FreeCinema

Follow us

ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ (2016)

(MOTHER'S DAY)

  • ΕΙΔΟΣ: Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γκάρι Μάρσαλ
  • ΚΑΣΤ: Τζένιφερ Άνιστον, Κέιτ Χάντσον, Τζούλια Ρόμπερτς, Τζέισον Σουντέικις, Τίμοθι Όλιφαντ, Μάργκο Μάρτιντεϊλ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 118'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: TANWEER

Ξεχωριστές ιστορίες μητρότητας ξετυλίγονται και ενίοτε συναντιούνται μεταξύ τους, λίγες μέρες πριν από τον εορτασμό της… γιορτής της μητέρας, στην Ατλάντα της Τζόρτζια.

Το είχε ξανακάνει για τη μέρα του Βαλεντίνου, το 2010. Το είχε επαναλάβει για την παραμονή της πρωτοχρονιάς, το 2011. Κι αυτή τη φορά… δεν τη γλιτώνει η γιορτή της μητέρας! Σίγουρα, λοιπόν, γνωρίζεις την τυπολογία αυτών των φιλμ, το target group του κοινού τους και τι ακριβώς να περιμένεις από τούτη εδώ την κομεντί. Καμία διάθεση να κατηγορήσω τίποτε από όλα αυτά. Εκτός από τον Γκάρι Μάρσαλ, ο οποίος εξακολουθεί να επιμένει από την καρέκλα τού σκηνοθέτη, αν και γεννηθείς το… 1934. Με «πιάνεις»;

Η συνταγή στο σινεμά δεν είναι πάντοτε κάτι κακό, αρκεί να έχει την ευρηματικότητα μιας κάποιας ανανέωσης, πόσω μάλλον σήμερα, σε μια περίοδο που ο κορεσμός των genres έχει χτυπήσει κόκκινο. Η «Γιορτή της Μητέρας» είναι ένα τέτοιο παράδειγμα και, τουλάχιστον στη γραφή, μαρτυρά πως έχει γίνει μια κάποια προσπάθεια, με το σχεδόν σπονδυλωτό στιλ του σεναρίου να διανθίζεται από αρκετά ειλικρινή ή σημερινά θέματα που αφορούν τη μητρότητα. Αποκορύφωμα, οι δύο κόρες της Μάργκο Μάρτιντεϊλ που έχουν παντρευτεί στα κρυφά, η μια με έναν Ινδό και άλλη με μια γυναίκα. Βλέποντας τι αντιπροσωπεύουν οι γονείς, αντιλαμβάνεσαι και δικαιολογείς την επιλογή των δύο θυγατέρων, συμπάσχεις όταν το σόι τους χτυπά αναπάντεχα την πόρτα και, έστω και μέσω της πιο λαϊκίστικης μεθόδου, παραδέχεσαι πως αυτή εδώ η ταινία κάτι προσπαθεί να πει και να… θεραπεύσει μέσα από τον βαθύ συντηρητισμό της αμερικανικής κοινωνίας.

Οι υπόλοιπες ιστορίες μπορεί να έχουν βγει μέσα από θεματικές φόρμουλες (η διαζευγμένη που βλέπει τον πρώην σύζυγο να διεκδικεί τα παιδιά τους με μια δεύτερη και… αρκετά νεότερη «μαμά» στην αγκαλιά του, ο χήρος που πρέπει πια να παίξει έναν διπλό ρόλο στην οικογένεια έχοντας κόρες που αρχίζουν να αισθάνονται τις… ορμόνες τους, η κοπέλα που, αν και έχει φέρει στον κόσμο ένα παιδί, φοβάται να ολοκληρώσει / επισημοποιήσει τη σχέση της με τα δεσμά του γάμου γιατί δεν γνώρισε ποτέ τη μητρική στοργή και δυσκολεύεται να βρει πώς θα καλύψει το «κενό»), όμως υπάρχει μια διάσταση σοβαρότητας στην αποστολή την οποία φέρει η καθεμιά ξεχωριστά, προτού καταλήξουμε στο θετικό μήνυμα που πετυχαίνει τον στόχο του και μας ξεπροβοδίζει με… κάμποσα happy endings.

