FreeCinema

Follow us

ΑΓΑΠΗ, ΞΑΝΑ (2023)

(LOVE AGAIN)

  • ΕΙΔΟΣ: Ρομαντικό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζιμ Στράους
  • ΚΑΣΤ: Πριγιάνκα Τσόπρα Τζόνας, Σαμ Χιούγκαν, Σελίν Ντιόν, Σοφία Μπάρκλεϊ, Ράσελ Τόουβι, Λίντια Γουέστ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 104'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Εκείνη δεν έχει ξεπεράσει ακόμα το σοκ του θανάτου του αγαπημένου της σε τροχαίο, πριν προλάβει να της κάνει πρόταση γάμου. Εκείνος δεν έχει ξεπεράσει την ψυχρολουσία του γεγονότος ότι τον παράτησε μόλις λίγες μέρες πριν την τελετή του γάμου τους. Όταν η πρώτη ανοίξει έναν ψυχοθεραπευτικό «διάλογο» με γραπτά μηνύματα προς το κινητό του μακαρίτη, δεν θα έχει φανταστεί ότι το νούμερο του τηλεφώνου του μπορεί να κατέληξε… στον δεύτερο!

Περίμενα να δω κάτι… σοκαριστικά κακό (το trailer έφταιγε!) και κατέληξα να το χαζεύω ευχάριστα ανά στιγμές, ώσπου να έρθει η συνταγή «χαλάστρας» που επιφυλάσσουν τα έργα τούτης της κατηγορίας (περίπου είκοσι λεπτά πριν το φινάλε, ξέρετε…) και να καταρρεύσει ολόκληρη η προσπάθεια του Τζιμ Στράους να στήσει κάτι αξιοπρεπές που θα ξεπερνούσε τις παραγωγές της… Hallmark (για το home entertainment, όπως επίσης θα ξέρετε…).

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν κάποιες ενδιαφέρουσες ιδέες στο σενάριο του «Αγάπη, Ξανά», όμως, το φιλμ είναι τόσο κακοσκηνοθετημένο και άδοξα σχεδιασμένο (για να καταναλωθεί ευκολότερα και εντελώς ανώδυνα από γυναίκες κάθε ηλικίας σε κάποια πλατφόρμα της μικρής οθόνης), που η οποιαδήποτε καλή πρόθεση πάει στράφι (σαν να πέρασε ένα αμάξι και να σας πάτησε έξαφνα και… θανάσιμα!). Η «παρεξήγηση» με τον αριθμό του κινητού τηλεφώνου του πρωταγωνιστή είναι άνω ποταμών σε πλαίσιο ευρηματικότητας, οι δεύτεροι (δήθεν υποστηρικτικοί) ρόλοι μοιάζουν με «Friend request» από κάποιον άγνωστο στα social, ενώ οι επαγγελματικές ιδιότητες των δύο ηρώων σε κάνουν να αισθάνεσαι πως έχεις κάνει πολύ λάθος επιλογές στη ζωή σου, με αποκορύφωμα το αχαρακτήριστο του αγοριού – romantic lead που δημοσιογραφεί ως μουσικοκριτικός σε έντυπο / site της Νέας Υόρκης δίπλα σε συναδέλφους οι οποίοι… κωλοβαράνε δίχως αύριο σε δήθεν γραφείο σύνταξης, με ονειρικό στόχο της καριέρας του να ξεκινήσει να κάνει… προσωπικά podcasts (φευ!).

Το μουσικό στοιχείο του φιλμ έχει κάποιες σωστές δόσεις χιούμορ, με την παρουσία της Σελίν Ντιόν να προσφέρει αναπάντεχα ψυχαγωγικές σεκάνς ή να γίνεται ακόμη πιο συμπαθής (!) όταν εξομολογείται (αρκετά τίμια, θα έλεγα) προσωπικές στιγμές της ζωής της, κυρίως σε σχέση με τον χαμό του συζύγου της (για να «συντονιστεί» με το καταστασιακό που κουβαλάνε στην ιστορία οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές). Από την άλλη, η φάση της ένθεσης της όπερας «Orphée et Eurydice» του Γκλουκ στην πλοκή του έργου είναι για να τραβάς τα μαλλιά σου, φανερώνοντας και την πλέον «τσίπικη» πτυχή της παραγωγής σε σχέση με τα locations των γυρισμάτων στη Νέα Υόρκη (άφαντη η Metropolitan Opera, δηλαδή…).

