FreeCinema

Follow us

ΟΙ ΑΠΙΘΑΝΟΙ (2004)

(THE INCREDIBLES)

  • ΕΙΔΟΣ: Animation
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μπραντ Μπερντ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 115'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Τα μέλη μιας οικογένειας με υπερφυσικές ικανότητες χάνουν την επιτοσύνη της κοινωνίας και πέφτουν στην αφάνεια κατόπιν παρεξηγήσεως, πλέον «καταδικασμένοι» να συνεχίσουν να ζουν ως κοινοί θνητοί, μέχρι την εμφάνιση ενός κακού υπερήρωα που ζητά εκδίκηση (και την αρμόζουσα διασημότητα!).

Το 1995, το studio της Pixar σε συνεργασία με την Disney (για τη διανομή, κυρίως) παρουσιάζει την πρώτη μεγάλου μήκους ψηφιακή ταινία animation και όχι μόνο αλλάζει τα δεδομένα στον παραδοσιακό χώρο του κινηματογραφικού cartoon, αλλά χτίζει σταδιακά μια ολόκληρη αυτοκρατορία που μπορεί πλέον να εδραιωθεί αυτόνομη και να κάνει τον θείο Γουόλτ να στριφογυρίζει στον τάφο του από ανησυχία… Από τότε μέχρι σήμερα, παιχνιδάκια, μαμουνάκια, τερατάκια και ψαράκια μας έπεισαν απόλυτα ότι μπορούν να ανταγωνιστούν το κλασικό σκίτσο, όμως έπασχαν από έλλειψη ανθρώπινης υπόστασης. Με τους «Απίθανους», το τόλμημα γίνεται πραγματικότητα κι αυτή η υπέρβαση της φόρμας όχι απλά λειτουργεί, αλλά και προσδίδει αληθοφάνεια σε ένα καρτουνίστικο περιβάλλον, μέσω χαρακτήρων που κάλλιστα θα μπορούσαν να έχουν σάρκα και οστά, για να μην προσθέσω τη σημασία που έχουν για το είδος οι ενήλικες διαστάσεις του όλου έργου.

Το φιλμ του Μπραντ Μπερντ ξεκινά με παρελθοντικό, μαυρόασπρο newsreel υλικό συνεντεύξεων μιας ομάδας πολιτών που διαθέτουν διπλή ταυτότητα και, εξαιτίας των υπεράνθρωπων δυνατοτήτων τους, προσφέρουν τις υπηρεσίες τους για το καλό του κοινωνικού συνόλου, πολεμώντας το έγκλημα σε πρώτο λόγο. Μια σειρά από κακοτοπιές τους ρίχνουν και πάλι στην αφάνεια, με το πρωταγωνιστικό ζεύγος του Mr. Incredible και της συζύγου του, Elastigirl, να μετατρέπονται από super ήρωες σε οικογενειάρχες των προαστίων με τρία παιδιά και υποχρεώσεις κοινότοπα φθοροποιές. Η πρώτη καθαρή νίκη του Μπερντ είναι η αδιανόητα ρεαλιστική για το είδος σκιαγράφηση χαρακτήρων στο σενάριο, με αποθέωση τις σκηνές συζυγικών καβγάδων που κάνουν εμφανείς τις προθέσεις του δημιουργού από νωρίς: το θέαμα δηλώνει και περιεχόμενο, το οποίο σε καμία δύναμη δεν αφορά σε ανήλικους θεατές! Η εξέλιξη της πλοκής φανερώνει δάνεια από τον κόσμο των κομιξάδικων ηρώων του φανταστικού (βλέπε «X-Men») ή κινηματογραφικά οικογενειακά σουξέ της πρόσφατης παραγωγής (βλέπε «Spy Kids»), με όλα τα μέλη της οικογενείας να πέφτουν σε σατανική πλεκτάνη ημιπαράφρονα πρώην wannabe superhero με ταλέντο στον hi-tech εξοπλισμό, που παρωδεί μέχρι και τις πρακτορικές αποστολές ενός Τζέιμς Μποντ (βλέπε το νησί βάση του κακού Syndrome). Εκεί παίρνει μπρος το δεύτερο μέγα ατού των «Απίθανων» και η δράση ξεπερνά κάθε προηγούμενο σε ευρήματα, χιούμορ και περιπετειώδεις σεκάνς που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από το σινεμά μυθοπλασίας με κοινούς θνητούς στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Παραδόξως, τα ηθικά διδάγματα και μηνύματα που περνάνε συνήθως από τις animated ταινίες της Disney εδώ έχουν κοπάσει, αφήνοντας μονάχα το θέαμα να βγάζει μάτι, η retro lounge φουτουριστική τάση στην καλλιτεχνική διεύθυνση στήνει απολαυστικά παιχνίδια αισθητικής και οι δεύτεροι ρόλοι κλέβουν ενίοτε την παράσταση, με απόλυτη μορφή την Έντνα Μοντ, σχεδιάστρια ρούχων για όλους τους υπερήρωες που ξεκαρδίζει και αποτελεί σαφή σινεφιλική αναφορά στην Ίντιθ Χεντ (το συνώνυμο του στυλ για τη χρυσή περίοδο των χολιγουντιανών studios). Κι επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, αυτή τη φορά βρείτε κάποιον να κρατήσει τα παιδιά και τρέξτε στις αίθουσες για να περάσετε… σαν παιδιά!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το άνωθεν κείμενο είναι η κριτική που έγραψα το 2004, όταν το φιλμ διανεμήθηκε για πρώτη φορά στους ελληνικούς κινηματογράφους. Εκπληκτική παρωδία των κομιξικών και κινηματογραφικών πρακτορικών περιπετειών που έγιναν μόδα στη δεκαετία του ’60, οι «Απίθανοι» τιμήθηκαν (επάξια) με το Όσκαρ καλύτερης animated ταινίας του 2005. Ήταν μία απίστευτη έκπληξη στο είδος, να βλέπουμε παραγωγή που… ίσως μιλά περισσότερο στο μυαλό και την ψυχή των ενήλικων θεατών, χωρίς να ενοχλεί τα ανήλικα! Ακολουθήθηκε από ένα σχεδόν παρόμοια επιτυχημένο (ποιοτικά) sequel, το 2018.


