FreeCinema

Follow us

Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΑΓΓΕΛΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ (1967)

(LE SAMOURAÏ)

  • ΕΙΔΟΣ: Νουάρ Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ζαν-Πιερ Μελβίλ
  • ΚΑΣΤ: Αλέν Ντελόν, Φρανσουά Περιέ, Ναταλί Ντελόν, Κατί Ροζιέ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 101'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: SEVEN FILMS

Πληρωμένος hitman συλλαμβάνεται από την αστυνομία και περνά από ανάκριση για να πιστοποιηθεί το άλλοθί του τη νύχτα του τελευταίου του συμβολαίου. Βγαίνοντας ξημερώματα από το Τμήμα, συνειδητοποιεί πως οι (άγνωστοι) εργοδότες του θέλουν να τον ξεπαστρέψουν.

«Είναι η τελευταία φορά που το κάνω αυτό», λέει ο άνθρωπος ο οποίος αλλάζει πάντοτε τις πινακίδες στα κλεμμένα αμάξια που του πηγαίνει ο Ζεφ Κοστελό, λίγο πριν του παραδώσει και το απαραίτητο περίστροφο για την προστασία του ή τις ανάγκες εκτέλεσης (#diplhs) ενός επόμενου συμβολαίου. Δεν χρειάζεται να «αποκωδικοποιήσουμε» την ατάκα, που ακούγεται στο τελευταίο μέρος του φιλμ. Από τα opening credits, παρατηρώντας το μουντό και μοναχικό διαμέρισμα αυτού του «Δολοφόνου με το Αγγελικό Πρόσωπο», αντιλαμβανόμαστε τον ελεγειακό τόνο της ταινίας, σαν μια διαθήκη του Ζαν-Πιερ Μελβίλ για το genre του φιλμ νουάρ που τόσο πολύ αγάπησε, εγκλιματίζοντας και (μερικώς) εκσυγχρονίζοντας την παράδοση των αμερικανικών γκανγκστερικών παραγωγών σε έναν ευρωπαϊκών προδιαγραφών, πιο… zen ρυθμό αφήγησης και cool τόνων.

Για τα πρώτα σχεδόν δέκα λεπτά του φιλμ δεν ακούγεται λέξη. Τα πρώτα πλάνα λες και έχουν τσακωθεί με την τετραχρωμία. Ο Κοστελό εξέρχεται του διαμερίσματος όπου αποσύρεται για να απομονωθεί από τον κόσμο (σαν γνήσιος ερημίτης, δίχως διαπροσωπικές σχέσεις), επιβεβαιώνει το άλλοθι με την κοπέλα που μάλλον τον αγαπά, μπαίνει σε ένα πολυσύχναστο παριζιάνικο nightclub χωρίς ενδοιασμούς για την ύποπτη εμφάνισή του (μια κλασική καμπαρντίνα κι ένα καπέλο που ελάχιστα κρύβει το πρόσωπό του), σκοτώνει τον ιδιοκτήτη του, φεύγει με ψυχραιμία από την κεντρική είσοδο του μαγαζιού, πετάει το όπλο του στο ποτάμι και μπαίνει στο καρέ ενός τραπεζιού χαρτοπαικτών, περιμένοντας το χτύπημα της πόρτας από τους αστυνομικούς.

Τα πάντα στο φιλμ ταιριάζουν με τη μεθοδολογία του ήρωα, το ανέκφραστα ψυχρό πρόσωπό του, κινήσεις που βασίζονται περισσότερο στο ένστικτο της στιγμής, στην ανατροπή του όποιου σχεδίου και την ταχύτητα πραγμάτωσης ενός επιτόπιου «plan b» με σκοπό την επιβίωση. Ο Κοστελό μοιάζει με ένα κυνηγημένο ζώο στη ζούγκλα, που γνωρίζει πολύ καλά το territory του και έχει το πάνω χέρι έναντι των «κυνηγών» του, όσους αστυνομικούς κι αν βάλουν στο κατόπι του. Η «δουλειά» έχει γίνει, όμως η αμοιβή συνοδεύεται από απόπειρα δολοφονίας και πλέον η εκδίκηση είναι η προτεραιότητά του.

