FreeCinema

Follow us

ΕΞ ΕΠΑΦΗΣ (2004)

(CLOSER)

  • ΕΙΔΟΣ: Ερωτικό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μάικ Νίκολς
  • ΚΑΣΤ: Νάταλι Πόρτμαν, Τζουντ Λο, Κλάιβ Όουεν, Τζούλια Ρόμπερτς
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 104'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Ένα φιλμ που ξεγυμνώνει τους ανθρώπινους δεσμούς αγάπης από τόσες οπτικές γωνίες, για να σε κάνει να πιστέψεις πως απέχοντας από το όλο «sport» διατηρείς σώας τας φρένας αλλά και την αξιοπρέπειά σου…

Βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό (που είχε γνωρίσει επιτυχία και στη χώρα μας), το φιλμ του Μάικ Νίκολς δεν επιχειρεί νεωτερισμούς στην κινηματογραφική γραφή, αλλά χάρη στην εξαιρετική σεναριακή διασκευή και την αφοσίωση του καστ που δίνει τον καλύτερο εαυτό του, καταφέρνει να σου κόβει πολλές φορές την ανάσα! Κι ας μαρτυρά τις θεατρικές καταβολές του, με μεγάλες σεκάνς διαλόγων. Είναι τόσο επιθετική η γλώσσα του Πάτρικ Μάρμπερ, που τα λόγια μοιάζουν με ριπές. Όχι μόνο δεν βαριέσαι, αλλά περισσότερο… κινδυνεύεις να σε πάρει το βόλι. Κι ας λέει η Νάταλι Πόρτμαν πως η κατάσταση δεν είναι εμπόλεμη. Εγώ θα το αντιμετώπιζα ως θέμα επιλογής: πεσών εις τη μάχη ή αιχμάλωτος πολέμου;

Η Άλις και ο Νταν, η Άννα και ο Λάρι. Δύο ζευγάρια που φαινομενικά έχουν βρει την αγάπη. Μπορεί όχι το νόημά της, αλλά δείχνουν ευτυχισμένοι. Μέχρι ν’ αρχίσει το flirt, η λαγνεία, η αδυναμία αντίστασης στο ερωτικό κάλεσμα, η απιστία, η ματαιότητα, οι ενοχές, η λύπηση, ο εγωισμός, η εκδικητικότητα, ο εξευτελισμός, η εγκατάλειψη και τόσα άλλα «όμορφα» συναισθήματα που θα πληγώσουν ανεπανόρθωτα τις καρδιές, αλλά και την εμπιστοσύνη ώστε να συνεχίσουν μαζί, όπως κι αν σχηματίζονται στο φινάλε τα ζευγάρια.

Ο Νίκολς αφήνει την πρόζα να βγει μπροστά, ελαχιστοποιώντας το ρόλο του σε μία μικρή ανατροπή της γραμμικής αφήγησης και ειδικά στα έντονα ξεμπροστιάσματα των ηρώων του, όπου στήνει συμμετρικά παράλληλες σεκάνς υποδειγματικά μοντέρνας απλότητας και αντίθετες σε θεατρινισμούς ψυχοδράματος. Ακόμη κι αν διαφωνήσετε σχετικά με την αληθοφάνεια των όσων θ’ ακούσετε, δείτε πως το καστ έχει μπει στο πετσί αυτών των ηρώων και κάνει τον γραπτό τους λόγο να εκφέρεται με απόλυτη φυσικότητα και ετοιμότητα που σοκάρει. Το «Εξ Επαφής» είναι η πιο ατακαριστή επίθεση ευφυούς σαρκασμού που είδαμε στο σινεμά εδώ και χρόνια. Εκεί βρίσκεται σχεδόν όλη η δύναμη του έργου κι αυτό υπηρετούν όλοι οι συντελεστές του φιλμ, από τους ηθοποιούς μέχρι τους διακριτικούς ελιγμούς της κάμερας γύρω από κορμιά και πρόσωπα που κινηματογραφούνται από απόσταση. Γιατί αν τολμήσει κανείς να κάνει επαφή μαζί τους, μόνο πόνο και οργή θ’ αγγίξει. Κι απελπισία, για το ποιος θα είναι ο κερδισμένος σ’ αυτό τον αγώνα που συνηθίζουμε ν’ αποκαλούμε αγάπη. Ευτυχώς που αυτές οι αμοραλιστικές μαριονέτες του Μάρμπερ αποφεύγουν την αυτοκριτική. Η βαναυσότητα μιας τέτοιας επιλογής στη σκιαγράφηση θα καθιστούσε τους ήρωες νεκρούς από το ξεκίνημα.

