FreeCinema

Follow us

ΘΑΥΜΑ: ΛΕΥΚΟ ΠΟΥΛΙ (2023)

(WHITE BIRD)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μαρκ Φόρστερ
  • ΚΑΣΤ: Αριέλα Γκλέιζερ, Ορλάντο Σβερντ, Τζο Στόουν-Φιούινγκς, Μπράις Γκέισαρ, Γκίλιαν Άντερσον, Έλεν Μίρεν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 120'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Στην κατεχόμενη από τους Ναζί Γαλλία, μικρή Εβραία βρίσκει καταφύγιο σωτηρίας στο σπίτι άρρωστου από πολιομυελίτιδα συμμαθητή της, με τον οποίο αναπτύσσει ονειρικούς δεσμούς φιλίας. Χωρούν στον πόλεμο… θαύματα, όμως;

Είναι κατανοητό για μια εμπορικά επιτυχημένη ταινία να γνωρίζει όλων των ειδών τα sequel και τα spin-off. Με τούτο το «Λευκό Πουλί», όμως, οι παραγωγοί μοιάζουν λες και προσπαθούν να βγάλουν από τη μύγα ξύγκι. Ναι μεν το φιλμ βασίζεται στο φερώνυμο graphic novel του συγγραφέα Ρ.Τζ. Παλάσιο, το οποίο με τη σειρά του εντάσσεται στο «σύμπαν» του bestseller «Θαύμα» (η κινηματογραφική μεταφορά του πρωτότυπου βιβλίου διανεμήθηκε στις αίθουσες το 2017), εν τούτοις, η σχέση ανάμεσά τους είναι τόσο ανεπαίσθητη, που καταλήγει αόρατη. Εν ολίγοις, όποιος ετοιμαστεί για κάποιο κλασικής μορφής οικογενειακό δράμα του αμερικανικού σινεμά με… τετράποδα και ανάπηρα παιδάκια (στα πρότυπα του «original»), τότε θα βρεθεί προ συγκλονιστικού απροόπτου (αν και η δεύτερη προαναφερθείσα συνθήκη ισχύει και σε τούτο!).

Ο σύνδεσμος του «Λευκού Πουλιού» με το «Θαύμα» προκύπτει (αρχικά, τουλάχιστον) μέσω του Τζούλιαν, του νταή συμμαθητή του παραμορφωμένου Όγκι, ο οποίος εκδιωγμένος (πια) από το σχολείο του εξαιτίας της συμπεριφοράς του, προσπαθεί να βρει τα πατήματά του σε νέο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Η άφιξη της Γαλλίδας γιαγιάς του στη Νέα Υόρκη, με αφορμή ρετροσπεκτίβα του ζωγραφικού της έργου, η οποία οργανώνεται σε μουσείο του Μανχάταν, αφενός κόβει από πολύ νωρίς κάθε δεσμούς με το στόρι του «Θαύματος», αφετέρου εξελίσσεται σ’ ένα μάλλον αναπάντεχο μάθημα ανθρωπιάς και καλοσύνης, σκοπός του οποίου είναι η επαναφορά του Τζούλιαν στον ίσιο δρόμο. Αν, βέβαια, δεν θυμάσαι τίποτα για το παρελθόν του ενοχλητικού εγγονού από τα προηγούμενα (όχι και άδικα, εδώ που τα λέμε), τότε δεν πρόκειται να καταλάβεις τον λόγο για τον οποίο χρειάζεται κατήχηση, αφού αυτός εμφανίζεται ως ένας μάλλον μελαγχολικός και αποξενωμένος έφηβος, που έχει αποτινάξει κάθε διάθεση για bullying και φασαρίες.

Η διήγηση της γιαγιάς Σαρά μεταφέρει τη δράση στη Γαλλία του 1942, στήνοντας σταδιακά ένα σύνηθες καταστασιακό ταινίας Ολοκαυτώματος, με την οικογένεια των Εβραίων που σιγά-σιγά αρχίζει ν’ ανησυχεί για τα όσα μαθαίνει πως συμβαίνουν τριγύρω της, τους ηρωικούς αντιστασιακούς Γάλλους, τους αλαζόνες δωσίλογους συμπατριώτες τους και τους Ναζί κατακτητές, οι οποίοι καταφθάνουν στο μικρό χωριό των Άλπεων με σκοπό να στείλουν όλους τους Εβραίους (ανεξαρτήτως ηλικίας και εθνικότητας) στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από τη στιγμή που η μικρή Σαρά καταφέρνει να ξεφύγει του ναζιστικού παιδομαζώματος, βρίσκοντας ασφάλεια στον αχυρώνα του σπιτιού του συμμαθητή της Ζιλιέν (του οποίου η αναπηρία – και η κοροϊδία που εισπράττει γι’ αυτήν – μάλλον λειτουργεί ως άτυπη, έτερη σύνδεση με το «Θαύμα»), το φιλμ παίρνει έναν δρόμο που θυμίζει «Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» στο λιγότερο ζοφερό του – και (ευτυχώς) ουχί στο γλυκανάλατό του.

