FreeCinema

Follow us

ΤΑ ΔΥΟ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ (2014)

(THE TWO FACES OF JANUARY)

  • ΕΙΔΟΣ: Θρίλερ Μυστηρίου
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Χοσέιν Αμίνι
  • ΚΑΣΤ: Βίγκο Μόρτενσεν, Κίρστεν Ντανστ, Όσκαρ Άιζαακ, Ντέιζι Μπέβαν, Όμηρος Πουλάκης
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 96’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ / SEVEN FILMS

Ένα ζευγάρι Αμερικανών κάνει διακοπές στην Αθήνα των αρχών της δεκαετίας του ’60 και προσλαμβάνει ως ξεναγό έναν συμπατριώτη τους που ζει στην Ελλάδα. Ένας θάνατος θα αναγκάσει και τους τρεις να λειτουργήσουν ως ομάδα και να βρουν καταφύγιο στην Κρήτη, όπου θα αναπτυχθεί μια περίεργη δυναμική ανάμεσα στις τρεις πλευρές του τριγώνου.

Ένα βιβλίο της Πατρίσια Χάισμιθ αποτελεί ιδιαίτερα ελκυστικό παράγοντα για ένα μεγάλο μέρος του κοινού, αφού ταινίες όπως ο «Άγνωστος του Εξπρές» του Άλφρεντ Χίτσκοκ, το «Ένας Αμερικανός Φίλος» του Βιμ Βέντερς (τότε που οι ταινίες του βλεπόντουσαν) και ο «Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ» του Άντονι Μινγκέλα έφεραν στην οθόνη πολύπλοκους χαρακτήρες σε καταστάσεις με μυστήριο. Στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο σεναριογράφος («Drive», «Τα Φτερά της Αγάπης») Χοσέιν Αμίνι καταφέρνει να δημιουργήσει το περιβάλλον μέσα στο οποίο η Χάισμιθ τοποθετεί τους ήρωές της, όμως, η ταινία που έγραψε και σκηνοθέτησε, μάλλον δεν πρόκειται να μπει στο top των κινηματογραφικών μεταφορών της αγαπητής συγγραφέως.

Ο Τσέστερ και η Κολέτ ΜακΦάρλαντ είναι ένα πλούσιο ζευγάρι που ταξιδεύει στην Ευρώπη. Στη στάση τους στην Αθήνα προσέχουν τις επίμονες ματιές του Ραϊντέλ, ενός ξεναγού. Τους συστήνεται ως απόφοιτος του Γέιλ, αν και συμπεριφέρεται ως μικροαπατεώνας, κλέβοντας τους πελάτες του στην αλλαγή συναλλάγματος. Επίσης δεν είναι και ιδιαίτερα καλός ξεναγός, αφού μπερδεύει στην ιστορία του Αιγέα και του Θησέα, το Σούνιο με την Ακρόπολη.

Παρ’ όλα αυτά, οι ΜακΦάρλαντ τον συμπαθούν. Λίγο προτού φύγουν από την Αθήνα, όμως, τους εντοπίζει ένας ντετέκτιβ και αποκαλύπτεται ότι και ο Τσέστερ δεν είναι τόσο καθαρός. Η εικόνα τού επενδυτή είναι απλώς βιτρίνα για μια απάτη και οι μαφιόζοι πελάτες του απαιτούν πίσω τα χαμένα χρήματά τους. Η συζήτηση των δύο ανδρών θα καταλήξει σε πάλη και στον θανάσιμο τραυματισμό του ντετέκτιβ, ενώ ο Ραϊντέλ θα βρεθεί εκεί τη λάθος στιγμή και αναγκαστικά θα εμπλακεί.

Λίγο από την τυχοδιωκτική του φύση, λίγο από την εμμονή του για την Κολέτ, θα συμφωνήσει να φυγαδεύσει το ζευγάρι στην Κρήτη, μέχρι να ετοιμαστούν τα καινούργια τους πλαστά διαβατήρια, ώστε να επιστρέψουν στην Αμερική. Στην Κρήτη, όμως, η ένταση θα γίνεται όλο και μεγαλύτερη, με δραματικές συνέπειες και το φινάλε θα δοθεί στην Κωνσταντινούπολη με μια νυχτερινή καταδίωξη.

Το μεγαλύτερο προσόν τής ταινίας είναι ότι δεν προσπαθεί να παραστήσει κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που είναι: Ένα παλαιομοδίτικο θρίλερ με καλό καστ, εξωτικές – για τους ξένους θεατές – τοποθεσίες και ιντριγκαδόρικες σχέσεις των ηρώων. Είναι το είδος ταινίας που απευθύνεται σ’ αυτό που λέμε «ώριμο» κοινό και σ’ αυτούς που λατρεύουν – και έχουν επιθυμήσει – τις μεταφορές των βιβλίων της Άγκαθα Κρίστι. Ο Αμίνι έχει κάνει πολύ σωστό ρεπεράζ και έχει χρησιμοποιήσει τις τοποθεσίες στην Αθήνα, στην Κρήτη και στην Κωνσταντινούπολη με τη ματιά τού ταξιδιώτη των 60’s, αλλά όχι σαν καρτ ποστάλ, μια ισορροπία δύσκολη, αλλά εδώ επιτυχημένη. Έχει ένα δυνατό καστ, με το Μόρτενσεν και τον Άιζαακ (που μιλάει και αρκετά ελληνικά στην ταινία) να είναι οι αντίπαλοι για την καρδιά της Ντανστ, η οποία θυμίζει τις χιτσκοκικές ξανθές, αλλά ο ρόλος της δεν είναι αρκετά ανεπτυγμένος.

