FreeCinema

Follow us

ΓΕΝΝΗΣΗ (2004)

(BIRTH)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζόναθαν Γκλέιζερ
  • ΚΑΣΤ: Νικόλ Κίντμαν, Κάμερον Μπράιτ, Ντάνι Χιούστον, Λόρεν Μπακόλ, Ανν Χες, Πίτερ Στορμάρε
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 100'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: VILLAGE FILMS

Ένα ανήλικο αγόρι προσπαθεί να πείσει μία χήρα ότι είναι «μετενσάρκωση» του εκλιπόντα.

Η αύρα της «Γέννησης» ανήκει σε ένα σύμπαν ερμητικό, γεμάτο μεταφυσικά ερωτήματα και φοβίες που δε βρίσκουν απαντήσεις. Είναι σα να ρωτάς αν υπάρχει ζωή μετά το θάνατο, αλλά ο Θεός να μην ευκαιρεί για να σου λύσει την απορία. Κι αν το θέλετε πιο «λιανά» σε κινηματογραφική γλώσσα επιρροών, θα τολμούσα να πω ότι θυμίζει το «Μωρό της Ρόζμαρι» αλλά σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ! Η παλαιολιθική μερίδα της κριτικής είναι σίγουρα έτοιμη να σηκώσει κοτρόνες, όμως, ο Τζόναθαν Γκλέιζερ («Ερωτικό Κτήνος») είναι περίπτωση δημιουργού ικανού να σε παρασύρει σε μονοπάτια άγνωστα, της οφθαλμολάγνου τέχνης την οποία υπηρετεί ίσως πιο μπροστά από την εποχή του.

Το βασικό ζητούμενο του στόρι απαιτεί από εσάς να φερθείτε ώριμα μπροστά στο ενδεχόμενο της ξαφνικής εμφάνισης ενός ανθρώπου που τολμά να σας πει πως στην πραγματικότητα είναι η νέα καρμική εκδοχή κάποιου δικού σας αγαπημένου προσώπου που έχει πεθάνει! Η Άννα αντιμετωπίζει το πρόβλημα αυτό, όταν ένα δεκάχρονο αγόρι την πείθει πως είναι ο νεκρός σύζυγός της. Στα πρόθυρα ενός νέου γάμου και με το σόι δίπλα της να προσπαθεί να τη σώσει πριν καταρρεύσει ολοκληρωτικά, η ηρωίδα βιώνει το πλέον σουρεαλιστικό ρομαντικό συναίσθημα και ονειρεύεται την υπόλοιπη ζωή της με αυτό το παιδάκι, γιατί ποτέ ξανά δεν θ’ αγαπήσει με τέτοια δύναμη. Σταδιακά, το σενάριο μας απομακρύνει από την πίστη ότι πρόκειται περί ιστορίας μετενσάρκωσης, αλλά τα μονοπάτια που επιλέγει δεν είναι ούτε και επεξηγηματικά. Η ηδονή της εικόνας είναι πιο ελκυστική από τη λογική, άλλωστε.

Ο Γκλέιζερ είναι ένας σκηνοθέτης εθισμένος επάνω σε μουσικά tempo (οι συνθέσεις του Αλεξάντρ Ντεσπλά μέχρι που σε πνίγουν στις κορυφώσεις τους), σε άψογα σχεδιασμένα καδραρίσματα και σε οικονομία κινήσεων της κάμερας (προσέξτε την αντίθεση στο μουντό των εξωτερικών λήψεων με τα γήινα, πλούσια χρώματα ενός κατά τα άλλα αυστηρού νεοϋορκέζικου upper class διαμερίσματος), διακρίνει τις λεπτές νότες ειρωνείας του σεναρίου (η Άννα αγγίζει τα όρια της παιδοφιλίας συνειδητά με την επιλογή της) και ελέγχει το καστ του με άψογο τρόπο, επιτρέποντας στη Νικόλ Κίντμαν να λάμψει όσο ποτέ άλλοτε με ένα τρίλεπτο γκρο μονοπλάνο που επιδεικνύει κάθε εκφραστικό της φάσμα.

