της Ιωάννας Παπαγεωργίου

Με φιλμ σαν κι αυτό, θυμώνω. Πολύ. Γιατί θα μπορούσε εύκολα να αποφύγει την μπανανόφλουδα που πατάει και ακυρώνει όλες τις αρετές του. Ποιες είναι αυτές; Η τόλμη του να αντιμετωπίσει ένα κάθε άλλο παρά αστείο ζήτημα με άφοβα καυστικό χιούμορ: από το γεγονός ότι το μόνο σημείο όπου υπάρχει σήμα για κινητά και υπολογιστές στην εξοχική κατοικία είναι πάνω… στον τάφο του παππού στον κήπο, μέχρι την ανάδειξη του λιγότερου ελκυστικού μπαμπά, Αντουάν (Κλουζέ), που δεν βλέπει… την τύφλα του πέρα από τις εμμονές του με την πρώην γυναίκα του, τα αγριογούρουνα που του χαλάνε τον φράκτη και την απατηλή αντίληψη της παιδικότητας της κόρης του, σε ταιριαστό comic relief. Το εξαίρετο κάστινγκ του: ποια έφηβη θα δυσκολευόταν να ερωτευτεί τον μπαμπά της φιλενάδας της, όταν αυτός διαθέτει την εμφάνιση και το τολμηρό, νεανικό πνεύμα τού Λοράν / Βενσάν Κασέλ;

Η απόφασή του να αντιστρέψει τους ρόλους ανάμεσα σε ενήλικες και ανήλικες, σκιαγραφώντας τα δύο 17χρονα κορίτσια ως πολύ πιο συνειδητοποιημένα, ψύχραιμα και εν τέλει ώριμα από τους πατεράδες τους: και τη Μαρί (Ιζαάζ), που ενώ θυμώνει με την παράλογα ερωτοχτυπημένη φίλη της, ουσιαστική ευθύνη καταλογίζει μόνο στους δύο μπαμπάδες (στον απαράδεκτα κολακευμένο δικό της και σε εκείνον της φίλης της, για την παντελή άγνοια κινδύνου που τον διακατέχει), και τη Λούνα (Λε Λαν) που διεκδικεί τον έρωτα συνειδητά και απενοχοποιημένα με την πολύ πιο αγνή από εκείνη του Λοράν, ρομαντική ορμή της ηλικίας της. Η άρνησή του να πάρει προφανώς θέση υπέρ ή εναντίων τού ενός ή του άλλου γνώριμα ατελούς ήρωα, αφήνοντας όποιες κρίσεις ή απόψεις στη διακριτική ευχέρεια του θεατή. Και η επιλογή της Κορσικής ως χώρου δράσης του, που το κάνει ιδανική ως κινηματογραφική απόδραση μέσα στο καλοκαίρι και δη στα θερινά.

Και η μπανανόφλουδα; Η τόσο απροκάλυπτα ηδονοβλεπτική κινηματογράφηση του κορμιού της Λούνα γενικά, και στο ξεσάλωμα με τους συνομήλικούς της, όταν αποκαλύπτει κατά λάθος το κόκκινο string της, μετά την κάθοδο του καταρράκτη, όταν ξεσκεπάζει κατά λάθος αρχικά, επίτηδες στη συνέχεια το στήθος της και στην παραλία τη νύχτα όταν εντελώς ηθελημένα απογυμνώνεται εντελώς, ειδικά. Κινηματογράφηση που γίνεται ακόμα πιο ενοχλητική σε αντιδιαστολή τόσο με την κατά πολύ πιο σεμνή, καθωσπρέπει εμφάνιση τόσο της Μαρί, όσο – κυρίως – του Λοράν, που ούτε καν τη μοιραία νύχτα στην παραλία δεν αποχωρίζεται το σλιπάκι του, για να μας χαρίσει μια μικρή, τόσο δα ακαταμάχητη ιδέα, έστω των οπισθίων του. Έτσι, όμως, το φιλμ υποκύπτει αμαχητί στο παλιομοδίτικο, αθεράπευτα φαλλοκρατικό κλισέ που θέλει τη γυναίκα (και μόνο) ως απόλυτο αντικείμενο πόθου, καθώς και τη θηλυκή σεξουαλικότητα ικανή να… σέρνει καράβια, αποδεσμεύοντας εμμέσως πλην σαφώς τον Λοράν από κάθε ευθύνη για το παραστράτημά του και ακυρώνοντας τις σημαντικότερες από τις παραπάνω καταγεγραμμένες αρετές του.

Οι Αμερικάνοι, που δεν έχουν πρόβλημα να εξεγείρονται παθιασμένα σε τέτοιες περιπτώσεις, ανεξαρτήτως φύλου του γυμνού, θα μιλούσαν για επικίνδυνο flirt με την… παιδική πορνογραφία! Κι αν επαναστάτησαν αδίκως με την – αποκαλυπτική μόνο από τη μέση και πάνω – σκηνή με τον ερωτοχτυπημένο πιτσιρικά στη μπανιέρα της «Γέννησης» (2004), φαντάσου πώς θα αντιδρούσαν στο θέαμα μια ολόγυμνης 17χρονης να αποπλανά ασυστόλως έναν ουδέποτε ολόγυμνο 49χρονο. Κι αυτή τη φορά θα είχαν δίκιο.