FreeCinema

Follow us

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΤΟΥΝΕΛ (2016)

(AL FINAL DEL TUNEL)

  • ΕΙΔΟΣ: Θρίλερ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ροντρίγκο Γκράντε
  • ΚΑΣΤ: Λεονάρντο Σμπαράλια, Κλάρα Λάγκο, Φεντερίκο Λούπι, Πάμπλο Ετσάρι
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 120'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: SEVEN FILMS

Ένας παραπληγικός μηχανικός υπολογιστών θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια συμμορία που σχεδιάζει να ληστέψει μια τράπεζα, την ίδια στιγμή που μια μυστηριώδης γυναίκα και η μικρή της κόρη θα αναστατώσουν τη μοναχική του ζωή.

Πάλι καλά που υπάρχουν και μερικές αναλαμπές ισπανόφωνου σινεμά και μπορούμε να βλέπουμε κι ένα θριλεράκι της προκοπής, ιδιαίτερα τώρα που, με το «καλημέρα» της νέας σεζόν και τις Νύχτες Πρεμιέρας προ των πυλών, η ελληνική διανομή κάνει και πάλι το «θαύμα» της με την κυκλοφορία δέκα (!) ταινιών, νέων αλλά και επανεκδόσεων, έτσι για να κρατιόμαστε σε εγρήγορση και να μη χαλαρώνουμε, ακόμη κι όταν πρόκειται για φιλμ που κανείς δεν θα ζητούσε ποτέ να δει – και, ναι, η εβδομάδα που διανύουμε βρίθει τέτοιων παραδειγμάτων. Το αργεντίνικο θρίλερ, λοιπόν, μοιάζει να βρίσκεται σε κάποια άνθηση προσφάτως και η αλήθεια είναι πως ο Ροντρίγκο Γκράντε παραδίδει εδώ ένα αρκετά σφιχτοδεμένο έργο που παίζει με τους παραδοσιακούς κώδικες του είδους, δίχως να το ανανεώνει αλλά διατηρώντας το αφηγηματικά αποτελεσματικό σασπένς στην πλοκή του.

Ο Χοακίν (Σμπαράλια) βρίσκεται καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο μετά από τρομερό αυτοκινητικό δυστύχημα που στοίχισε τη ζωή της γυναίκας και της μικρής του κόρης. Στριμωγμένος οικονομικά και με το σπίτι του στα πρόθυρα της κατάσχεσης εξαιτίας χρεών στην τράπεζα (κρατήστε το αυτό), ο Χοακίν θα νοικιάσει ένα δωμάτιο στην Μπέρτα (Λάγκο) και την εξάχρονη κόρη της, που με τη σειρά τους παλεύουν να τα φέρουν βόλτα. Η απρόσμενη έλευση της γοητευτικής Μπέρτα θα «ξυπνήσει» στον Χοακίν μνήμες από μια άλλοτε ευτυχισμένη περίοδο, υπενθυμίζοντάς του πως η ζωή μπορεί και να είναι όμορφη, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή της πικρής συνειδητοποίησης των πραγματικών κινήτρων πίσω από την εμφάνισή της. Όταν στην εξίσωση προστεθεί και η απόπειρα μιας συμμορίας να κλέψει παρακείμενη τράπεζα με τη δοκιμασμένη μέθοδο του rififi, ο Χοακίν θα αποφασίσει να αναλάβει δράση, γυρνώντας το «παιχνίδι» υπέρ του.

Αρκούντως «χορταστική» αν και δοκιμασμένη η συνταγή του Γκράντε, ο οποίος εκτός από τη σκηνοθεσία υπογράφει και το σενάριο ενός φιλμ θεωρητικά προορισμένου να κάνει καλό γκελ στο κινηματογραφόφιλο κοινό, διαθέτοντας τα συστατικά μιας ψυχαγωγικής, κινηματογραφικής εξόρμησης παλαιάς κοπής. Το μεγαλύτερο ατού της ταινίας είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Γκράντε μας συστήνει τους πρωταγωνιστές και το περιβάλλον όπου ο καθένας από αυτούς δρα, απομονώνοντας έξυπνα τον ήρωά του σε επίπεδο τόσο ψυχολογικό όσο και οικιακό, προβάλλοντας εξαρχής μια ψευδή εικόνα της κινηματογραφούμενης γεωγραφίας, κι εντείνοντας έτσι την αίσθηση της κλειστοφοβίας και του σασπένς, κατά τρόπο παρόμοιο με αυτόν του Ντέιβιντ Φίντσερ στο «Δωμάτιο Πανικού» το 2002. Οι ομοιότητες με το φιλμ του Φίντσερ εξάλλου είναι εμφανείς, από τις αποχρώσεις της σκηνοθετικής παλέτας και τον τρόπο που φιλμάρεται ο κυρίως χώρος του σπιτιού, μέχρι την εισαγωγή των κακοποιών και τις σεναριακές ανατροπές. Το «Στο Τέλος του Τούνελ» είναι ένα καλοκουρδισμένο θρίλερ που δεν αποκαλύπτει από νωρίς τα «χαρτιά» του, αφήνοντας να ξεδιπλωθεί με μεθοδικότητα το σενάριο του Γκράντε, γεμάτο από μικρές «παγίδες» πλοκής που μπορεί σε πρώτη ανάγνωση να μη σημαίνουν κάτι, αρχίζουν όμως να αποκτούν νόημα όσο η υπόθεση οδηγείται σταδιακά στο αναπόφευκτο τέλος της.

