FreeCinema

Follow us

ΠΟΡΤΟ (2017)

(PORTO)

  • ΕΙΔΟΣ: Ρομαντικό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γκέιμπ Κλίνγκερ
  • ΚΑΣΤ: Άντον Γέλτσιν, Λούσι Λούκας, Πάουλο Καλατρέ, Φρανσουάζ Λεμπρίν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 76'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: NEO FILMS

Αγόρι γνωρίζει κορίτσι, κορίτσι φλερτάρει αγόρι, αγόρι και κορίτσι ζουν μια νύχτα πάθους, αγόρι και κορίτσι περιδιαβαίνουν τους δρόμους του Πόρτο μιλώντας για τη ζωή, τον έρωτα, τα όνειρα. Βαρέθηκα.

Ρομάντζο παραγωγής 2016 που πέρασε και από το περσινό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (αφήνοντας το κοινό… σαστισμένο), το «Πόρτο», γυρισμένο στην ομώνυμη και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Πορτογαλίας, θα το δεις να διαφημίζεται ως μια από τις τελευταίες ταινίες του αδικοχαμένου Άντον Γέλτσιν, ο οποίος αποτελεί και το μοναδικό φωτεινό σημείο ενός τόσο εξεζητημένα αυτοαναφορικού φιλμ, που καταλήγει κουραστικό πολύ πριν αρχίσει να ξετυλίγεται το κεντρικό one-night love story του.

Σε μια πόλη καρτ-ποσταλικής ομορφιάς, ο λιγομίλητος Τζέικ (Γέλτσιν) θα γνωρίσει ένα βράδυ τη γοητευτική Μάτι (Λούκας), οι δυο τους θα ερωτευθούν(;) κεραυνοβόλα και θα μοιραστούν αξέχαστες στιγμές κάνοντας έρωτα και εξομολογούμενοι τις πιο κρυφές τους σκέψεις. Η έλευση της επόμενης ημέρας θα βρει τους δυο εραστές να «προσγειώνονται» και πάλι στην πεζή καθημερινότητα, με τη Μάτι να επιστρέφει στις… ανασκαφές, όπου και εργάζεται ως αρχαιολόγος, και τον Τζέικ να μένει πιο κεραυνοβολημένος από ποτέ στη σκέψη και μόνο της σαγηνευτικής Γαλλίδας. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολλές φορές σκληρή με τους ανθρώπους που αγαπιούνται ξαφνικά και δυνατά, έστω και για λίγο, και το ειδύλλιο του Τζέικ και της Μάτι δεν αποτελεί εξαίρεση.

Στην πρώτη μυθοπλαστική σκηνοθετική του απόπειρα μετά το (βραβευμένο στο Φεστιβάλ Βενετίας του 2013) ντοκιμαντέρ του «Double Play: James Benning and Richard Linklater», ο Γκέιμπ Κλίνγκερ επιχειρεί να διηγηθεί μια ιστορία εμφανώς επηρεασμένη από το ηρωικό σύμπαν του Λίνκλεϊτερ, ακολουθώντας σεναριακά – αν και ξώφαλτσα – το μοτίβο της τριλογίας των «Before…» ταινιών, θέλοντας να προσδώσει στο πρωταγωνιστικό του ζευγάρι διαστάσεις Τζέσι και Σελίν, που όμως ούτε τη χημεία των Ίθαν Χοκ / Ζιλί Ντελπί διαθέτουν, ούτε και μοιράζονται στιγμές που παρουσιάζουν κινηματογραφικό ενδιαφέρον πέραν της σκηνής του σεξ, μολονότι ακόμα και αυτή χάνει λόγω διάρκειας τον σκοπό της (δηλαδή της στιγμιαίας ερωτικής κάψας μεταξύ δυο αγνώστων). Ακόμα κι αν κάποιος παραβλέψει το γεγονός πως τούτο το σχεσεακό γλυκό δεν «δένει» με τίποτα, δεν γίνεται να μην εξαντληθεί ολοκληρωτικά από τη σκηνοθετική ματιά του Κλίνγκερ, ο οποίος έχοντας αποφασίσει να γυρίσει την ταινία του σε 8mm, 16mm και 35mm, επιδιώκει ένα κραυγαλέο homage στο γαλλικό σινεμά του ’50 και του ’60, κινηματογραφώντας ασταμάτητα τα τουριστικώς ελκυστικά locations του χαριτωμένου Πόρτο, πετώντας ξεκάρφωτες σφήνες πόλης στο ενδιάμεσο των υπαρξιακών του διαλόγων, πάντα υπό το επαναλαμβανόμενο μουσικό χαλί ενός πιάνου που «μυρίζει» γκονταρίλα από μακριά. Oh, mon Dieu, δηλαδή.

