FreeCinema

Follow us

LITTLE MISS SUNSHINE (2006)

  • ΕΙΔΟΣ: Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζόναθαν Ντέιτον, Βάλερι Φάρις
  • ΚΑΣΤ: Άμπιγκεϊλ Μπρέσλιν, Γκρεγκ Κινίαρ, Πολ Ντέινο, Άλαν Άρκιν, Τόνι Κολέτ, Στιβ Καρέλ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 101'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Μια ολόκληρη οικογένεια καβαλάει ένα σαράβαλο VW φορτηγάκι και διασχίζει τις Πολιτείες των ΗΠΑ για χάρη της όχι και τόσο χαρισματικής κορούλας που θέλει ντε και καλά να συμμετάσχει σε παιδικό διαγωνισμό ομορφιάς.

Το ζεύγος των Τζόναθαν Ντέιτον και Τζόναθαν Ντέιτον ήταν υπεύθυνο για την εκπομπή «εναλλακτικού» ρεπερτορίου «The Cutting Edge» στο αμερικανικό MTV, πριν μεταπηδήσει πίσω από τις κάμερες σκηνοθετώντας music promo για καλλιτέχνες όπως οι Red Hot Chili Peppers, Smashing Pumpkins, Jane’s Addiction, Μέισι Γκρέι, Τζάνετ Τζάκσον, Oasis, Travis, Weezer, Korn και Ramones. Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, άνοιξαν τη δική τους εταιρεία παραγωγής για διαφημιστικά και σήμερα συγκαταλέγονται στα δέκα σημαντικότερα ονόματα στο χώρο. Μοιραία, θα ερχόταν και η στιγμή που θα φλέρταραν με τη μεγάλη οθόνη. Ευτυχώς για εκείνους, ζουν και δουλεύουν στις ΗΠΑ. Γιατί αν μιλούσαμε στη δική μας γλώσσα, ακόμη θα περίμεναν για έγκριση σεναρίου και τη χρηματοδότηση από το ΕΚΚ… Στη ντόπια αγορά δεν επιτρέπεται να θες να γίνεις σκηνοθέτης αν το μόνο που έχεις υπογράψει είναι μερικά διαφημιστικά spots και (ακόμη χειρότερα) video clips!

Για το ντεμπούτο φιλμ μεγάλου μήκους (με προετοιμασία πέντε χρόνων, διότι δεν υπήρχαν τα κεφάλαια!), λοιπόν, πήραν το σενάριο κάποιου κυρίου Μάικλ Αρντ κι έκαναν μια μικρή ταινία (με κόστος γύρω στα 8.000.000 δολάρια…) που ταρακούνησε την αγορά στο Sundance, έσκισε στα ταμεία (εισπράξεις άνω των 58.000.000 δολαρίων μόνο στην Αμερική!) και αναμένεται ν’ αρπάξει κάμποσες υποψηφιότητες στα επερχόμενα Όσκαρ. Κι όλα αυτά για μια δυσλειτουργική οικογένεια που παίρνει τους αυτοκινητόδρομους και τις Πολιτείες μ’ ένα σαραβαλάκι VW φορτηγάκι για να συμμετάσχει η μικρή τους κόρη Όλιβ σε παιδικό διαγωνισμό ομορφιάς στην Καλιφόρνια. Δεν ακούγεται σαν τίποτε το special ή το εξαιρετικό, αλλά τούτη η «κουλαμάρα» καταφέρνει να σε κάνει να το διασκεδάζεις μέσα στην αίθουσα, να ξεχνιέσαι, να γελάς και ν’ ανακαλύπτεις πως ένα εξαιρετικό ensemble group ερμηνευτών και μια απλοϊκή ιστοριούλα μπορούν να μετατραπούν σε συνταγή μαζικής επιτυχίας που θ’ αγκαλιάσει ολόκληρος ο πλανήτης. Μιλώντας του για πράγματα, ήρωες και καταστάσεις που αφορούν στο σήμερα, παρακαλώ!

Στα ατού του ζεύγους, η τόσο στρωτή και διόλου φαντεζί αφήγηση που δε μαρτυρά πουθενά το από που έρχονται ως «δημιουργοί». Στα «αμαρτήματά» τους, εντοπίστε τη σεναριακή εξάρτηση και υπογράμμιση των χαρακτήρων σε καρικατούρες, που πολύ θα ήθελαν να διαθέτουν και μια πολιτική «ηχώ» απέναντι σε κρατικούς μηχανισμούς και ιδεολογίες. Η αλήθεια, όμως, είναι πως οι έξι κεντρικοί χαρακτήρες του «Little Miss Sunshine» είναι φτιαγμένοι με βάση ένα πατρόν ελαττωματικών στερεοτύπων, από εκείνα που λύνουν τις διαφορές τους με λυτρωτικό τρόπο και παραδίδουν μαθήματα ζωής αλά… όλα είναι δρόμος. Όπως κάθε road movie που σέβεται τον εαυτό του, μέχρι το τέλος η αποστολή έχει εκτελεστεί επιτυχώς, ο περίγυρος είναι που αρχίζει να μοιάζει ακόμη πιο δυσλειτουργικός ή τρομακτικός και το χαμόγελο έχει διορθώσει τα πάντα. Πρέπει να είναι έτσι.