Σχεδόν βασανιστικά αργό σε ρυθμούς, το «Le Samouraï» δεν κρύβει εξαρχής τον μοιρολατρικό χαρακτήρα του, εμπνέοντας μια αμέτρητη λίστα σκηνοθετών του σύγχρονου σινεμά παγκοσμίως, από τον Σκορσέζε και τον Ρεφν, μέχρι τον Καουρισμάκι και τον Τζάρμους ή και τους Ασιάτες Κιτάνο και Γου που σίγουρα βρήκαν στοιχεία ταύτισης με τη δική τους κουλτούρα (όχι μονάχα εξαιτίας του original τίτλου). Χωρίς να νοιάζεται για το πώς θα «κόψει» τα πλάνα του και δίχως το άγχος του μοντάζ, ο Μελβίλ μεγαλουργεί στη σεκάνς της παρακολούθησης από σταθμό σε σταθμό του metro, διδάσκοντας ένα αβίαστο flow αντι-κλιμάκωσης του σασπένς, άψογα ταιριαστό με την ερμηνεία του Αλέν Ντελόν, που σε ηλικία μόλις 32 ετών έχει πλήρη συναίσθηση του σκληρού (αν και γοητευτικού) παρουσιαστικού του και ναρκισσεύεται με θράσος μπροστά από τον φακό. Σαν να ήταν η τελευταία του φορά…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Crime δράμα στην παράδοση της γαλλικής «μετεξέλιξης» του φιλμ νουάρ, προπομπός των σύγχρονων νεο-νουάρ, με πένθιμους τόνους που προκαταβάλλουν ήδη από τα opening credits για ένα δυσάρεστο φινάλε. Από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του Μελβίλ (όχι όμως και το σημαντικότερο) που άφησαν το στίγμα τους στο παγκόσμιο σινεμά, διατηρεί στο ακέραιο τη φήμη του, αν και ενδέχεται να φανεί υπερβολικά αργόσυρτο σε μερίδα κοινού που δεν έχει προηγούμενη επαφή με το είδος και την περίοδο.


MORE REVIEWS

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2021

Για 27η χρονιά, το καθιερωμένο ραντεβού των Αθηναίων που θέλουν να γιορτάζουν την αγάπη τους για το σινεμά δίνεται και πάλι σε τούτη την πόλη, από τις 22 Σεπτεμβρίου έως και τις 3 Οκτωβρίου, με εκατοντάδες ταινίες απ’ όλο τον κόσμο, τρία διαγωνιστικά τμήματα, ειδικά αφιερώματα, ντοκιμαντέρ, πρεμιέρες της εγχώριας παραγωγής και ελληνικά φιλμ μικρού μήκους. Έτοιμοι για Νύχτες Πρεμιέρας;

ΜΠΛΕ ΒΑΛΤΟΣ

Κορεάτης που υιοθετήθηκε από αμερικανική οικογένεια και μεγάλωσε στα bayou της Λουιζιάνα, κινδυνεύει με απέλαση, ενώ η γυναίκα του περιμένει να γεννήσει το παιδί τους. Από δίπλα, ο πρώην σύζυγός της και αστυνομικός βάζει διαρκώς εμπόδια στη ζωή τους, διεκδικώντας τη μικρή κόρη που είχε αποκτήσει μαζί της προ ετών.

ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΑΝΗΛΙΚΟΥ

Με τον επτάχρονο γιο τους να έχει δηλωθεί εξαφανισμένος από camping στα Χάιλαντς της Σκωτίας, ο Έντμοντ και η Τζόαν προσπαθούν να εξηγήσουν τα αίτια του συμβάντος μέσα (και) από το προσωπικό δράμα του χωρισμού τους, ενώ οι Αστυνομικές Αρχές υποψιάζονται πως το παιδί έχει πέσει θύμα απαγωγής.

ΕΝΑΣ ΘΡΙΑΜΒΟΣ

Ο Ετιέν, ένας θεατρικός ηθοποιός του οποίου η καριέρα έχει πάρει την κάτω βόλτα, αναλαμβάνει να καταρτίσει μια θεατρική ομάδα στις φυλακές, σε μία απέλπιδα προσπάθεια να παραμείνει στα πράγματα. Παρά τις αρχικές δυσκολίες, την αδιαφορία των φυλακισμένων, αλλά και τους τετριμμένους μύθους με ηθικά διδάγματα, ο Ετιέν θα έχει την ιδέα για κάτι φαινομενικά ακατόρθωτο: μια παράσταση εκτός φυλακής, με τους κρατούμενους να ερμηνεύουν το «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Μπέκετ!

ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ ΚΟΚΤΕΪΛ

Μία επαγγελματίας δολοφόνος θ’ αποφασίσει να πάρει εκδίκηση από την «εταιρεία» στην οποία «εργάζεται», όταν μια αποστολή της «στραβώνει», θέτοντας έτσι σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή ενός οκτάχρονου κοριτσιού.

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι ένας με καπέλο και καμπαρντίνα που έχει ένα πουλί σε κλουβί. Και σκοτώνει. Νόμιζα πως έπαιζε σε αργή κίνηση. Έπρεπε να είχα πιεί από πριν.