FreeCinema

Follow us

Ο ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΨΥΧΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (2021)

(THE COURIER)

  • ΕΙΔΟΣ: Θρίλερ Κατασκοπίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ντόμινικ Κουκ
  • ΚΑΣΤ: Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Μεράμπ Νινίτζε, Ρέιτσελ Μπρόσναχαν, Τζέσι Μπάκλεϊ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 112'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Το έτος είναι το 1962 και η δαμόκλειος σπάθη του πυρηνικού πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ πλανάται πάνω από ολόκληρο τον κόσμο. Παρότι δεν υπάρχει κάτι χειροπιαστό ώστε να επιβεβαιώσει τους φόβους και τις φήμες, οι μυστικές υπηρεσίες της Μεγάλης Βρετανίας και της Αμερικής θα χρησιμοποιήσουν έναν απλό επιχειρηματία, για ν’ αποτελέσει τον δίαυλο επικοινωνίας μ’ ένα στέλεχος της σοβιετικής Κυβέρνησης που έχει αποφασίσει να αυτομολήσει.

Υπάρχουν οι καλές ταινίες, αυτές που σου μένουν στο μυαλό για μήνες, ίσως και χρόνια, κι ύστερα τις επισκέπτεσαι εκ νέου για να τις επανεκτιμήσεις. Υπάρχουν οι κακές ταινίες, για τις οποίες πραγματικά καταριέσαι την ώρα και τη στιγμή που ξόδεψες σχεδόν δύο ώρες (ή και παραπάνω…) από τη ζωή σου. Και υπάρχουν κι εκείνες που ειλικρινά αποτελούν το λεγόμενο value for money, αυτές που σου χαρίζουν ένα διασκεδαστικό, ωραίο βράδυ, βλέποντας κάτι που δεν διεκδικεί δάφνες αριστουργήματος, αλλά είναι φτιαγμένο με σεβασμό για τον κινηματογράφο, αλλά και τον θεατή. Η τελευταία κατηγορία είναι και η πιο δυσεύρετη στην εποχή που διανύουμε, αυτή της άκρατης σουπερμαρκετοποίησης του σινεμά, αυτό που (παραδείγματος χάριν) μπορούμε ν’ αποκαλέσουμε «χρυσό mainstream» και λείπει τόσο από την φιλμική παραγωγή του σήμερα. Γι’ αυτό, δεν μπορούμε παρά να δώσουμε τα εύσημα στον Ντόμινικ Κουκ (γνωστού μας από το «Ανεκπλήρωτος Γάμος» του 2018), ακόμα κι αν στο «Ο Κατάσκοπος του Ψυχρού Πολέμου» πετυχαίνει κάτι λίγο παραπάνω από τα βασικά.

Αν είχαμε ένα ευρώ για κάθε ψυχροπολεμική ταινία που έχουμε δει στη μεγάλη οθόνη τις τελευταίες δεκαετίες, θα είχαμε περίπου τα χρήματα για να γυρίσουμε τη δική μας παραγωγή! Ομολογουμένως, πρόκειται για μία περίοδο – χρυσωρυχείο κατασκοπικών ιστοριών, κι αυτή με την οποία θα ασχοληθούμε εδώ είναι αρκούντως εντυπωσιακή. Η εργαλειοποίηση ενός απλού πολίτη ως υπεράνω πάσης υποψίας «courier» άκρως απόρρητων πληροφοριών και, μάλιστα, με τέτοια συμβολή στην εκτόνωση της κρίσης του πυρηνικού πολέμου, είναι μια ιστορία που κάνει τους σεναριογράφους να τρίβουν τα χέρια τους. Και όσο κι αν, για μία ακόμη φορά, η παρουσίαση των δύο στρατοπέδων είναι (προβλεπόμενα) μονόπλευρη, το φιλμ κατέχει μία αρετή που δε συναντάμε συχνά στο είδος: οι δύο κεντρικοί χαρακτήρες είναι εξαιρετικά δομημένοι και ανεπτυγμένοι, κι εμείς, ως θεατές, ενδιαφερόμαστε πραγματικά για την τροπή αυτής της ιστορίας – όσο και να φανταζόμαστε το προς τα πού θα πάει. Μπένεντικτ Κάμπερμπατς και Μεράμπ Νινίτζε αλληλοσυμπληρώνονται σε κάθε σκηνή, σε ένα recital ήρεμης ερμηνευτικής δύναμης που «χτίζει» σταδιακά και σταθερά αυτό το ιδιότυπο «bromance» μεταξύ τους. Από κοντά και η Ρέιτσελ Μπρόσναχαν ως ιδεαλίστρια πράκτορας της CIA, όπως και ο Άνγκους Ράιτ ως cool, πραγματιστής Βρετανός ομόλογός της.

