FreeCinema

Follow us

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΤΕΡΕΖ ΝΤ. (2012)

(THERESE DESQUEYROUX)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα Εποχής
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κλοντ Μιλέρ
  • ΚΑΣΤ: Οντρέ Τοτού, Ζιλ Λελούς, Αναΐς Ντεμουστιέ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 110’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Η Τερέζ έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα κι ένα μεγάλο μειονέκτημα. Από τη μια, έχει καλή αίσθηση της περιουσίας, γεγονός που της επιτρέπει να αναγνωρίσει έναν «καλό» γάμο. Παράλληλα, όμως, «σκέφτεται πάρα πολύ», χαρακτηριστικό που δεν είναι κατάλληλο εφόδιο για μια κοπέλα στο Μπορντό των 20’s. Τι σκέψεις τρέχουν άραγε στο μυαλό της Τερέζ και ποιος είναι ο σκοπός των πράξεών της;

«Το Κρυφό Πάθος της Τερέζ Ντ.» είναι ταιριαστός τίτλος για μία ιστορία που πασχίζει σε όλη της τη διάρκεια να δώσει ένα σαφές κίνητρο πίσω από τις πράξεις της Τερέζ Ντεσκερού. Αρκούντως χειραφετημένη αλλά και αρκετά λογική για να αναγνωρίσει τα προνόμια ενός κανονισμένου γάμου, η κεντρική ηρωίδα του εμβληματικού βιβλίου του Φρανσουά Μοριάκ φαίνεται να είναι παγιδευμένη μέσα στις συμβάσεις μιας εποχής, που απ’ τη μια της εξασφαλίζουν μια άνετη ζωή αλλά, από την άλλη μεριά, της στερούν ενδεχομένως ένα διαφορετικό… μέλλον. Στο βιβλίο, οι πραγματικές αιτίες των πράξεών της δε γίνονται ποτέ ξεκάθαρες και μια συνεχής αμφισημία προσδίδει στην Τερέζ έναν αινιγματικό αέρα, που κάνει τον αναγνώστη να αναζητά στοιχεία στις λεπτομέρειες.

Στην κινηματογραφική μεταφορά του Κλοντ Μιλέρ (η οποία αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα του), τη δεύτερη μετά την απόπειρα του Ζορζ Φρανζί (το 1962, με την Εμανουέλ Ριβά στον ομώνυμο ρόλο), η Τερέζ παραμένει μια μυστηριώδης προσωπικότητα, αν και γίνεται μια προσπάθεια προς το τέλος να τοποθετηθούν τα κίνητρα σε σαφή βάση. Όλοι λένε ότι «σκέφτεται πάρα πολύ», το παραδέχεται ακόμη και η ίδια, όμως, κατά τη διάρκεια της ταινίας ελάχιστα στοιχεία λαμβάνει ο θεατής για να καταλάβει το περιεχόμενο αυτών των σκέψεων. Δομημένο σε απόλυτη χρονολογική σειρά, τεχνική που δεν ακολούθησαν ούτε η λογοτεχνική ύλη ούτε και η αρχική μεταφορά του Φρανζί, το φιλμ αποτελεί μια σειρά ικανά κινηματογραφημένων σκηνών, που επιχειρούν να δώσουν τα στοιχεία μιας προσωπικότητας (η οποία επιλέγει να παραμένει κλεισμένη στις σκέψεις της), χωρίς, όμως, να καταφέρνουν να παράσχουν επαρκείς πληροφορίες που θα επέτρεπαν να βγει ένα τελικό συμπέρασμα.

Το καλό με αυτή την προσέγγιση είναι ότι όλες οι πιθανές μελοδραματικές πινελιές, που θα μπορούσαν να παρεισφρήσουν σε μια τέτοια ιστορία εποχής, παραμένουν απούσες καθόλη τη διάρκεια της ταινίας. Επίσης, η αφήγηση είναι αρκούντως κοφτή, χωρίς να πλατειάζει με περιττές «καλλωπιστικές» σκηνές. Η ταινία κατέχει την τεχνική αρτιότητα που θα περίμενε κανείς από μία φροντισμένη παραγωγή αλλά παραμένει μακριά από τις παγίδες του είδους. Μερικές σκηνές δε (όπως εκείνη της έναρξης της πυρκαγιάς, αλλά και η χαρακτηριστική σκηνή της «απόπειρας» με το αρσενικό) χαρακτηρίζονται από μια αναζωογονητική για το είδος ψυχρότητα.