Κάπου στο τέλος, θα νοιώσετε μια παγωνιά. Δεν θα ξέρετε με ποιον πρέπει να ταυτιστείτε, σε ποιον θα δείχνατε σημάδια ανθρωπιάς ύστερα από τόσο ψέμα. Θα φύγετε με ενοχές και προβληματισμούς που δε σβήνουν… όλες οι σοκολάτες σε σχήμα καρδιάς του κόσμου. Θα διχαστείτε για το ποιος εξουσιάζει μία σχέση: το φύλο, το σεξ ή η αγάπη; Και θα σας φέρνει εφιάλτες η ιδέα της ατάκας «Πες μου κάτι αληθινό». Αντέχετε να δώσετε μια απάντηση, καθώς θα βγαίνετε από την αίθουσα, κρατώντας το ταίρι σας από το χέρι και εξερευνώντας με λαγνεία οτιδήποτε κινείται γύρω σας;

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το άνωθεν κείμενο είναι η κριτική που έγραψα το 2005, όταν το φιλμ διανεμήθηκε για πρώτη φορά στους ελληνικούς κινηματογράφους. Θαυμάσια δουλειά με θέμα τις ανθρώπινες σχέσεις, από έναν παλιό μάστορα του είδους, τον Μάικ Νίκολς, ο οποίος έβγαλε μία mainstream και διόλου γερασμένη ταινία διαλόγων, φροντίζοντας να σε γονατίσει με αντίστοιχα δυνατές και πειστικές ερμηνείες. Μόνο αυτές ξεχώρισαν στα Όσκαρ εκείνης της χρονιάς, με διπλή υποψηφιότητα για τους δεύτερους ρόλους των Κλάιβ Όουεν και Νάταλι Πόρτμαν.


MORE REVIEWS

ΠΟΛΥΔΡΟΣΟ

Μάνα και κόρη, αναμνήσεις μιας αγαπημένης γειτονιάς, γεμάτης φαντάσματα της μνήμης, σαν ξεφύλλισμα ενός album φωτογραφιών από περασμένες δεκαετίες, τυπωμένων σε χαρτί Kodak, με τον χρόνο να «θαμπώνει» τη νοσταλγική τετραχρωμία τους.

ΚΛΕΙΔΩΣΕΣ; - ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ

«Αφού χαλάσει το αυτοκίνητό τους σε μια μικρή πόλη, ένα νεαρό ζευγάρι αναγκάζεται να περάσει τη νύχτα σε μια απομακρυσμένη καμπίνα. Αρχίζουν, όμως, να τρομοκρατούνται από τρεις μασκοφόρους αγνώστους χωρίς κίνητρο», μας πληροφορεί το δελτίο Τύπου.

Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΤΟΥ

Δίδυμο πληρώματος ασθενοφόρου, αποτελούμενο από έμπειρο διασώστη που «τα έχει δει όλα» και από νεοσύλλεκτο που δεν έχει δει τίποτα ακόμα, βιώνει στο πετσί του τη σκληρή Νέα Υόρκη της νύχτας, με τα δεκάδες μακάβρια περιστατικά της.

Η ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΝΗΜΑΤΟΣ

«Ένας ντετέκτιβ της Αστυνομίας του Σικάγου λαμβάνει μια κλήση ότι ένας κατά συρροή δολοφόνος εμφανίστηκε στη Σκωτία κι έτσι ξεκινά μια προσωπική αποστολή για να λύσει την υπόθεση που τον διέλυσε, πιάνοντας τον υπεύθυνο, ενώ τίποτα δεν είναι ποτέ όπως φαίνεται», μας πληροφορεί το δελτίο Τύπου.

ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Παρέα πέντε εφήβων από τους δρόμους του Μεντεγίν ξεκινά ταξίδι προς την κολομβιανή ενδοχώρα, όταν ένας εξ αυτών κατοχυρώνει ιδιοκτησιακό δικαίωμα σε χωράφι που παρανόμως είχε αφαιρεθεί από τη γιαγιά του.