FreeCinema

Follow us

WILD DUCK (2013)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιάννης Σακαρίδης
  • ΚΑΣΤ: Αλέξανδρος Λογοθέτης, Θέμις Μπαζάκα, Γιώργος Πυρπασόπουλος, Γιάννης Στάνκογλου, Ηλίας Λογοθέτης
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 88’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ

Τύπος που έχει υποκύψει στα χρέη λόγω οικονομικής κρίσης μπλέκει στη διαλεύκανση σκανδάλου που σχετίζεται με τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, γεγονός που τον φέρνει πιο κοντά όχι μόνο στην αληθινή φύση της προηγούμενης δουλειάς του αλλά και στο επίκεντρο μιας ανθρώπινης τραγωδίας, στην οποία, αλυσιδωτά, ενδεχομένως να φέρει και μερίδιο ευθύνης.

Ένα από τα στοιχεία που κάνει αμέσως εντύπωση στο «Wild Duck» του Γιάννη Σακαρίδη είναι το… φροντισμένο περιτύλιγμα. Καθαρή εικόνα, διεύθυνση φωτογραφίας με προσωπικότητα (από τον Γιαν Φόγκελ του «Wasted Youth»), ενδιαφέρουσα χρήση του μοντάζ που αγνοεί αρχικά το χώρο και το χρόνο για να αφηγηθεί την ιστορία με άξονα κυρίως τη συναισθηματική εξέλιξη του προσωπικού ταξιδιού του πρωταγωνιστή, δύο αν μη τι άλλο αξιόλογες ερμηνείες που στοιχειοθετούν τον κεντρικό άξονα της δυναμικής τού φιλμ.

Παρ’ όλα αυτά, το «Wild Duck» δεν ακολουθεί ιδιόρρυθμα τερτίπια ούτε επιθυμεί να βυθιστεί σε έναν σουρεαλιστικό ή περίεργο κόσμο παρά στοχεύει στην αφήγηση μιας σύγχρονης ανθρώπινης τραγωδίας, όπως υπαγορεύεται από την κατάσταση της οικονομικής κρίσης, και της μετατροπής της σε… συνωμοσιολογικό θρίλερ χαμηλών ταχυτήτων, στο οποίο μπλέκονται εταιρείες κινητής τηλεφωνίας και ύποπτα συμφέροντα. Είναι ένας δύσκολος συνδυασμός αλλά, τουλάχιστον, ξεφεύγει από την πεπατημένη, δείχνοντας αυθεντικό ενδιαφέρον τόσο για τα κίνητρα των χαρακτήρων όσο και για τα συναισθήματα, τις τύψεις και τις ρεαλιστικές αντιδράσεις τους, ακόμα κι αν η σκηνοθετική προσέγγιση του «ακανόνιστου» μοντάζ καθιστά δυσκολότερη – στην αρχή – την ανάγνωση της ταινίας.

Όταν πια ο χρονικός άξονας μπει στη θέση του, η ιστορία γίνεται σχεδόν απόλυτα γραμμική κι επικεντρώνεται περισσότερο στη διαπροσωπική σχέση τού ενδεχομένως «θύτη» Δημήτρη και του αναμφισβήτητα «θύματος» Παναγιώτας, αφήνοντας στην άκρη (ή στο σκοτάδι, όπου έτσι κι αλλιώς υπήρχαν) τις σκοπιμότητες ή τις ακριβείς λεπτομέρειες οι οποίες οδήγησαν στο παρόν της κατάστασης, ακριβώς όπως κάνει και σχετικά με τα στοιχεία του παρελθόντος των δύο ηρώων, που απλά υπονοούνται ή τυγχάνουν φευγαλέας αναφοράς. Όσο κι αν το φιλμ φαντάζει ως «δράμα μεγατόνων» ή «ταινία καταγγελίας», η πραγματική καρδιά του βρίσκεται στη σχέση ανάμεσα σε αυτούς τους δύο ανθρώπους, καθώς τόσο ο Αλέξανδρος Λογοθέτης όσο και η Θέμις Μπαζάκα στοχεύουν στη λιτή αλλά καίρια απεικόνιση των ηρώων τους χωρίς υπερβολές ή… τηλεοπτικές εξάρσεις, που θα έκαναν πιο φτηνό το αποτέλεσμα.