Είναι μία αρκετά ψυχαγωγική διαδρομή, το φιλμ που θα σε κάνει να πεις «μια ωραία βραδιά σινεμά», όσο κι αν το «ταβάνι» είναι (αναμφίβολα) περιορισμένο. Αν εξαιρέσουμε το χτίσιμο των χαρακτήρων, έχουμε να κάνουμε μ’ ένα αρκετά βραδυφλέγες θρίλερ, στο οποίο για μεγάλο χρονικό διάστημα δε συμβαίνει κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον – πέρα από τα συνεχόμενα ταξίδια των δύο πρωταγωνιστών μεταξύ Μόσχας και Λονδίνου. Ακόμα και η κλιμάκωση της «δράσης», είναι μία σεκάνς ελάχιστων λεπτών, που μοιάζει σχεδόν διεκπεραιωτική. Κι όμως, το τελικό πρόσημο είναι σίγουρα θετικό, ένα ατμοσφαιρικό αποτέλεσμα της στιβαρής σκηνοθεσίας, αλλά και του χαρακτηρο-κεντρικού σεναρίου του Τομ Ο’Κόνορ («Ο Σωματοφύλακας του Εκτελεστή»).

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Ένα απολύτως enjoyable, κατασκοπικό θρίλερ που σέβεται τον εαυτό του – και εσάς. Στην ακόμη πιο ευχάριστη ατμόσφαιρα ενός θερινού κινηματογράφου, πείθει καλύτερα ως επιλογή βραδινής εξόδου.


MORE REVIEWS

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΕΚΦΩΝΗΤΗΣ

«Εδώ και αρκετό καιρό, ξέρω ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα ήθελα να κάνω όταν γίνω πενήντα χρονών. Θα ήθελα να κλείσω έναν ξεχασμένο λογαριασμό ερωτικού ενδιαφέροντος με τη νεότητά μου.»

ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΡΙΑ ΒΡΙΚΟΛΑΚΑΣ ΑΝΑΖΗΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΚΟ ΑΤΟΜΟ

Η Σάσα, θυγατέρα οικογένειας βρικολάκων, από μικρή είχε ψυχολογικά προβλήματα σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο επρόκειτο ν’ αναζητά την τροφή της (σκοτώνοντας ανθρώπους) στο μέλλον. Μεγαλώνοντας, εξακολουθεί να βρίσκεται σε εμπόλεμη κόντρα με τους δικούς της γι’ αυτό, όμως, η γνωριμία της μ’ ένα αυτοκτονικό νεαρό αγόρι εμφανίζει ξαφνικά θετικές προοπτικές.

ΜΝΗΜΗ

Κοινωνική λειτουργός που κουβαλά σοβαρά τραύματα από το παρελθόν συνδέεται με ανοϊκό συνομήλικό της άνδρα, τον οποίο ενδεχομένως να γνώριζε από παλιά. Η μνήμη, όμως, παίζει παράξενα παιχνίδια.

ΑΔΑΜ

Ανύπαντρη έγκυος γυναίκα βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι χήρας μάνας με μικρή κόρη. Στο Μαρόκο, όμως, αμφότερες οι συνθήκες είτε είναι διόλου αποδεκτές, είτε δέχονται ισχυρές πιέσεις ώστε να διαφοροποιηθούν.

Η ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Παρίσι, 7 Μαΐου 1995. Ο Ζακ Σιράκ εκλέγεται Πρόεδρος της Γαλλίας. Η σύζυγος του, Μπερναντέτ, ονειρεύεται σπουδαία καριέρα πλάι του ως η Πρώτη Κυρία της χώρας, πλην όμως, τόσο ο άντρας της όσο και οι συμβουλάτορες του δεν έχουν καθόλου σε εκτίμηση το πολιτικό της ένστικτο.