FreeCinema

Follow us

ΚΛΕΙΔΩΣΕΣ; (2008)

(THE STRANGERS)

  • ΕΙΔΟΣ: Τρόμου
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μπράιαν Μπερτίνο
  • ΚΑΣΤ: Σκοτ Σπίντμαν, Λιβ Τάιλερ, Τζέμα Γουόρντ, Κιπ Γουίκς, Λόρα Μαργκόλις, Γκλεν Χάουερτον
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 86'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Τρεις άγνωστοι ασκούν ψυχολογική βία σε ζευγάρι που διανυκτερεύει σε απομονωμένο εξοχικό. Κι ύστερα βγάζουν τα μαχαίρια…

Σαν ένα unofficial remake του γαλλορουμάνικου «Εκείνοι» (2006), τούτο το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Μπράιαν Μπερτίνο όχι μόνο φωνάζει «Κλεψιά!» και «Χασάπη, κλισέ!», αλλά και αποτελεί λαμπερό παράδειγμα της πιο ανούσιας πορνογραφίας στη βία, κρούσμα που μαστίζει όλο και περισσότερο το horror genre τα τελευταία χρόνια. Δίχως την παραμικρή αιτιολόγηση στο σενάριο (όσο και να σπας το κεφάλι σου, δεν πρόκειται να καταλάβεις τι πήγε στραβά και το ζευγάρι των Λιβ Τάιλερ – Σκοτ Σπίντμαν βιώνει αυτή την κρίση), γεμάτο στερεότυπα για την μη επικοινωνία με τον «έξω κόσμο» (το κινητό δεν έχει φορτισμένη μπαταρία ή σήμα, το σταθερό το κόβουν οι κακοί και τα λοιπά… χασμουρητά), τόσο ύποπτα όμοιο με το «Παράξενα Παιχνίδια» (στο σαδισμό, αλλά όχι και στο αλληγορικό σχόλιο) ή το «Vacancy» (χωρίς το snuff στοιχείο, έστω), δεν ξετυλίγει στο ελάχιστο ένα story που να αξιοποιεί τα 86 λεπτά κακουχίας του θεατή, ο οποίος διαισθάνεται από την αρχή το τέλος των πρωταγωνιστών, αλλά το… γοργόν δε θα σου κάνει τη χάρη εδώ!

Όση καλή διάθεση μπορεί να επιδείξει κανείς για μερικά λειτουργικά «μπου» ή τη δημιουργία σασπένς δωματίου, το αιματοβαμμένο φινάλε κατακρεουργεί την αντοχή στη συνείδησή σου, με μια απανθρωπιά εκφοβισμού προς τα άγρια ένστικτα του σημερινού πολίτη, που τα βράδια μπορεί να φορέσει μια μάσκα και να ξεχυθεί στην εξοχή σφάζοντας. Εντάξει, θα μένουμε στην πόλη και θα κλειδώνουμε καλύτερα, μας πείσατε. Για να μη σχολιάσω και τη σεναριακή «ταφόπλακα» θρησκευτικής νύξης περί αμαρτίας…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το άνωθεν κείμενο είναι η κριτική που έγραψα για το φιλμ το 2008, όταν αυτό διανεμήθηκε για πρώτη φορά στους ελληνικούς κινηματογράφους. Αν και λατρεύω το είδος, εδώ μιλάμε για ένα αδικαιολόγητα κακό σε περιεχόμενο και μηνύματα έργο, το οποίο γνώρισε κι ένα επίσης κάκιστο sequel το 2018. Τέτοιες ταινίες δίνουν πραγματικά κακό όνομα στο σινεμά τρόμου.


MORE REVIEWS

ΓΑΖΑ, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

Ηλικιωμένος ψαράς στη Γάζα είναι κρυφά ερωτευμένος με γυναίκα που βλέπει καθημερινά στην αγορά. Η τυχαία ανεύρεση αρχαίου αγάλματος περιπλέκει τα αισθηματικά του προβλήματα.

ΕΡΗΜΗ ΧΩΡΑ

Σ’ ένα απομακρυσμένο, παραδοσιακό εργοστάσιο παραγωγής τούβλων, ένας άνδρας θα «παίξει» το τελευταίο χαρτί της προσωπικής του επανάστασης, όταν το αφεντικό ανακοινώσει το κλείσιμό του και, συνακόλουθα, την απόλυση των λιγοστών εργαζόμενων σ’ αυτό.

ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΨΥΧΩΝ

Φιλόδοξος τυχοδιώκτης, με ταλέντο να χειραγωγεί τους ανθρώπους, ανέρχεται κοινωνικά παριστάνοντας το μέντιουμ και σε συνδυασμό με μία ψυχίατρο δίχως ηθικές αναστολές, ετοιμάζεται να κατακτήσει τον κόσμο, παραγνωρίζοντας τη σημασία του… «απ' τα ψηλά στα χαμηλά».

ΡΑΪΝΕΡ ΒΕΡΝΕΡ ΦΑΣΜΠΙΝΤΕΡ

Η ζωή του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, όπως την όρισε η σκηνοθετική του καριέρα μέσα στο διάστημα μιας δεκαπενταετίας.

ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ 355

Αδίστακτοι τρομοκράτες απειλούν να σπείρουν παγκόσμιο όλεθρο. Πρακτόρισσες όλου του κόσμου, ενωθείτε!