FreeCinema

Follow us

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΣΚΟΡΠΙΩΝ (2017)

(THE SONG OF SCORPIONS)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ανούπ Σινγκ
  • ΚΑΣΤ: Γκολσίφτε Φαραχανί, Ιρφάν Καν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 119'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: SEVEN FILMS

Μια νεαρή γυναίκα, που εκπαιδεύεται παραδοσιακά στη θεραπεία από τσιμπήματα σκορπιών δια της… μουσικής, θα δει τον κόσμο της να καταρρέει έπειτα από ένα σοκαριστικό συμβάν που θα την κλονίσει και θα την οδηγήσει στον δρόμο της εκδίκησης.

Τρίτη μεγάλου μήκους ταινία για τον Τανζανό σκηνοθέτη Ανούπ Σινγκ που επιστρέφει σε γνώριμα χωρικά μονοπάτια, τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία και πολυβραβευμένη του ταινία «Qissa: The Tale of a Lonely Ghost», δεδομένου ότι «Το Τραγούδι των Σκορπιών» έχει ξεκινήσει τη φεστιβαλική του διαδρομή ήδη από το καλοκαίρι του 2017, ασχέτως αν η επίσημη κυκλοφορία του στην Ινδία πραγματοποιήθηκε μόλις φέτος τον Ιούλιο.

Αφήνοντας κατά μέρος το ιστορικό παρασκήνιο των δύο προηγούμενων φιλμ του, ο Σινγκ οριοθετεί αυτή τη φορά το περιβάλλον του, βάζοντας στο κέντρο τού σινεματικού του μικρόκοσμου την προσωπική ιστορία εκδίκησης μιας γυναίκας, με φόντο τα πατριαρχικά εδάφη της ερήμου του Τζαϊσαλμέρ στο Ρατζαστάν της Ινδίας, ένα σενάριο γνώριμο και αρκετά βατό, που στο χαρτί ίσως και να μοιάζει πιο ενδιαφέρον από το αποτέλεσμα της σκηνοθετικής του πραγμάτωσης.

Η Νουράν (Φαραχανί) είναι μια όμορφη, νεαρή γυναίκα που ζει μαζί με τη σεβάσμια γιαγιά της σ’ ένα μικρό χωριό της ινδικής ερήμου. Μαθητεύοντας δίπλα της, προκειμένου να κληρονομήσει τη γνώση της αρχαίας τέχνης του θεραπευτή (ατόμων που με το τραγούδι τους σώζουν από βέβαιο θάνατο όσους έχουν δεχθεί το δηλητηριώδες τσίμπημα του σκορπιού), πασχίζει να συμβιβάσει το ανεξάρτητο πνεύμα της με τις κοινωνικές νόρμες της αυστηρής τοπικής κοινότητας. Μια μέρα, ένας έμπορος καμηλών θα δει τη Νουράν και θ’ ακούσει το τραγούδι της με αποτέλεσμα να την ερωτευτεί παράφορα. Πριν, όμως, οι συνθήκες ωριμάσουν για μια γνωριμία, εκείνη θα έρθει αντιμέτωπη με ένα συνταρακτικό γεγονός που θα τη βυθίσει στον πόνο και τη θλίψη. Όταν τελικά η αλήθεια αποκαλυφθεί, η πικρή εκδίκηση θα γίνει αυτοσκοπός στη ζωή της Νουράν.

Μπορεί ο τίτλος και μόνο να σε προετοιμάζει για μια μεγάλη κινηματογραφική εμπειρία επιπέδου «Theeb: Ο Λύκος της Ερήμου», αλλά μη γελιέσαι, τούτο το φιλμ (διάρκειας δύο γεμάτων ωρών…) δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ανακύκλωση μεγάλων παύσεων, στατικών πλάνων και σεναριακών ευκολιών, που θα κάνουν την παρακολούθησή του μέσα στην αίθουσα αδιανόητα βασανιστική, ακόμη και για τον πιο μυημένο «σινεφίλ» θεατή. Υπάρχει ένας κάποιος υποθεσιακός πυρήνας που ακόμα και αν δεν δρέπει δάφνες πρωτοτυπίας, εντούτοις αποτελεί πάντα ένα ενδιαφέρον υλικό, άμεσα εξαρτώμενο από τα εκάστοτε σκηνοθετικά χέρια που αναλαμβάνουν την υλοποίησή του. Θυμίζοντας πολύ χαλαρά μια άλλη ταινία του 2017, το «Μαρλίνα: Η Δολοφόνος σε Τέσσερις Πράξεις» της Μούλι Σουρία, η ταινία του Σινγκ στερείται ενέργειας και χαρακτήρα, στοιχεία που αντιθέτως κυριαρχούν στο φιλμ της Σουρία, προσδίδοντάς του μια διαχρονική δυναμική η οποία εδώ ξεκάθαρα απουσιάζει.

