FreeCinema

Follow us

Η ΜΟΔΙΣΤΡΑ (2015)

(THE DRESSMAKER)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραματική Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζόσλιν Μούρχαουζ
  • ΚΑΣΤ: Κέιτ Γουίνσλετ, Τζούντι Ντέιβις, Λίαμ Χέμσγουορθ, Χιούγκο Γουίβινγκ, Σάρα Σνουκ, Κέρι Φοξ, Κάρολαϊν Γκούντολ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 118'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ / SEVEN FILMS

Κοσμογυρισμένη, λαμπερή, ντυμένη στην τρίχα και με… όπλο τη ραπτομηχανή της, η Τίλι επιστρέφει στη μέση του πουθενά της αυστραλιανής ερήμου των 50’s, στο χωριό της. Εκεί που υπήρξε αποδιοπομπαίος τράγος. Ήρθε για να περιποιηθεί τη μισότρελη μητέρα της στα στερνά της; Να συγχωρήσει τις γυναίκες του χωριού μεταμορφώνοντάς τες σε stars; Ή για να πάρει εκδίκηση;

Εκκεντρική κωμωδία (με κατάμαυρο χιούμορ), βαρύ κι ασήκωτο δράμα χαρακτήρων, αστυνομικό μυστήριο, haute couture ταινία εποχής, ιστορία εκδίκησης, γλυκόπικρη ρομαντική κομεντί, ανορθόδοξο σκοτεινό παραμύθι, πειραγμένο γουέστερν. Λίγο απ’ όλα και όλα μαζί. Πότε αφοπλιστικά εύστοχα και πότε… στα κουτουρού. Διασκευάζοντας μαζί με τον σύζυγο και συνάδελφό της Πι Τζέι Χόγκαν («Ο Γάμος του Καλύτερού μου Φίλου», «Η Μίριελ Παντρεύεται») το ομότιτλο bestseller της Ρόουζαλι Χαμ, η Μούρχαουζ φτιάχνει ένα καθαρόαιμα αυστραλιανό, φευγάτο φιλμ, ένα ιδιόρρυθμο crowd-pleaser που η ίδια χαρακτηρίζει ως «’Οι Ασυγχώρητοι’ με ραπτομηχανή», και το οποίο σάρωσε (μαζί με το «Mad Max: Ο Δρόμος της Οργής»!) τα βραβεία της Αυστραλιανής Ακαδημίας Κινηματογραφικών και Τηλεοπτικών Τεχνών.

Από την πρώτη ατάκα («Επέστρεψα, μπάσταρδοι!»), αμέσως μετά τους τίτλους αρχής με τα αινιγματικά flashback, καθώς η Τίλι με ντύσιμο, μακιγιάζ και πόζα χολιγουντιανής grande dame ή απόλυτης femme fatale ξαναπατά το πόδι της στα πάτρια εδάφη, αυτή η ταινία ιντριγκάρει. Και συνεχίζει ακάθεκτη. Καθώς ο σερίφης του απίθανου Γουίβινγκ λιγουρεύεται την περιβολή της Τίλι και ρωτά εκστασιασμένος «Είναι Dior;», για να γίνει ο πρώτος από τους εκκεντρικούς κατοίκους του – τίγκα στα μυστικά και ψέματα – κουτσομπόλικου χωριού που μας συστήνεται. Και καθώς η Τίλι προσπαθεί να βάλει τάξη στο αχούρι της καθημερινότητας και του μυαλού τής μάνας της, μπας και μάθει επιτέλους αν είναι δολοφόνος. Τα ακαταμάχητα γαργαλιστικά επεισόδια διαδέχονται το ένα το άλλο, όπως τα κομμάτια του puzzle του μυστηρίου (του τι συνέβη είκοσι κάτι χρόνια πριν, αναγκάζοντας τον σερίφη να εξορίσει την ανήλικη τότε Τίλι), τα… eye candy κουστούμια που σκαρφίζεται η Τίλι για την ίδια και τις γειτόνισσές της, και τα κινηματογραφικά είδη.

Έτσι, αυτή η μοδίστρα καθόλου δεν αργεί να σε… παγιδεύσει στο απολαυστικά παράξενο και ιδιότροπο, πολυσχιδές σύμπαν της. Είναι, όμως, το ρεσιτάλ τής πάντα αφοπλιστικά φερέγγυας Γουίνσλετ, της όσο πιο… κούκου τόσο πιο σπαρακτικά αληθινής Ντέιβις, του ποικιλοτρόπως υποβλητικού Γουίβινγκ, του ωραίου όχι μόνο στο μάτι Χέμσγουορθ, της σχεδόν αγνώριστης ως δασκάλας / κακιάς μάγισσας Φοξ και όχι μόνο, που θα σε προσγειώσει στις πιο ρεαλιστικές, ανθρώπινες πτυχές του. Εκεί όπου φωλιάζουν οικεία συναισθήματα, ένοχα και μη: ζήλεια, απελπισία, αμφιβολία, οργή, ελπίδα, αγάπη, ηδονή, ανάγκη για συντροφικότητα, συγχώρεση, αποδοχή, εκδίκηση. Εκεί όπου σύσσωμοι οι δημιουργοί αυτού του φιλμ είναι ικανοί να σε κάνουν να πλαντάξεις στο κλάμα και από τα γέλια (με τον σερίφη, π.χ., πάνω από τον τάφο, μετά τη δεύτερη κηδεία) και από τη συγκίνηση (κατά την επόμενη μέρα της νύχτας – ξορκίσματος της κατάρας πάνω στο σιλό).

