FreeCinema

Follow us

ΤΟΥ ΘΕΟΥ Η ΧΩΡΑ (2017)

(GOD'S OWN COUNTRY)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Φράνσις Λι
  • ΚΑΣΤ: Τζος Ο’Κόνορ, Άλεκ Σεκαρεάνου, Τζέμα Τζόουνς, Ίαν Χαρτ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 104'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΤΡΙΑΝΟΝ

Νεαρός κτηνοτρόφος με ομοφυλοφιλική δραστηριότητα βλέπει στο πρόσωπο ενός Ρουμάνου μετανάστη και εποχικού εργάτη φάρμας στο Γιόρκσαϊρ τις προοπτικές ενός μόνιμου εραστή.

Ακολουθούμενο από τη φεστιβαλική φήμη ενός νέου (wannabe) «Brokeback Mountain», τούτο το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Φράνσις Λι (με καταγωγή από τα μέρη όπου γυρίστηκε η ταινία) σίγουρα «κρύβει» αυτοβιογραφικά χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να λειτουργούν υπέρ του, όμως το «Του Θεού η Χώρα» μαστίζεται από μια σειρά κοινοτοπιών που ακόμη και καλλιτεχνικά δεν κάνουν καλό ταίριασμα.

Διατηρώντας μια κάπως παλιομοδίτικη φόρμα ρεαλιστικής αφήγησης που παραπέμπει στα πρώτα βήματα του σινεμά του Κεν Λόουτς, το σενάριο (επίσης του Λι, φυσικά) παρατηρεί τη ρουτίνα της μοναχικής ζωής του Τζόνι, ενός αγοριού δίχως συναισθηματικό κόσμο ή ξεκάθαρες επιλογές για το μέλλον. Καταπιεσμένος από έναν άρρωστο πατέρα που του φορτώνει όλο και περισσότερα καθήκοντα στην οικογενειακή τους φάρμα, δεν βρίσκει κατανόηση στο σπίτι (με μοναδικό άλλο μέλος μια περιορισμένη στα οικοκυρικά γιαγιά) και ξεδίνει πίνοντας (μέχρι τελικής πτώσης) σε επαρχιακές pubs, ενώ σπανιότερα τον βλέπουμε να γαμάει άλλους νεαρούς που μάλλον δεν πρόκειται να ξαναδεί ποτέ του. Το σεξ στη ζωή τού Τζόνι είναι αποκλειστικά μια σαρκική υπόθεση, έκφραση μιας σχεδόν «πρωτόγονης» ανάγκης που δεν ταυτίζεται απαραίτητα με σεξουαλικό προσανατολισμό. Κατά έναν περίεργο τρόπο, ο ήρωας του φιλμ δείχνει με αυτές τις «καταχρήσεις» του μια απέχθεια προς τον ίδιο του τον εαυτό. Υπάρχει η ανάγκη, αλλά δεν υπάρχει η ταυτότητα, ο προορισμός.

Η άφιξη ενός Ρουμάνου μετανάστη, που αναλαμβάνει τη θέση του εποχικού εργάτη στη φάρμα, θα προκαλέσει στην αρχή κάποιες συγκρούσεις, καθώς ο πιο συνετός και έμπειρος με τα πρόβατα Γκεόργκι θα πάρει μαζί και τον ρόλο τού παιδιού που θα ήθελε να έχει κοντά της η οικογένεια του Τζόνι. Τα υπόλοιπα έρχονται στην ιστορία με τους πιο προβλέψιμους τρόπους. Ο φθόνος μετατρέπεται σε φιλία, συντροφικότητα, ο (βουκολικός) ερωτισμός γίνεται όλο και πιο διάχυτος και τα δύο αγόρια δεν αργούν να δοκιμάζουν όλο και περισσότερες στάσεις στο σεξ, απομονωμένοι σε αγρούς, βουνά και λόφους της βόρειας Αγγλίας, μακριά από το «κακό μάτι» της τοπικής κοινότητας.

Με λιγοστό διάλογο και έμφαση στην εικονογράφηση ενός περιβάλλοντος που δεν βοηθά να αναπτυχθεί το συναίσθημα, ο Λι δεν έχει παρά να πετά εμβόλιμα στο φιλμ τα διάφορα καθήκοντα που μοιράζονται τα δύο αγόρια, με τον θεατή να παρακολουθεί πώς γίνεται το τυρί, πώς ξεγεννάς ένα πρόβατο ή πώς το γδέρνεις για να πάρεις το μαλλί του. Από ένα σημείο και μετά, όμως, το νατουραλιστικό μπλέκει άκομψα με κάποιες δραματικές εξάρσεις στημένου μελοδραματισμού, που αφορούν τόσο το διαπροσωπικό των μελών της οικογένειας (με τον πατέρα να νοσηλεύεται κακήν κακώς, να διαφεύγει τον κίνδυνο, αλλά να επιστρέφει στη φάρμα ακόμη πιο ανήμπορος), όσο και στη σχέση των δύο αγοριών που πρέπει να ξεκαθαρίσουν αν (και τον τρόπο με τον οποίο) θα ζήσουν ως κανονικό ζευγάρι.

