του Ηλία Φραγκούλη

Όχι! Οι superhero movies δεν αρκούν! Πρέπει η «εκπαίδευση» στις φιλμικές περιπέτειες των κομιξάδικων ηρώων να ξεκινήσει από… τα νήπια! Μπορεί να έχουν υπάρξει πλείστες όσες animated παραγωγές από τα δύο μεγαλύτερα (και αντίπαλα) studios γι’ αυτό το genre, όμως, εδώ (αν θυμάμαι καλά) βλέπουμε για πρώτη φορά να χρησιμοποιούνται κλασικά ονόματα των comics σε κάτι τόσο παιδικό! Εάν, δε, αυτός ο προσανατολισμός δε συγκρουόταν (και) με το… παιδιάστικο, το αποτέλεσμα θα ήταν εξαιρετικό. «Η DC Λεγεώνα από τα Σούπερ-Κατοικίδια», όμως, προσπαθεί να ικανοποιήσει τους πάντες και κάπου… αδικεί τον εαυτό της.

Το concept της ανησυχίας της εμφάνισης ερωτικού συντρόφου που μπορεί να παραγκωνίσει τη σημασία της ύπαρξης ενός pet στη ζωή του, το είχαμε δει και στη συνέχεια του «Μπάτε Σκύλοι Αλέστε» (2019). Εδώ παίρνει μία πιο… εξωφρενική τροπή, καθώς μιλάμε για τον Krypto, τον τετράποδο φίλο και μοναδικό συγκάτοικο του Superman, ο οποίος επίσης έχει υπερδυνάμεις κι έχει μεγαλώσει μαζί με το αφεντικό του… αποκλειστικά! Από τη μία, λοιπόν, εδώ έχουμε την «απειλή» της εμφάνισης της Λόις Λέιν, ενός «αντίπαλου» που μπορεί να προστεθεί στο σπιτικό τους αργά ή γρήγορα, διεκδικώντας την προτεραιότητα στην προσοχή και την αφοσίωση του Superman. Όλο αυτό θα μπορούσε από μόνο του να σταθεί σαν πλοκή τούτης της animated ταινίας, της οποίας ο ψηφιακό σχέδιο είναι χάρμα οφθαλμών. Το studio της DC (και της Warner), όμως, (προφανώς) θέλησαν να περιπλέξουν τα πράγματα και να δημιουργήσουν ένα φιλμ που θα «μιλά» όχι μόνο στα παιδάκια, αλλά και στις ορδές των ενήλικων nerds που έχουν γαλουχηθεί στο να παρακολουθούν (σχεδόν μονάχα) μία φόρμουλα σ’ αυτό το είδος. Οπότε, εδώ εισχωρεί και η (θεόκουλη) υποπλοκή με σατανικό ινδικό χοιρίδιο, πρώην πειραματόζωο του Λεξ Λούθορ, το οποίο εκμεταλλεύεται τις μαγικές ιδιότητες κομματιού πορτοκαλί κρυπτονίτη για να προκαλέσει το χάος, δημιουργώντας στρατιά από τρωκτικά με απίστευτες υπερδυνάμεις!

Ακολουθεί το στερεοτυπικό τουρλουμπούκι συγκρούσεων, καταστροφών και κλιμάκωσης μαχών με ή χωρίς υπερδυνάμεις (για την «ανατροπή» του πράγματος), μπουκάρουν και όλοι οι mega stars των superheroes της DC και κάπου… χάνεται η μπάλα ως προς το ποιον αφορά πραγματικά τούτη η ταινία. Διότι, ακριβώς ότι βλέπουμε συνήθως στις ενήλικες κομιξάδικες υπερπαραγωγές, εδώ αποκτά μια λανθάνουσα πτυχή παιδιάστικου που ενίοτε θεωρεί ότι πρέπει να λειτουργήσει όσο πιο… παιδικά γίνεται. Χαίρεσαι να το βλέπεις, μεν, όμως το σενάριο και η δράση αστοχούν, αφήνοντας μερικά απολαυστικά highlights να ξεχωρίζουν και να σου επισημαίνουν πόσο… χαμένη ευκαιρία είναι το εγχείρημα (η παρουσία του Batman κλέβει την παράσταση, μαζί με τη… φονική ψιψίνα με την ουρά πολυ-όπλο, που θυμίζει την τσαμπουκαλεμένη Harley Quinn, αν ήταν τετράποδο pet!).