Δυστυχώς, όμως, αυτή η λιτή απεικόνιση όλων των θεματικών της ταινίας είναι που ελαττώνει και την τελική της δύναμη. Ως δράμα χαρακτήρων καταλήγει να είναι αρκετά προφανές. Ως φιλμ συνωμοσίας, παραμένει αρκετά γενικόλογο και, τελικά, μη ουσιώδες. Ως ταινία κοινωνικής κριτικής, φαντάζει αδύναμη και χωρίς ισχυρά επιχειρήματα. Ως θρίλερ της διπλανής πόρτας, απλά… ακουμπά χωρίς να αγγίζει την ένταση που θα χρειαζόταν. Στο τέλος της ταινίας, το συμπέρασμα ουσιαστικά υπαγορεύεται, χωρίς να έχει προκύψει από λογική ανάπτυξη, και οι καλές προθέσεις δε συνοδεύονται από ένα ισχυρό αποτέλεσμα που θα δικαίωνε τις ενδιαφέρουσες (ομολογουμένως) επιλογές στην ανάπτυξη της ιστορίας. Στο φινάλε, το περιτύλιγμα παραμένει εντυπωσιακό χωρίς αμφιβολία, όμως, το περιεχόμενο είναι εκείνο που θα μπορούσε να έχει επιδεχθεί σημαντικής βελτίωσης.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αν σε είχαν συγκινήσει ελληνικές ταινίες του πρόσφατου παρελθόντος, όπως «Ο Εχθρός μου» ή το «September», που επικεντρώνονται στο προσωπικό ταξίδι των πρωταγωνιστών τους χωρίς… «παραξενιές», ίσως θα έπρεπε να το τσεκάρεις. Αν παρέμενες μέχρι τώρα ασυγκίνητος από το ταξίδι του ελληνικού κινηματογράφου, δύσκολα θα βρεις κάτι εδώ για να… μετανοήσεις.


MORE REVIEWS

ΣΤΕΝΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ

Στα 1977, ένα βραδινό τηλεοπτικό talk show με θέμα τον εορτασμό του Halloween και καλεσμένους με ειδίκευση στο μεταφυσικό εξελίσσεται με τον εντελώς λάθος και εκτός προγραμματισμού τρόπο σε ζωντανή μετάδοση.

BACK TO BLACK

Η σύντομη πορεία της μουσικής καριέρας της Έιμι Γουάινχαουζ, παράλληλα με προσωπικές στιγμές που την οδήγησαν σε ένα τόσο απότομο και άδοξο τέλος.

GHOSTBUSTERS: Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δαιμονική οντότητα που (πίσω στα 1904) προσπάθησε να κατακτήσει τον κόσμο με στρατιά από φαντάσματα, τρεφόμενη με αρνητικά συναισθήματα ώστε να μειώσει τις θερμοκρασίες στο απόλυτο μηδέν, επιστρέφει στη Νέα Υόρκη του σήμερα για να… το προσπαθήσει ξανά! Who you gonna call?

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΝΕΟΙ

Οι ελπίδες και τα όνειρα μιας χούφτας επίδοξων ηθοποιών του περίφημου Théâtre des Amandiers στο Παρίσι των μέσων της δεκαετίας του ‘80.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ

Αμερικανική οικογένεια μετακομίζει σε εξοχική αγγλική έπαυλη, δίχως να λογαριάζει τη φήμη πως το νέο τους σπίτι είναι… στοιχειωμένο εδώ και τρεις αιώνες. Και το φάντασμα του Σερ Σάιμον δεν πολυγουστάρει τους απρόσκλητους επισκέπτες!