FreeCinema

Follow us

Ο ΒΙΡΤΟΥΟΖΟΣ (2021)

(THE VIRTUOSO)

  • ΕΙΔΟΣ: Περιπέτεια Δράσης
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Νικ Σταλιάνο
  • ΚΑΣΤ: Άνσον Μάουντ, Άντονι Χόπκινς, Άμπι Κόρνις, Ντέιβιντ Μορς, Έντι Μάρσαν, Ρίτσαρντ Μπρέικ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 110'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Ένας εκτελεστής αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας συμβόλαιο θανάτου που θα τον οδηγήσει στην απρόσμενη γνωριμία του με μια γοητευτική και μυστηριώδη γυναίκα.

Υπάρχει ο κινηματογράφος, υπάρχει ο κακός κινηματογράφος και μετά υπάρχει και… ο «Βιρτουόζος», που κάνει όλες τις υπόλοιπες καλοκαιρινές ταινίες ανεξαιρέτως (ναι, και τις γαλλικές κωμωδίες!) να μοιάζουν τουλάχιστον με Κιούμπρικ. Και (ξανα)ρωτώ. Γιατί πρέπει κάθε χρόνο, τέτοια περίοδο, οι εταιρείες διανομής να επιμένουν να κυκλοφορούν στην Ελλάδα όλη τη σκουπιδίλα που έτυχε να κυκλοφορεί εκεί έξω, και για την οποία, διαφορετικά και πολύ πιο βολικά, δεν θα είχαμε ιδέα περί της ύπαρξής της; Δεν είναι αρκετός ο κορονοϊός;

Ο «Βιρτουόζος» είναι η πρώτη ταινία του Νικ Σταλιάνο (του ποιου;) μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια και αν ρωτάς ποια ήταν η προηγούμενη, δεν μπορώ να σε βοηθήσω ιδιαίτερα, καθώς με μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο, θα καταλάβεις επακριβώς τον λόγο για τον οποίο τούτα τα φιλμ μάλλον δεν είδαν ποτέ το φως ενός κινηματογραφικού προτζέκτορα. Με άλλα λόγια, ναι, πρόκειται για φλόμπα ολκής.

Ο πρωταγωνιστής εκτελεστής (Μάουντ), πέρα από το γεγονός πως είναι τόσο βιρτουόζος (δεν είναι) σε αυτό που κάνει, τόσο ώστε να μην χρειάζεται να έχει καν όνομα, αναλαμβάνει μια υπόθεση από το μεγάλο αφεντικό – «λέγε με και μέντορα, γιατί ούτε εγώ έχω όνομα» (Χόπκινς), προκειμένου να βρει και να σκοτώσει κάποιον, κάπου, χωρίς περισσότερες πληροφορίες, γιατί στην τελική ποιος χρειάζεται συγκεκριμένες λεπτομέρειες όταν πρόκειται να σκοτώσει κάποιον; Εννοείται πως στον δρόμο για το καινούργιο συμβόλαιο θανάτου, θα γνωρίσει μια γυναίκα (Κόρνις), διότι κάπως πρέπει να γεμίσει ο κινηματογραφικός χρόνος και, φυσικά, θα μπλέξει από το πουθενά σ’ ένα τρομερό (καλά, όχι…) παιχνίδι ταυτοτήτων, καλούμενος να μαντέψει ποιος είναι ο μελλοθάνατος.

Η αλήθεια είναι πως είχα καιρό να δω τόσο κακή ταινία. (Εκ της Διευθύνσεως: μάλλον έχασες το «86 Melrose Avenue».) Κακή από κάθε άποψη. Όσο κι αν έψαξα, όσο κι αν προσπάθησα, το φιλμ του Σταλιάνο δεν διαθέτει την παραμικρή αρετή σε κανένα επίπεδο – σεναρίου, σκηνοθεσίας, μοντάζ ή ερμηνειών. Μέσα στα πρώτα της λεπτά, καταλαβαίνεις πως πρόκειται για περίπτωση παραγωγής που ενώ (θέλει να) δείχνει ακριβή (λες και αυτό από μόνο του αρκεί), δεν πιάνει ούτε τη βάση, με τυπικούρα σκηνογραφίας που σε υποψιάζει ότι χρησιμοποιήθηκαν όροφοι επιχειρήσεων στη ζούλα, όσο το προσωπικό βρισκόταν σε διάλειμμα! Σκηνοθετικά και μονταζιακά, το φιλμ είναι το λιγότερο επίπονο στην παρακολούθησή του. Υποθέτω πως υπήρχε λόγος που ο Σταλιάνο καθυστέρησε τόσο πολύ την επόμενη ταινία του, το ίδιο και ο μοντέρ του, Τζέιμς ΛεΣέιτζ, ο οποίος πριν από μια ταινία του 2019, είχε ασχοληθεί ξανά με το άθλημα το 2014. Σε ένα φιλμ διάρκειας κοντά στις δύο (!) ώρες όπου δε συμβαίνει πρακτικά τίποτα, κάτι μου λέει πως… όλο και κάτι θα μπορούσε να κόψει.

