FreeCinema

Follow us

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ (2006)

(CHILDREN OF MEN)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αλφόνσο Κουαρόν
  • ΚΑΣΤ: Κλάιβ Όουεν, Τζουλιάν Μουρ, Τσούετελ Ετζίοφορ, Μάικλ Κέιν, Τσάρλι Χάναμ, Ντάνι Χιούστον, Μάικλ Κλέσικ, Εντ Γουέστγουικ, Παμ Φέρις, Κλέαρ-Χόουπ Άσιτεϊ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 109'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: UIP

Σε ένα χαοτικά δυστοπικό έτος 2027, με τον πληθυσμό της Γης καταδικασμένο από τη στειρότητα των γυναικών, ένας άνδρας πρέπει να συνοδεύσει μία έγκυο κοπέλα μέχρι τη διαφυγή της προς τη θάλασσα και ένα σίγουρο καταφύγιο για τη ζωή που πρόκειται να φέρει στον κόσμο.

Πραγματικός χαμαιλέοντας ο Μεξικανός Αλφόνσο Κουαρόν, καταπιάνεται ξανά με το σενάριο (από το 2001 και την εποχή του «Θέλω και τη Μαμά σου») για να υπογράψει τη μεταφορά ενός βιβλίου της Π. Ντ. Τζέιμς αρκετά επικριτικού ως προς το κατάντημα της ανθρωπότητας σε ένα κοντινό μέλλον. Στο Λονδίνο του 2027, ένας άνδρας θα γίνει άθελά του ο προστάτης μιας νεαρής κοπέλας που, σαν από θαύμα, κυοφορεί το αύριο αυτού του πλανήτη, αφού εδώ και 18 χρόνια οι γυναίκες έχουν πάψει να γεννούν.

Μέσα σε ένα αριστουργηματικά ζοφερό κλίμα που έστησε η ομάδα καλλιτεχνικής διεύθυνσης (μακάρι και υποψήφιοι στα Όσκαρ του χρόνου), ο Κουαρόν αποδεικνύει με άνεση τη δύναμη της ματιάς του, στήνοντας σεκάνς ρεπορταζιακού ρεαλισμού ακόμη και μέσα σε σκηνικά – πεδία μάχης. Από την εισαγωγή με την τρομοκρατική επίθεση και το… εν κινήσει μπλόκο στο δάσος μέχρι την αναζήτηση της Κι και του μωρού της στο ghetto των μεταναστών, ο θεατής δεν έχει παρά να μείνει με το στόμα ανοιχτό. Πέραν της δράσης και του θεάματος, όμως, έτσι είστε καταδικασμένοι να παραμείνετε, τελικά. Θεατές. Αυτό επέλεξε ο σεναριογράφος Κουαρόν, ο οποίος δε στέκει ποτέ σε λεπτομέρειες, δεν αφήνει ανάσες για να εξετάσουμε τα όσα βλέπουμε, ούτε και σχολιάζει την κοινωνικοπολιτική κατάσταση αυτής της τελευταίας ζωντανής Μητρόπολης στον κόσμο.

Τα «Παιδιά των Ανθρώπων» είναι ένα οδοιπορικό εφιαλτικό, που αφήνει εντυπώσεις μονάχα σαν ένα joyride σε πάρκο διασκέδασης. Με μια νοσηρή αντίληψη, φυσικά. Το απολαμβάνεις, σε τρομάζει, σε παίρνει μαζί του, αλλά στο «άδειασμα» ελάχιστα πράγματα έχουν διαπεράσει το πετσί σου. Γι’ αυτό και στο μέλλον δε θα συγκαταλέγεται ανάμεσα σε άλλα παρεμφερή και κλασικά παραδείγματα του είδους, όπως το «Fahrenheit 451» (1966) ή το «V for Vendetta» (2006).

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το άνωθεν κείμενο είναι η κριτική που έγραψα το 2006, όταν το φιλμ διανεμήθηκε για πρώτη φορά στους ελληνικούς κινηματογράφους. Η ταινία του Αλφόνσο Κουαρόν έχει αποκτήσει αρκετούς ένθερμους fans στο πέρασμα των χρόνων και αυτό μετατρέπει τη στάση μου απέναντι στο έργο σε… λίαν εχθρική. Θεωρώ πως ο καιρός που πέρασε από τότε συμπεριφέρεται αρκετά καλά απέναντι σε τούτο το φιλμ, κυρίως εξαιτίας συγκεκριμένων και εξαιρετικών σεκάνς που πραγματικά πρέπει να διδάσκονται σε σχολές κινηματογράφου. Κατά τα άλλα, επί του συνόλου, η αφήγηση έχει αρκετά προβλήματα. Από τα τρία Όσκαρ που διεκδίκησε (δυστυχώς ουχί για τα σκηνικά του), θα έλεγα πως άξιζε κυρίως η υποψηφιότητα της καλύτερης φωτογραφίας (Εμανουέλ Λουμπέσκι).


MORE REVIEWS

ΓΑΖΑ, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

Ηλικιωμένος ψαράς στη Γάζα είναι κρυφά ερωτευμένος με γυναίκα που βλέπει καθημερινά στην αγορά. Η τυχαία ανεύρεση αρχαίου αγάλματος περιπλέκει τα αισθηματικά του προβλήματα.

ΕΡΗΜΗ ΧΩΡΑ

Σ’ ένα απομακρυσμένο, παραδοσιακό εργοστάσιο παραγωγής τούβλων, ένας άνδρας θα «παίξει» το τελευταίο χαρτί της προσωπικής του επανάστασης, όταν το αφεντικό ανακοινώσει το κλείσιμό του και, συνακόλουθα, την απόλυση των λιγοστών εργαζόμενων σ’ αυτό.

ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΓΑΜΟ

Δέκα χρόνια σχέσης, γάμου και χωρισμού, μέσα από στιγμές της ζωής της Μαριάν και του Γιόχαν.

ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΨΥΧΩΝ

Φιλόδοξος τυχοδιώκτης, με ταλέντο να χειραγωγεί τους ανθρώπους, ανέρχεται κοινωνικά παριστάνοντας το μέντιουμ και σε συνδυασμό με μία ψυχίατρο δίχως ηθικές αναστολές, ετοιμάζεται να κατακτήσει τον κόσμο, παραγνωρίζοντας τη σημασία του… «απ' τα ψηλά στα χαμηλά».

ΡΑΪΝΕΡ ΒΕΡΝΕΡ ΦΑΣΜΠΙΝΤΕΡ

Η ζωή του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, όπως την όρισε η σκηνοθετική του καριέρα μέσα στο διάστημα μιας δεκαπενταετίας.