FreeCinema

Follow us

ΚΥΡΙΑ ΣΛΟΑΝ (2016)

(MISS SLOANE)

  • ΕΙΔΟΣ: Πολιτικό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζον Μάντεν
  • ΚΑΣΤ: Τζέσικα Τσάστεϊν, Μαρκ Στρονγκ, Μάικλ Στούλμπαργκ, Γκούγκου Μπάθα-Ρο, Άλισον Πιλ, Σαμ Γουότερστοουν, Τζον Λίθγκοου
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 132'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Πρωταθλήτρια του αμερικάνικου πολιτικού lobbying, η κυρία Σλόαν είναι περιζήτητη. Πανέξυπνη, πανούργα και αδίστακτη, αποφασίζει να παλέψει υπέρ νόμου κατά της ανεξέλεγκτης οπλοκατοχής στις ΗΠΑ κι έρχεται αντιμέτωπη όχι μόνο με τους πιο ισχυρούς παίχτες της Ουάσιγκτον αλλά και τον ίδιο της τον εαυτό.

Ως ηθοποιός, η Τζέσικα Τσάστεϊν αποτελεί φυσικό φαινόμενο. Γεγονός που γίνεται αφοπλιστικά ξεκάθαρο όταν (προ)καλείται να ενσαρκώσει ρόλους που αποτελούν επίσης φυσικά φαινόμενα. Ιδιαίτερα όταν πρωταγωνιστούν, σηκώνοντας όλο το βάρος μια ταινίας σαν την «Κυρία Σλόαν» που είναι τυφλή όσον αφορά τα φύλα – δεν διακρίνει αρσενικό και θηλυκό. Βλέπει μόνο ανθρώπους. Γκρίζους, περίπλοκους, αμφιλεγόμενους, σκληρούς αλλά ευάλωτους.

Η εν λόγω κυρία δεν είναι τίποτα από ό,τι θα «όφειλε» να είναι. Ούτε σύζυγος, ούτε μητέρα, ούτε νοικοκυρά, ούτε καν ερωμένη. Ούτε, όμως, είναι και «άνδρας με βυζιά». Αφενός η… στην τρίχα εμφάνισή της είναι άκρως επαγγελματική αλλά και αβίαστα θηλυκή, με τις γόβες στιλέτο και το κόκκινο κραγιόν σήματα κατατεθέντα της. Αφετέρου η εμμονή της με τη νίκη και ο – πάση θυσία – τρόπος που παίζει το παιχνίδι για την επίτευξή της, με τεράστιο κόστος όχι μόνο για τους συνεργάτες αλλά και για την ίδια προσωπικά, δεν μοιάζει σε τίποτα με τον αντίστοιχο των ανδρών συνεργατών και αντιπάλων της. Είναι ένα εντελώς δικό της χαρακτηριστικό – μια ξεχωριστή, ατομική ορμή που τη διαφοροποιεί ως άνθρωπο και όχι ως γυναίκα. Θα μπορούσε, βέβαια, κάποιος να ισχυριστεί ότι δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από μια μεταμοντέρνα, εναλλακτική φεμινιστική εκδοχή της femme fatale στα χνάρια των πρωτοπόρων του είδους στη μικρή οθόνη, δια χειρός Σόντα Ράιμς, Ολίβια – «Scandal» – Πόουπ και Άναλιζ – «How to Get Away with Murder» – Κίτινγκ, καθώς και των μιμητών τους (Ελίζαμπεθ – «Madam Secretary» – ΜακΚορντ). Τουτέστιν, συχνά μοιραίων για τους γύρω τους γυναικών, έτσι όπως είναι ικανές να προβλέψουν τις περισσότερες αν όχι όλες από τις κινήσεις συμπαικτών ή αντιπάλων και να κινηθούν με τόσο απρόβλεπτο, ιδιοφυή και δη αφοπλιστικό τρόπο ώστε να εξασφαλίσουν (και με το παραπάνω) την επίτευξη του στόχου τους. Όχι για προσωπικό κέρδος (σε χρήμα, φήμη, δόξα, δύναμη) αλλά επειδή είναι το σωστό, σύμφωνα με τον αυστηρό, προσωπικό τους κώδικα τιμής. Χωρίς φόβο για τις – ακόμα και προσωπικές – θυσίες που θα απαιτηθούν, αλλά με πάθος τυφλό.

Κάθε μια από αυτές τις άτυπες υπερ-ηρωίδες, όμως, φέρει τουλάχιστον ένα από τα παραδοσιακά, «φυσιολογικά» χαρακτηριστικά του γυναικείου ρόλου: είναι ή έχει υπάρξει σύζυγος, μητέρα, ερωμένη, τσάτρα πάτρα έστω νοικοκυρά. Επίσης, το παρελθόν, οι μνήμες καθεμιάς τους, αργά ή γρήγορα μας αποκαλύπτονται για να φωτίσουν κίνητρα, συμπεριφορές και συναισθήματα. Αντίθετα, η Μάντλιν Ελίζαμπεθ Σλόαν δεν είναι, ούτε έχει υπάρξει τίποτε απ’ όλα αυτά. Από όσο γνωρίζουμε, τουλάχιστον. Οι αναφορές στο παρελθόν της είναι γενικές κι αόριστες. «Ήσουν ποτέ φυσιολογική;», αναρωτιέται το αφεντικό της. «Το φυσιολογικό είναι υπερτιμημένο», της απαντά ο άνδρας τον οποίο πληρώνει για να της κάνει σεξ, όταν εκείνη «αποκρίνεται» με χρονοκαθυστέρηση στο αφεντικό της: «Μεγάλωσα λέγοντας ψέματα. Δεν ήθελα, αλλά ήμουν αναγκασμένη να το κάνω. Γι’ αυτό είμαι τόσο σπουδαία στο να λέω ψέματα. Είναι μια ικανότητα που ευχαρίστως θα αντάλλασσα για μια φυσιολογική ζωή».

