FreeCinema

Follow us

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (2019)

(GLORIA MUNDI)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ρομπέρ Γκεντιγκιάν
  • ΚΑΣΤ: Αριάν Ασκαρίντ, Ζαν-Πιερ Νταρουσέν, Ζεράρ Μελάν, Αναΐς Ντεμουστιέ, Ρομπενσόν Στεβενέν, Λολά Νεμάρκ, Γκρεγκουάρ Λεπράνς-Ρινγκέ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 106'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: WEIRD WAVE

Ένα νεαρό ζευγάρι θα έρθει αντιμέτωπο με τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής, όταν λίγο μετά τη γέννηση της κόρης του περιέλθει σε δεινή οικονομική κατάσταση. Η οικογενειακή γαλήνη θα δοκιμαστεί και από την αναπάντεχη έλευση του πρόσφατα αποφυλακισθέντος παππού.

Επιστροφή στα γνώριμα, κοινωνικά μονοπάτια για τον Ρομπέρ Γκεντιγκιάν (δύο χρόνια μετά την τελευταία του ταινία «Το Σπίτι Δίπλα στη Θάλασσα»), αυτά που του έχουν δώσει το προσωνύμιο «Κεν Λόουτς της Γαλλίας», αν και κρίνοντας από την «Ελπίδα του Κόσμου», μάλλον, προσωρινά τουλάχιστον, βρίσκεται πολύ μακριά από το αιχμηρό και κοινωνικοπολιτικά οξυδερκές σινεμά του μεγάλου Βρετανού δημιουργού. Έχοντας παρακολουθήσει κανείς την φιλμογραφία του Γκεντιγκιάν, γνωρίζει ακριβώς τι να περιμένει εδώ, δεδομένου πως δεν ξεφεύγει και πολύ σε επίπεδο θεματικής, με το φιλμ να αποτελεί μία από τις… χειρότερες προσθήκες στο ενεργητικό του. Εν αντιθέσει, για παράδειγμα, με τα προηγούμενα έργα του και ιδιαίτερα με το πολύ συμπαθητικό «Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο», σε τούτη την «Ελπίδα» όσο και να πασχίζεις, ελάχιστα πλεονεκτήματα θα βρεις.

Η Ματίλντα (Ντεμουστιέ) και ο σύζυγός της Νικολά (Στεβενέν) έχουν μόλις αποκτήσει το πρώτο τους μωράκι, στο οποίο αποφασίζουν να δώσουν το όνομα Γκλόρια (Ελπίδα) «από κάποια ταινία που έχουν δει». Στο νοσοκομείο, τους έχουν επισκεφτεί οι πάντες: η γιαγιά Σιλβί (Ασκαρίντ), ο παππούς Ρισάρ (Νταρουσέν), η θεία Ορόρ (Νεμάρκ) και ο σύντροφός της Μπρουνό (Λεπράνς-Ρινγκέ). Όλοι χαρούμενοι, μια ευτυχισμένη οικογένεια. Σύντομα θα αποδειχτεί πόσο εύκολα απατούν τα φαινόμενα, όταν η καθημερινότητα τους «στριμώξει» στον τοίχο με προβλήματα οικονομικής, επαγγελματικής και προσωπικής φύσεως. Πέρα από το «domino» των ατυχιών που θ’ αρχίσουν να βιώνουν όλοι, η Ματίλντα θα κληθεί να επαναπροσδιορίσει και τη σχέση της με τον επί χρόνια αποξενωμένο βιολογικό της πατέρα Ντανιέλ (Μελάν), ο οποίος έχει αποφυλακιστεί πρόσφατα και πλέον αποζητά τη δική του εξιλέωση.

Το κοινωνικό σινεμά αποτελούσε πάντα την αιχμή του δόρατος στον (σύγχρονο) κινηματογράφο, ένα είδος ικανό να «πιάνει» κάθε φορά και ν’ αποτυπώνει με την πλέον ρεαλιστική, αφηγηματική γραφή, τον παλμό της εκάστοτε εποχής. Δεν είναι τυχαίο που ταινίες όπως αυτές του Λόουτς ή των αδελφών Νταρντέν καταφέρνουν και παραμένουν διαχρονικά επίκαιρες, αφενός λόγω περιεχομένου και αφετέρου λόγω προσωπικής σκηνοθετικής ματιάς. Ο Γκεντιγκιάν έχει αφήσει το δικό του στίγμα ως δημιουργός στο εν λόγω σινεμά, δυστυχώς όμως με το νέο του πόνημα όχι μόνο δεν καταφέρνει να εμπλουτίσει την κινηματογραφική του παρακαταθήκη, αλλά μάλλον εγείρει ερωτήματα το πόσο μοιάζει με ταινία «πρωτάρη» (!) τούτη η «Ελπίδα», αρχής γενομένης από το αφελέστατο και ατυχέστατο σενάριο, που θέλει κάθε μέλος της οικογένειας να έρχεται αντιμέτωπο με τις ατομικές του δυσκολίες, την ίδια ακριβώς περίοδο, την ίδια ακριβώς στιγμή με όλους τους υπόλοιπους.

