύχημα είναι να διατηρώ μια καλή εντύπωση από μια-δυο σκηνές δράσης. Μέχρι εκεί.

Ατυχώς, αυτό το «mindless fun» που λειτουργούσε τόσο καλά στα 141 λεπτά της προηγούμενης ταινίας (ενώ την έβλεπες…), σε τούτα τα 151 λεπτά επιχειρεί να παντρέψει τόσο αταίριαστα πράγματα μεταξύ σοβαρού και αστείου, που στην τελική η πρόθεση να υπάρχει κι ένα στοιχειώδες σχόλιο σε δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης πέφτει στα τάρταρα της αστοχίας. Το εισαγωγικό πρώτο δεκάλεπτο του flashback στην πατρίδα των Αμαζόνων θέτει ένα πρώτο ηθικό δίδαγμα, όμως, αφηγηματικά αποδεικνύεται εντελώς αχρείαστο στην πορεία. Απλά, μαρτυρά εξαρχής τις προθέσεις της Τζένκινς να τοποθετηθεί με προκάτ όρους μηνυμάτων «πολιτικής ορθότητας», για να παίξει τη δική της παρτίδα «διαφορετικότητας» στο σημερινό – με το ζόρι «diversity» – Χόλιγουντ. Κατόπιν, από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο της προηγούμενης ταινίας, μεταφερόμαστε στις ΗΠΑ των 80’s και του Ρόναλντ Ρέιγκαν. Το promo υλικό της ταινίας υπούλως είχε πουλήσει το «WW84» σαν ακόμη ένα memorabilia trip της pop κουλτούρας, καθώς το φιλμ πετυχαίνει κάτι το εξαιρετικό (για μένα, εκεί κρύβεται και η αξία του): δεν υπάρχει καμία αναφορά βιωμένου από τη δεκαετία εκείνη, το οποίο αναπαράχθηκε για τις ανάγκες της ταινίας! Η εικόνα θυμίζει «εϊτίλα», αλλά η πλοκή διαδραματίζεται σε μία «φαντασία» εκείνης της περιόδου (σε αντίθεση με τα προκλητικά και άσχετα «δάνεια» της πρώτης περιόδου του τηλεοπτικού «Stranger Things», για παράδειγμα).

Η αγαπητή μας Νταϊάνα εισέρχεται με επεισοδιακή σύλληψη διαρρηκτών σε mall, το clue της υπόθεσης είναι ένα μυστηριώδες πετράδι που ικανοποιεί κάθε ανθρώπινη επιθυμία (αντί «μαγικού λυχναριού»), μια τηλεπερσόνα – άπληστος μεγιστάνας με… τραμπικά χαρακτηριστικά θέλει να το αποκτήσει και μία νέα συνάδελφος της ηρωίδας, η Μπάρμπαρα… Μινέρβα (hello?), η οποία έχει φάει το bullying της ζωής της ως μη εμφανίσιμη και ατσούμπαλη γυναίκα, έχει προλάβει να… ζηλέψει την Wonder Woman. Και να το ευχηθεί! Μέσα σε όλα αυτά, ακόμη και η Νταϊάνα εύχεται να ζούσε ο μακαρίτης ο Στίβ, η μεγάλη της αγάπη από… το 2017 (το τεράστιο #fail του «WW84»)! Η συνέχεια είναι μάλλον αυτονόητη, αλλά το σενάριο μπλέκει τα μπούτια του με ψυχαναλυτικά daddy issues, φεμινιστικές «ντουντούκες», υπαρξιακά ζητήματα ζωής και θανάτου, οικολογική αστάθεια του πλανήτη και… το μεσανατολικό! Δηλαδή, πράγματα που απομακρύνονται απολύτως εκτός της ζώνης ασφαλείας του «mindless fun».

