του Ηλία Φραγκούλη

Προσωπικό project του Νικ Φροστ (ο παχουλός θεούλης και παρτενέρ του Σάιμον Πεγκ στις κλασικές, πλέον, κωμωδίες «Shaun of the Dead» και «Καυτοί και Άσφαιροι», που εδώ έχει αναλάβει και την παραγωγή του φιλμ), το «Κουβανέζικος Έρωτας» (ατυχής η ελληνική απόδοση του τίτλου) περιέχει όλα εκείνα τα χαριτωμένα συστατικά που περιμένεις να βρεις σε μια feelgood, βρετανική κομεντί. Ξεκινά σωστά με το παρελθόν του κεντρικού ήρωα σε παιδική ηλικία, παρουσιάζοντας ένα αγόρι που σαρώνει τις πίστες και τα βραβεία του ballroom dancing, μέχρι τη στιγμή που θα πέσει θύμα επίθεσης ντόπιων νταήδων και θα παρατήσει αυτό που αγαπά, εγκαταλείποντας σταδιακά και… τη σιλουέτα του.

Ο Μπρους Γκάρετ είναι ο τυπικός loser της ζωής που κουβαλάει την extra ρετσινιά τού παχύσαρκου κι έχει καταδικάσει εαυτόν στη μοναξιά, μέχρι τη στιγμή του ρομαντικού κινήτρου, που θα τον επαναφέρει στον αγώνα τού να κερδίσει τη γυναίκα που δεν είναι ικανός να φλερτάρει στην καθημερινότητά του, όμως ίσως μπορεί να «ρίξει» ακολουθώντας… τα χορευτικά του βήματα! Ευτυχώς για εκείνον, η Τζούλια έχει το ίδιο πάθος για το χορό και το συγκεκριμένο, latin ρεπερτόριο. Όλα αυτά, φυσικά, αρκεί ο Μπρους να μπορέσει να ξαναβρεί τη χαμένη του φόρμα κάνοντας εκ νέου εγγραφή στο χοροδιδασκαλείο τού παλιού του μέντορα, αλλά και αναχαιτίζοντας το «καμάκι» καταφερτζή συναδέλφου του προς τη Τζούλια.

Το… σωματικό ξύπνημα του Φροστ εννοείται πως χαρίζει άφθονο γέλιο (ειδικά στη σκηνή που σχεδόν… κατεδαφίζει το διαμέρισμά του και στις πρώτες πρόβες στην πίστα της σχολής). Η κωμωδία είναι γι’ αυτόν ένα χάρισμα που δεν αμφισβητείται, ενώ όταν του δίνεται η ευκαιρία να πλάσει έναν πιο ολοκληρωμένο ρόλο, δεν αστοχεί ερμηνευτικά και στους κάπως πιο δραματικούς τόνους. Εδώ, απλά, σου γίνεται συμπαθής, τα φέρνει βόλτα στα χορευτικά νούμερα και όταν πρέπει να φάει τις… γλίστρες του, πέφτει τόσο άγαρμπα και αστεία όσο χρειάζεται για να ικανοποιήσει τις κανιβαλιστικές σου διαθέσεις.

Το κομμάτι τού ρομάντζου δεν το βγάζει με όρεξη η Ρασίντα Τζόουνς (που σχεδόν κοπιάρει το άχρωμο και αβέβαιο του ρόλου της από την εξαιρετική σειρά «Parks and Recreation»), ενώ ο Κρις Ο’Ντάουντ σαρώνει ως ο μαλάκας του γραφείου, αποδεικνύοντας πως πρόκειται για μια σταθερή δύναμη στο είδος της κωμωδίας. Ο Καϊβάν Νόβακ αποθεώνει το camp στο ρόλο του Πέρση Τραβόλτα που πίνει μόνο Fanta και αποτελειώνει το παρκέ με προφορά, στιλ και… λίγο «κούνημα» παραπάνω.

Η σκηνοθεσία του Τζέιμς Γκρίφιθς δεν κάνει για καβαλιέρος, σπάνια επιδεικνύει γνώση στις φιγούρες που χρειαζόταν αυτό το φιλμ για να πετάξει πάνω από το dancefloor, ενώ το χιούμορ στο διάλογο σε… πατάει αδέξια πού και πού. Στο φινάλε, όμως, ο «Κουβανέζικος Έρωτας» είναι ένα έργο που φτιάχτηκε με σκοπό να σε διασκεδάσει εντελώς ανάλαφρα. Και ως μια από τις πιο ευχάριστες κωμωδίες του φετινού καλοκαιριού, είναι κρίμα που μόλις προλαβαίνει την εποχή και τα σινεμά που του ταίριαζαν καλύτερα…