FreeCinema

Follow us

THE ICEMAN (2012)

  • ΕΙΔΟΣ: Γκανγκστερικό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Άριελ Βρόμεν
  • ΚΑΣΤ: Μάικλ Σάνον, Γουαϊνόνα Ράιντερ, Ρέι Λιότα, Κρις Έβανς, Ντέιβιντ Σουίμερ, Τζέιμς Φράνκο
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 105’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Ο Ρίτσαρντ Κουκλίνσκι είναι ένας καθόλα ευυπόληπτος οικογενειάρχης, με καλούς τρόπους, ευγενές παρουσιαστικό και σταθερή δουλειά: την εκτέλεση δολοφονικών συμβολαίων. Καμία δουλειά δεν είναι ντροπή.

Είναι άραγε αρκετό ένα εντυπωσιακό καστ για να κάνει μια καλή ταινία; Ερώτηση που επεκτείνεται και στον «Κανόνα της Σιωπής» αυτή την εβδομάδα. Το «The Iceman» έχει την τύχη να έχει για πρωταγωνιστή του έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς και χαρισματικούς ηθοποιούς της γενιάς του, το Μάικλ Σάνον, ο οποίος έχει αποδείξει πόσο καλά μπορεί να ισορροπεί ανάμεσα στο καθημερινό και το ύπουλα επικίνδυνο. Επιπλέον, το υποστηρικτικό καστ μοστράρει ερμηνείες από Γουαϊνόνα Ράιντερ, Κρις Έβανς και Ρέι Λιότα (ο τελευταίος αναγκαστικά συμμετέχων σε κάθε γκανγκστερική ταινία που σέβεται τον εαυτό της από τους «Goodfellas» και μετά) μέχρι και μικρούς αλλά χαρακτηριστικές ρόλους από τον Ντέιβιντ Σουίμερ και τον πανταχού παρόντα της τελευταίας διετίας, Τζέιμς Φράνκο.

Παράλληλα, η βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα ιστορία παρουσιάζει όντως θεωρητικό ενδιαφέρον, καθώς επιχειρεί να προσεγγίσει μια προσωπικότητα που συνδύασε το φαινομενικά ασυμβίβαστο της εγκληματικής καριέρας και της οικογενειακής γαλήνης, παρουσιάζοντας μία καθόλα «υγιή αμερικανική» εικόνα. Το σενάριο λογικά περιέχει δράση, ένταση και περίπλοκους χαρακτήρες. Ακούγεται ιδανικό, σωστά; Κι όμως, δεν είναι.

Γιατί το «The Iceman» ακολουθεί όλες τις συμβάσεις, τα κλισέ και τις υπερβολές των γκανγκστερικών ταινιών, χωρίς να υιοθετεί κανένα από τα καλά χαρακτηριστικά του είδους. Ενώ οι αρχικές προθέσεις του σκηνοθέτη Άριελ Βρόμεν είναι να εμβαθύνει στην ψυχοσύνθεση του Κουκλίνσκι και να παραδώσει περισσότερο ένα ψυχολογικό πορτρέτο του ήρωα από τα νεανικά του χρόνια μέχρι το τέλος (του) και όχι μια τυπική ταινία μαφιόζων που βασίζεται κυρίως στο πιστολίδι, το τελικό αποτέλεσμα δεν τον δικαιώνει. Η δράση φαντάζει παράταιρη και χωρίς δραματουργικό αντίκτυπο, οι περιφερειακοί χαρακτήρες παραμένουν στερεοτυπικές απεικονίσεις (της άβουλης συζύγου, του σκληρού μαφιόζου που θα πληρώσει την αλαζονεία του, του αναλώσιμου συνεργάτη που μετρά αντίστροφα εωσότου μια σφαίρα τρυπήσει τον εγκέφαλό του κ.ο.κ.) και δε λαμβάνουν ποτέ την ανάπτυξη που υπόσχεται η αρχή, ενώ η εξέλιξη ακολουθεί απλά την παράταξη επεισοδίων, χωρίς να υπάρχει οργανική ροή από σκηνή σε σκηνή. Εκεί που θα περίμενε κανείς τη σταδιακή, σφαιρική ολοκλήρωση έστω της προσωπικότητας του Κουκλίνσκι, συναντά ένα φιλμ τηλεοπτικών προδιαγραφών (και με πολλές, πάρα πολλές κακές περούκες) που φλερτάρει με το b-movie αλλά στερείται της απόλαυσης που προσφέρει αυτό το είδος.