Σε ένα «trick» απομάκρυνσης από το τυπικό κλίμα των ταινιών του είδους, ο Μαρκ Φόρστερ εμπλουτίζει το λανθάνον νεανικό ρομάντζο της ταινίας του με σκηνές ονειρικής παιδικής φαντασίας, που δίνουν στα τεκταινόμενα έναν αέρα παραμυθιού. Βγάζουν μια γλυκύτητα τα ταξίδια του μυαλού της Σαρά και του Ζιλιάν στα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου, λειτουργώντας ως μαγικό εισιτήριο αθώας φυγής σ’ έναν άπιαστο κόσμο ευτυχίας. Ατυχώς, η προσγείωση στην πραγματικότητα γίνεται με τον τρόπο που ο καθένας μπορεί να φανταστεί και ο οποίος έχει εμπεδωθεί πλήρως από τα δεκάδες φιλμ που έχουν κατά καιρούς γυριστεί γύρω από τις μαύρες σελίδες του Ολοκαυτώματος. Συν τοις άλλοις, από ένα σημείο κι έπειτα διαφαίνεται μια προσπάθεια ώστε η συναισθηματική ιστορία διάπλασης χαρακτήρα εν καιρώ πολέμου να μετεξελιχθεί σε πανανθρώπινο και διαχρονικό μήνυμα ελπίδας και ειρήνης, δίνοντας στην ταινία μια βαρύγδουπη διάσταση αφελούς ευχολογίου, «τρακάροντας» άσχημα με τα όσα τραγικά γίνονται γύρω μας σήμερα… από την ανάποδη. Ως προς τα λοιπά, το «Λευκό Πουλί» ελάχιστα διαφέρει από τα ανάλογης λογικής πρόσφατα εγχειρήματα της «Κλέφτρας των Βιβλίων» (2013) ή του «Δρόμου της Διαφυγής» (2017).

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Στοχεύει περισσότερο στο εφηβικό κοινό (που οφείλει να μάθει τα περί ύπαρξης του ναζιστικού φασισμού και του Ολοκαυτώματος), επιχειρώντας να συνδυάσει μαθήματα Ιστορίας μ’ έναν σύγχρονου τύπου νεανικό προβληματισμό συμφιλίωσης και αποδοχής. Από αυτή τη σκοπιά, κάτι έχει να πει το φιλμ. Το ενήλικο κοινό, από την άλλη, θα αναφωνήσει πως όλα αυτά τα έχει δει εκατό φορές και δεν υπάρχει λόγος κανένας να τα δει ακόμη μία. Μερίδα αυτού θα μείνει (ίσως) και με την απορία για το πως γίνεται ένας κινηματογράφος της κατεχόμενης Γαλλίας να προβάλει εν έτει 1942 ταινίες του Τσάρλι Τσάπλιν (πόσω μάλλον όταν «Ο Μεγάλος Δικτάτωρ» είχε γυριστεί… δύο χρόνια πριν!). Ψιλά γράμματα…


MORE REVIEWS

ΣΤΕΝΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ

Στα 1977, ένα βραδινό τηλεοπτικό talk show με θέμα τον εορτασμό του Halloween και καλεσμένους με ειδίκευση στο μεταφυσικό εξελίσσεται με τον εντελώς λάθος και εκτός προγραμματισμού τρόπο σε ζωντανή μετάδοση.

BACK TO BLACK

Η σύντομη πορεία της μουσικής καριέρας της Έιμι Γουάινχαουζ, παράλληλα με προσωπικές στιγμές που την οδήγησαν σε ένα τόσο απότομο και άδοξο τέλος.

GHOSTBUSTERS: Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δαιμονική οντότητα που (πίσω στα 1904) προσπάθησε να κατακτήσει τον κόσμο με στρατιά από φαντάσματα, τρεφόμενη με αρνητικά συναισθήματα ώστε να μειώσει τις θερμοκρασίες στο απόλυτο μηδέν, επιστρέφει στη Νέα Υόρκη του σήμερα για να… το προσπαθήσει ξανά! Who you gonna call?

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΝΕΟΙ

Οι ελπίδες και τα όνειρα μιας χούφτας επίδοξων ηθοποιών του περίφημου Théâtre des Amandiers στο Παρίσι των μέσων της δεκαετίας του ‘80.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ

Αμερικανική οικογένεια μετακομίζει σε εξοχική αγγλική έπαυλη, δίχως να λογαριάζει τη φήμη πως το νέο τους σπίτι είναι… στοιχειωμένο εδώ και τρεις αιώνες. Και το φάντασμα του Σερ Σάιμον δεν πολυγουστάρει τους απρόσκλητους επισκέπτες!