Αυτό που λείπει από τα «Δύο Πρόσωπα του Ιανουαρίου» είναι η ένταση. Οι ήρωες ταλαιπωρούνται, φωνάζουν, εκδικούνται, αλλά όλα αυτά εκδηλώνονται κάπως υποτονικά. Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο της Χάισμιθ, αλλά το γεγονός ότι δεν ανήκει στα δημοφιλέστερα έργα της ίσως εξηγείται και από την ιστορία που δεν αφήνει παράθυρο στο μυστήριο και σε άλλες αποκαλύψεις που να κρατούν το ενδιαφέρον τού αναγνώστη ή του θεατή. Τα πράγματα είναι αρκετά ξεκάθαρα από νωρίς και εκεί που εστιάζει η ιστορία είναι η σχέση μέσα στο τρίγωνο. Στο θερινό σινεμά, πάντως, όλα αυτά θα σου φανούν λιγότερο σημαντικά. Και μια τελευταία παρατήρηση: το βιβλίο δίνει μια εξήγηση για τον τίτλο, που απουσιάζει από την ταινία και τον αφήνει ξεκρέμαστο στην ερμηνεία τού απ’ το θεατή.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Οι fans των παλαιομοδίτικων ταινιών μυστηρίου έχουν βρει την ταινία τους γι’ αυτό το καλοκαίρι. Αν, όμως, θέλεις κάτι πιο μοντέρνο ή με περισσότερη αγωνία και εντάσεις στην πλοκή, τα «Δύο Πρόσωπα του Ιανουαρίου» δε θα σου φανούν αρκετά.


MORE REVIEWS

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, η μεσήλικη Χίλαρι, υπεύθυνη «γενικών καθηκόντων» σε κινηματογράφο της παραλιακής πόλης του Μάργκεϊτ, νιώθει σκιρτήματα πάθους για νεαρό μαύρο που πιάνει δουλειά ως ταξιθέτης.

ΧΤΥΠΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΒΑ

Ζευγάρι ερωτευμένων ανδρών με υιοθετημένη κορούλα περνά τις χαλαρές διακοπές του σε απομονωμένο σπιτάκι σε δάσος. Ένα χτύπημα στην πόρτα θα τους φέρει αντιμέτωπους με τέσσερις «εισβολείς» που απαιτούν από την οικογένεια να διαπράξει μια κανονική ανθρωποθυσία, επιλέγοντας (και) ποιο από τα μέλη της θα θανατώσει. Διαφορετικά, θα έρθει… η Αποκάλυψη!

ΑΣΤΕΡΙΞ & ΟΒΕΛΙΞ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΑ

Η μοναχοκόρη της Αυτοκράτειρας της Κίνας βρίσκει καταφύγιο στο γνωστό γαλατικό χωριό και ο Αστερίξ κι ο Οβελίξ προσφέρονται να βοηθήσουν σε επιχείρηση απελευθέρωσης της μητέρας της, ενώ παράλληλα ο Ιούλιος Καίσαρας καταστρώνει επεκτατικά σχέδια για την Ασία, έτσι ώστε να πείσει την Κλεοπάτρα να γυρίσει κοντά του.

ΜΕΡΕΣ ΞΗΡΑΣΙΑΣ

Νεαρός εισαγγελέας αναλαμβάνει υπηρεσία σε μικρή επαρχιακή πόλη που μαστίζεται από πολλαπλά κρούσματα καθίζησης της γης και έρχεται αντιμέτωπος μ' ένα σύστημα διαφθοράς που φτάνει πολύ ψηλά στην τοπική εξουσία.

ΔΥΟ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΣΒΟΥΛΗΣ

Οι δύο θεότρελοι φίλοι Τούτσον και Λούντιγουντ επιστρέφουν και πάλι (από πότε;), προκειμένου να ζήσουν την περιπέτεια της ζωής τους, σε μια προσπάθεια να βρουν και να ζητήσουν βοήθεια από τον παππού του πρώτου, τον διαβόητο πειρατή Κάπτεν Τούτσον!

MR KLEIN

MR KLEIN

Τουριστικό θριλεράκι μεμοραμπίλια στο Ελλάντα, με τρίγωνο ύποπτο και ύπουλο. Για τώρα που δεν έχεις χρήμα για διακοπές ούτε στα ντόπια τα εδάφη, γεμίζει το μάτι σου ένα πράμα, κρίμα που δεν παίζουν με ήλιο τα θερινά, να κάνεις και χρωματάκι…