Παρά τις ικανότητές του, ο Μάικλ Σάνον δεν έχει ουσιαστικά υλικό για να δουλέψει και περιορίζεται σε γραφικούς μορφασμούς και το de facto τρομακτικό του ύφος, που, ναι, είναι αποτελεσματικό αλλά δεν είναι αρκετό. Οι δε υπόλοιποι ηθοποιοί παραδίδονται στην απειρία του Βρόμεν και ερμηνεύουν με υπερβολή κάθε αντίδραση για να αντισταθμίσουν την ένταση που αποτυπώνεται στην οθόνη – αλλά ποτέ δε φαντάζει αληθινή. Ακόμα και οι διαδοχικές σκηνές φόνων καταντούν αφόρητα… βαρετές!

Στην τελική, το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι ο Βρόμεν δεν καταφέρνει ούτε στιγμή να κάνει τους πρωταγωνιστές του ενδιαφέροντες σε ικανό βαθμό ώστε να τραβήξει την προσοχή του κοινού. Εκτός κι αν το ειρωνικό μειδίαμα αποτελεί ένδειξη επιθυμητής αντίδρασης. Δυστυχώς, το «The Iceman» καταλήγει να είναι απλά μια αναιμική εκδοχή των «Goodfellas», χωρίς να ικανοποιεί σχεδόν καμία από τις φιλοδοξίες του κι ερχόμενο σε πλήρη αντίθεση με την πραγματική ιστορία του πρωταγωνιστή του.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Μόνο αν επιθυμείς να δεις στη μεγάλη οθόνη κάτι που θα έβλεπες μεταμεσονύκτια στον τηλεοπτικό σου δέκτη. Εκτός αν μπερδευτείς και νομίζεις ότι πρόκειται να δεις στο κατακαλόκαιρο ένα… χριστουγεννιάτικο παραμύθι. Σε κάθε περίπτωση, μάλλον θα πρέπει να επανεκτιμήσεις τις εναλλακτικές σου.


MORE REVIEWS

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΒΑΛΙΤΣΑΣ

Πιλότος με ένοχο μυστικό ικανό να του στερήσει τη θέση στο cockpit των αργεντίνικων αερογραμμών, πέφτει θύμα εκβιασμού από μέλη κυβερνητικής υπηρεσίας, αναγκάζοντάς τον να μεταφέρει μια αγνώστου περιεχομένου μαύρη βαλίτσα σε κάθε του πτήση από Μπουένος Άιρες προς Μαδρίτη. Θα πάει μακριά η… βαλίτσα;

ΚΕΝΑ ΑΕΡΟΣ

Άννα, δεν ήμουνα εγώ για αεροπλάνα.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΤΟΥ ΦΡΟΪΝΤ

Στο Λονδίνο του 1939, δύο μέρες μετά την εισβολή των Γερμανών στην Πολωνία, ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός Κ. Σ. Λιούις επισκέπτεται τον Σίγκμουντ Φρόιντ για να κουβεντιάσουν (ή μήπως να συγκρουστούν;) για την ύπαρξη (ή όχι) του Θεού και την Επιστήμη.

ΤΟ ΛΥΣΑΡΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Σκηνοθέτης που βλέπει πως οι παραγωγοί της επερχόμενης ταινίας του πάνε να τη… «σφάξουν» στο μοντάζ δίχως την έγκρισή του, κλέβει όλο το υλικό της και φυγαδεύεται μαζί με τους πιο στενούς του συνεργάτες στην επαρχιακή κατοικία μιας θείας του, ελπίζοντας εκεί να βρει την ελευθερία της δημιουργικής έκφρασης, πόσω μάλλον κι ένα final cut του… αμάζευτου από τα γυρίσματά του!

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ

Ένα κορίτσι ανακαλύπτει ξαφνικά την ικανότητα να βλέπει τα «IF», τους φανταστικούς φίλους όλων των παιδιών του κόσμου. Κάποια αναζητούν την καινούργια τους ανήλικη συντροφιά, άλλα νοσταλγούν τους παλιούς τους ιδιοκτήτες που ενηλικιώθηκαν και τα ξέχασαν. Θα μπορέσει να τα βοηθήσει η Μπι;