Αυτό που λειτουργεί καλά στο χαρτί, όμως, στην οθόνη παραμένει ελλιπές. Η Τερέζ δε φαίνεται ολοκληρωμένος χαρακτήρας, οι ενέργειές της δείχνουν αψυχολόγητες (αντί να περιβάλλονται απλά από μια αύρα μυστηρίου) και τα ξεσπάσματά της δε δικαιολογούνται πλήρως από την εικόνα που χτίζει για τον εαυτό της με τα λόγια της. Κι αν η σχέση με τον άνδρα της δε βγαίνει ιδιαίτερα λαβωμένη από αυτή την προσέγγιση, η (από παιδί) αδυναμία της στην αδελφή του και οι παρεμβάσεις στη ζωή της δε βρίσκουν την ένταση που θα έπρεπε (ο Μιλέρ, περιέργως, φάνηκε να υποβαθμίζει το πιθανό ερωτικό υπόβαθρο της σχέσης τους). Κι όταν η ταινία στερεί από τον κεντρικό της χαρακτήρα τις πραγματικές αιτίες των πράξεών του, καταντά κατά στιγμές βαρετή και χωρίς αίσθηση προσανατολισμού.

Η Τοτού, μακριά από τη ρομαντική περσόνα που έχει οικειοποιηθεί από τις αρχές της καριέρας της, είναι παγερή όταν πρέπει και – κενά – χαμογελαστή όταν χρειάζεται. Η Τερέζ της είναι ταιριαστή για το ρόλο που της έχει δημιουργήσει ο Μιλέρ, όμως, θα ήταν ευχής έργον αν της δινόταν από το σκηνοθέτη η ευκαιρία να εμβαθύνει περισσότερο στη διφορούμενη φύση της ηρωίδας της. Στην τελική, το «Κρυφό Πάθος της Τερέζ Ντ.» πέφτει θύμα του ίδιου του μυστηρίου που επιδιώκει να πλάσει, δημιουργώντας, τελικά, ένα οπτικά συνεπές φιλμ που δεν επηρεάζει, όμως, έντονα τις αισθήσεις. Μάλλον κατ’ επιλογήν, δυστυχώς, η τεχνική δε δικαιώνει τις προθέσεις του σκηνοθέτη.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Οι Γαλλόφιλοι δε θα απογοητευτούν, ούτε και οι κυρίες με τις πέρλες, που δεν αφήνουν ιστορία εποχής να πάει χαμένη. Καμία, όμως, από τις δυο κατηγορίες δε θα ενθουσιαστεί κιόλας, ούτε και θα εμπλουτίσει σημαντικά τις κινηματογραφικές της εμπειρίες. Όποιος βρει το «Κρυφό Πάθος της Τερέζ Ντ.», παρακαλώ να ενημερώσει τη γραμματεία.


MORE REVIEWS

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΚΑΡΜΕΝ

Ο Δημοσθένης και ο Νικήτας λιάζονται και κολυμπούν στα Λιμανάκια, αναπολούν γεγονότα από το περσινό καλοκαίρι χωρισμού του πρώτου και φαντασιώνουν το σενάριο μιας ταινίας που ο δεύτερος ελπίζει να σκηνοθετήσει και να στείλει στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.

ΠΑΡΙΖΙΑΝΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Να ζεις και να (μην) πεθαίνεις στο Παρίσι. Αυτό το βάσανο!

HAIKYUU!! THE DUMPSTER BATTLE

Ο Χινάτα και ο Καγκεγιάμα μπορεί να ήταν αντίπαλοι στο γυμνάσιο, όμως, στο λύκειο θα πρέπει να συνεργαστούν για ν’ αντιμετωπίσουν την ομάδα Nekoma. Πρότυπα, αγάπη και αδιαφορία για το άθλημα, προσωπογραφίες σε slow motion και κλειστό γήπεδο volleyball συνθέτουν ένα επεισόδιο που… θα μπορούσες να δεις ευχάριστα ένα Σάββατο πρωί στην τηλεόραση.

ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΣ 2

Η Ράιλι έγινε 13ων ετών, εξελίσσει την αγάπη της για το άθλημα του ice hockey και ο ερχομός της εφηβείας φανερώνει… στο μυαλό της καινούργια συναισθήματα και νευρώσεις που η Χαρά, η Λύπη, ο Φόβος, ο Θυμός και η Αηδία δύσκολα θα παλέψουν στην προσπάθειά τους να συνυπάρξουν.

Ο ΚΑΚΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ

Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ταινίας με θέμα τον παράνομο έρωτα ενός άνδρα και της νέας γυναίκας του πατέρα του, η πρωταγωνίστρια κατηγορεί τον συμπρωταγωνιστή της πως τη βίασε ενόσω «έτρεχε» η ερωτική σκηνή μεταξύ τους. Με τον τελευταίο να εξανίσταται πως εκείνη λέει ψέματα, το συνεργείο όσο και οι δικηγόροι τους προσπαθούν να διαχειριστούν την κρίση.