FreeCinema

Follow us

BIG BAD WOLVES: ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΩΝ ΛΥΚΩΝ (2013)

(MI MEFAHED MEZEEV HARA)

  • ΕΙΔΟΣ: Θρίλερ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ναβότ Παπουσάντο, Ααρόν Κεσάλες
  • ΚΑΣΤ: Λιόρ Ασκενάζι, Τζαχί Γκραντ, Ντοβάλ'ι Γκλίκμαν, Ροτέμ Κεϊνάν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 110’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Ύστερα από την αποτρόπαια δολοφονία ενός νεαρού κοριτσιού, ένας αστυνομικός, ο πατέρας και ο παππούς τού θύματος πρωταγωνιστούν σε μια ιστορία διαδοχικών βασανισμών τού πιθανότερου θύτη, με στόχο αφενός την ομολογία του εγκλήματος και αφετέρου την αποκάλυψη της κρυψώνας τής, ακόμα αγνοούμενης, κεφαλής τού κοριτσιού. Ποιος κακός λύκος έχει τα πιο κοφτερά δόντια;

Είναι εύκολο να δει κανείς γιατί το «Στο Στόμα των Λύκων» χαρακτηρίστηκε από τον Κουέντιν Ταραντίνο ως «η καλύτερη ταινία του 2013» (όπως παρατηρείς, υπήρξε μια… σεβαστή καθυστέρηση μέχρι την ελληνική διανομή της). Κατά πρώτον, το φιλμ αποτελεί μια ιστορία εκδίκησης που συνδυάζει το – πολλές φορές μη πολιτικά ορθό – μαύρο χιούμορ με την ακραία βία, έχοντας ευθείες αναφορές στις exploitation ταινίες της δεκαετίας του ‘70. Επιπλέον, η ταινία αφηγείται μια ιστορία όπου η σκοτεινή πλευρά αλλοιώνει χαρακτήρες και συμπεριφορές, βγάζοντας το χειρότερο στον κάθε άνθρωπο και όπου η αυτοδικία ορίζεται σχεδόν ως μονόδρομος για την απονομή δικαιοσύνης. Ταυτόχρονα, οι συνεχείς ανατροπές και οι θολές έννοιες καλού – κακού δημιουργούν μια συνεχή αίσθηση ηθικής διχογνωμίας, που θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί στιγμιότυπο ενός τυπικού ταραντινικού σύμπαντος, καθώς «δανείζεται» απροκάλυπτα διεφθαρμένους αστυνομικούς, εν δυνάμει gangster και διψασμένους για αίμα ανθρώπους… της διπλανής πόρτας. Επομένως, το «Στο Στόμα των Λύκων» δεν είναι απλά μια ταινία που ήταν αυτονόητο ότι θα λάτρευε ο Ταραντίνο αλλά ουσιαστικά μια ταινία που δημιουργήθηκε από δύο θαυμαστές της αισθητικής και των θεματικών του, σχεδόν ως γράμμα αγάπης προς τον ίδιο τον σκηνοθέτη!

Ανεξάρτητα, όμως, από τις επιρροές των Παπουσάντο και Κεσάλες, το ίδιο το ταλέντο των δύο συν-σκηνοθετών στη δημιουργία αυτού του σκοτεινού κόσμου είναι από την αρχή εμφανές. Αυτό που ξεκινά ως διασκευή ενός παραμυθιού των αδελφών Γκριμ και καταλήγει σαν ένα αστυνομικό θρίλερ που θυμίζει ακούσια το συγγενικό «Prisoners» του Ντενί Βιλνέβ, προβάλλει σαφείς ικανότητες στη δημιουργία νοσηρής ατμόσφαιρας, στη διατήρηση ενός γρήγορου ρυθμού, στον συνεχή επαναπροσδιορισμό τού είναι και του φαίνεσθαι και στο flirt με μία πρέπουσα κωμική πλευρά που διαταράσσει συνεχώς το ηθικό υπόβαθρο του φιλμ. Το «Στο Στόμα των Λύκων» καταφέρνει ακόμα και να προσθέσει μερικά κοινωνικά σχόλια στο μείγμα χωρίς να καταλήξει διδακτικό ή προφανές, παρά τη σκληρή απεικόνιση μιας ξεκάθαρα σαθρής κοινωνίας, που ψάχνει να βρει τον αποδιοπομπαίο της τράγο δίχως να ενδιαφέρεται ουσιαστικά για τις παράπλευρες απώλειες και στην οποία οι ρόλοι μεταξύ θύματος και θύτη είναι πολύ εύκολα αναστρέψιμοι.

