FreeCinema

Follow us

ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ (2015)

(LOIN DES HOMMES)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Νταβίντ Ελοφέν
  • ΚΑΣΤ: Βίγκο Μόρτενσεν, Ρεντά Κατέμπ, Τζεμέλ Μπαρέκ, Βενσάν Μαρτέν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 101’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ONE FROM THE HEART

Σε ένα απομονωμένο σχολείο, στην Αλγερία του 1954, ένας δάσκαλος προσπαθεί να μείνει ανεπηρέαστος από τις εξεγέρσεις, όμως σύντομα θα βρεθεί με την αποστολή να μεταφέρει έναν ντόπιο χωρικό σε γειτονική πόλη, ώστε να δικαστεί (και πιθανότατα να εκτελεστεί) για ανθρωποκτονία. Στην πορεία, μοιραία, θα αναγκαστεί να πάρει μερικές σημαντικές αποφάσεις και για τον ίδιο του τον εαυτό.

Ας πούμε από την αρχή το πιο προφανές. Το «Μακριά από τους Ανθρώπους» δεν είναι η πιο πρωτότυπη ταινία που έχεις δει ή πρόκειται να δεις. Αν αγαπάς τον γαλλικό κινηματογράφο, σίγουρα έχεις δει αρκετές ακόμη ταινίες που αφορούν συγκεκριμένα την έκρυθμη κατάσταση στην Αλγερία της δεκαετίας του 1950, με πιο πρόσφατη από αυτές το «Πέρα από τον Νόμο» του Ρασίντ Μπουσαρέμπ. Αν, όμως, αποφασίσει κανείς να αγνοήσει το αρχικό deja-vu και να δώσει μια ευκαιρία στη συνέχεια, τότε είναι βέβαιο πως θα ανακαλύψει αρκετά πράγματα για να εκτιμήσει, ανάμεσά τους κι έναν Βίγκο Μόρτενσεν, ο οποίος προσθέτει γαλλικά και αραβικά στις γλώσσες με τις οποίες έχει – με άνεση – ερμηνεύσει στην καριέρα του.

Επιπρόσθετα, πέρα από την παρουσία τού Μόρτενσεν, έκπληξη προκαλεί και το ίδιο το σκηνοθετικό ύφος που επιλέγει να ακολουθήσει ο Νταβίντ Ελοφέν. Αν και το σενάριο βασίζεται σε ένα σύντομο διήγημα του Καμί, ο σκηνοθέτης «δανείζεται» στοιχεία κυρίως από το είδος του γουέστερν για να μεταφέρει την ιστορία του στη μεγάλη οθόνη, όσον αφορά τόσο το αισθητικό κομμάτι όσο και την ίδια την αφηγηματική προσέγγιση. Με μια σέπια απόχρωση στην πλειοψηφία των σκηνών και ένα άγριο, βραχώδες τοπίο για φόντο (περίπου όπως είδαμε και στη «Μαχαιριά» του Φατίχ Ακίν), η ταινία θα μπορούσε να αφορά κάλλιστα μια ιστορία Ινδιάνων στην Άγρια Δύση, μακριά από τα τεκταινόμενα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Αυτό που έχει σημασία, εξάλλου, είναι το προσωπικό ταξίδι του μοναχικού και ηθικού ήρωα μέχρι τον προορισμό του, όσο οι ενδιάμεσοι σταθμοί τον ωθούν να αναθεωρεί σχετικά με το πόσο σύμφωνη με τις αρχές του είναι η αποστολή του. Οι αντίπαλοί του μπορεί να μη θέλουν λεφτά, όπως θα επιθυμούσε ο Σέρτζιο Λεόνε, όμως η στάση του κεντρικού χαρακτήρα θα έκανε σίγουρα περήφανο τον Κλιντ Ίστγουντ.

Ευτυχώς, σε αντίθεση με τα διλήμματα του κεντρικού του ήρωα, το «Μακριά από τους Ανθρώπους» έχει σαφή στόχο και αυτό τού επιτρέπει να δείχνει και να είναι συγκροτημένο, καταφέρνοντας να συγκινήσει, να προκαλέσει τη σκέψη, να προσφέρει κινηματογραφική ψυχαγωγία και να αφηγηθεί, τελικά, μια ανθρώπινη ιστορία με ισχυρή καρδιά αλλά χωρίς να καταφεύγει σε μελοδραματισμούς. Σε αυτό συντελεί η διακριτική αλλά ουσιαστική μουσική των Νικ Κέιβ και Γουόρεν Έλις αλλά και τα λιτά, αυστηρά κάδρα, που απομονώνουν τους δύο πρωταγωνιστές όχι μόνο «μακριά από τους ανθρώπους» αλλά και από το ίδιο τους το παρελθόν. Επίσης, αν ακούσετε μια γνωστή φωνή στην ερμηνεία των στίχων που σας θυμίζει Ψαραντώνη, μη βιαστείτε να απορρίψετε τις εντυπώσεις σας, καθώς, ναι, είναι όντως η δική του φωνή που χρησιμοποιούν οι δύο συνθέτες!

