FreeCinema

Follow us

ΦΡΑΝΣ (2021)

(FRANCE)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μπρουνό Ντιμόν
  • ΚΑΣΤ: Λεά Σεντού, Μπλανς Γκαρντέν, Μπενζαμάν Μπιολέ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 133'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: WEIRD WAVE

TV celebrity της ενημέρωσης χτυπά από απροσεξία στην οδήγηση έναν ταπεινό courier και… ο (εσωτερικός) κόσμος της γκρεμίζεται!

Έχει ξαναπαίξει σε κακές ή μέτριες ταινίες η Λεά Σεντού. Στο «Φρανς», όμως, τη λυπήθηκα! Πραγματικά. Και δεν είναι άξιον απορίας, όταν αυτό υπογράφεται από τον Μπρουνό Ντιμόν, έναν από τους πλέον αμφιλεγόμενους… «φεστιβαλικούς» σκηνοθέτες του γαλλικού σινεμά.

Εδώ έχουμε μια περίπτωση φιλμ που φαινομενικά (ή ως στόχος) ανήκει στο είδος της σάτιρας. Κοινωνικά και πολιτικά. Ακόμη και η ηρωίδα του κουβαλάει το όνομα της πατρίδας της, αντιπροσωπεύοντας (;) δεικτικά τη σημερινή κατάσταση στη Γαλλία, με την εισαγωγή να κανιβαλίζει τον ίδιο τον Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος εμφανίζεται σε δική του ενημέρωση του Τύπου του ν’ απαντά στην Φρανς που «παίζει» μαζί του για να τραβήξει την προσοχή των social media, ενώ η βοηθός της χειρονομεί με… σεξουαλικά υπονοούμενα για να εκδηλώσει το πόσο «γάμησε» η αφεντικίνα της τον Πρόεδρο της χώρας! Θα μπορούσε να είναι ξεκαρδιστικό, όμως, σε πρώτο επίπεδο προκαλεί αμηχανία.

Διψασμένη, αλλά και χορτασμένη από την τεράστια δημοτικότητά της, η Φρανς είναι ένας χαρακτήρας που βάζει το πρόσωπο και το όνομά της μπροστά από τη δουλειά της, στήνοντας (εντός κι εκτός της πατρίδας της) reportage λες κι αποτελούν σκηνοθετημένες σεκάνς έργων στα οποία πρωταγωνιστεί εκείνη. Είναι περισσότερο μία star παρά μια δημοσιογράφος, που νοιάζεται για το πώς «γράφει» στο φακό της τηλεοπτικής κάμερας και τι αντίκτυπο μπορεί να έχει στις μάζες, άσχετα από το τι ειδήσεις παρουσιάζει στο κοινό (της). Ανάμεσα σε υποχρεωτικές δημόσιες εμφανίσεις και τα οικογενειακά της καθήκοντα, η Φρανς δείχνει πάντοτε «απούσα», προβληματισμένη, βασανισμένη ή αινιγματική. Είναι μια γυναίκα που αναζητά να καλύψει ένα κάποιο «κενό» μέσα της, αρκεί να εντοπίσει… με τι μοιάζει αυτό.