MORE REVIEWS

ATLANTIC CITY

Γερασμένος μικροκακοποιός προσπαθεί να προστατεύσει νεαρή γυναίκα που βρίσκεται μπλεγμένη σε ιστορία κλοπής ναρκωτικών την οποία διέπραξε ο πρώην σύζυγός της και τώρα καταδιώκεται από το οργανωμένο έγκλημα, σ’ ένα υπό κατάρρευση και έτοιμο να προσαρμοστεί σε κανόνες «ανάπτυξης» Ατλάντικ Σίτυ.

ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

Στα 80 έτη ζωής του, κροίσος φαρμακοβιομηχανίας φοβάται πως θα «φύγει» δίχως να ‘χει αφήσει κάτι αξιομνημόνευτο πίσω του και σκαρφίζεται να γίνει… παραγωγός κινηματογραφικής ταινίας που θ’ αφήσει εποχή! Κλείνει hot σκηνοθέτιδα, ακριβοπληρώνει δικαιώματα βιβλίου, πείθονται και δύο stars για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Τι μπορεί να πάει στραβά στις πρόβες;

BULLET TRAIN

Ιαπωνία, σήμερα. Πληρωμένος hitman μπαίνει σε υπερταχεία με σκοπό ν’ αποσπάσει χαρτοφύλακα με αδιευκρίνιστο περιεχόμενο. Ακριβώς τον ίδιο χαρτοφύλακα πρέπει να παραδώσουν μαζί με τον υιό Ρώσου ultimate κακοποιού οι δύο συνοδοί του και πληρωμένοι εκτελεστές με κάκιστη φήμη… από σφαγές! Πόσοι από τους επιβάτες του τρένου θα ζουν μέχρι να φτάσουν στον τερματικό σταθμό;

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Κατά το δελτίο Τύπου, «ένας άνδρας επιστρέφει σπίτι για μια πασχαλινή γιορτή μαζί με την οικογένειά του, σε μια ταινία βασισμένη στις προσωπικές εμπειρίες του Τζόι Κόι από την stand-up κωμωδία».

ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΗΣ ΕΔΕΜ

Στην Καλιφόρνια του 1917, δυο αδέλφια αγωνίζονται για να κερδίσουν την εύνοια του άκαρδου και βαθιά θρησκόληπτου πατέρα τους, ενώ ένα καλά κρυμμένο μυστικό που αφορά στην ταυτότητα της μακαρίτισσας μητέρα τους απειλεί να βγει στην επιφάνεια.