FreeCinema

Follow us

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ ΓΙΑ «ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΨΑΡΙ».


Ο Ηλίας Φραγκούλης συναντά τον Γιάννη Οικονομίδη. Και μιλάνε. Για «Το Μικρό Ψάρι», τη φιλμογραφία του σκηνοθέτη, τις θέσεις του για το δικό του χώρο και το σήμερα. Δεν είναι μια κανονική συνέντευξη. Ευτυχώς.

Κάνω την εκπομπή CINEMaD από το 1999 στο MAD TV. Ποτέ δεν είπα ότι ξέρω τι θα πει τηλεόραση και το πόσο… αντιτηλεοπτικός παραμένω είναι το καμάρι μου (μαζί με τις ελευθερίες που μου προσφέρει το συγκεκριμένο κανάλι). Υπάρχουν και χειρότερα εκεί έξω, άλλωστε…

Όποτε βγαίνω για να κάνω συνέντευξη με Έλληνα σκηνοθέτη, πρωταρχικά, πρέπει να τον εγκρίνω, να πιστεύω σε αυτόν, να με ενδιαφέρει το σινεμά που κάνει και να έχουμε κάτι να πούμε γι’ αυτό. Δεν το κάνω συχνά. Όποτε συμβαίνει, δεν αντιλαμβάνομαι την κάθε συνάντηση ως συνέντευξη. Και όποτε δεν υπάρχει «χρονόμετρο», ξεφεύγουμε στην πάρλα, ακριβώς όπως συνέβη και με τον Γιάννη Οικονομίδη. Μιλάγαμε για μια ώρα. Μας σταμάτησε η κασέτα, ουσιαστικά!

Ο Οικονομίδης δεν είναι εύκολος στην κουβέντα. Έχεις επάνω σου το βλέμμα του, σχεδόν παγωμένο, να σε «ακτινογραφεί» ενώ του απευθύνεις ερωτήσεις. Πολλές ήταν οι φορές που διαφωνήσαμε κατά τη διάρκεια της κουβέντας για «Το Μικρό Ψάρι». Μου αρέσει κι αυτό. Σε μια κουβέντα δεν είναι απαραίτητο να προσπαθείς ν’ αλλάξεις τα μυαλά του άλλου. Η κάθε τοποθέτηση έχει διαφορετικό point of view. Και έναν σκηνοθέτη δύσκολα τον «τουμπάρεις». Είναι ένας δημιουργός. Πρέπει να έχει τις άμυνές του.

Στο μοντάζ, έχω ένα κακό. Δεν θέλω να κόβω τίποτα. Ξεκινάμε, λοιπόν με τα δύο πρώτα μέρη στη video gallery (πάνω δεξιά) και τα υπόλοιπα έπονται. Μιλάμε για την επαναληπτικότητα στους διαλόγους του, πράγμα που με «στράβωσε» λίγο παραπάνω στο «Μικρό Ψάρι», όμως, αν το παρατηρήσεις στην κουβέντα, είναι και χαρακτηριστικό του Γιάννη! Μιλήσαμε για τους ηθοποιούς του στις δικές του ταινίες. Πιστεύω πως είναι ένα από τα μεγάλα του ταλέντα να καθοδηγεί ηθοποιούς, πέρα από το πόσο καλός σκηνοθέτης είναι. Μιλήσαμε το λούμπεν, το ρεαλιστικό, τις αποχρώσεις του νουάρ, την «παραξενιά» του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου και άλλα πολλά που τον έκαναν να ξεχάσει την ύπαρξη της κάμερας. Την επόμενη εβδομάδα, λοιπόν, ξαναπέρνα από εδώ για τη συνέχεια…

UPDATE [05/04]: Ολόκληρη η συνέντευξη του Γιάννη Οικονομίδη βρίσκεται, πλέον, στη video gallery (πάνω δεξιά). Περιέχει πέντε τμήματα, εκ των οποίων το τελευταίο δεν παίχτηκε στην εκπομπή CINEMaD και μπορείς να παρακολουθήσεις αποκλειστικά από εδώ. Είναι μια κουβέντα ολίγον… τολμηρή ή και διχαστική, στο σύνολό της.

Η ταινία «Το Μικρό Ψάρι» παίζεται στους ελληνικούς κινηματογράφους σε διανομή της εταιρείας Feelgood.


MORE INTERVIEWS

Γιάννης Οικονομίδης: Χτύπημα στη «Φλέβα».

Και οι δύο ζούμε «στον κόσμο μας». Αλλά δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε. Διαφωνούμε και (πιο συχνά) συμφωνούμε, χωρίς υψηλούς τόνους. Κι αυτό κάνει την κουβέντα πιο σωστή, πιο αληθινή. Πέντε χρόνια… μεγαλύτεροι από την τελευταία μας φορά, συναντιόμαστε ξανά μπροστά από τις κάμερες με αφορμή την έξοδο της νέας του ταινίας, «Σπασμένη Φλέβα».

ΑΘΗΝΑ ΡΑΧΗΛ ΤΣΑΓΓΑΡΗ. ΓΙΑ ΤΟ «HARVEST».

Δέκα χρόνια μετά το πολυβραβευμένο «Chevalier», η Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη καλεί ξανά το ελληνικό κοινό σ’ ένα αρκετά διαφορετικό «ταξίδι» στη μεγάλη οθόνη, με την αγγλόφωνη ταινία της «Harvest», και μιλά με τον Ηλία Φραγκούλη για τα παιδικά της χρόνια, όσα αγαπά στο σινεμά και… την καπιταλιστική «ανάπτυξη».

Βασίλης Κεκάτος. Αγαπώντας τα άγρια παιδιά.

Ένα παγωμένο, χιονισμένο απόγευμα στο Βερολίνο (και στους -12 βαθμούς), στο πλαίσιο του 75ου Φεστιβάλ της πόλης, συναντήσαμε τον Βασίλη Κεκάτο στα studios της Unifrance, ώστε να κάνουμε μία συζήτηση για την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, τις «Άγριες Μέρες μας».

Κάρλα Σοφία Γκασκόν. Χωρίς... tweets.

H απίθανη ζωή της Κάρλα Σοφία Γκασκόν ξεκίνησε μια μαρτιάτικη ημέρα του 1972 στην Ισπανία. Τη χρονιά που ο Γουίλιαμ Φρίντκιν έγραφε οσκαρική ιστορία με τον «Άνθρωπο από τη Γαλλία», το μαγικό αστέρι του σινεμά θα ευλογούσε με τα δώρα του έναν άνθρωπο που γεννήθηκε σε κάποιο προάστιο της Μαδρίτης ως… Χουάν Κάρλος Γκασκόν.

Γιώργος Τσεμπερόπουλος. Για όλα όσα έχει υπάρξει.

Ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος είναι ένα από τα πιο σεβαστά ονόματα στα χρονικά της ελληνικής κινηματογραφίας. Δεν είχε τύχει να μιλήσουμε ποτέ ξανά έτσι στο παρελθόν. Βρεθήκαμε με αφορμή το «Υπάρχω». Άκουσα, έμαθα, μοιραστήκαμε. Ομολογώ πως ήταν μία συγκινητική εμπειρία για μένα.