Ένα ασήμαντο ατύχημα στους δρόμους των Παρισίων, όπου «ακουμπά» με το αυτοκίνητό της το δίκυκλο ενός courier, με αποτέλεσμα εκείνος να πέφτει και να χτυπά στην άσφαλτο, προκαλεί ένα μάλλον χαοτικό συνειδησιακό ζήτημα που την αποσυντονίζει εντονότερα, κάνοντας την ταινία να μοιάζει (πλέον) με ψυχόδραμα! Ο θεατής δεν θα βρεθεί ποτέ σε θέση να κατανοήσει με τι ακριβώς έχει να κάνει το «Φρανς», καθώς ο Ντιμόν δεν προσεγγίζει το θέμα ολότελα σατιρικά, εκθέτοντας ταυτόχρονα την γενναία ερμηνευτικά Σεντού, η οποία κλαίει και πλαντάζει (τουλάχιστον) στα δύο τρίτα του φιλμ! Η ένθεση ενός επιπόλαιου ρομάντζου σε χειμερινό θέρετρο κρύβει ένα twist που κριτικάρει έντονα τις πρακτικές με τις οποίες τα ΜΜΕ μανιπιουλάρουν τους πάντες, δίχως να υπολογίζουν ανθρώπινο κόστος ή την (συχνότερα αποκαλούμενη εσχάτως) «δολοφονία χαρακτήρα», όμως, ακόμη κι αυτό αντιμετωπίζεται μέσα από μία διάσταση μελοδραματισμού για το «λαϊκό» κοινό, παρά σαν απόπειρα εξευτελισμού της κατάντιας της σημερινής δημοσιογραφίας.

Σε κάθε επόμενο «επεισόδιο» κρίσης στη ζωή και την καριέρα της, η Φρανς θα αντιδρά λες κι έχει υποστεί… εγκεφαλικό και δεν ξέρει που πατά και που βρίσκεται, μονίμως στο έλεος του Ντιμόν που δείχνει να σπάει περισσότερο πλάκα μαζί της παρά με την ταινία ή το… όποιο διάολο θέμα έχει τούτο το πράμα (που έχει και τον ατελείωτο σε διάρκεια!). Στη δε συνέντευξη (κορύφωσης) στη γαλλική ύπαιθρο, με τη σύζυγο του παιδόφιλου δολοφόνου, έψαχνα ντουβάρι για να χτυπήσω το κεφάλι μου. Ή να βάλω frame με τη γαλλική σημαία στην φωτογραφία του προφίλ μου στο facebook. Τύπου «je suis», για τις ταινίες που αναγκαζόμαστε να παρακολουθούμε ως κριτικοί. (Θα σέβεστε.)

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Έχετε ξαναδεί ταινία του Μπρουνό Ντιμόν; Ξέρετε. Ούτε απ’ έξω!


MORE REVIEWS

ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ

Ένας πιλότος θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια κατάσταση ζωής και θανάτου, όταν αναγκαστεί να προσγειώσει το επιβατηγό αεροσκάφος του σε μια ζούγκλα, στη μέση του πουθενά.

JOYLAND

Υπό καθεστώς οικογενειακής πίεσης, προκειμένου να βρει δουλειά, ο μικρότερος γιος πακιστανικής φαμίλιας καταφεύγει στην έσχατη λύση της εργασίας σε… ερωτικό χοροθέατρο. Η καθημερινή συναναστροφή του με την transsexual πρωταγωνίστρια του θεάματος, εξελίσσεται σε έρωτα. Αυτά, όμως, είναι δύσκολα πράγματα για έναν νεαρό και… παντρεμένο Πακιστανό!

ΜΠΕΛ: Ο ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ

Ένα ντροπαλό νεαρό κορίτσι θ’ αποφασίσει να «δραπετεύσει» σ’ έναν εικονικό κόσμο, εκεί όπου ο καθένας μπορεί να είναι αυτό που θέλει. Σύντομα, όμως, θα συνειδητοποιήσει πως ο ψηφιακός κόσμος δεν διαφέρει και τόσο από τον πραγματικό.

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

Έπειτα από σαράντα χρόνια παραμονής στην ξενιτιά, ο Φελίτσε επιστρέφει στη Νάπολη. Νεανικές αναμνήσεις ξυπνούν στη θύμησή του, τα φαντάσματα του παρελθόντος, όμως, γυρίζουν για να τον στοιχειώσουν.

Η ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Στα τέλη του 19ου αιώνα, ένας Δανός ιερέας ταξιδεύει μέχρι την Ισλανδία με σκοπό να επιβλέψει το χτίσιμο μιας εκκλησίας σ’ ένα απομονωμένο μέρος του νησιού.