Το ατυχές με το συγκεκριμένο φιλμ είναι το τόσο παλιακό και άρρυθμο στιλ στη σκηνοθεσία τού Μάρσαλ, που δείχνει πιο απαρχαιωμένο κι από αμερικανικό sitcom της δεκαετίας του ’90. Ατόπημα που ευνουχίζει το fun από την ταινία και βάζει και τρικλοποδιά σε κάθε κοινωνικά ορθή πρόταση του σεναρίου. Δεν υπάρχει σπιρτάδα στους διαλόγους, ο φακός δεν παίζει με το ικανοποιητικό και έμπειρο καστ, η κωμωδία σέρνεται ακόμη και όταν το καταστασιακό προσφέρει «πάτημα» για τρελά γκαγκ (βλέπε τη σεκάνς της καταδίωξης με το RV που τρέχει με σπασμένα φρένα).

Εκεί που βγάζεις το καπέλο, είναι μπροστά στο ταλέντο της Τζούλια Ρόμπερτς, η οποία εκτίθεται μερικώς ως παρουσιάστρια προγράμματος teleshopping, με μια άθλια περούκα που παραπέμπει (άγνωστο γιατί) στη διάσημη φιγούρα της Άννα Γουίντουρ. Η Ρόμπερτς υποδύεται την ηρωίδα της με σεβασμό, ως γνήσια επαγγελματίας που σε κάθε εμφάνισή της γεμίζει με ψυχή τη μεγάλη οθόνη. Ακόμη και όταν… δεν είναι η δική της μέρα!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Ο γυναικείος πληθυσμός θα «τσιμπήσει» και σε έναν βαθμό δεν θα… μαρτυρήσει, χωρίς βέβαια το φιλμ να είναι και για… γιορτή. Κάποιος έπρεπε να είχε δώσει και ένα ρολόι στους μοντέρ (βλέπε διάρκεια!). Παραδόξως, οι σκηνές που βγάζουν το περισσότερο γέλιο κρύβονται στα… λάθη των γυρισμάτων που συνοδεύουν τα credits τέλους. Εάν βίωσες τα προηγούμενα «εορταστικά» φιλμ ως ένα είδος φιλμικής (αυτο)τιμωρίας, εδώ σηκώνεις τον σταυρό Εκείνου…


MORE REVIEWS

Η ΚΥΡΙΑ ΧΑΡΙΣ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

Αγαθιάρα παραδουλεύτρα της βιοπάλης, στο Λονδίνο του ’50, ονειρεύεται ένα couture φόρεμα του οίκου Dior και αποφασίζει να το αποκτήσει… πηγαίνοντας στο Παρίσι!

ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

Από την πρώτη της μέρα στο σχολείο, η μικρή Νορά αντιλαμβάνεται πως ο αδελφός της, Αμπέλ, πέφτει καθημερινά θύμα άγριου εκφοβισμού. Αν κι επιθυμεί να τον βοηθήσει όσο μπορεί, εκείνος τη συμβουλεύει μόνιμα να μείνει σιωπηλή. Ως πότε;

ΠΝΕΥΜΑ ΑΠΟ ΣΠΙΤΙ

Όταν η 13χρονη Κριστίν μετακομίσει με τους γονείς της σ’ ένα καινούριο σπίτι, σύντομα θα αντιληφθεί πως εκτός από τους ίδιους, το σπίτι κατοικείται κι από ένα άτακτο πνεύμα που θέλει να τους κάνει τη ζωή δύσκολη, (έστω) μέχρι τη στιγμή που Κριστίν και Φίνικ θα γίνουν φίλοι!

Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Ίβι κάνει από περιέργεια ένα DNA test για ν’ ανακαλύψει το γενεαλογικό της δέντρο και ανακαλύπτει χαμένους συγγενείς στη Μεγάλη Βρετανία. Θα προσκληθεί για να παραστεί σε γάμο του σογιού εκεί και θα γνωρίσει μυστηριώδη ευγενή που θα την φλερτάρει επίμονα, ώσπου να καταλάβει (κάπως αργά) τους πραγματικούς σκοπούς του.

ΤΑ ΣΑΓΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΧΑΡΙΑ

Ένας μεγάλος λευκός καρχαρίας τρομοκρατεί τους κατοίκους ενός μικρού νησιού που ζει από τον τουρισμό, λίγο πριν τον εορτασμό της 4ης Ιουλίου. Οι τοπικές Αρχές κάνουν τα στραβά μάτια λόγω οικονομικών συμφερόντων, μέχρι... να χυθεί αίμα και ν’ αναλάβουν δράση ένας Σερίφης, ένας ωκεανολόγος κι ένας σκληροτράχηλος κυνηγός.