FreeCinema

Follow us

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΑΝ ΚΙ ΕΜΑΣ (2012)

(PEOPLE LIKE US)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραματική Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Άλεξ Κέρτζμαν
  • ΚΑΣΤ: Κρις Πάιν, Ελίζαμπεθ Μπανκς, Μάικλ Χολ Ντ’ Αντάριο, Μισέλ Φάιφερ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 114’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Ο θάνατος του πατέρα του υποχρεώνει το Σαμ σε ζόρικη επιστροφή στο πατρικό σπίτι, όπου πλην της τσακισμένης μητέρας του έρχεται αντιμέτωπος με την ετεροθαλή αδελφή και τον ανιψιό, που δεν ήξερε ότι είχε.

Κινηματογραφικό, σκηνοθετικό ντεμπούτο του Κέρτζμαν, που μαζί με τον (και εδώ) επαγγελματικό… κολλητό του Ρομπέρτο Όρσι έχουν ήδη συνυπογράψει, ως σεναριογράφοι ή / και παραγωγοί, μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της μικρής και της μεγάλης οθόνης: «Alias», «Fringe» (μαζί με τον Τζέι Τζέι Έιμπραμς) και «Hawaii Five-0» στην τηλεόραση, «Επικίνδυνη Αποστολή 3», «Star Trek» (πάλι μαζί με τον Έιμπραμς), «Transformers» και «Transformers: Revenge οf the Fallen» στο σινεμά. Έτσι, μπορεί το θέμα αυτής της άνευ δράσης ή επιστημονικής φαντασίας, βασισμένης, λέει, σε πραγματικά γεγονότα dramedy να μη μοιάζει του γούστου του, οι άνευ high-tech δυσκολιών (βλέπε εφέ, κυνηγητά κ.λ.π.) σκηνοθετικές απαιτήσεις της, όμως, ήταν ότι έπρεπε για να επιχειρήσει ασφαλώς και αξιοπρεπώς το πρώτο του βήμα πίσω από την κινηματογραφική κάμερα.

Ο ίδιος, εξάλλου, θα υποστήριζε πως στο επίκεντρο των ιστοριών του ήταν και είναι πάντα οι χαρακτήρες και οι μεταξύ τους, οικεία δυσλειτουργικές (και δη αναμφίβολα ανθρώπινες), εξ αίματος ή από επιλογή, οικογενειακές σχέσεις – ιδιαίτερα όταν πρόκειται για εκείνη πατέρα – γιου ή πατέρα – κόρης. Και θα είχε δίκιο: πυρήνας τόσο του «Alias» όσο και του «Fringe» είναι ένας συνεχής αγώνας ανάκτησης εμπιστοσύνης ανάμεσα σε μπαμπάδες και τα βιολογικά και θετά παιδιά τους, μηχανή του «Επικίνδυνη Αποστολή 3» είναι μια ιστορία αγάπης της… διπλανής πόρτας, ενώ καταλύτης της πορείας ζωής τόσο του Στιβ Μαγκάρετ («Hawaii Five-0»), όσο και του Κερκ («Star Trek») είναι ο άδικος, αλλά ηρωικός χαμός του πατέρα. Και άδικο: χαρακτήρες, διαπροσωπικοί δεσμοί και κάτι παραπάνω από υποτυπώδες σενάριο είναι άγνωστες λέξεις στο σύμπαν των «Transformers» τού πάντα και μόνο οφθαλμολάγνου Μάικλ Μπέι.

Αυτή τη φορά, φέροντας και τη σκηνοθετική ευθύνη, ο Κέρτζμαν είχε την ιδανική ευκαιρία να αποδείξει το… δίκιο του. Και ως ένα βαθμό το καταφέρνει. Μας συστήνει όντως «Ανθρώπους Σαν κι Εμάς», που έχουν γίνει εξπέρ στην τέχνη της άρνησης και της (απο)φυγής, μέχρι που η ζωή τους αναγκάζει να σταματήσουν και να αντιμετωπίσουν το φόβο και τον πόνο τους. Και αυτό, μέσα από τη δύσβατη, ανταγωνιστική, και όμως ξεχωριστά ικανή να ενδυναμώσει και να χειραφετήσει αγάπη (στα όρια του έρωτα, όπως – μη γελιόμαστε – και κάθε άλλη), που αναπτύσσεται μεταξύ αδελφού και αδελφής. Σχέση που σπάνια απασχολεί το σινεμά και την οποία ο Κέρτζμαν επιχειρεί να κάνει ακόμα πιο (δραματικά) ενδιαφέρουσα, παρακολουθώντας το πώς εξελίσσεται ανάμεσα σε δύο άγνωστους, κατασταλαγμένους και βολεμένους στα πάθη τους, ενήλικες.

