FreeCinema

Follow us

MA (2019)

  • ΕΙΔΟΣ: Θρίλερ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τέιτ Τέιλορ
  • ΚΑΣΤ: Οκτέιβια Σπένσερ, Νταϊάνα Σίλβερς, Τζουλιέτ Λούις, ΜακΚάλεϊ Μίλερ, Κόρεϊ Φογκελμάνις, Λουκ Έβανς
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 99'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: TULIP

Μοναχική γυναίκα δέχεται να αγοράσει μερικά μπουκάλια αλκοόλ για παρέα teenagers και τους προσφέρει την ευκαιρία να παρτάρουν στο υπόγειο του σπιτιού τους ώστε να διαφύγουν το ενδεχόμενο σύλληψης από αστυνομικούς. Το μέρος θα γίνει στέκι για αρκετούς συνομήλικούς τους, αλλά κανείς δεν υποψιάζεται τον απώτερο σκοπό της οικοδέσποινας.

Μετά τις θαυμάσιες «Υπηρέτριες» (2011), μία αξιοπρεπή βιογραφία για τον Τζέιμς Μπράουν (το «Get On Up» του 2014) και το αμφιλεγόμενο θρίλερ «Το Κορίτσι του Τρένου» (2016), ο Τέιτ Τέιλορ επιστρέφει με τούτη την παράξενη αστοχία που θα μπορούσε να λειτουργήσει σε αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους επίπεδα (από κοινωνική σάτιρα μέχρι άγριο teen slasher), αλλά τελικά με αυτό το σενάριο δεν επιτυγχάνει να λειτουργήσει σαν ένα edgy σχόλιο επάνω στο σχολικό bullying που μπορεί να αφήσει βαθιά τραύματα στην ψυχή ενός έφηβου.

Καινούργιες στην πόλη (πρώτη ανοησία του σεναρίου), η νεαρή Μάγκι και η μητέρα της, Έρικα, εγκλιματίζονται σε σχολείο και περιστασιακή εργασία για τα προς το ζην, αντίστοιχα. Ομάδα συμμαθητών της πρώτης κάνει φιλική κρούση και την καλεί σε σπιτικό party που καταλήγει μάλλον άδοξα σε κατανάλωση αλκοόλ και «μπάφου» σε ερημική περιοχή. Για τα ποτά είχε ήδη φροντίσει η Σου Ανν, μία άγνωστη σε αυτούς ντόπια γυναίκα που προσφέρθηκε να βοηθήσει για την αγορά μερικών μπουκαλιών (τα 16χρονα έχουν δίπλωμα οδήγησης, αλλά όλα τα υπόλοιπα είναι… restricted). Η εμφάνιση ενός αστυνομικού στο «απαγορευμένο» στέκι τους ολοκληρώνει την «γκαντεμιά», αλλά μερικές μέρες αργότερα η Σου Ανν κάνει και πάλι το θαύμα της, αντιπροτείνοντας το υπόγειο του σπιτιού της σαν μόνιμη βάση κραιπάλης για την παρέα. Υπό έναν αυστηρό όρο: κανείς δεν ανεβαίνει στους επάνω ορόφους της οικίας! The plot thickens…

Προσπαθώντας να αποφύγω τυχόν spoilers, δεν θα κάνω αναφορά στην εξέλιξη της ιστορίας, παρά μονάχα στο γεγονός ότι η Σου Ανν έχει κάποια ζητήματα από το σχολικό της παρελθόν, τα οποία ξεδιπλώνονται σταδιακά και ίσως υπερβολικά αργά, αφήνοντας και πολλά (σεναριακά) κενά. Εκεί κρύβονται οι αιτίες για τη σημερινή της ψυχολογική κατάσταση και όλο αυτό το «μυστήριο» αναμένουμε να αποκαλυφθεί, ελπίζοντας η πλήρης σύνθεση του puzzle να οδηγήσει σε κάποια έκρηξη αντίδρασης. Η Οκτέιβια Σπένσερ είναι η κινητήρια δύναμη του έργου και ο λόγος που το «Ma» δεν αποτελεί ένα ολοκληρωτικό φιάσκο. Άπαξ και καταλάβει κανείς (σχετικά εύκολα) τη σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν, η ταινία φανερώνει το πόσο κακογραμμένη είναι η βάση της και ο θεατής απορεί για το πώς κανένας από την παραγωγή δεν σκέφτηκε να διασώσει το αφηγηματικό κομμάτι που θα μπορούσε με ελάχιστες τροποποιήσεις να απογειώσει την ιστορία αυτής της εμφανισιακά μονόχνωτης «stalker» σε ένα over the top θρίλερ οργής, ανεβάζοντας το volume ακόμη και σε… κωμικούς τόνους. Διότι η ηρωίδα που υποδύεται η Σπένσερ είχε «ζουμί» για να ξεπεράσει τα όρια της όποιας σατιρικής υπερβολής. Κάτι που το έργο δεν επιχειρεί σχεδόν ποτέ να ακουμπήσει (εξαίρεση ίσως η σκηνή με το «τροχαίο», η οποία έρχεται σαν ένα ξαφνικό σοκ, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να προκαλέσει και δυνατά γέλια).

