FreeCinema

Follow us

ΑΛΑΝΤΙΝ: ΟΙ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ (2015)

(LES NOUVELLES AVENTURES D'ALADIN)

  • ΕΙΔΟΣ: Κωμική Περιπέτεια
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αρτούρ Μπενζακέν
  • ΚΑΣΤ: Κεβ Αντάμς, Ζαν-Πολ Ρουβ, Βανέσα Γκιντ, Γουιλιάμ Λεμπτζίλ, Οντρέ Λαμί, Ερίκ Ζουντόρ, Μισέλ Μπλάν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 107'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Εν αγνοία τής κοπέλας του επίδοξο κλεφτρόνι μεταμφιεσμένο μαζί με κολλητό σε Άη-Βασίλη εν ώρα λειτουργίας των Galeries Lafayette στριμώχνεται να διηγηθεί την ιστορία τού Αλαντίν σε γωνιά ανάγνωσης για τους λιλιπούτειους επισκέπτες. Τα vintage καθέκαστα (τα κόλπα του λαϊκού απατεώνα, το ξεγλίστρημά του από τον καταχθόνιο Βεζίρη, η αμοιβαία έλξη με την προς παντρολόγημα κόρη του Σουλτάνου, ένα χαλί στον ουρανό, ένα πολύφερνο λυχνάρι κι η απελευθέρωση του μαγικών ικανοτήτων ενοίκου του συν ό,τι επεισοδιακό ακολουθεί), ενώ γίνεται άνω-κάτω κι η δική του ζωή 24 Δεκεμβρίου, θα του μάθουν κάτι;

Υπάρχουν δύο πράγματα που οι περισσότεροι απ’ τους θεατές αυτής της ταινίας, τους αρέσει-δεν τους αρέσει τελικά, θα ευχηθούν να μπορούσαν να είχαν γίνει πραγματικότητα – και δεν χρειαζόταν γι’ αυτό κανένα τζίνι αλλά κοινός νους (μαζί με πιο ευέλικτο προγραμματισμό) και καλό γούστο. Το ένα είναι να είχαν δει το φιλμ ενάμιση μήνα πριν · με φόντο της μισής ιστορίας τα Χριστούγεννα, η αίσθηση του… κατόπιν εορτής αφήνει έντονη την μπαγιάτικη γεύση της, σαν buche καρατημένο ως του Αγίου Βαλεντίνου. Το άλλο είναι να μην είχε μεταγλωττιστεί εν πολλοίς νιανιά, και μάλιστα από πασπαρτού φωνές που έχουμε βαρεθεί ν’ ακούμε σε animation, αυτό το γαλλικό live action crowd-pleaser ώστε, δίνοντας δεύτερο νόημα στον όρο «Φραγκοφονιάς», να κόψει εισιτήρια ακόμη και από 5χρονα (με το πρόσχημα ότι το παραμύθι της Χαλιμάς στην καρδιά του είναι αγαπητό από μικρά και μεγάλα παιδιά), κάτω από το αντιληπτικό πεδίο αλλά όχι και από εκείνο της περιέργειας των οποίων πετά συχνά με το ζόρι η θα ’θελε μαγική μπουχάρα των adult ιλαροτήτων και υπονοουμένων.

Και είναι πολλά αυτά, από σπασίματα του τέταρτου τοίχου και «κουφά» γαλατικά αβρό χιούμορ που κάνουν χωριό τούς Μόντι Πάιθον με τον κινηματογραφικό «ζωντανό» Αστερίξ, μέχρι σκε(ρ)τσάκια σαν βγαλμένα από σεξοκωμωδία λογοκριμένη για προεφήβους, γκαγκ παροδικούς φόρους τιμής στον «Πόλεμο των Άστρων» και ένα hip-hop νούμερο Bollywood εν είδει music promo για αραβικό μουσικό κανάλι – η μόνη στα γαλλικά (και άνευ υποτίτλων! Τρανή απόδειξη της αμηχανίας περί τη διανομή τού φιλμ στα καθ’ ημάς…) σκηνή. Κατά τ’ άλλα, μετά την πρώτη ώρα είναι που εγκλιματίζεσαι franchement σ’ αυτή την πιο σουργελοσοφιστικέ μετα-banlieue αναδιήγηση του αραβουργήματος που έχουν απαθανατίσει στο πανί μια πλειάδα classics, από τον πρώτο «Κλέφτη της Βαγδάτης» του βωβού έως το «Αλαντίν» της Disney.