Η τελευταία πράξη (λίγο-πολύ μετά την πρώτη κηδεία) αυτού του ακατάτακτου, αναρχικού, κωμικοτραγικού έργου, δυστυχώς, δεν προκύπτει ως κορύφωση και το σύνολο υπολείπεται… οργασμού. Αν και πιστή στην απρόβλεπτη φύση του, είναι απότομη, φλύαρη και εντέλει αχρείαστη (αφού έχει ουσιαστικά ήδη πει ό,τι ήθελε να πει και ξεκαθαρίσει τα πιστεύω του) η στροφή στις εξακολουθητικές τραγωδίες. Τώρα, πια, τα κωμικά ιντερλούδια μοιάζουν ξεκάρφωτα, γίνονται εκνευριστικά και αδυνατούν να απαλύνουν, να ισορροπήσουν ή να δικαιολογήσουν την έντονα πικρή γεύση που έχει αρχίσει να κυριαρχεί στη συνείδηση. Κι όσο θαυμάσιο κι αν προκύπτει το φινάλε που σκαρφίζεται η Τίλι, στρώνοντας κόκκινο χαλί, ως κλείσιμο ενός αλλόκοτου, γοτθικού παραμυθιού, και ρεαλισμό αφαιρεί από το σύνολο και πιο φτηνή, μονοδιάστατη κάνει την απόφασή της να επιστρέψει.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Ανοικονόμητο και υπερβολικά πικρό, τελικά, πανδαιμόνιο κινηματογραφικών ειδών και συναισθημάτων, που ωστόσο καταφέρνει να ικανοποιήσει και να εξιτάρει σφόδρα, χάρη στο χαρισματικό καστ και τον τολμηρά ευμετάβλητο, αναπάντεχο κι εκκεντρικό χαρακτήρα του, που διαρκώς σε πιάνει εξαπίνης και φέρνει δάκρυα γέλιου ή θλίψης στα μάτια. Όσοι το εκλάβουν εξ αρχής ως παραμύθι και καταφέρουν να μην το πάρουν πολύ στα σοβαρά, μπορεί και να… κόψουν φλέβα.


MORE REVIEWS

BONES AND ALL

Στην Αμερική του Ρόναλντ Ρέιγκαν, ένα κορίτσι που αρέσκεται στο να τρώει ανθρώπινη σάρκα παίρνει τους δρόμους σε αναζήτηση της «χαμένης» μητέρας της και κάποιας πιθανής εξήγησης για την κατάσταση που βιώνει. Στη μοναχική της πορεία, θα βρεθεί η στιγμή που θα… οσμιστεί την παρουσία ενός αγοριού με το οποίο μοιράζεται το ίδιο «μυστικό».

ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Ερευνητική αποστολή ανακαλύπτει «μαγικό» φυτό, του οποίου οι καρποί χαρίζουν δύναμη ενέργειας ωφέλιμη για την καθημερινότητα της κοινωνίας των Αβαλονιανών. Όταν οι καλλιέργειες του φυτού προσβάλλονται από μυστηριώδη «ιό», μονάχα τα έγκατα της γης μπορούν να δώσουν μια αποτελεσματική απάντηση σχετικά με τον επερχόμενο κίνδυνο.

ΠΙΝΟΚΙΟ ΤΟΥ ΓΚΙΓΙΕΡΜΟ ΝΤΕΛ ΤΟΡΟ

Ο Τζεπέτο έχει χάσει το παιδί του, φτιάχνει μια ξύλινη μαριονέτα αγοριού και… εντάξει, τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε ήδη, μη σας πω κι από το 1940 (τουλάχιστον)!

THE FABELMANS

Από «μπαγκάζι» του πατέρα του μέχρι «υποχρέωση» ανατροφής από τη μητέρα του, ο μικρός Σάμι βρίσκει το ιδανικό καταφύγιο στη φαντασία της κινηματογραφικής εμπειρίας και προσπαθεί να γίνει μέρος αυτού του (καλύτερου) «κόσμου».

ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ 2022

Το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το μακροβιότερο κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Αθήνας, είναι και πάλι εδώ και γιορτάζει τα 35α γενέθλιά του! Η διοργάνωση θα φιλοξενηθεί από την Πέμπτη 24/11 μέχρι την Τετάρτη 30/11 στους αθηναϊκούς κινηματογράφους ΕΛΛΗ και ΑΝΔΟΡΑ.