Το τελευταίο μέρος του «Ma» θυμάται πως αρκετοί από τους θεατές μπήκαν στο σινεμά για να παρακολουθήσουν ένα φιλμ που στα promo υλικά του έμοιαζε να ανήκει στο genre του θρίλερ και μονάχα τότε αγριεύουν οι καταστάσεις, αλλά είναι αρκετά αργά για να σωθεί το όλο εγχείρημα. Η κορύφωση δείχνει εντελώς ανισόρροπη σε σχέση με την υπόλοιπη ταινία, με το σενάριο να έχει αφήσει εντελώς ανεκμετάλλευτες τις όποιες ευκαιρίες χτισίματος ενός πολύ πιο τρομακτικού και λειτουργικού σασπένς, ώστε το φινάλε να μην «κρέμεται» σε τέτοιο… camp βαθμό.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Θρίλερ που… δεν τους βγήκε, με βάση κοινωνικού μηνύματος το οποίο ζητούσε έναν εκτροχιασμό παρωδίας στην υπερβολή του για να συγχρονιστεί σωστά με την κατακλείδα και την κορύφωση… αίματος. Σκέψου κάτι σαν το «Serial Mom» (1994) του Τζον Γουότερς, χωρίς την πολιτικά καυστική ματιά, πρόσθεσε ολίγη από teen horror στερεότυπα και έχεις ένα εκκεντρικό αποτέλεσμα που θέλει να φαίνεται αρκετά πιο σοβαρό από αυτό που… αποτυγχάνει να είναι έτσι κι αλλιώς. Μπάχαλο.


MORE REVIEWS

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2020

Για 26η χρονιά, το καθιερωμένο ραντεβού των Αθηναίων που θέλουν να γιορτάζουν την αγάπη τους για το σινεμά δίνεται και πάλι σε τούτη την πόλη, από τις 23 Σεπτεμβρίου έως και τις 4 Οκτωβρίου, με συνολικά 138 ταινίες απ' όλο τον κόσμο, τρία διαγωνιστικά τμήματα, ειδικά αφιερώματα, ντοκιμαντέρ, πρεμιέρες της εγχώριας παραγωγής και ελληνικά φιλμ μικρού μήκους. Έτοιμοι για Νύχτες Πρεμιέρας;

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

Ο γηραιός Εντ, χήρος πια, δεν τα φέρνει βόλτα μόνος στο σπίτι και η κόρη του δεν έχει αρκετό χρόνο για να τον επιτηρεί, προσπαθώντας να κουμαντάρει δουλειά και οικογένεια με τρία παιδιά. Η λύση είναι μόνο μία: να μετακομίσει στο δικό της σπίτι. Αλλά εκεί δεν περισσεύει δωμάτιο για τον παππού. Όταν ο μικρός εγγονός υποχρεώνεται να χάσει το δικό του και καταλήγει στη σοφίτα, ξεκινά… ανένδοτος πόλεμος!

Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

Μία δασκάλα της κινέζικης γλώσσας σε γυμνάσιο της Σιγκαπούρης ξεχωρίζει έναν από τους πιο μέτριους μαθητές της τάξης της και προσπαθεί να τον βοηθήσει να περάσει με καλό βαθμό. Μοιραία, θα αναπτυχθεί μεταξύ τους μια σχέση που θα ξεφύγει από την απλή φιλία…

Η ΙΟΥΛΙΕΤΑ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ

Η μεσόκοπη Τζουλιέτα υποψιάζεται πως ο σύζυγός της ερωτοτροπεί με άλλες γυναίκες και στρέφεται μέχρι και στον μυστικισμό για να ξεπεράσει τα υπαρξιακά της προβλήματα. Πού θα βρει τη λύτρωσή της; Στο «μαζί» ή στο «μόνη»;

ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ

Στο πέρας έξι ετών, η Αγγελική Αντωνίου καταγράφει με την κάμερά της τους άγνωστους κατοίκους της Αθήνας, τα αδέσποτά της, δίνοντας «φωνή» στην παρουσία, τους χαρακτήρες, τις ιδιαιτερότητες, αλλά και την… αδέσποτη ομορφιά τους.