Βασανιστικά στυλιζαρισμένο, υπερβολικά φλύαρο ακόμη και για τα 74(!) λεπτά του, το «Πόρτο» ίσως μπορούσε σε μορφή μικρού μήκους φιλμ να λειτουργήσει εξαιρετικά στο πλαίσιο ενίσχυσης του… πορτογαλικού τουρισμού. Ως ταινία παγιδεύεται στην ανάγκη τού Κλίνγκερ για δημιουργική αυτο-επίδειξη, με αποτελέσματα που αναμενόμενα θα την καταδικάσουν στη συνείδηση του θεατή, ως ένα wannabe avant-garde ρομάντζο που δεν έχει τίποτα να προσφέρει, πέραν της ανάμνησης του θλιβερού θανάτου του νεαρού της πρωταγωνιστή.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Κατακερματισμένο σεναριακά σε τρία αχρείαστα μέρη και με τον επιτηδευμένα μοδάτο κόκκο τού φιλμ (δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά ο Κλίνγκερ γύρισε την ταινία του σε ΦΙΛΜ, ευχαριστώ) να παραβγαίνει σε εκνευρισμό τις ράθυμες στιχομυθίες των πρωταγωνιστών (είναι bohèmes, βλέπεις), το «Πόρτο» δεν σώζεται σε κανένα επίπεδο, παρά τη μικρή του διάρκεια. Κρίμα και για το όνομα του Τζιμ Τζάρμους, δηλαδή, που φιγουράρει στη λίστα των executive producers σαν πρώτης τάξεως κράχτης. Ούτε καν. (Ακούω τα γέλια του Φραγκούλη από τετράγωνα μακριά.)


MORE REVIEWS

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΚΑΡΜΕΝ

Ο Δημοσθένης και ο Νικήτας λιάζονται και κολυμπούν στα Λιμανάκια, αναπολούν γεγονότα από το περσινό καλοκαίρι χωρισμού του πρώτου και φαντασιώνουν το σενάριο μιας ταινίας που ο δεύτερος ελπίζει να σκηνοθετήσει και να στείλει στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.

Ο ΚΑΚΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ

Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ταινίας με θέμα τον παράνομο έρωτα ενός άνδρα και της νέας γυναίκας του πατέρα του, η πρωταγωνίστρια κατηγορεί τον συμπρωταγωνιστή της πως τη βίασε ενόσω «έτρεχε» η ερωτική σκηνή μεταξύ τους. Με τον τελευταίο να εξανίσταται πως εκείνη λέει ψέματα, το συνεργείο όσο και οι δικηγόροι τους προσπαθούν να διαχειριστούν την κρίση.

ΟΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ

Χαμένη μέσα σ’ ένα σχεδόν αχαρτογράφητο δάσος της Ιρλανδίας, η Μίνα αναζητά προστασία σε μυστηριώδες καταφύγιο και προστίθεται σε μια μικρή ομάδα εγκλωβισμένων εκεί ανθρώπων, οι οποίοι αποτελούν ένα είδος «θεάματος» για άγνωστης προέλευσης πλάσματα που τους παρατηρούν απ’ έξω τις νύχτες.

GHOST DOG: THE WAY OF THE SAMURAI

Μοναχικός εκτελεστής με κώδικα τιμής ανάλογο των samurai, γίνεται στόχος της Μαφίας όταν κατόπιν εντολής του «αφέντη» του δολοφονεί ένα μέλος της.

BAD BOYS: RIDE OR DIE

Οι ντετέκτιβ Μάικ Λάουρι και Μάρκους Μπερνέτ βρίσκονται στα χνάρια ενός μεγάλου cartel ναρκωτικών, το οποίο προσπαθούν να εντοπίσουν με τη βοήθεια μηνυμάτων που άφησε πίσω του ο άδικα ενοχοποιημένος και νεκρός πλέον αρχηγός τους.