του Ηλία Φραγκούλη

Είναι η τρίτη ταινία που βλέπουμε με πρωταγωνιστή τον Λίαμ Νίσον στα θερινά σινεμά (ουσιαστικά) φέτος! Ο Ιρλανδός ηθοποιός που τυποποιήθηκε σε ρόλους macho τιμωρού, παράνομου με… καλή ψυχή ή μαχητή που τα δίνει όλα σ’ έναν αγώνα επιβίωσης υπό αντίξοες συνθήκες, εδώ πιάνει ένα τιμόνι και ξεχύνεται σε παγωμένους «δρόμους» του Καναδά για να σώσει τις ζωές 26 εγκλωβισμένων εργατών σε ορυχείο, ύστερα από «μυστηριώδη» έκρηξη. Το αποτέλεσμα ίσως είναι προκαθορισμένο (εδώ που τα λέμε), όμως η διαδρομή περιλαμβάνει αδιάκοπη δράση και twists, που κάποτε θα ενθουσίαζαν τους φίλους της περιπέτειας, ειδικά στους πιο «λαϊκούς», συνοικιακούς κινηματογράφους. Προσωπικά, δεν τα απαξιώνω αυτά τα χαρακτηριστικά. Ακόμη και σήμερα, αν και αυτά τα σινεμά σχεδόν έχουν «σβήσει» από το χάρτη…

Η πλοκή παίζει σε διπλό tableau. Από τη μία έχουμε το δραματικό σκέλος του ορυχείου (όχι και τόσο σωστά δουλεμένο δραματουργικά, καθώς το βασικό καστ του φιλμ βρίσκεται πάνω από την επιφάνεια της γης…) και από την άλλη την επικίνδυνη αποστολή – «παραγγελιά», σε μία εποχή όπου οι πάγοι του «δρόμου» που πρέπει να διασχίσουν τα φορτηγά επιφυλάσσουν πολλά και θανάσιμα εμπόδια. Αυτός, όμως, είναι ο μοναδικός τρόπος για να μεταφερθεί μέχρι το ορυχείο μια βαλβίδα φρεατίου πεντέμισι μέτρων και βάρους τριάντα τόνων, μαζί με ενενήντα μέτρα σωλήνες, εντός τριάντα ωρών. Κατόπιν, δεν υπάρχει νόημα, διότι το οξυγόνο στο ορυχείο θα ‘χει γίνει παρελθόν, μαζί με τις ζωές των εργατών.

Επειδή οι οδηγοί που θ’ αναλάβουν να φέρουν εις πέρας αυτή τη ριψοκίνδυνη αποστολή μπορεί και να… πνιγούν μέσα στα παγωμένα νερά καθ’ οδόν, μιλάμε για χαρακτήρες σκληροτράχηλους (ο Μάικ του Λίαμ Νίσον μας κουνά το χέρι…), πιθανότατα με άσχημο παρελθόν (η νεαρή Ταντού βγαίνει με εγγύηση αποφυλάκισης από το κρατητήριο) ή απλά… στη φάση για το χρήμα (ο Τζιμ που οργανώνει την ομάδα και συμμετέχει επίσης). Οι αρχικές συστάσεις δεν κρατάνε πολύ και το «Δρόμος από Πάγο» σπιντάρει μόλις μετά το πρώτο μισάωρο, με δραματική ανατροπή που ξαφνιάζει. Ο Τζόναθαν Χένσλεϊ χειρίζεται σωστά το σασπένς, τα πλάνα κάτω από τους πάγους, καθώς περνούν τα φορτωμένα με σοβαρό βάρος φορτηγά, προσθέτουν αγχωτικές στιγμές και το σενάριο (ιδιότητα στη οποία έχει μεγαλύτερη πείρα ο Χένσλεϊ) κρύβει πολλές εκπλήξεις, που κρατάνε το ενδιαφέρον αμείωτο, άσχετα από την προβλεψιμότητα του αποτελέσματος.

Με όλες αυτές τις εκτροπές κι αποκαλύψεις γύρω από το παρασκήνιο του «ατυχήματος» και τα επιπλέον εμπόδια (πέραν εκείνων του άγριου περιβάλλοντος) που συναντούν οι οδηγοί των φορτηγών, το φιλμ προσφέρει μια ευκολοχώνευτη ψυχαγωγία, χωρίς να προσπαθήσει να σου «πουλήσει» κάτι παραπάνω. Popcorn movie είναι, για ένα κάπως πιο ενήλικο, παλαιομοδίτικο target group θεατών. Το βασικό ερώτημα είναι που και πως θα επιλέξετε να το παρακολουθήσετε: «έξω» ή «μέσα»; Το χρονικό πλαίσιο ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο, πλέον, σχεδόν δεν υφίσταται…