Όχι. Η Μάντλιν Ελίζαμπεθ Σλόαν θα μπορούσε να μην είναι γυναίκα αλλά είναι – απαραίτητα, πέρα από κάθε αμφιβολία – άνθρωπος. Έτσι όπως την ερμηνεύει χωρίς περιττά λόγια κι εξηγήσεις η Τσάστεϊν. Οπλίζοντας την με αδιαμφισβήτητο, γνώριμο αλλά και μυστηριώδες βάθος. Που ανοίγει διάλογο με τον θεατή ως προς την εξιχνίαση του για να αφήσει τελικά όλες τις απαντήσεις σε αυτόν. Ποτέ δεν μαθαίνεις ακριβώς πως και γιατί η Ελίζαμπεθ δεν έγινε «φυσιολογική». Υποθέτεις, όμως. Αντλώντας έμπνευση από εμπειρίες που σε έχουν σημαδέψει και διαμορφώσει, συμπληρώνεις το απροσπέραστα λαβωμένο, υπόκωφα πολυδιάστατο, συναρπαστικά επώδυνο και σχεδόν απτά οικείο πορτρέτο της. Την κατανοείς. Συμπάσχεις. Και στην ήττα και στον θρίαμβο. Την αποδέχεσαι. Και τη βιώνεις με δέος, όπως ένα φυσικό φαινόμενο.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Η Τσάστεϊν από μόνη της, σ’ αυτόν το ρόλο, αρκεί για να δεις και να εκτιμήσεις τούτη την ταινία. Το γεγονός ότι είναι ίσως η καλύτερα δομημένη και πιο τολμηρή δουλειά του Μάντεν από την εποχή του «Ερωτευμένου Σαίξπηρ», ή ότι η επιδέξια πένα του νεοφώτιστου σεναριογράφου Τζόναθαν Περέρα θυμίζει γόνιμα εκείνη την τόσο πολιτικά αιχμηρή κι όμως τόσο ουσιαστικά αισιόδοξη του Άαρον Σόρκιν («The Newsroom», «The West Wing»), ή ότι η… wow τελική ανατροπή πατάει γκάζι στη διασκέδαση αλλά το ατακτοποίητο φινάλε που την ακολουθεί δεν προδίδει την ουσία του χαρακτήρα της κυρίας Σλόαν, είναι απλά bonus.


MORE REVIEWS

ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΟΛΛΙΝΙ

Ένας νεαρός δικηγόρος αναλαμβάνει την πρώτη μεγάλη υπόθεση της καριέρας του, μία φαινομενικά ξεκάθαρη δολοφονία υψηλά ιστάμενου επιχειρηματία στη Γερμανία. Όσο περισσότερο «σκαλίζει» τη δικογραφία, όμως, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται πως το έγκλημα αυτό κρύβει πίσω του μυστικά… πολλών δεκαετιών.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Ληστής καταδιωκόμενος από την αστυνομία, θάβει τη λεία της τελευταίας του δουλειάς σε απομονωμένο λόφο, στη μέση του πουθενά της μαροκινής ερήμου. Όταν μετά την αποφυλάκισή του επιστρέφει εκεί, αντικρίζει στη θέση του τάφου που είχε σκάψει… μαυσωλείο προς τιμήν του θαυματουργού «Αγνώστου Αγίου». Θα γίνει το θαύμα που επιθυμεί;

ΕΛΑ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ

Ο 8χρονος Όλιβερ πάσχει από αυτισμό και η επικοινωνία του με τον έξω κόσμο εξαρτάται κυρίως από κινητά και tablets τα οποία χρησιμοποιεί για να «μιλήσει», είτε στο σπίτι, είτε στο σχολείο. Σε μία από αυτές τις συσκευές θα κάνει την εμφάνισή του ο Λάρι, ένα μοναχικό τέρας που τον παρακολουθεί από την άλλη πλευρά των γήινων οθονών και θέλει να γίνουν «φίλοι», ώστε να τον τραβήξει στη δική του διάσταση.

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ένα νεαρό ζευγάρι θα έρθει αντιμέτωπο με τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής, όταν λίγο μετά τη γέννηση της κόρης του περιέλθει σε δεινή οικονομική κατάσταση. Η οικογενειακή γαλήνη θα δοκιμαστεί και από την αναπάντεχη έλευση του πρόσφατα αποφυλακισθέντος παππού.

ΣΑΝ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ ΜΕ ΤΗ ΓΑΤΑ 3

Αρκετά χρόνια μετά την «Μεγάλη Συμφωνία», όπου οι σκύλοι και οι γάτες δημιούργησαν μαζί ένα σύστημα το οποίο διατηρεί την αρμονική και ειρηνική τους συμβίωση, μια ομάδα άλλων κατοικίδιων, ξεχασμένων σ’ ένα pet shop, απειλεί να καταστρέψει τα πάντα.