«Η ζωή είναι ο ένας γαμημένος διαγωνισμός ομορφιάς μετά τον άλλο», λέει ο αδελφός που δίνει όρκο σιωπής στο όνομα του Νίτσε μέχρι να τον πάρουν σε σχολή για να γίνει πιλότος. Και «οι losers είναι άνθρωποι που φοβούνται τόσο την ήττα, που δεν προσπαθούν καν», λέει ο παππούς ανάμεσα σε μερικές «μυτιές» ηρωίνης. Ωραία τσιτάτα. Εύκολα να τα’ ακούς και να σου φτιάχνουν τη διάθεση ή να σε γεμίζουν ελπίδα. Έτσι δεν πρέπει να γίνεται στο σινεμά; Έστω και γι’ αυτά τα 101 λεπτά, μπορούμε να δείχνουμε μια κάποια ανοχή στην απλότητα. Για να μην το χάσουμε εντελώς και γίνουμε… σαν και δαύτους!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το άνωθεν κείμενο είναι η κριτική που έγραψα για το φιλμ το 2007, όταν αυτό διανεμήθηκε για πρώτη φορά στους ελληνικούς κινηματογράφους. Το έργο προτάθηκε για τέσσερα Όσκαρ (κέρδισε εκείνα του πρωτότυπου σεναρίου και του δεύτερου ανδρικού ρόλου για τον Άλαν Άρκιν), φυσικά και ήταν το sleeper hit του 2006 σχεδόν παγκοσμίως, αλλά ο «δικηγόρος του Διαβόλου» μέσα μου είχε προσθέσει την ακόλουθη άποψη περί των στερεοτύπων στο σχεδιασμό των χαρακτήρων. Μια συγκαταβατική μάνα, ένας πατέρας δήθεν guru της αυτογνωσίας, υιός «νιτσεϊκός» κι ορκισμένος… στη μούγκα μέχρι να πάει σε σχολή για να γίνει πιλότος, ο gay θείος που συνοδεύει μπας και ξεπεράσει την αποτυχημένη του απόπειρα αυτοκτονίας κι ένας παππούς που σνιφάρει κόκα και μιλάει συνέχεια για τις παλιές καλές εποχές που… πηδούσε ότι έβρισκε; Όλοι μαζί μπορεί ν’ αποτελούν ένα ιδανικό freak show αμερικανικής suburbia που λύνει και δένει ετοιμόλογα στις ατάκες και υποκριτικά από ένα εξαιρετικό καστ, αλλά κάπου σου αφήνει μια γεύση προκατασκευασμένου δυσλειτουργικά κι εκβιαστικά οδηγούμενου στην κορύφωση, η οποία θα τους βγάλει όλους ασπροπρόσωπους (φυσικά…). Εγώ, πάλι, έμεινα με την απορία: γιατί πρέπει να ταυτίζουμε το ελπιδοφόρο με χαρακτήρες τόσο «κατεστραμμένους»; Τόσο πάτο έχει πιάσει η καθημερινότητά μας; (Μην απαντήσει κανείς, ενίοτε γίνομαι και λίγο «ρομαντικός».)


MORE REVIEWS

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΒΑΛΙΤΣΑΣ

Πιλότος με ένοχο μυστικό ικανό να του στερήσει τη θέση στο cockpit των αργεντίνικων αερογραμμών, πέφτει θύμα εκβιασμού από μέλη κυβερνητικής υπηρεσίας, αναγκάζοντάς τον να μεταφέρει μια αγνώστου περιεχομένου μαύρη βαλίτσα σε κάθε του πτήση από Μπουένος Άιρες προς Μαδρίτη. Θα πάει μακριά η… βαλίτσα;

ΚΕΝΑ ΑΕΡΟΣ

Άννα, δεν ήμουνα εγώ για αεροπλάνα.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΤΟΥ ΦΡΟΪΝΤ

Στο Λονδίνο του 1939, δύο μέρες μετά την εισβολή των Γερμανών στην Πολωνία, ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός Κ. Σ. Λιούις επισκέπτεται τον Σίγκμουντ Φρόιντ για να κουβεντιάσουν (ή μήπως να συγκρουστούν;) για την ύπαρξη (ή όχι) του Θεού και την Επιστήμη.

ΤΟ ΛΥΣΑΡΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Σκηνοθέτης που βλέπει πως οι παραγωγοί της επερχόμενης ταινίας του πάνε να τη… «σφάξουν» στο μοντάζ δίχως την έγκρισή του, κλέβει όλο το υλικό της και φυγαδεύεται μαζί με τους πιο στενούς του συνεργάτες στην επαρχιακή κατοικία μιας θείας του, ελπίζοντας εκεί να βρει την ελευθερία της δημιουργικής έκφρασης, πόσω μάλλον κι ένα final cut του… αμάζευτου από τα γυρίσματά του!

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ

Ένα κορίτσι ανακαλύπτει ξαφνικά την ικανότητα να βλέπει τα «IF», τους φανταστικούς φίλους όλων των παιδιών του κόσμου. Κάποια αναζητούν την καινούργια τους ανήλικη συντροφιά, άλλα νοσταλγούν τους παλιούς τους ιδιοκτήτες που ενηλικιώθηκαν και τα ξέχασαν. Θα μπορέσει να τα βοηθήσει η Μπι;