FreeCinema

Follow us

ΔΩΜΑΤΙΟ 108 (2022)

(L'ENNEMI)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραματικό Θρίλερ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Στεφάν Στρεκέρ
  • ΚΑΣΤ: Ζερεμί Ρενιέ, Άλμα Χοντορόφσκι, Εμανουέλ Μπερκό, Φελίξ Μαριτό, Ζακαρί Σασεριό
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 105'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FILMTRADE

Σημαίνων πολιτικός του Βελγίου συλλαμβάνεται με την κατηγορία της δολοφονίας της συζύγου του. Ισχυρίζεται πως αυτό που συνέβη στο δωμάτιο 108 του ξενοδοχείου τους ήταν αυτοκτονία. Πόσο βέβαιος μπορεί να είναι, όμως;

Ιδιαιτέρως φιλόδοξο είναι το «Δωμάτιο 108», τέταρτη ταινία στην καριέρα του Βέλγου σκηνοθέτη Στεφάν Στρεκέρ. Μπλέκει με πολλά φιλμικά είδη, ανοίγει παράθυρα και υποπλοκές, συστήνει μια σειρά από χαρακτήρες που περιμένεις να παίξουν κάποιο σημαντικό ρόλο στη βασική υπόθεση, όμως, στο φινάλε όλα μένουν στον αέρα, ωσάν τα 105 λεπτά της διάρκειας ν’ αποτελούν τον… πιλότο τηλεοπτικής σειράς, τα επόμενα επεισόδια της οποίας θα βάλουν τα πράγματα στη θέση τους. Ελεύθερα εμπνευσμένος από την αληθινή ιστορία του Βέλγου βουλευτή Μπερνάρ Βεσφέλ, ο οποίος το 2013 συνελήφθη κατηγορούμενος για τον φόνο της γυναίκας του σε ξενοδοχείο της Οστάνδης, ο Στρεκέρ παρουσιάζει κάτι που αρχικά μοιάζει με ερωτικό θρίλερ, για να περάσει έπειτα στο αστυνομικό μυστήριο με ψήγματα δικαστικού δράματος εντός φυλακόβιου πλαισίου, μιας και ο κεντρικός ήρωας πολύ γρήγορα βρίσκεται κλεισμένος πίσω από τα σίδερα.

Ο Λουί Ντεριέ είναι ένας παθιασμένος και φιλόδοξος βουλευτής, ο οποίος έχει την ταμπέλα του «τρομερού παιδιού» της ντόπιας πολιτικής σκηνής να τον ακολουθεί από το ξεκίνημα της καριέρας του. Άπαξ της γνωριμίας και του γάμου του με την όμορφη ραδιοφωνική παραγωγό Μαέβα, ζει τη ζωή στα άκρα, αφού οι καταχρήσεις και οι τσακωμοί μαζί της αποτελούν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Έπειτα από μια τυπική βραδιά με τζόγο στο casino του ξενοδοχείου τους και άφθονο αλκοόλ, ο Ντεριέ ενημερώνει τη réception πως η σύζυγός του αυτοκτόνησε. Η υπόθεση γίνεται τάχιστα πρώτη είδηση σε όλα τα Μέσα, γεγονός που μεγεθύνεται από την προφυλάκιση του βουλευτή και την επικείμενη δίκη του. Ένας κυκεώνας θεωριών, εικασιών, αλλά και πραγματικότητας, ξεσπά στην κοινή γνώμη, με τον Ντεριέ να στέκει μάλλον ανήμπορος να πείσει τον οποιονδήποτε, καθώς οι καταχρήσεις της συγκεκριμένης βραδιάς δε βοηθούν ιδιαίτερα το μνημονικό του.