Η τεστοστερόνη (#sarcasm) αναβλύζει από ουκ ολίγες στιγμές (τρελής δράσης) της ταινίες, υπάρχει μια διάθεση ειρωνείας και κανιβαλισμού που αναιρεί κάθε statement σοβαρότητας, οπότε… εεε… προς τι όλα αυτά τα μεγαλόσχημα μηνύματα και τα λογύδρια περί αλήθειας και ηθικής σ’ ένα τέτοιο έργο; Στα θετικά η (και πάλι) δυναμική παρουσία της Γκαλ Γκαντότ στον ομώνυμο ρόλο, την παράσταση κλέβει (αν και ζορίζεται στο να καταλάβει τι ακριβώς παριστάνει) η Μινέρβα της Κρίστεν Γουίγκ με ανισόρροπες δόσεις χιούμορ και η σωτηρία (αλίμονο) του πλανήτη μας θα μπορούσε να έρθει με υπόκρουση λαϊκού cult άσματος του… Σταμάτη Κόκοτα! Ας κάνουμε μια ευχή, την επόμενη φορά να είναι μόνο fun. Το «ανεγκέφαλο», ξέρετε…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Δεν γίνεται να αρνηθείς ότι πέρασες διασκεδαστικά βλέποντας το «Wonder Woman 1984». Ακόμη και για τους… λάθος λόγους! Οπωσδήποτε κατώτερο της προηγούμενης ταινίας της σειράς, αλλά χορταστικό σαν θέαμα, το φιλμ της Πάτι Τζένκινς το ζητούσε ένα κάποιο τριμάρισμα διάρκειας στο μοντάζ, ενώ το «φρανκενσταϊνικό» (όπως μου αρέσει να το αποκαλώ) υλικό του σεναρίου μπορεί να προκαλέσει μέχρι και… τρελό γέλιο, το οποίο μπορεί μεν να μη μας «χαλάει» (στις μέρες που ζούμε…), αλλά δηλώνει κομμάτι αποτυχίας. Ταινία φυγής είναι, όμως. Και σε ικανοποιητικό βαθμό, το τιμά αυτό.


MORE REVIEWS

ΤΟ ΚΕΝΤΡΙ

Μικροαπατεώνας ο οποίος επιθυμεί να εκδικηθεί το θάνατο φίλου του, συνεργάζεται με άσσο των μεγάλων σαλονιών της απάτης, υφαίνοντας από κοινού περίτεχνο σχέδιο εξαπάτησης διαβόητου αρχιμαφιόζου.

Η ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΒΡΙΚΟΛΑΚΩΝ

Στην καρδιά της Τρανσυλβανίας των μέσων του 19ου αιώνα, ο καθηγητής Αμπρόνσιους και ο αφελής βοηθός του Άλφρεντ περιοδεύουν με σκοπό την αναζήτηση και εξολόθρευση βρικολάκων. Χρησιμοποιώντας σαν ίχνη πορείας τα θύματα που αφήνουν πίσω τους τα βαμπίρ σε διάφορα μικρά χωριά, θα καταλήξουν στο κάστρο του μυστηριώδη Κόμη φον Κρόλοκ.

Η ΝΟΝΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Διερμηνέας του τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών της Αστυνομίας οικειοποιείται μεγάλη παρτίδα «χόρτου», το οποίο εν συνεχεία διοχετεύει στην παριζιάνικη αγορά, καταφέρνοντας να λύσει κατ’ αυτόν τον τρόπο το οικονομικό της πρόβλημα. Το εμπόριο ναρκωτικών, όμως, δεν είναι παίξε-γέλασε. Ή μήπως είναι;

ΚΑΤΙ ΤΡΕΧΕΙ ΣΤΟ ΣΕΝ ΤΡΟΠΕ

Στο Σαν Τροπέ, φεγγάρια και νύχτες τρελές, και μ’ ένα τουίστ ανάβω στην πίστα φωτιές, το ξενύχτι το αντέχω όσο στο πλευρό μου σ’ έχω, ναι, στο Σαν Τροπέ!

ΛΑΣΙ ΓΥΡΝΑ ΣΠΙΤΙ

Η σπιτονοικοκυρά θέλει να τους διώξει εξαιτίας του σκυλιού, μόλις που έχουν μετακομίσει γιατί έχασαν το σπίτι τους, η σύζυγος είναι έγκυος, ο σύζυγος μένει ξαφνικά άνεργος και το αγοράκι τους δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τη Λάσι του.