Υπήρξαν στιγμές που πραγματικά δεν ήξερα που έχει φτάσει ο σφυγμός μου. Και πιστεύω απόλυτα πως η περίπτωση αυτού του σκηνοθέτη θα δικαιωθεί στο μέλλον. Καλό δεν είναι να στηρίζουμε τα μεγάλα ταλέντα από «γεννησιμιού» τους;

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το άνωθεν κείμενο είναι η κριτική που έγραψα για το φιλμ το 2004, όταν αυτό διανεμήθηκε για πρώτη φορά στους ελληνικούς κινηματογράφους. Ύστερα από το σκάνδαλο της πρεμιέρας στο Φεστιβάλ Βενετίας, με το έργο να κατηγορείται σφόδρα ως… παιδεραστικό, η εμπορική του καριέρα ήταν σχεδόν καταδικασμένη. Σαφώς ενοχλημένος από την εμπειρία, ο Τζόναθαν Γκλέιζερ συνέχισε να σκηνοθετεί music videos και διαφημιστικά, κι επέστρεψε στο σινεμά μόλις το 2013, με το (επίσης αριστουργηματικό) «Κάτω από το Δέρμα». Με μόλις τρεις ταινίες στο ενεργητικό του, από το 2001 μέχρι σήμερα (2020), θεωρείται πια μία όχι απλά αινιγματική αλλά και τεράστια μορφή καλλιτέχνη, ο οποίος αντιμετωπίζεται με σεβασμό και κάνει τον πλανήτη σινεμά να αγωνιά για την επόμενη μεγάλου μήκους ταινία του. Προσωπικά, πιστεύω πως πρόκειται για διάνοια.


MORE REVIEWS

Η ΙΟΥΛΙΕΤΑ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ

Η μεσόκοπη Τζουλιέτα υποψιάζεται πως ο σύζυγός της ερωτοτροπεί με άλλες γυναίκες και στρέφεται μέχρι και στον μυστικισμό για να ξεπεράσει τα υπαρξιακά της προβλήματα. Πού θα βρει τη λύτρωσή της; Στο «μαζί» ή στο «μόνη»;

GREENLAND: ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ

Κομμάτια ενός κομήτη πλησιάζουν απειλητικά τη Γη. Πολιτικός μηχανικός που βρίσκεται σε διάσταση με τη σύζυγό του, λαμβάνει κυβερνητικό μήνυμα στο κινητό του, το οποίο τον καλεί να πάρει την οικογένειά του και να κατευθυνθούν προς καταφύγιο για… λίγους και εκλεκτούς. Θα φτάσουν ποτέ;

ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ

Στο πέρας έξι ετών, η Αγγελική Αντωνίου καταγράφει με την κάμερά της τους άγνωστους κατοίκους της Αθήνας, τα αδέσποτά της, δίνοντας «φωνή» στην παρουσία, τους χαρακτήρες, τις ιδιαιτερότητες, αλλά και την… αδέσποτη ομορφιά τους.

ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΟΣ

Επικοινωνιολόγος των Δημοκρατικών, που δεν διάγει λαμπρές ημέρες εξαιτίας της ήττας του κόμματος στις προεδρικές εκλογές, ανακαλύπτει χρυσάφι σε χωριό του Γουισκόνσιν, στο πρόσωπο βετεράνου στρατιωτικού. Τον πείθει να κατέβει για Δήμαρχος στις τοπικές εκλογές προσδοκώντας σε μεγάλα κομματικά οφέλη από πιθανή του νίκη, όμως οι αντίπαλοι Ρεπουμπλικάνοι δεν πρόκειται να κάτσουν με σταυρωμένα χέρια.

ΟΙ ΖΩΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΖΗΣΑ

Κατάκοιτος πατέρας, χαμένος στον μπερδεμένο κόσμο της άνοιας, αναπολεί στιγμές του παρελθόντος του. Η κόρη του είναι εκεί για να τον επαναφέρει στην πραγματικότητα. Θα βρει τη ζωή που (δεν) ζει;