Με τις υποκριτικές ικανότητες της Φαραχανί να περιορίζονται σε απελπισμένα βλέμματα και με σεκάνς ατέλειωτης σιωπής, «Το Τραγούδι των Σκορπιών» δεν εκμεταλλεύεται διόλου τη μαγνητική παρουσία της πρωταγωνίστριάς του, η οποία καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας αναζητά την προσωπική της λύτρωση, παραμένοντας όμως αδρανής στο μεγαλύτερο μέρος της, μέχρι τουλάχιστον τη στιγμή που το σενάριο απαιτεί την ανάληψη δράσης, ε… γιατί κάποια στιγμή πρέπει να τελειώσει και το φιλμ! Ενδεχομένως ο σκηνοθέτης να αρκέστηκε (λανθασμένα, αν με ρωτάς) στην εξαιρετική δουλειά του φωτογράφου Πιέτρο Ζουέρκερ, που όμως σε τέτοιες περιπτώσεις τη θεωρείς και κάπως δεδομένη εξαιτίας της άγριας ομορφιάς της ερήμου και του τοπίου εν γένει. Αν εξαιρέσει κανείς αυτό το πράγματι εντυπωσιακό στοιχείο (οι χρωματικές εναλλαγές ημέρας / νύχτας είναι φανταστικές), κατά τα άλλα η ταινία αντιμετωπίζει προβλήματα ρυθμού και πολλαπλών στιγμών κατά τις οποίες θα νιώσεις ότι κάνει «κοιλιά», με τη διάρκειά της να μη δικαιολογεί με τίποτα όλα όσα (εντάξει, δεν είναι και τόσα…) διαδραματίζονται επί της μεγάλης οθόνης. Ένα ψαλίδισμα θα έκανε τουλάχιστον τη θέασή της υποφερτή και ένα πιο σφιχτό σενάριο σίγουρα θα βοηθούσε στην καλύτερη διαχείριση αυτής της συνηθισμένης, αν και όχι ολοκληρωτικά αδιάφορης ιστορίας.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

«Βαρετούλι, αλλά χαλάλι, μωρέ, γιατί είναι φεστιβαλικό, εμείς θα το φέρουμε κι ας κόψει και δέκα εισιτήρια». Αυτός θα μπορούσε να ήταν ο εναλλακτικός τίτλος για την ταινία του Σινγκ που, αντικειμενικά, μάλλον λίγοι θα δουν και ακόμη λιγότεροι θα ευχαριστηθούν. Ενδεχομένως το μοναδικό πραγματικά ενδιαφέρον γι’ αυτή την ταινία είναι πως ο ελληνικός της τίτλος ίσως παραπλανήσει πολλούς στο να πιστέψουν ότι πρόκειται για κάποιο νέο τραγούδι των Scorpions, οπότε υπό αυτή την έννοια τουλάχιστον θα γελάσουμε λιγάκι. (Δεν άκουσα γέλιο Φραγκούλη και φοβάμαι…)


MORE REVIEWS

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ

Ένα σπονδυλωτό τρίπτυχο για ανθρώπους που θέλουν να σε χρησιμοποιήσουν ή θέλουν να χρησιμοποιηθούν από σένα, για ανθρώπους που θέλουν να σε κακομεταχειριστούν ή θέλουν να τους κακομεταχειριστείς.

ΖΩΙΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

Στη σύγχρονη Γαλλία και για ανεξήγητους λόγους, μερίδα ανθρώπων μεταμορφώνονται σταδιακά σε ζώα. Πατέρας με έφηβο γιο εγκαταλείπει το Παρίσι για τα δάση του Νότου, προς αναζήτηση της σκαστής από κέντρο κράτησης μεταλλαγμένης συζύγου του, όμως, ο υιός οδεύει ολοταχώς προς τα ζωικά χνάρια της μητέρας του.

Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ

Πατέρας που έχει μεγαλώσει την κόρη του μόνος, καθώς η μητέρα της από νωρίς εγκατέλειψε αμφότερους, συνειδητοποιεί πως έφτασε η ώρα που η νεαρή θα φύγει μακριά του για σπουδές. Όλα αυτά τα χρόνια, όμως, το «φάντασμα» της πρώην του δεν φαίνεται να τον έχει αφήσει.

FURIOSA: A MAD MAX SAGA

Η παιδική ηλικία της Φιουριόζα, από την ανέμελη ζωή στη γη της αφθονίας και την ομηρεία της από τη συμμορία του Δρ. Ντεμέντους, μέχρι τα νεανικά χρόνια της «πλαστής ταυτότητας» ενός αγοροκόριτσου που περνά απαρατήρητο από τους τυραννικούς δυνάστες του, ώστε ν’ αρπάξει την κατάλληλη ευκαιρία για ν’ αποδράσει.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΒΑΛΙΤΣΑΣ

Πιλότος με ένοχο μυστικό ικανό να του στερήσει τη θέση στο cockpit των αργεντίνικων αερογραμμών, πέφτει θύμα εκβιασμού από μέλη κυβερνητικής υπηρεσίας, αναγκάζοντάς τον να μεταφέρει μια αγνώστου περιεχομένου μαύρη βαλίτσα σε κάθε του πτήση από Μπουένος Άιρες προς Μαδρίτη. Θα πάει μακριά η… βαλίτσα;