Πέραν της παραδόξως σωστής αξιοποίησης της Ντιόν στο casting, το πρωταγωνιστικό ζεύγος αστοχεί στο πλαίσιο της «χημείας», με μία Ινδή superstar να φλερτάρεται από σχεδόν άσημο Σκωτσέζο, ο οποίος εξυπηρετεί μονάχα στο κομμάτι της «βρετανικής» προφοράς, για να κάνει το φιλμ πιο… romantic, καθώς η απέναντι πλευρά του Ατλαντικού σαφώς και «το έχει» στο συγκεκριμένο genre. Το οποίο αξίζει να υπάρχει και υποστηρίζω, ένεκα σεβασμού απέναντι στο σινεμά των ειδών. Τι κρίμα που ο σεβασμός τείνει να γίνει άγνωστη λέξη στο Χόλιγουντ…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Η «επιτυχία» του είναι το γεγονός ότι παρακολουθείται χωρίς να γίνεται… βασανιστικό στο μεγαλύτερο μέρος της διάρκειάς του. Ναι, είναι (μερικώς) πιασάρικο για το γυναικείο κοινό, όμως, θεωρώ πως και αυτά τα «ρομαντικά» έργα οφείλουν να λένε κάτι και στο «ισχυρό» φύλο, ώστε να κάνουν πραγματικά σωστά (και ουχί στερεοτυπικά) τη δουλειά τους. Διαφορετικά, υποβιβάζουν και το επίπεδο των θεατών και τον αξιακό τους ρόλο. Πολύ ατυχής η απουσία του χιούμορ στο σενάριο, παρά την «πλάκα» ότι η Σελίν Ντιόν δεν αποτελεί… παραφωνία στο φιλμ!


MORE REVIEWS

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΤΟΥ ΦΡΟΪΝΤ

Στο Λονδίνο του 1939, δύο μέρες μετά την εισβολή των Γερμανών στην Πολωνία, ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός Κ. Σ. Λιούις επισκέπτεται τον Σίγκμουντ Φρόιντ για να κουβεντιάσουν (ή μήπως να συγκρουστούν;) για την ύπαρξη (ή όχι) του Θεού και την Επιστήμη.

ΤΟ ΛΥΣΑΡΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Σκηνοθέτης που βλέπει πως οι παραγωγοί της επερχόμενης ταινίας του πάνε να τη… «σφάξουν» στο μοντάζ δίχως την έγκρισή του, κλέβει όλο το υλικό της και φυγαδεύεται μαζί με τους πιο στενούς του συνεργάτες στην επαρχιακή κατοικία μιας θείας του, ελπίζοντας εκεί να βρει την ελευθερία της δημιουργικής έκφρασης, πόσω μάλλον κι ένα final cut του… αμάζευτου από τα γυρίσματά του!

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ

Ένα κορίτσι ανακαλύπτει ξαφνικά την ικανότητα να βλέπει τα «IF», τους φανταστικούς φίλους όλων των παιδιών του κόσμου. Κάποια αναζητούν την καινούργια τους ανήλικη συντροφιά, άλλα νοσταλγούν τους παλιούς τους ιδιοκτήτες που ενηλικιώθηκαν και τα ξέχασαν. Θα μπορέσει να τα βοηθήσει η Μπι;

ΠΟΛΥΔΡΟΣΟ

Μάνα και κόρη, αναμνήσεις μιας αγαπημένης γειτονιάς, γεμάτης φαντάσματα της μνήμης, σαν ξεφύλλισμα ενός album φωτογραφιών από περασμένες δεκαετίες, τυπωμένων σε χαρτί Kodak, με τον χρόνο να «θαμπώνει» τη νοσταλγική τετραχρωμία τους.

ΚΛΕΙΔΩΣΕΣ; - ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ

«Αφού χαλάσει το αυτοκίνητό τους σε μια μικρή πόλη, ένα νεαρό ζευγάρι αναγκάζεται να περάσει τη νύχτα σε μια απομακρυσμένη καμπίνα. Αρχίζουν, όμως, να τρομοκρατούνται από τρεις μασκοφόρους αγνώστους χωρίς κίνητρο», μας πληροφορεί το δελτίο Τύπου.