Το πετυχαίνει πρώτα ο σεναρίστας Νταΐβ Κοέν. Το funny bone του μπορεί να μην καταφέρνει να αποφύγει το γιαταγάνι της δυσαρέσκειας των παγωμένων θεατών σε «φάσεις» που αναμειγνύουν τους «Εδώ γελάνε» αναχρονισμούς (ένα «STOP» στον αιθέρα στο οποίο πειθαρχεί εποχούμενος στο χαλί του ο Αλαντίν) με διαχρονικά φτηνά τεχνάσματα θυμηδίας (οι τρεις «κουνιστές» φιγούρες: του ωτοφετιχιστή πραματευτή, του gay μνηστήρα και του ευνούχου) αλλά σαν γόης φιδιών λύνει με την πίπιζά του το αυτοδύναμο σκοινί τής πλοκής τού κλασικού exotica action εποχής (που αφηγείται ο ήρωάς μας παραστατικά στην ομήγυρη των κουτσούβελων που συμμετέχει ανατρεπτικά ενθουσιωδώς), stop-and-start κι εκ παραλλήλου με τη διάθλασή του στο «χρονιάρες μέρες» σήμερα εν Παρισίοις (απ’ το σχέδιο πλαστοπροσωπίας μέχρι το «θα-το-πάρει-το-κορίτσι;» του).

D’ accord, πρόκειται για τη δραματουργική κληρονομιά – θησαυρό τού «Princess Bride». Αλλά υπάρχει κι ο Αρτούρ Μπενζακέν, που στο κινηματογραφικό ντεμπούτο του έχει άνετα υπό τις διαταγές του την πλανοθεσία λύσεων τού Πιέρ Αΐμ («Άσφαλτος»), λειτουργικά φυσικά (με τρανταχτή εξαίρεση το μούφα χωμάτινης κατολίσθησης άνοιγμα της πύλης στο βουνό) VFX που δεν το παρατραβάνε, οριενταλιστικά σκηνικά στο Μαρακές (από «Το Βασίλειο του Ουρανού» μέχρι ένα κελί που θα ενθουσιάσει τους νοσταλγούς τού «Cube») και όχι σαλιαρίζουσα διανομή (με τον Ζαν-Πολ Ρουβ εντυπωσιακό σε κάτι σαν κακιασμένη εκδοχή τού Κολμ Φιόρε και τον σκηνοθέτη σε δύο ρόλους, του αρωματοποιού και του μάγου). Όσο κι αν δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο επίσης σίγουρα το ότι μαζί με τον παραγωγό Ντανιέλ Τορτζμάν οι τρεις τους, που έχουν ξαναβρεθεί στα πλατώ της κωμικής τηλεοπτικής σειράς «Zak», μοιράζονται την καταγωγή τους από το Μαρόκο κι αυτό λέει κάτι για το (και) σε ποιών τα χέρια βρίσκεται πια μα και ποιο κοινό στοχεύει το φραντσέζικο ψυχαγωγικό σινεμά, αρχικά επί μακρόν αισθάνεσαι ότι παρακολουθείς το beur αντίστοιχο των αδελφών Γουέιανς στο μόνο genre spoof που δεν έχουν τολμήσει ως σήμερα. Λιγότερο ευρηματικό, δε, απ’ οτιδήποτε άλλο εδώ αποδεικνύεται στα τσαλίμια του το ξόδεμα των οκτώ (mais oui…) ευχών που χαρίζει το αερικό στο νέο του παγαπόντικο αφεντικό, το μοντέρνο alter ego του οποίου πονηρά και αντρίκεια, παραμονή Noël, θα φτιαχτεί – κυριολεκτικά και μεταφορικά. Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Fun χαλίφης στη θέση του χαλίφη δε γίνεται με τίποτα ο Μπενζακέν, ωστόσο, ακόμα. Αλλά με κάτι τέτοια «κουλά» ξεκίνησε κι ο Αζαναβισιούς και έγινε «The Artist». Μην κοροϊδεύεις το kismet…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το t(w)een κοινό, οι κάθε ηλικίας φίλοι τού εμπορικού καλαμπουριού και όσοι διασκεδάζουν με τους Γκοσινί – Ουντερζό στο πανί θα περάσουν αρκετά καλά, αν συνηθίσουν (ακόμα και αυτοί θα ξινίσουν) τον φερετζέ των ελληνικών φαρσί. Οι φανατικοί τού γνωστού μύθου και τα βλαστάρια τους (να δω πώς θα τους λύσουν τις απορίες για τις πιο σκαμπρόζικες νύξεις…) ακόμη περισσότερο. Όλοι οι υπόλοιποι, θα το βρείτε trop gros, σαν κάγκουρα Σεφερλή-στην-Ανατολή περιόδου, μεγάλου προϋπολογισμού και με essence boulevard. Καλό (not), ε;


