FreeCinema

Follow us

Γιάννης Οικονομίδης: Κουβέντα για μια «Μπαλάντα».


Κάθε φορά που μιλάω μαζί του, αισθάνομαι πως και οι δύο μαθαίνουμε κάτι, ο ένας για τον άλλον. Και ο Γιάννης Οικονομίδης δεν είναι ένας εύκολος άνθρωπος, που ανοίγεται. Ή δέχεται. Μοιάζουμε σε αυτό. Και το διασκεδάζω απίστευτα! Είχαμε να κουβεντιάσουμε έτσι, on camera, από το 2014. Ο σαματάς κρατάει ακόμη στο YouTube, από τότε! You have been warned…

Βρεθήκαμε την Τρίτη 10 Μαρτίου, ενώ η «Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς» παιζόταν μόλις για πέντε μέρες στο ΑΣΤΥ της Κοραή σε αποκλειστικότητα, με sold-out προβολές και κόσμο που δεν χωρούσε να μπει στο σινεμά, ενώ στο ίδιο διάστημα, κάθε επόμενη βραδιά, η κινηματογραφική αγορά αγωνιούσε για τις άδειες αίθουσες εξαιτίας της εμφάνισης και της διαρκώς αυξανόμενης απειλής του κορονοϊού. Είχαμε κέφι να μιλήσουμε. Ο Γιάννης είναι ένας σκηνοθέτης που εκτιμώ, ξέρω ότι ο σεβασμός είναι αμοιβαίος – και ειλικρινής. Ποτέ δεν του χαρίστηκα κάπου στην κριτική μου. Δεν μου ταιριάζουν τα πάντα από τον φιλμικό του κόσμο, αλλά αν ξέρεις σινεμά, στις ταινίες του Οικονομίδη αντιλαμβάνεσαι έναν ικανό κινηματογραφιστή.

Το κέφι και η άνεση που βγήκε στην κουβέντα μας, μόλις δύο μέρες αργότερα, θα άλλαζε με ραγδαίο ρυθμό. Την Πέμπτη εκείνη έκλεισαν οι κινηματογράφοι σε ολόκληρη την Ελλάδα και κάμποσες μέρες αργότερα… μείναμε σπίτι, (σχεδόν) όλοι μας. Κανείς δεν ξέρει πότε θα τελειώσει όλο αυτό το φρικτό πράγμα. Κανείς δεν ξέρει πότε θα παίξει ξανά στα σινεμά η «Μπαλάντα». Κανείς δεν ξέρει τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε αύριο. Για τώρα, λοιπόν, κάθεσαι αναπαυτικά (68 λεπτά είναι η διάρκεια της κουβέντας, παρακαλώ!), πατάς το play στη video gallery (πάνω δεξιά, κλασικά) και… αγαπάς ή μισείς! Το έχουμε συνηθίσει. Και ο Γιάννης και εγώ.

CREDITS: Βίτων Μπεσδεμιώτης (κάμερα / μοντάζ) – The Giant Project


MORE INTERVIEWS

Γκιγέρμο ντελ Τόρο: Η φαντασία είναι το παν.

Το 2006 είχα τη χαρά να συναντήσω τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου παρουσίασε για πρώτη φορά στον κόσμο το φιλμ το οποίο απογείωσε την καριέρα του, όσο και τη σημασία του ονόματός του καλλιτεχνικά. Φυσικά, ήταν ο «Λαβύρινθος του Πάνα». Εννοείται πως η εμπειρία ήταν αξέχαστη. Γιατί ο άνθρωπος αυτός αγαπάει απίστευτα πολύ αυτό που κάνει. Μαζί και την κινηματογραφική Τέχνη. Και τι υπέροχο μυαλό, διάβολε!

Σοφία Κόπολα. Eat cake!

Το 2006, ακόμη αιχμάλωτη του ονόματός της, η Σοφία Κόπολα πήγε στις Κάννες σαν μικρή πριγκίπισσα προσφέροντας... παντεσπάνι και βγάζοντας γλώσσα απέναντι στην Ιστορία. Πρόλαβα να της μιλήσω, προτού της πάρουν το κεφάλι! Για τη «Marie Antoinette», φυσικά.

Μπέντζαμιν Ρι: Μια ζωγράφος, ένας κλέφτης κι ένας σκηνοθέτης.

Ο νεαρός Νορβηγός ντοκιμαντερίστας και πρώην δημοσιογράφος Μπέντζαμιν Ρι δημιούργησε ένα από τα πιο πολυβραβευμένα και δημοφιλή φιλμ της χρονιάς, το «The Painter and the Thief», θριαμβεύοντας στην παγκόσμια πρεμιέρα του στο φετινό Sundance και πιο πρόσφατα στο Φεστιβάλ Λονδίνου, όπου κέρδισε το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ. Η Κατερίνα Ανδρεάκου μίλησε μαζί του λίγο πριν την επάξια νίκη του.

Μάρκος Σεφερλής: Εφ’ όλης της ύλης.

Μάρκος Σεφερλής. Ηλίας Φραγκούλης. Μία συνάντηση που κανείς δεν (θα) περίμενε. Και μία κουβέντα για όλα εκείνα τα πράγματα που μπορεί να μην γνώριζες για τον #1 κωμικό ηθοποιό στην Ελλάδα σήμερα. Από τα παιδικά χρόνια μέχρι την κινηματογραφική αφορμή του «Χαλβάη 5-0». Θα μισήσεις, θα το ξανασκεφτείς, θ’ αλλάξεις γνώμη ή θα συνεχίσεις να λατρεύεις. Οι πιθανότητες είναι ίδιες. Ζούμε σε έναν ελεύθερο κόσμο.

ΣΚΟΡΣΕΖΕ. ΝΤΕ ΝΙΡΟ. ΠΑΤΣΙΝΟ. ΓΙΑ ΤΟΝ «ΙΡΛΑΝΔΟ».

Το 63ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Λονδίνου έριξε αυλαία με τον πιο μεγαλοπρεπή τρόπο: την διεθνή πρεμιέρα του «The Irishman», της επικής γκανγκστερικής ταινίας του Μάρτιν Σκορσέζε. Είχα την τύχη, την τιμή και τη χαρά να συναντήσω, εκ μέρους του FREE CINEMA, τους τρεις κολοσσούς του παγκόσμιου κινηματογράφου, οι οποίοι απάντησαν, μεταξύ άλλων, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στις ερωτήσεις μου για το μέλλον του σινεμά.