Στον αντίποδα, σίγουρα υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που δεν συνάδουν και τόσο με το profile των πρωταγωνιστών και την ατμόσφαιρα που επιχειρεί να στήσει εδώ ο Αργεντινός σκηνοθέτης, όπως η φυσική κατάσταση του Χοακίν ο οποίος παραμένει… «φέτες» παρά το ατύχημα και τη φύση της δουλειάς του, η κάπως περιορισμένη ανάπτυξη του χαρακτήρα του αρχηγού της συμμορίας, αλλά και ο αναπάντεχος τρόπος με τον οποίο η Μπέρτα μπαίνει στη ζωή του Χοακίν (προσέξτε το σχεδόν καταστροφικό μοντάζ – σούμα υπό τους ήχους electrotango). Εντούτοις, αυτή η αργεντινο-ισπανική παραγωγή διαθέτει ένα σενάριο που τη «γλυτώνει» στο σύνολό της από τα υπερβολικά κλισέ του είδους, με τον Γκράντε να ενδιαφέρεται περισσότερο για την ύφανση μιας ιντριγκαδόρικης ιστορίας, την οποία αντιλαμβάνεσαι τελικά ως τέτοια μονάχα όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή. Κατά τα άλλα, υπάρχουν κι εδώ δόσεις οικογενειακού δράματος, αν και μόνιμα μπλεγμένου με το crime πλαίσιο της ταινίας, λες και εξυπηρετούν αποκλειστικά και μόνο αυτόν τον σκοπό, άλλοτε ενδυναμώνοντας και άλλοτε περιορίζοντας κάπως την κεντρική αφηγηματική ραχοκοκαλιά. Ξεχωριστή αναφορά οφείλουμε να κάνουμε και στον σχεδιασμό παραγωγής της Μαριέλα Ριπόντας που έφερε εις πέρας ένα δύσκολο έργο, αυτό της ρεαλιστικής και λειτουργικής (πόσω μάλλον για το crew) απεικόνισης ενός τούνελ, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός πνιγηρού σημείου αναφοράς και διάδρασης των πρωταγωνιστών.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Τούτο το εμπορικών βλέψεων mainstream θρίλερ είναι μια καλή περίπτωση ταινίας για να περάσεις το βράδυ σου στον πλησιέστερο κινηματογράφο (βλέπε κυρίως θερινό), διαθέτει σασπένς, ανατροπές και ένα ζυγισμένο σενάριο ικανό να σε κρατά πάντα ένα βήμα πριν την αποκάλυψη. «Στο Τέλος του Τούνελ» θα βρεις και πάλι μπροστά σου όλη αυτή τη «σχολή» του ισπανόφωνου σινεμά που εξακολουθεί «να το κάνει καλύτερα».


MORE REVIEWS

ΚΑΠΟΙΑ ΜΙΛΗΣΕ

Δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας The New York Times αναλαμβάνουν το reportage που αποκάλυψε σωρεία καταγγελιών για σεξουαλική κακοποίηση και παρενόχληση γυναικών από τον κινηματογραφικό παραγωγό Χάρβεϊ Γουάινστιν.

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ

Κάπου στο βόρειο Δουβλίνο, η μητέρα της Σαρ εξαφανίζεται. Όταν τελικά επιστρέφει στο σπίτι, η Σαρ συνειδητοποιεί πως κάτι πάει… πολύ λάθος μ’ εκείνη.

DEVOTION: ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΑΙΘΕΡΩΝ

Οι πιλότοι του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού προετοιμάζονται ν’ αντιμετωπίσουν τον κόκκινο κίνδυνο, όποτε κι όπου αυτός εμφανιστεί! Το καλοκαίρι του 1950, λοιπόν, οι δυνάμεις της Βόρειας Κορέας περνούν τον 38ο παράλληλο... Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα.

ΛΑΪΛ, Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΣ

Νεοαφιχθείσα στη Νέα Υόρκη οικογένεια ανακαλύπτει στο πατάρι του σπιτιού της έναν… ολοζώντανο κροκόδειλο! Ο Λάιλ δεν είναι ένα συνηθισμένο ερπετό, καθώς έχει την ικανότητα να τραγουδά με χάρη που θα ζήλευαν και τα πρώτα αστέρια του πενταγράμμου. Μπορεί, όμως, ένας κροκόδειλος να ζήσει ως κατοικίδιο τη σήμερον ημέρα;

POKER FACE: Ο ΤΖΟΓΑΔΟΡΟΣ

Ο Τζέικ Φόουλι, ένας δισεκατομμυριούχος τεχνοκράτης, αποφασίζει να διοργανώσει μια παρτίδα poker με συμμετέχοντες τον ίδιο και τους φίλους με τους οποίους μεγάλωσε. Τα λεφτά είναι τόσο πολλά, που οι φίλοι του δεν θα μπορούσαν καν να ονειρευτούν, όμως, αυτή η παρτίδα δεν είναι ένα απλό παιχνίδι. Το μεγαλεπήβολο σχέδιο του Τζέικ, να εκδικηθεί τους φίλους του, αποκαλύπτεται σταδιακά, αλλά ακόμη μία ανατροπή κάνει την εμφάνισή της: διαρρήκτες εισβάλουν στο σπίτι και η παρέα πρέπει να βρει τρόπους για να επιβιώσει ως το τέλος της βραδιάς.