FreeCinema

Follow us

ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ (2024)

  • ΕΙΔΟΣ: Κοινωνικό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μαρία Ντούζα
  • ΚΑΣΤ: Ευθαλία Παπακώστα, Δημήτρης Κίτσος, Γιώργος Πυρπασόπουλος, Νίκος Κουκάς, Γιοάνα Μπουκόβσκα Νταβίντοβα, Ευαγγελία Ανδρεαδάκη
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 105'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: CINOBO

Ο θάνατος της γιαγιάς της, με την οποία μεγάλωσε ουσιαστικά, υποχρεώνει την κωφή 16χρονη Βαλμίρα να επιστρέψει στο νησί – τόπο καταγωγής του πατέρα της, αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο της απομάκρυνσης από τα δικά της «θέλω» στη ζωή, αλλά και το bullying των στενόμυαλων ντόπιων.

Οι «καλοσυνάτες» προθέσεις δεν αρκούν για να καλύψουν την αφέλεια και τον διδακτισμό στο σινεμά, πόσω μάλλον… στο ελληνικό. Η Μαρία Ντούζα («Το Δέντρο και η Κούνια») υπογράφει εδώ ένα εφηβικό κοινωνικό δράμα που εστιάζει στις ανισότητες και τα αδιέξοδα της ζωής στην επαρχία, με όλα τα στερεότυπα της παλαιομοδίτικης τηλεοπτικής αφήγησης και προβληματισμού τύπου «Μια Ταινία, Μια Συζήτηση», περιμένοντας μετά το τέλος του φιλμ ν’ ακολουθήσει panel «αναλυτών», αποτελούμενο από γονείς, εκπαιδευτικούς και ψυχολόγους. Στο σπίτι, θα άλλαζες κανάλι αρκετή ώρα νωρίτερα…

Και είναι κρίμα. Γιατί το «Άκουσέ με» δεν είναι μία πραγματικά κακή ταινία. Απλά, είναι μια ταινία που δεν έχει θέση στο σινεμά. Όσο κι αν το προσπαθεί η Ντούζα, και στην καθοδήγηση των ηθοποιών και σε «ευρήματα» στην ηχητική μπάντα (που διαχειρίζεται όσο καλύτερα μπορεί το ζήτημα κώφωσης της ηρωίδας). Με ένα σενάριο στείρο ενδιαφέροντος και δραματουργία που δεν χτίζει ούτε σοβαρές εξελίξεις, αλλά ούτε και υποστηρικτικές υποπλοκές (το background της σχέσης του πατέρα με τους συντοπίτες του απορείς γιατί υφίσταται, αφού δεν προσφέρει καμία ουσία στην ιστορία), το φιλμ παγιδεύεται μέσα σε σχολικές έριδες και «απαγορευμένα» ρομάντζα, αγωνιά να δημιουργήσει εντάσεις από το τίποτα και ολοκληρώνει με έναν συμβολισμό ανθρωπιάς που δεν έχει καν να κάνει με την Βαλμίρα, η οποία στην τελική δεν έχει λύσει κανένα από τα προβλήματά της!

Σαν ένα επεισόδιο τηλεοπτικής σειράς που δεν θα άντεχε να μεταδοθεί σε prime time, το «Άκουσέ με» στερείται φιλμικής αξίας και (πρωταρχικά) πάσχει από το πλέον σύνηθες πρόβλημα του ελληνικού κινηματογράφου: την πρόθεση ενός σκηνοθέτη να υπογράφει (σώνει και καλά) και το σενάριο της ταινίας του. Τουλάχιστον, ο διδακτισμός της γραφής εδώ στηρίζεται σε παλιές φόρμουλες και δεν προκαλεί τόσο με «επίκαιρες» δικαιολογίες (όπως συνέβαινε και στα επίσης επίσης νεανικής θεματολογίας «18» και «Daniel ‘16»).

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Όταν έχει να κάνει με ελληνική ταινία, πλέον, αυτή η απάντηση με δυσκολεύει. Βασανιστικά. Εγώ μπορεί να την είδα. Εσείς… τι φταίτε;


MORE REVIEWS

ΣΤΕΝΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ

Στα 1977, ένα βραδινό τηλεοπτικό talk show με θέμα τον εορτασμό του Halloween και καλεσμένους με ειδίκευση στο μεταφυσικό εξελίσσεται με τον εντελώς λάθος και εκτός προγραμματισμού τρόπο σε ζωντανή μετάδοση.

BACK TO BLACK

Η σύντομη πορεία της μουσικής καριέρας της Έιμι Γουάινχαουζ, παράλληλα με προσωπικές στιγμές που την οδήγησαν σε ένα τόσο απότομο και άδοξο τέλος.

GHOSTBUSTERS: Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δαιμονική οντότητα που (πίσω στα 1904) προσπάθησε να κατακτήσει τον κόσμο με στρατιά από φαντάσματα, τρεφόμενη με αρνητικά συναισθήματα ώστε να μειώσει τις θερμοκρασίες στο απόλυτο μηδέν, επιστρέφει στη Νέα Υόρκη του σήμερα για να… το προσπαθήσει ξανά! Who you gonna call?

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΝΕΟΙ

Οι ελπίδες και τα όνειρα μιας χούφτας επίδοξων ηθοποιών του περίφημου Théâtre des Amandiers στο Παρίσι των μέσων της δεκαετίας του ‘80.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ

Αμερικανική οικογένεια μετακομίζει σε εξοχική αγγλική έπαυλη, δίχως να λογαριάζει τη φήμη πως το νέο τους σπίτι είναι… στοιχειωμένο εδώ και τρεις αιώνες. Και το φάντασμα του Σερ Σάιμον δεν πολυγουστάρει τους απρόσκλητους επισκέπτες!