Αν και αρχικά δείχνει πως θα εξετάσει το έγκλημα (;) υπό το πρίσμα της τοξικής σχέσης του παντρεμένου ζεύγους ή έστω από τη σκοπιά ενός τυπικού δικαστικού δράματος (με μαρτυρίες, στοιχεία, εισαγγελείς κτλ.), ο Στρεκέρ κρατά αποστάσεις από τα πάντα, αφήνοντας τον θεατή να βγάλει τα συμπεράσματά του, καταφεύγοντας στο τέχνασμα των μικρών παραλλαγών των όσων διαδραματίστηκαν εκείνη τη μοιραία βραδιά. Δείχνοντας αποφασισμένος να μη δώσει ουδεμία σαφή απάντηση στα ερωτήματα που προκύπτουν, ο Βέλγος σκηνοθέτης και σεναριογράφος χτίζει ένα δαιδαλώδες αφηγηματικό puzzle, που στην ουσία φέρνει βόλτες γύρω από τον εαυτό του, προσπαθώντας με νύχια και με δόντια να διατηρήσει το μυστήριο ζωντανό. Ούτε αυτό βρίσκει τον απαιτούμενο χώρο για ν’ αναπνεύσει, αφού (παραδόξως) εκείνο που κερδίζει τη σεναριακή μερίδα του λέοντος είναι η γνήσια φυλακόβια υποπλοκή του δράματος, η οποία εκτός από ελαφρώς ξεκούδουνη δεν προσφέρει στο κεντρικό στόρι απολύτως τίποτα (εκτός από τύψεις και… «φονικούς» εφιάλτες). Σε ό,τι αφορά τον πολιτικό αντίκτυπο του εγκλήματος (όσο και να το ξεχνά το σενάριο, ο ύποπτος φόνου παραμένει υψηλόβαθμο στέλεχος του Κοινοβουλίου), αυτή μυστηριωδώς δε δείχνει να αφορά, κάτι που αποτελεί ισχυρό ατόπημα, καθώς το ελάχιστο φως που πέφτει στον χαρακτήρα του βουλευτή Ντεριέ μέσω ραδιοφωνικής του συνέντευξης δείχνει πως πρόκειται για έναν ανοιχτόμυαλο άνθρωπο, ο οποίος δε μασάει τα λόγια του όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με την «κατάρα» της πολιτικής ορθότητας της εποχής μας.

Κατά τα λοιπά, οι Ρενιέ και Χοντορόφσκι είναι πειστικοί στους ρόλους τους (αν και ο πρώτος διατηρεί μια κόμμωση… «μούρλια», καθ’ όλη τη διάρκεια του φιλμ), τα «καρφιά» περί γαλλικής και φλαμανδικής διαλέκτου αφορούν ολοκληρωτικά το βέλγικο κοινό, η αγχωτική αφήγηση δημιουργεί ένα κάποιο κλίμα σασπένς (που δεν μετουσιώνεται σε κάτι το ουσιαστικό), το δε μετέωρο φινάλε… μόνο ένα αδιάφορο ανασήκωμα των ώμων προκαλεί.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Όχι κακό, αλλά αδιάφορο γαλλόφωνο ενήλικο δράμα που αστοχεί χαρακτηριστικά. Όσοι πιστέψουν πως θα παρακολουθήσουν δικονομική καταγγελία για τους μηχανισμούς εξουσίας συναρτήσει ενός φόνου, θα απογοητευτούν ολοκληρωτικά. Ως ερωτικό θρίλερ κάπως στέκεται, αυτή του όμως η πτυχή δεν αποτελεί παρά… παρωνυχίδα ενός (στην τελική) ανούσιου συνόλου.


MORE REVIEWS

Ο ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΗΣ

Ισπανία, 1982. Αστυνομικός ντετέκτιβ μετατίθεται οικογενειακώς σε επαρχιακή πόλη της χώρας. Ερευνώντας τις συνθήκες θανάτου του προκατόχου του, ανακαλύπτει περίεργες διασυνδέσεις με κοινότητα φυγόδικων Ναζί αξιωματούχων, οι οποίοι δείχνουν ν’ απολαμβάνουν, πια, την γαλήνη της ζωής.

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

Ιταλός βιβλιοπώλης στο Παρίσι μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στο πάθος για ανάγνωση και την ανάπηρη κόρη του. Απρόβλεπτη ηθοποιός του θεάτρου εισβάλει στη ζωή του, προκαλώντας αισθηματικού και υπαρξιακού τύπου θέματα.

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΜΠΟΤΖΑΝΓΚΛΣ

«Φευγάτος» τύπος γνωρίζει «φευγάτη» τύπισσα. Ερωτεύονται με την πρώτη ματιά, κάνουν οικογένεια, ζουν ανέμελα, σαν σε όνειρο. Όταν, όμως, εκείνη αρχίζει να ξεφεύγει στ’ αλήθεια, το «όνειρο» σταδιακά γκρεμίζεται.

SAS ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ

Επίλεκτη ομάδα άρτια εκπαιδευμένων κακοποιών παίρνει τον έλεγχο ενός υποθαλάσσιου τρένου, απειλώντας να καταστρέψει ολοσχερώς τη Σήραγγα της Μάγχης, σε περίπτωση που η βρετανική Κυβέρνηση δε συμμορφωθεί με τα αιτήματά της σε χρήμα και ασφαλή διαφυγή.

ATLANTIC CITY

Γερασμένος μικροκακοποιός προσπαθεί να προστατεύσει νεαρή γυναίκα που βρίσκεται μπλεγμένη σε ιστορία κλοπής ναρκωτικών την οποία διέπραξε ο πρώην σύζυγός της και τώρα καταδιώκεται από το οργανωμένο έγκλημα, σ’ ένα υπό κατάρρευση και έτοιμο να προσαρμοστεί σε κανόνες «ανάπτυξης» Ατλάντικ Σίτυ.