Το αποτέλεσμα δε θα σου αλλάξει τη ζωή, ούτε θα σε εκπλήξει (αντίθετα π.χ. με το αναπάντεχο, πραγματικά κινηματογραφικών διαστάσεων, ντοκιμαντερίστικα αληθινό… αριστούργημα του είδους των συγγενικών διαδράσεων «Η Ρέιτσελ Παντρεύεται» του Τζόναθαν Ντέμι). Αναμενόμενα προβλέψιμο στην πορεία του προς το happy end, αλλά και ειλικρινές στις άνευ μεγάλων φιλοδοξιών προθέσεις του, δεν αποκλείεται να σε συγκινήσει, στην καλύτερη περίπτωση. Στη χειρότερη, θα σε αποσπάσει ανακουφιστικά μεν, φευγαλέα δε, από τις πολύ πιο περίπλοκες και άλυτες, οικογενειακές σχέσεις της καθημερινότητάς σου, κάνοντας χάζι αφενός τον κάθε άλλο παρά χαριτωμένο, και όμως αξιαγάπητο ανιψιό τού απτού Ντ’ Αντάριο και αφετέρου το αφοπλιστικό θάρρος της – ανέγγιχτης από βελόνα ή νυστέρι πλαστικού χειρουργού – σωματικά και συναισθηματικά ρημαγμένης εδώ, Φάιφερ, στο ρόλο της ανεκπλήρωτης μαμάς του Σαμ (που ξεστομίζει και την καλύτερη, πιο αφοπλιστική ατάκα: «Ελπίζω να μην αγαπήσεις ποτέ κάποιον και να συνειδητοποιήσεις πως, ωστόσο, δεν είσαι αρκετός…»). Κάτι βέβαια που θα μπορούσε να κάνει (μη σου πω και καλύτερα) από τη μικρή οθόνη της τηλεόρασης του σπιτιού σου, ιδανικά παρέα με μπαμπά, μαμά, αδελφή ή αδελφό…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Σινεμά… placebo, που δεν ξαφνιάζει, δε λυτρώνει, και αφήνει μόνο προσωρινά, αβαθή ίχνη στο θυμικό. Από την άλλη, όμως, ούτε προσβάλλει, ούτε κουράζει, ούτε απογοητεύει, ούτε εξοργίζει. Ειδικά αν σου περισσεύουν τα 8 € του εισιτηρίου.


MORE REVIEWS

BLOW-UP

Mod φωτογράφος μόδας κυκλοφορεί αμέριμνος σε λονδρέζικο πάρκο και τραβά ό,τι του αποσπά την προσοχή. Ανάμεσα στις εικόνες που θα εμφανίσει αργότερα, θα εντοπίσει ένα χέρι μ’ ένα πιστόλι που σημαδεύει δυο εραστές και θα πιστέψει εμμονικά πως υπήρξε μάρτυρας φόνου.

Η ΧΑΜΕΝΗ ΚΟΡΗ

Αγγλίδα μόνη, σε διακοπές στις Σπέτσες, παρατηρεί φασαριόζικη οικογένεια λουόμενων και, συνειρμικά, ο νους της «σκαλίζει» διαρκώς τραύματα του δικού της νεανικού παρελθόντος, λάθη μητρότητας κι επιλογές μιας ζωής που… έχασε.

ΟΥΠΣ 2! Ο ΝΩΕ ΞΑΝΑ ΕΦΥΓΕ...

Οι περιπέτειες του Φίνι και της Λία συνεχίζονται, αυτή τη φορά εκτός κιβωτού, όταν μετά από ένα απρόσμενο συμβάν καταλήγουν στον ωκεανό. Τώρα θα πρέπει να βάλουν τα δυνατά τους προκειμένου να επανενωθούν με την οικογένειά τους πριν να είναι αργά!

ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΤΩΜΑΤΑ

Τρεις οικογένειες, οι οποίες διαμένουν σε τριώροφο κτήριο στα προάστια της Ρώμης, αντιμετωπίζουν σωρεία προβλημάτων στις εσωτερικές σχέσεις τους, που δεν λένε να λυθούν όσα χρόνια κι αν περάσουν.

ΜΑΪΣΑΜΠΕΛ

Χήρα δολοφονημένου Βάσκου πολιτικού λαμβάνει επιστολή από τον φυλακισμένο, πλέον, εκτελεστή του συζύγου της, ο οποίος εκφράζει την επιθυμία να τη συναντήσει. Τα έντεκα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει, άραγε, μπορούν να έχουν γιατρέψει τις πληγές;