Σε όλο αυτό το τελευταίο μέρος, ο Λι καταφεύγει σε «ανατροπές» που μπορεί να φανταστεί ο οποιοσδήποτε, επιχειρώντας να παντρέψει το ρεαλιστικό ύφος της σκληρότητας του τόπου του μέσα σε ένα πλαίσιο γενναιότητας για το «queer cinema», που όμως, ταυτόχρονα, προκύπτει τόσο αφόρητα… ροζ, θυμίζοντας πια τα στερεότυπα σαπουνόπερας! Το φινάλε της ταινίας μπορεί να φανεί συγκινητικό σε νεαρά αγόρια που έχουν την ανάγκη μιας ώθησης θάρρους προς την επιλογή του «coming out», όμως, πέραν αυτών κάπου μπορεί να προκαλέσει και το γέλιο.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αφελές (και λίγο) σενάριο, προσεγμένη ματιά σε εικόνα και (προφανώς βιωμένο) περιβάλλον. Ένα ντεμπούτο με κλασικά χαρακτηριστικά ρεαλιστικής γραφής του βρετανικού σινεμά, προορισμένο για φεστιβαλική κατανάλωση και καταξίωση, που ως διανομή αφορά ένα απολύτως targeted κοινό. Ατυχώς, το ύφος δεν γίνεται να κρύψει τον προκατασκευασμένο μελοδραματισμό. Τουλάχιστον, δεν πεθαίνει κανείς στο τέλος! Έστω.


MORE REVIEWS

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2020

Για 26η χρονιά, το καθιερωμένο ραντεβού των Αθηναίων που θέλουν να γιορτάζουν την αγάπη τους για το σινεμά δίνεται και πάλι σε τούτη την πόλη, από τις 23 Σεπτεμβρίου έως και τις 4 Οκτωβρίου, με συνολικά 138 ταινίες απ' όλο τον κόσμο, τρία διαγωνιστικά τμήματα, ειδικά αφιερώματα, ντοκιμαντέρ, πρεμιέρες της εγχώριας παραγωγής και ελληνικά φιλμ μικρού μήκους. Έτοιμοι για Νύχτες Πρεμιέρας;

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

Ο γηραιός Εντ, χήρος πια, δεν τα φέρνει βόλτα μόνος στο σπίτι και η κόρη του δεν έχει αρκετό χρόνο για να τον επιτηρεί, προσπαθώντας να κουμαντάρει δουλειά και οικογένεια με τρία παιδιά. Η λύση είναι μόνο μία: να μετακομίσει στο δικό της σπίτι. Αλλά εκεί δεν περισσεύει δωμάτιο για τον παππού. Όταν ο μικρός εγγονός υποχρεώνεται να χάσει το δικό του και καταλήγει στη σοφίτα, ξεκινά… ανένδοτος πόλεμος!

Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

Μία δασκάλα της κινέζικης γλώσσας σε γυμνάσιο της Σιγκαπούρης ξεχωρίζει έναν από τους πιο μέτριους μαθητές της τάξης της και προσπαθεί να τον βοηθήσει να περάσει με καλό βαθμό. Μοιραία, θα αναπτυχθεί μεταξύ τους μια σχέση που θα ξεφύγει από την απλή φιλία…

Η ΙΟΥΛΙΕΤΑ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ

Η μεσόκοπη Τζουλιέτα υποψιάζεται πως ο σύζυγός της ερωτοτροπεί με άλλες γυναίκες και στρέφεται μέχρι και στον μυστικισμό για να ξεπεράσει τα υπαρξιακά της προβλήματα. Πού θα βρει τη λύτρωσή της; Στο «μαζί» ή στο «μόνη»;

ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ

Στο πέρας έξι ετών, η Αγγελική Αντωνίου καταγράφει με την κάμερά της τους άγνωστους κατοίκους της Αθήνας, τα αδέσποτά της, δίνοντας «φωνή» στην παρουσία, τους χαρακτήρες, τις ιδιαιτερότητες, αλλά και την… αδέσποτη ομορφιά τους.