Φυσικά, τίποτα από όλα αυτά δε θα λειτουργούσε αν οι Μόρτενσεν και Κατέμπ (στον ρόλο του χωρικού) δεν ταίριαζαν τόσο καλά σαν ντουέτο, προσφέροντας τις όψεις του ίδιου νομίσματος και παρουσιάζοντας δύο ανθρώπους που βρέθηκαν ανάμεσα στις προσταγές των αρχών τους και του επιβεβλημένου νόμου. Το δε τέλος (no spoilers) προσφέρει ικανή σκέψη και προβληματισμό για να «κουβαλήσει» την ταινία και μετά τους τίτλους τέλους, ώστε να της προσφέρει τη μοναδικότητα που δεν της χαρίζει το αρχικό της θέμα.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το γαλλόφωνο σινεμά ανέκαθεν προσέφερε συγκινήσεις στο ελληνικό κοινό και το «Μακριά από τους Ανθρώπους» φαίνεται ικανό να συνεχίσει αυτή την παράδοση. Ενδεχομένως, δε, η οικειότητα του θέματος να λειτουργήσει τελικά θετικά στη δυνατότητα «επικοινωνίας» της ταινίας. Περισσότερο για το μεγαλύτερο ηλικιακά κοινό και για τους νεαρότερους θεατές που δεν περιορίζονται στις αμερικανόφερτες προτάσεις, το φιλμ δεν φέρει τα – φλύαρα – κακά τού γαλλικού σινεμά, αλλά διατηρεί τη φιλικότητά του. Κοινώς, στην ουσία του, δεν στέκεται και τόσο «μακριά από τους ανθρώπους».


MORE REVIEWS

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ

Ένα σπονδυλωτό τρίπτυχο για ανθρώπους που θέλουν να σε χρησιμοποιήσουν ή θέλουν να χρησιμοποιηθούν από σένα, για ανθρώπους που θέλουν να σε κακομεταχειριστούν ή θέλουν να τους κακομεταχειριστείς.

ΖΩΙΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

Στη σύγχρονη Γαλλία και για ανεξήγητους λόγους, μερίδα ανθρώπων μεταμορφώνονται σταδιακά σε ζώα. Πατέρας με έφηβο γιο εγκαταλείπει το Παρίσι για τα δάση του Νότου, προς αναζήτηση της σκαστής από κέντρο κράτησης μεταλλαγμένης συζύγου του, όμως, ο υιός οδεύει ολοταχώς προς τα ζωικά χνάρια της μητέρας του.

Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ

Πατέρας που έχει μεγαλώσει την κόρη του μόνος, καθώς η μητέρα της από νωρίς εγκατέλειψε αμφότερους, συνειδητοποιεί πως έφτασε η ώρα που η νεαρή θα φύγει μακριά του για σπουδές. Όλα αυτά τα χρόνια, όμως, το «φάντασμα» της πρώην του δεν φαίνεται να τον έχει αφήσει.

FURIOSA: A MAD MAX SAGA

Η παιδική ηλικία της Φιουριόζα, από την ανέμελη ζωή στη γη της αφθονίας και την ομηρεία της από τη συμμορία του Δρ. Ντεμέντους, μέχρι τα νεανικά χρόνια της «πλαστής ταυτότητας» ενός αγοροκόριτσου που περνά απαρατήρητο από τους τυραννικούς δυνάστες του, ώστε ν’ αρπάξει την κατάλληλη ευκαιρία για ν’ αποδράσει.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΒΑΛΙΤΣΑΣ

Πιλότος με ένοχο μυστικό ικανό να του στερήσει τη θέση στο cockpit των αργεντίνικων αερογραμμών, πέφτει θύμα εκβιασμού από μέλη κυβερνητικής υπηρεσίας, αναγκάζοντάς τον να μεταφέρει μια αγνώστου περιεχομένου μαύρη βαλίτσα σε κάθε του πτήση από Μπουένος Άιρες προς Μαδρίτη. Θα πάει μακριά η… βαλίτσα;