Αν η ταινία δεν καταφέρνει να διατηρήσει μέχρι το τέλος την ίδια δυναμική, είναι γιατί συγκρούεται πάνω στην υπερβολή της απεικόνισης της βίας, επιλέγοντας να εγκαταλείψει οποιοδήποτε υπόβαθρο και να υιοθετήσει (λίγο πριν από το τέλος) έναν σχεδόν «torture porn» χαρακτήρα, που όχι μόνο δεν συνάδει με την μαεστρία τής αρχής της αλλά και πετάει στην άκρη κάθε διακριτικότητα υπέρ της πρόκλησης εύκολων σοκ. Για ένα φιλμ που χτίζει ένα ολόκληρο σύμπαν μέσα στην αμφισημία και την ανατροπή, αυτή η πορεία της αφήγησης όχι μόνο απογοητεύει αλλά και καταλήγει απρόβλεπτα «ρηχή», ειδικά συγκριτικά με τις αρχικές, πολυεπίπεδες προθέσεις. Το «Στο Στόμα των Λύκων» είναι, στην τελική, σαν δύο διαφορετικές ταινίες: μία ταινία από κάποιον που όντως αποτίει φόρο τιμής στον Ταραντίνο και ένα φιλμ από κάποιον που θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο τιμά τον σκηνοθέτη, παραμένοντας μόνο στη σοκαριστική επιφάνεια. Τα καλά νέα είναι ότι το κόλπο πέτυχε. Τα κακά νέα, όμως, είναι ότι πέτυχε μόνο μερικώς.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αν σου αρέσουν οι σκοτεινές ιστορίες εκδίκησης, αν το τιμάς το θρίλερ αυτοδικίας, αν αγαπάς τις μαύρες χιουμοριστικές νότες μέσα στις πιτσιλιές αίματος, θα «τσιμπήσεις» με αυτό το απρόβλεπτης προέλευσης σκοτεινό φιλμικό παραμύθι. Αν, όμως, «κλωτσάς» στην υπερβολική βία και ακούγοντας «βασανισμούς» τρέμεις ήδη, μάλλον αυτοί οι λύκοι θα σε κατασπαράξουν.


MORE REVIEWS

GHOSTBUSTERS: LEGACY

Η κόρη του Έγκον Σπένγκλερ μετακομίζει με τα δυο εγγόνια του στο κρησφύγετο του… εκλιπόντος, αναζητώντας ένα καινούργιο αύριο. Τα παιδιά δεν έχουν ιδέα περί του παρελθόντος και της δράσης του παππού τους στους Ghostbusters και καθώς θα βρίσκουν διάφορα gadgets της θρυλικής ομάδας, θα αντιληφθούν πως η περιοχή κρύβει… φαντασματικά μυστικά!

THE HAND OF GOD

Ντροπαλό έφηβο αγόρι αναζητά το μονοπάτι της ζωής του, βιώνοντας χαρές, έρωτες και τραγωδίες στη Νάπολη της δεκαετίας του ’80. Μην (και) γίνει σκηνοθέτης;

Η ΝΥΜΦΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

Νεαρή ιστορικός στο σύγχρονο Βερολίνο κρύβει μια μυστική, μυθική πλευρά του εαυτού της, η οποία έρχεται αναπόφευκτα στην επιφάνεια όταν ο σύντροφός της την αφήνει. Ένας νέος έρωτας θα τη σώσει ή η μοίρα της έχει ήδη καθοριστεί;

Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ

Το περιοδικό The French Dispatch μας παρουσιάζει τέσσερα (οπτικοποιημένα) άρθρα από την ύλη του τελευταίου (και αποχαιρετιστήριου) τεύχους του. Μαζί με έναν επίλογο - νεκρολογία.

ΚΛΙΦΟΡΝΤ: Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Ένα ξεχωριστό, μικροσκοπικό κόκκινο κουτάβι θα βρει συντροφιά στην αγκαλιά ενός μικρού κοριτσιού που θα το αγαπήσει δίχως όρια. Αυτή ακριβώς η αγάπη της θα το μεγαλώσει σε... απρόσμενο μέγεθος, με τον Κλίφορντ να μπλέκεται έτσι σ’ ένα σωρό περιπέτειες.