Ακόμη κι αν κάποιος συγχωρήσει το (χείριστο) τεχνικό της κομμάτι της ταινίας, σίγουρα δεν γίνεται να κάνει το ίδιο και με το σενάριο των Σταλιάνο και Τζέιμς Σ. Γουλφ, που ούτε κατά διάνοια δεν θυμίζει τέτοιο, αλλά περισσότερο ένα μάθημα στο πως να μην γράφει κανείς σενάρια για μεγάλου μήκους… πράγματα που θέλουν να λέγονται και ταινίες. Καμία αφηγηματική γραμμή, καμία υπόνοια πλοκής, μονάχα μια flat συρραφή στερεοτυπικών σκηνών του είδους δράσης που… σε στέλνει σε λήθαργο, πολύ πριν αδειάσει το κουτί με το popcorn. Ενδεχομένως το φιλμ να γινόταν λιγάκι πιο υποφερτό εάν έλειπε το αδιανόητα κακό voice-over του πρωταγωνιστή, ο οποίος μιλά για τον ίδιο και το επάγγελμά του σε τρίτο ενικό, εξηγώντας διαρκώς στον θεατή τι κάνει, γιατί το κάνει, τι σκέφτεται, χωρίς φυσικά να φαντάζεται το βασικότερο: το γεγονός ότι από την άλλη πλευρά της οθόνης, πολλοί θα είναι αυτοί που θα προτιμούσαν να έβαζαν εκείνον στο στόχαστρο ενός όπλου. Από πλευράς ερμηνειών, ο Άντονι Χόπκινς εξαργυρώνει απλά ένα μεροκάματο, η Άμπι Κόρνις αναρωτιέται τι απέγινε η καριέρα της και ο Άνσον Μάουντ (με το παρατεταμένο συνοφρύωμα τύπου «σε ξέρω, αλλά δεν θυμάμαι το όνομά σου, γαμώτο») αποδεικνύει γιατί σε θέματα ερμηνείας… τον Κιάνου Ριβς δεν θα τον ξαναβρίσεις. Τον Κιάνου Ριβς!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Μία ακόμη επιτυχημένη… ξεπέτα, ο «Βιρτουόζος» αποτελεί τυπική περίπτωση καλοκαιρινού ξεμπαζώματος, οπότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να μείνεις όσο πιο μακριά μπορείς από αυτό το εξάμβλωμα που χαριστικά αποκαλούμε «φιλμ». Αν, πάλι, θέλεις να το δεις οπωσδήποτε, να σε προειδοποιήσω πως μετά το τέλος του θα θυμηθείς τα λόγια αυτής εδώ της κριτικής. Αλλά θα είναι πολύ αργά, πια…


MORE REVIEWS

ΕΝΚΑΝΤΟ: ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΓΙΚΟΣ

Πολυπληθής κι ευτυχισμένη κολομβιανή οικογένεια, κάθε μέλος της οποίας διαθέτει μαγικά χαρίσματα, βρίσκεται προ του κινδύνου να τα χάσει ολοσχερώς! Κόρη αποκαρδιωμένη από την ατυχία της να είναι η μόνη που την τέχνη της μαγείας δεν κατέχει, βάζει μπρος σχέδιο σωτηρίας για όλους. Θα μαγέψει;

Ο ΟΙΚΟΣ GUCCI

Τα γεγονότα που οδήγησαν στην πληρωμένη δολοφονία του Μαουρίτσιο Γκούτσι και η ανάμειξη της πρώην συζύγου του Πατρίτσια Ρετζιάνι σ’ αυτήν, με φόντο τα μοχθηρά, οικονομικά παρασκήνια του κόσμου της μόδας.

ΠΡΑΣΙΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Μέσω αγγελίας, η Άννα πηγαίνει να πιάσει δουλειά στην ξεχασμένη από το χρόνο ψαροταβέρνα του Ρούλα (από το Χάρης). Λιγομίλητη, σχεδόν αντικοινωνική, μα με ικανότητα στη μαγειρική, η Άννα κερδίζει τους καθημερινούς πελάτες του μαγαζιού, κρατώντας καλά κρυμμένο το μυστικό της… απώλειας της μνήμης της!

ΜΙΚΡΑ ΟΜΟΡΦΑ ΑΛΟΓΑ

Ζευγάρι με μικρό παιδί, απότομα προσγειωμένο από τα ψηλά στα χαμηλά κοινωνικά, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, «υποδύεται» βίο ευμάρειας σε βίλα στην οποία ο σύζυγος εκτελεί χρέη επιστάτη. Για πόσο καιρό θ’ αντέξει αυτό το ψέμα;

ΕΝΑΣ ΗΣΥΧΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Χήρος οινοποιός σε ακριτικό νησί, καταχρεωμένος και με προβλήματα επικοινωνίας με την 30χρονη κόρη του που παρατάει το στεφάνι της, πέφτει θύμα ομηρίας από επικίνδυνο δραπέτη. Για να την προστατεύσει, θα τον παρουσιάσει σαν τον καινούργιο του εργάτη και θ’ αφήσει το ψέμα να αιωρείται στην ατμόσφαιρα μέχρι να σκάσουν οι αναπόφευκτες συνέπειες.