MORE REVIEWS

LONGLEGS

Ντετέκτιβ του FBI που παρουσιάζει «παράξενα» δείγματα ενσυναίσθησης σε σχέση με τη δράση ενός επί σειρά δεκαετιών ασύλληπτου serial killer, εντοπίζει σταδιακά τα στοιχεία ενός εκκεντρικού puzzle του οποίου ίσως και η ίδια αποτελεί κομμάτι (από το παρελθόν).

FLY ME TO THE MOON

Καπάτσα δημοσιοσχετίστρια καταφθάνει στη Φλόριντα φορτωμένη με ιδέες χίλιες, ώστε να προσδώσει στη δύσκαμπτη NASA έναν σύγχρονο… pop αέρα! Οι πάλιουρες της υπηρεσίας δεν την παίρνουν με καθόλου καλό μάτι, όμως, εκείνη έχει στα χέρια της το ελευθέρας από δεξί χέρι του Προέδρου, αλλά και εναλλακτικό σχέδιο... τηλεσκηνοθετημένης προσομοίωσης της επικείμενης, κρίσιμης αποστολής του Apollo 11 στη Σελήνη!

ALL THAT JAZZ

«Bye-bye, life. Bye-bye, happiness. Hello, loneliness. I think I'm gonna die.»

ΑΝΕΞΙΧΝΙΑΣΤΟΙ ΦΟΝΟΙ

Όταν οι σκελετοί έντεκα γυναικών και κοριτσιών ανακαλύπτονται σε μια έρημο του Νέου Μεξικού, ξεκινά η εξονυχιστική έρευνα για την εντόπιση του ιθύνοντα νου πίσω από το ειδεχθές έγκλημα, κάτι που οδηγεί σε επιπλοκές και συγκρούσεις μεταξύ του αρχηγού της Αστυνομίας, Κάρτερ, του ντετέκτιβ Ορτέγκα και του πράκτορα Πέτροβικ, τριών ανθρώπων με τελείως διαφορετική μεθοδολογία και agenda.

ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ

Στη μεταπολεμική Ρώμη, παντρεμένη γυναίκα με τρία παιδιά ονειρεύεται ένα καλύτερο αύριο, ασφυκτιώντας στα αυστηρά δεσμά του πατριαρχικού περιβάλλοντος της εποχής.