FreeCinema

Follow us

Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΑΓΓΕΛΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ (1967)

(LE SAMOURAÏ)

  • ΕΙΔΟΣ: Νουάρ Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ζαν-Πιερ Μελβίλ
  • ΚΑΣΤ: Αλέν Ντελόν, Φρανσουά Περιέ, Ναταλί Ντελόν, Κατί Ροζιέ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 101'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: SEVEN FILMS

Πληρωμένος hitman συλλαμβάνεται από την αστυνομία και περνά από ανάκριση για να πιστοποιηθεί το άλλοθί του τη νύχτα του τελευταίου του συμβολαίου. Βγαίνοντας ξημερώματα από το Τμήμα, συνειδητοποιεί πως οι (άγνωστοι) εργοδότες του θέλουν να τον ξεπαστρέψουν.

«Είναι η τελευταία φορά που το κάνω αυτό», λέει ο άνθρωπος ο οποίος αλλάζει πάντοτε τις πινακίδες στα κλεμμένα αμάξια που του πηγαίνει ο Ζεφ Κοστελό, λίγο πριν του παραδώσει και το απαραίτητο περίστροφο για την προστασία του ή τις ανάγκες εκτέλεσης (#diplhs) ενός επόμενου συμβολαίου. Δεν χρειάζεται να «αποκωδικοποιήσουμε» την ατάκα, που ακούγεται στο τελευταίο μέρος του φιλμ. Από τα opening credits, παρατηρώντας το μουντό και μοναχικό διαμέρισμα αυτού του «Δολοφόνου με το Αγγελικό Πρόσωπο», αντιλαμβανόμαστε τον ελεγειακό τόνο της ταινίας, σαν μια διαθήκη του Ζαν-Πιερ Μελβίλ για το genre του φιλμ νουάρ που τόσο πολύ αγάπησε, εγκλιματίζοντας και (μερικώς) εκσυγχρονίζοντας την παράδοση των αμερικανικών γκανγκστερικών παραγωγών σε έναν ευρωπαϊκών προδιαγραφών, πιο… zen ρυθμό αφήγησης και cool τόνων.

Για τα πρώτα σχεδόν δέκα λεπτά του φιλμ δεν ακούγεται λέξη. Τα πρώτα πλάνα λες και έχουν τσακωθεί με την τετραχρωμία. Ο Κοστελό εξέρχεται του διαμερίσματος όπου αποσύρεται για να απομονωθεί από τον κόσμο (σαν γνήσιος ερημίτης, δίχως διαπροσωπικές σχέσεις), επιβεβαιώνει το άλλοθι με την κοπέλα που μάλλον τον αγαπά, μπαίνει σε ένα πολυσύχναστο παριζιάνικο nightclub χωρίς ενδοιασμούς για την ύποπτη εμφάνισή του (μια κλασική καμπαρντίνα κι ένα καπέλο που ελάχιστα κρύβει το πρόσωπό του), σκοτώνει τον ιδιοκτήτη του, φεύγει με ψυχραιμία από την κεντρική είσοδο του μαγαζιού, πετάει το όπλο του στο ποτάμι και μπαίνει στο καρέ ενός τραπεζιού χαρτοπαικτών, περιμένοντας το χτύπημα της πόρτας από τους αστυνομικούς.

Τα πάντα στο φιλμ ταιριάζουν με τη μεθοδολογία του ήρωα, το ανέκφραστα ψυχρό πρόσωπό του, κινήσεις που βασίζονται περισσότερο στο ένστικτο της στιγμής, στην ανατροπή του όποιου σχεδίου και την ταχύτητα πραγμάτωσης ενός επιτόπιου «plan b» με σκοπό την επιβίωση. Ο Κοστελό μοιάζει με ένα κυνηγημένο ζώο στη ζούγκλα, που γνωρίζει πολύ καλά το territory του και έχει το πάνω χέρι έναντι των «κυνηγών» του, όσους αστυνομικούς κι αν βάλουν στο κατόπι του. Η «δουλειά» έχει γίνει, όμως η αμοιβή συνοδεύεται από απόπειρα δολοφονίας και πλέον η εκδίκηση είναι η προτεραιότητά του.