Υπάρχει ξεκάθαρα μία στερεοτυπική διάθεση που χαρακτηρίζει το σενάριο των Γκεντιγκιάν και Σερζ Βαλετί, όχι τόσο ως προς το ότι οι αναποδιές μπορούν να προκύψουν ξαφνικά και σε έκταση στις ζωές των ανθρώπων, όσο προς τους χαρακτήρες των ηρώων που μοιάζουν ολοκληρωτικά έρμαια των παθών και των λαθών τους, σχηματικοί και μοιρολάτρες, χωρίς την παραμικρή αίσθηση ευθύνης. Εν τω μεταξύ, και η ίδια η έννοια του στερεότυπου πλασάρεται τόσο κυνικά και ασύνδετα με την τρέχουσα επικαιρότητα, όπως για παράδειγμα το επιτυχημένο (επαγγελματικά) ζευγάρι το οποίο… σνιφάρει ολημερίς κοκαΐνη και γυρίζει «σπιτικό» πορνό, καταλήγοντας ο όποιος κοινωνικός προβληματισμός να δίνει τη θέση του στη διδακτική γελοιότητα, με ένα τεράστιο #wtf να τριγυρνά το μυαλό σου μέχρι το φινάλε. Πέρα από το ασύνδετο σενάριο, η αμηχανία συνεχίζεται και σε επίπεδο σκηνοθεσίας, με τον Γκεντιγκιάν να επιχειρεί να κοινωνήσει τους προβληματισμούς του (τους ποιους;) για το σύγχρονο τρόπο ζωής με πλάνα «κούφιας» αστικής ομορφιάς (;), εσωτερικά «πορτρέτα» καθημερινών, κοινών θνητών και ατμόσφαιρα «κλειδαρότρυπας». «Η Ελπίδα του Κόσμου» μπορεί να βρίσκεται κάπου εκεί έξω, εδώ όμως σίγουρα όχι.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Δεν υπάρχει τρόπος να παρακολουθήσεις τη νέα ταινία του Γκεντιγκιάν χωρίς να σκεφτείς πως τα πάντα είναι «τακτοποιημένα» έτσι ώστε να βγάζουν στον κάθε πρωταγωνιστή τον… χειρότερο ή τον πιο ηθικά διδακτικό χαρακτήρα του. Αν μη τι άλλο, σκέφτεσαι (ή θα ελπίζεις) πως ο πραγματικός κόσμος ίσως και να είναι λιγάκι καλύτερος από αυτόν εδώ. Όπως και να ‘χει, τουλάχιστον θα μάθεις να γράφεις haiku, κάτι είναι κι αυτό.


MORE REVIEWS

ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΟΛΛΙΝΙ

Ένας νεαρός δικηγόρος αναλαμβάνει την πρώτη μεγάλη υπόθεση της καριέρας του, μία φαινομενικά ξεκάθαρη δολοφονία υψηλά ιστάμενου επιχειρηματία στη Γερμανία. Όσο περισσότερο «σκαλίζει» τη δικογραφία, όμως, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται πως το έγκλημα αυτό κρύβει πίσω του μυστικά… πολλών δεκαετιών.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Ληστής καταδιωκόμενος από την αστυνομία, θάβει τη λεία της τελευταίας του δουλειάς σε απομονωμένο λόφο, στη μέση του πουθενά της μαροκινής ερήμου. Όταν μετά την αποφυλάκισή του επιστρέφει εκεί, αντικρίζει στη θέση του τάφου που είχε σκάψει… μαυσωλείο προς τιμήν του θαυματουργού «Αγνώστου Αγίου». Θα γίνει το θαύμα που επιθυμεί;

ΕΛΑ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ

Ο 8χρονος Όλιβερ πάσχει από αυτισμό και η επικοινωνία του με τον έξω κόσμο εξαρτάται κυρίως από κινητά και tablets τα οποία χρησιμοποιεί για να «μιλήσει», είτε στο σπίτι, είτε στο σχολείο. Σε μία από αυτές τις συσκευές θα κάνει την εμφάνισή του ο Λάρι, ένα μοναχικό τέρας που τον παρακολουθεί από την άλλη πλευρά των γήινων οθονών και θέλει να γίνουν «φίλοι», ώστε να τον τραβήξει στη δική του διάσταση.

ΣΑΝ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ ΜΕ ΤΗ ΓΑΤΑ 3

Αρκετά χρόνια μετά την «Μεγάλη Συμφωνία», όπου οι σκύλοι και οι γάτες δημιούργησαν μαζί ένα σύστημα το οποίο διατηρεί την αρμονική και ειρηνική τους συμβίωση, μια ομάδα άλλων κατοικίδιων, ξεχασμένων σ’ ένα pet shop, απειλεί να καταστρέψει τα πάντα.

Η ΦΩΛΙΑ

Υπερφιλόδοξος entrepreneur ζητά από την οικογένειά του να μετακομίσουν στην πατρίδα του, την Αγγλία, για να κυνηγήσει μεγάλη επαγγελματική ευκαιρία. Στα ξαφνικά, θα βρεθούν να κατοικούν σε εξοχική έπαυλη και υπεράνω των δυνατοτήτων τους, με την κρίση να τους πλησιάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα…