FreeCinema

Follow us

ΠΙΝΟΚΙΟ ΤΟΥ ΓΚΙΓΙΕΡΜΟ ΝΤΕΛ ΤΟΡΟ (2022)

(GUILLERMO DEL TORO'S PINOCCHIO)

  • ΕΙΔΟΣ: Animation
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γκιγέρμο ντελ Τόρο, Μαρκ Γκούσταφσον
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 117'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Ο Τζεπέτο έχει χάσει το παιδί του, φτιάχνει μια ξύλινη μαριονέτα αγοριού και… εντάξει, τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε ήδη, μη σας πω κι από το 1940 (τουλάχιστον)!

Χωρίς να θέλω ν’ αδικήσω τη δουλειά του Γκιγέρμο ντελ Τόρο, τον οποίο εκτιμώ πραγματικά, είναι η τρίτη φορά (από το 2020 μέχρι σήμερα) που καλούμαι να γράψω κριτική για φιλμική μεταφορά τούτου του κλασικού παραμυθιού! Πόσο «Πινόκιο» ν’ αντέξει κανείς; Και τι να πεις… ξανά;

Από αρκετές σκοπιές άποψης, τούτος ο «Πινόκιο» ξεπερνά το αντιφατικό και αδύναμο αποτέλεσμα του φετινού live action εγχειρήματος της Disney δια χειρός Ρόμπερτ Ζεμέκις. Για το ομώνυμο φιλμ του Ματέο Γκαρόνε, έχω κάνει αγώνα… να ξεχάσω. Ο ντελ Τόρο δοκιμάζει κάτι διαφορετικό εδώ και τολμά να «παίξει» με το format του stop-motion animation. Πραγματικά, όμως, θα προτιμούσα να παρακολουθήσω την αισθητική του πρόταση σε κάτι πιο… ζωντανό (υπήρχαν, δε, και στιγμές στις οποίες τα καρέ έδιναν μια άσχημη εντύπωση «παγώματος» στην κίνηση), αλλά υποψιάζομαι πως και ο ίδιος θα βρισκόταν σε αμήχανη θέση, με τόσες πρόσφατες παραγωγές τριγύρω.

Πέραν της πιστής διαχείρισης της τόσο γνώριμης ιστορίας, εδώ ο θεατής θ’ αναζητήσει το πιο προσωπικό στοιχείο στην αφήγηση του παραμυθιού από τον ντελ Τόρο και αυτό εντοπίζεται κυρίως στην εμμονή του δημιουργού επάνω στην περίοδο εξάπλωσης του φασισμού στην Ευρώπη. Η τοποθέτηση της δράσης του έργου στην Ιταλία του Μπενίτο Μουσολίνι είναι νοηματικά ευφυής και το «παιδομάζωμα» των ανηλίκων τα οποία εκπαιδεύονται σε συνθήκες Σκότους για να γίνουν «στρατιωτάκια» του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου προσθέτει βαθιά συναισθήματα θλίψης στο έργο. Επιπλέον, το πνιγηρά πένθιμο κλίμα που σέρνει στις πλάτες του ο Τζεπέτο, κάνει το θέαμα όλο και λιγότερο ευχάριστο, με τον ντελ Τόρο να υπερτονίζει το δυσάρεστο και μέσω των φιγούρων που χρησιμοποιεί. Θα έλεγα πως το οπτικό μέρος αυτού του «Πινόκιο» είναι τόσο ψυχρά άκομψο, που λες και προσπαθεί να… διώξει το συναίσθημα. Περιέργως, πάντως, το αποτέλεσμα δεν αποπνέει απαραίτητα τον gothic τόνο που οι πιστοί του σκηνοθέτη αναγνωρίζουν εύκολα στα κάδρα του.

Στην τελική, η σοβαρότητα έχει αντικαταστήσει το ψυχαγωγικό και αυτός ο «Πινόκιο» αδυνατεί να επικοινωνήσει με το κοινό στο οποίο θα έπρεπε ν’ απευθύνεται. Και τα λιγοστά τραγούδια που έχουν «ζοριστεί» για να χωρέσουν εδώ, δεν καταφέρνουν να «ελαφρύνουν» τον πόνο που περισσότερο ενδιαφέρεται να εκφράσει ο ντελ Τόρο.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Φιλμικό αξιοπερίεργο (εξαιτίας της επιλογής του stop-motion animation) πολιτικών προεκτάσεων και όχι ένα «παραμυθάκι» για ανήλικα, τούτο το έργο θα «μιλήσει» καλύτερα στα μεγάλα «παιδιά», αλλά δεν θα κερδίσει τις καρδιές τους… όσο εκείνη η (αθάνατη) μελωδία του «When You Wish Upon a Star».


MORE REVIEWS

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΒΑΛΙΤΣΑΣ

Πιλότος με ένοχο μυστικό ικανό να του στερήσει τη θέση στο cockpit των αργεντίνικων αερογραμμών, πέφτει θύμα εκβιασμού από μέλη κυβερνητικής υπηρεσίας, αναγκάζοντάς τον να μεταφέρει μια αγνώστου περιεχομένου μαύρη βαλίτσα σε κάθε του πτήση από Μπουένος Άιρες προς Μαδρίτη. Θα πάει μακριά η… βαλίτσα;

ΚΕΝΑ ΑΕΡΟΣ

Άννα, δεν ήμουνα εγώ για αεροπλάνα.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΤΟΥ ΦΡΟΪΝΤ

Στο Λονδίνο του 1939, δύο μέρες μετά την εισβολή των Γερμανών στην Πολωνία, ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός Κ. Σ. Λιούις επισκέπτεται τον Σίγκμουντ Φρόιντ για να κουβεντιάσουν (ή μήπως να συγκρουστούν;) για την ύπαρξη (ή όχι) του Θεού και την Επιστήμη.

ΤΟ ΛΥΣΑΡΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Σκηνοθέτης που βλέπει πως οι παραγωγοί της επερχόμενης ταινίας του πάνε να τη… «σφάξουν» στο μοντάζ δίχως την έγκρισή του, κλέβει όλο το υλικό της και φυγαδεύεται μαζί με τους πιο στενούς του συνεργάτες στην επαρχιακή κατοικία μιας θείας του, ελπίζοντας εκεί να βρει την ελευθερία της δημιουργικής έκφρασης, πόσω μάλλον κι ένα final cut του… αμάζευτου από τα γυρίσματά του!

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ

Ένα κορίτσι ανακαλύπτει ξαφνικά την ικανότητα να βλέπει τα «IF», τους φανταστικούς φίλους όλων των παιδιών του κόσμου. Κάποια αναζητούν την καινούργια τους ανήλικη συντροφιά, άλλα νοσταλγούν τους παλιούς τους ιδιοκτήτες που ενηλικιώθηκαν και τα ξέχασαν. Θα μπορέσει να τα βοηθήσει η Μπι;