Σχεδόν βασανιστικά αργό σε ρυθμούς, το «Le Samouraï» δεν κρύβει εξαρχής τον μοιρολατρικό χαρακτήρα του, εμπνέοντας μια αμέτρητη λίστα σκηνοθετών του σύγχρονου σινεμά παγκοσμίως, από τον Σκορσέζε και τον Ρεφν, μέχρι τον Καουρισμάκι και τον Τζάρμους ή και τους Ασιάτες Κιτάνο και Γου που σίγουρα βρήκαν στοιχεία ταύτισης με τη δική τους κουλτούρα (όχι μονάχα εξαιτίας του original τίτλου). Χωρίς να νοιάζεται για το πώς θα «κόψει» τα πλάνα του και δίχως το άγχος του μοντάζ, ο Μελβίλ μεγαλουργεί στη σεκάνς της παρακολούθησης από σταθμό σε σταθμό του metro, διδάσκοντας ένα αβίαστο flow αντι-κλιμάκωσης του σασπένς, άψογα ταιριαστό με την ερμηνεία του Αλέν Ντελόν, που σε ηλικία μόλις 32 ετών έχει πλήρη συναίσθηση του σκληρού (αν και γοητευτικού) παρουσιαστικού του και ναρκισσεύεται με θράσος μπροστά από τον φακό. Σαν να ήταν η τελευταία του φορά…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Crime δράμα στην παράδοση της γαλλικής «μετεξέλιξης» του φιλμ νουάρ, προπομπός των σύγχρονων νεο-νουάρ, με πένθιμους τόνους που προκαταβάλλουν ήδη από τα opening credits για ένα δυσάρεστο φινάλε. Από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του Μελβίλ (όχι όμως και το σημαντικότερο) που άφησαν το στίγμα τους στο παγκόσμιο σινεμά, διατηρεί στο ακέραιο τη φήμη του, αν και ενδέχεται να φανεί υπερβολικά αργόσυρτο σε μερίδα κοινού που δεν έχει προηγούμενη επαφή με το είδος και την περίοδο.


MORE REVIEWS

BROADWAY

Ο Μάρκος βοηθά τη Νέλλη να ξεφύγει από τα τσιράκια που ‘χει στείλει η μάνα της για να την «μαζέψουν» από ένα στριπτιτζάδικο. Θα βρει καταφύγιο στις εγκαταστάσεις του εγκαταλελειμμένου Broadway, Αγίου Μελετίου και Πατησίων. Εκεί όπου έχει βρει στέγη μια συμμορία πορτοφολάδων, η οποία θα την υποδεχθεί ως νέο μέλος - «παγίδα» για περαστικούς που θα χαζεύουν το show της, καθώς θα ξαφρίζονται εν αγνοία τους.

ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

Χαρούμενο κι ερωτευμένο ζευγάρι ζει ειδυλλιακά σε ιδανικό συγκρότημα κατοικιών εταιρικής «πόλης», στην έρημο της Καλιφόρνια του ’50. Όλοι οι σύζυγοι εργάζονται ολημερίς για project «απόρρητο», ενώ οι γυναίκες τους ασχολούνται με τα οικιακά… και μόνο. Είναι προφανές ότι κάτι πάει (πολύ) στραβά σε τούτο τον ουτοπικό μικρόκοσμο.

ΦΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ

Σε μια θλιβερή επαρχία της Αιγύπτου, ένα παιδικό party γενεθλίων καταλήγει σε «τραγωδία», όταν ένας μάγος μεταμορφώνει με θαυματουργό trick τον πατέρα αφέντη σε… κότα, δίχως να καταφέρνει ν’ αντιστρέψει το αποτέλεσμα!

AVATAR

Στα μέσα του 22ου αιώνα, παραπληγικός πεζοναύτης καταφθάνει στην αποικία του πλανήτη Παντόρα και συμμετέχει με το avatar του στην αποστολή εξόρυξης πολύτιμου για τους γήινους ορυκτού, απειλώντας έτσι την ασφάλεια των ανθρωπόμορφων ντόπιων ιθαγενών, οι οποίοι σκοπεύουν να πολεμήσουν για την επιβίωσή τους.

Ο ΝΤΟΓΚΤΑΝΙΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ

Ο Ντογκτανιάν είναι ένας σκύλος μ’ ένα μεγάλο όνειρο: να πάει στο Παρίσι και να γίνει μέλος της βασιλικής φρουράς των Τριών Σωματοφυλάκων. Όταν το όνειρό του γίνει πραγματικότητα, θα καταλάβει ότι τελικά τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά.