FreeCinema

Follow us

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ (2012)

  • ΕΙΔΟΣ: Ντοκιμαντέρ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αντώνης Μποσκοΐτης
  • ΚΑΣΤ: Λουκία Μιχαλοπούλου
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 67’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ

Κατερίνα Γώγου. «Κομπαρσιλίκι» του παλιού ελληνικού κινηματογράφου; Κατά λάθος πρότυπο της ελληνικής beat generation; Σύμβολο της κουλτούρας των Εξαρχείων; Ποιήτρια; Φίλη; Σύντροφος; Μάνα; Μπορεί ένα ντοκιμαντέρ να βρει τις απαντήσεις σε τόσα ερωτήματα που η ίδια διέγραψε μόνη της το ’93;

Αισθάνθηκα μια κάποια αμηχανία παρακολουθώντας αυτό το ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου. Είχα βιώσει ξανά ένα παρόμοιο συναίσθημα κατά τη διάρκεια της προβολής ενός ντοκιμαντέρ για το Νίκο Νικολαΐδη, προ ολίγων ετών. Το αναφέρω επειδή και τα δύο έπασχαν από το ίδιο ακριβώς πρόβλημα: την εξιδανίκευση των cult ηρώων τους μέσα από ένα πλαίσιο περιθωριοποίησής τους, λες και μόνο εκεί έπρεπε να ανήκουν για να τιμηθούν δεόντως. Ενώ το πραγματικό ζητούμενο είναι να τους θυμόμαστε όλοι μας.

Εξαιρετική περίπτωση καλλιτέχνη, με σπάνια και ιδιότυπη παρουσία στο χώρο των γραμμάτων και των τεχνών, η Κατερίνα Γώγου διέγραψε δύο απόλυτα ξεχωριστές πορείες στην καριέρα της, δεν επέτρεψε σε καμία να συγκρουστεί με την άλλη, πολέμησε για χρόνια με τα δικά της θεριά εκ των έσω κι έχασε το νόημα αυτού που λέμε ζωή το 1993. Από εκεί και πέρα, και με αφορμή τον «rock’n’roll» θάνατό της ή τα βιβλία που έγραψε και άφησε πίσω της, μεταμορφώθηκε σε ένα ιδανικό στοιχειό για την κουλτούρα των Εξαρχείων – και κάπως έτσι προτιμά να την αντιμετωπίζει, μονοκόμματα, το ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοΐτη, το οποίο αντιλαμβάνεται την πρώτη περίοδο της καριέρας της ως ηθοποιού σαν… υλικό αρχείου, σκηνές από παλιές ταινίες τόσο περαστικές όσο και οι εμφανίσεις της σε αυτές. Κι επειδή το κλίμα πρέπει να ταυτιστεί με μνημόσυνο ή εκείνη τη rock (και καλά) μαυρίλα που φοριέται καλύτερα με το underground (μην τα ξαναλέμε…), το φιλμ είναι και ασπρόμαυρο.

Διαφωνώ με την αλλοίωση των εικόνων μνήμης, ειδικά όταν αυτές προέρχονται από κινηματογραφικές ταινίες, για χάρη – και μόνο – αυτής της «μουντίλας» που πρέπει να εκφράζει το καταραμένο, το έξω από το στερεότυπο του κοινωνικού πλαισίου, το οποίο, ναι, εξέφρασε η Γώγου μέσα από τα γραπτά της, όμως, πρέπει να καταλαβαίνει και ένας δημιουργός πόσο αφελής καταντά όταν κι εκείνος παγιδεύεται μέσα από άλλου τύπου στερεότυπα. Το «μαύρο» δεν είναι ούτε ιδέα, ούτε μια σκέτη απόχρωση. Πρέπει να γνωρίζεις και από πού έρχεται και πού πατάει και τι κρύβει μέσα του.

Φυσικά, ο Μποσκοΐτης δεν επιχειρεί μια ψυχαναλυτική διερεύνηση στο χαρακτήρα – ή τον εκτροχιασμό της πορείας – της Γώγου, και ούτε έχει την πρόθεση να κρίνει τον άνθρωπο που μελετά. Η απόσταση, όμως, είναι ενοχλητικά προφανής, το ίδιο και η λατρεία προς την ποίησή της, η οποία ενίοτε φοράει το… φέσι του στόμφου της απαγγελίας του εκάστοτε guest – φίλου – συνεργάτη ή, ακόμη χειρότερα, αποκτά διαστάσεις δραματοποίησης με τη Λουκία Μιχαλοπούλου να υποδύεται τη… ζοχαδιασμένη με τους πάντες και τα πάντα Γώγου!

Το λιγότερο που έχεις να πεις είναι ότι πρόκειται περί χαμένης ευκαιρίας. Και, ειλικρινά, είναι άδικο για μια τόσο ιδιαίτερη φιγούρα που πέρασε από τη ζωή σα μια μυστηριώδης ύπαρξη αντίστασης. Σε τι, δεν καταλάβαμε ποτέ ακριβώς. Όχι ότι ελπίζαμε, κιόλας. Μερικά πράγματα στη ζωή – οφείλουν και – κρατάνε το μύθο τους καλύτερα έτσι…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Οι άνθρωποι που γνωρίζουν τη δουλειά της Γώγου, και από το σινεμά αλλά και από τα βιβλία της, θα δουν ένα ίσως περιττό «εις μνήμην». Εκείνοι που δε γνωρίζουν τους ομιλητές στο φιλμ (ουδείς σκέφτηκε να προσθέσει κάποια γραφικά με τα ονοματεπώνυμα, αν όχι και την ιδιότητα του καθενός;), θα φύγουν με την απορία. Τα Εξάρχεια θα γεμίσουν… ρεσό.


MORE REVIEWS

BROADWAY

Ο Μάρκος βοηθά τη Νέλλη να ξεφύγει από τα τσιράκια που ‘χει στείλει η μάνα της για να την «μαζέψουν» από ένα στριπτιτζάδικο. Θα βρει καταφύγιο στις εγκαταστάσεις του εγκαταλελειμμένου Broadway, Αγίου Μελετίου και Πατησίων. Εκεί όπου έχει βρει στέγη μια συμμορία πορτοφολάδων, η οποία θα την υποδεχθεί ως νέο μέλος - «παγίδα» για περαστικούς που θα χαζεύουν το show της, καθώς θα ξαφρίζονται εν αγνοία τους.

ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

Χαρούμενο κι ερωτευμένο ζευγάρι ζει ειδυλλιακά σε ιδανικό συγκρότημα κατοικιών εταιρικής «πόλης», στην έρημο της Καλιφόρνια του ’50. Όλοι οι σύζυγοι εργάζονται ολημερίς για project «απόρρητο», ενώ οι γυναίκες τους ασχολούνται με τα οικιακά… και μόνο. Είναι προφανές ότι κάτι πάει (πολύ) στραβά σε τούτο τον ουτοπικό μικρόκοσμο.

ΦΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ

Σε μια θλιβερή επαρχία της Αιγύπτου, ένα παιδικό party γενεθλίων καταλήγει σε «τραγωδία», όταν ένας μάγος μεταμορφώνει με θαυματουργό trick τον πατέρα αφέντη σε… κότα, δίχως να καταφέρνει ν’ αντιστρέψει το αποτέλεσμα!

AVATAR

Στα μέσα του 22ου αιώνα, παραπληγικός πεζοναύτης καταφθάνει στην αποικία του πλανήτη Παντόρα και συμμετέχει με το avatar του στην αποστολή εξόρυξης πολύτιμου για τους γήινους ορυκτού, απειλώντας έτσι την ασφάλεια των ανθρωπόμορφων ντόπιων ιθαγενών, οι οποίοι σκοπεύουν να πολεμήσουν για την επιβίωσή τους.

Ο ΝΤΟΓΚΤΑΝΙΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ

Ο Ντογκτανιάν είναι ένας σκύλος μ’ ένα μεγάλο όνειρο: να πάει στο Παρίσι και να γίνει μέλος της βασιλικής φρουράς των Τριών Σωματοφυλάκων. Όταν το όνειρό του γίνει πραγματικότητα, θα καταλάβει ότι τελικά τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά.