FreeCinema

Follow us

ΗΛΙΘΙΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΗΛΙΘΙΟΣ ΔΙΟ (2014)

(DUMB AND DUMBER TO)

  • ΕΙΔΟΣ: Κωμωδία
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μπόμπι Φαρέλι, Πίτερ Φαρέλι
  • ΚΑΣΤ: Τζιμ Κάρεϊ, Τζεφ Ντάνιελς, Ρομπ Ριγκλ, Κάθλιν Τέρνερ, Ρέιτσελ Μέλβιν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 109'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Ο Λόιντ και ο Χάρι, είκοσι χρόνια πιο γερασμένοι και… ηλίθιοι, ξεκινούν ένα εξωφρενικό road trip προς εύρεση της πιθανής κόρης του δεύτερου, η οποία δόθηκε για υιοθέτηση από τη μάνα – παλιό flirt του και είναι η μοναδική του ελπίδα για τη μεταμόσχευση νεφρού που θα του σώσει τη ζωή.

Βέβαια, μέχρι να περάσουν τα 109 λεπτά αυτής της ταινίας, εσύ θα χρειάζεσαι περισσότερα όργανα στο όποιο χειρουργείο, καθώς μιλάμε για μια «νεκρανάσταση» των ηρώων της πρώτης σκηνοθετικής δημιουργίας των αδελφών Φαρέλι, που για άγνωστους λόγους άργησε μια ολόκληρη εικοσαετία (!) και ουδείς αντιλαμβάνεται τη χρησιμότητα ενός sequel του «Dumb & Dumber» σήμερα, με το δήθεν target group αυτού του είδους της κωμωδίας και θαμώνων των multiplex να… μην είχε γεννηθεί καν τότε (το πιθανότερο).

Δυστυχώς, το… δυσώδες χιούμορ των Φαρέλι άγγιξε την τελειότητα μονάχα μια φορά στη φιλμογραφία τους, μάλιστα με έναν τρόπο σχεδόν «πολιτικό» για την εποχή του! Το «Κάτι Τρέχει με τη Μαίρη» (1998) εξακολουθεί να είναι ένα υπόδειγμα της αποκαλούμενης «σκατολογικής» κωμωδίας ή μιας μετεξέλιξης επάνω στην πρόκληση και τα όρια που ξεπέρασαν στο είδος ο Μελ Μπρουκς και η σπαρταριστή τριάδα των Τζιμ Έιμπραχαμς και Ντέιβιντ & Τζέρι Ζάκερ. Πίσω από τον προφανή κανιβαλισμό τού… σπερματικού gel στα μαλλιά της Κάμερον Ντίαζ ή κάθε βρωμερής αστειότητας, οι Φαρέλι, με ιδανικό (και κωμικό) timing, είχαν αποτινάξει κάθε δημόσιο αίσθημα ηθικής και σοβαρότητας πάνω από την υστερία της «politically correct» κουλτούρας – μάστιγας, η οποία είχε καλουπώσει ολόκληρη την Αμερική σε μια φρενίτιδα συντηρητισμού. Για εκείνη την ταινία τους το αναγνωρίζουμε και τους δώσαμε ολοκληρωτική άφεση «αμαρτιών». Όχι, όμως, και για τα υπόλοιπα φιλμ τους…

Σήμερα, λοιπόν, με το κωμικό τους «αστέρι» να έχει πιάσει πάτο… μη γέλιου, επιχειρούν να «ξανανιώσουν», πιάνοντας το πανηλίθιο δίδυμο του πρώτου τους εμπορικού σουξέ και εκβιάζοντας το χάχανο με μια συρραφή από ξεδιάντροπα αστεία τα οποία πατάνε μεν πάνω σε μια πλοκή, όμως, δεν πείθουν πια κανέναν με την «εφετζίδικη» κουτοπονηριά τους. Γιατί δεν υπάρχει μια κάποια βάση σχολιασμού που να αιτιολογεί αυτό το ενίοτε αηδιαστικό θέαμα. Ο χαβαλές γυροφέρνει σε συντριπτική πλειοψηφία τα… γεννητικά όργανα ή… φυσικές λειτουργίες ανδρών και γυναικών, που κατεβάζουν το slapstick πιο χαμηλά και από επίπεδο ελληνικής βιντεοκασέτας των τελών της δεκαετίας του ’80. Όταν η σκέψη (ή το στοίχημα) τού… πότε θ’ αρχίσουν να κλάνουν ο Λόιντ και ο Χάρι σε απασχολεί περισσότερο από την έκβαση αυτού του road trip, ξέρεις πως η ώρα δεν πρόκειται να περάσει ανώδυνα!

Υπάρχουν λιγοστές στιγμές που ένα «ένοχο» χαμόγελο θα σκαρφαλώσει ως τα χείλη σου και θα σε κάνει να θυμηθείς ότι αυτό το πράγμα είναι κωμωδία. Η διεύθυνση στο γράμμα που επιστράφηκε στον αποστολέα και η τηλεφωνική συνδιάλεξη με τα κινητά θα σε κάνουν να ψάξεις πού να χτυπήσεις το κεφάλι σου, το σιδηροδρομικό είναι σχεδόν τόσο καλό όσο το πέρασμα του λεωφορείου στο «Mean Girls» και μερικές κινηματογραφικές αναφορές (στο «Ιπτάμενος και Τζέντλεμαν» ή το «Twister»), μαζί με τον φιλμικού κανιβαλισμού διάλογο με τον τυφλό συλλέκτη σπάνιων πτηνών, δικαιολογούν τη φήμη των Φαρέλι. Οι γερασμένοι και σχεδόν δυσάρεστοι πρωταγωνιστές τους, όμως, μαζί με το δάγκωμα ενός αρουραίου, το «εναλλακτικό» ταμπόν που προσφέρεται στην σε εμμηνόρρυση έφηβη κόρη και το ψαχούλεμα στο… σκονισμένο αιδοίο της τροφίμου ενός γηροκομείου θα σε κάνουν να πεις κι ευχαριστώ που δεν πήρες εκείνο τον κουβά με το popcorn στην είσοδο του κινηματογράφου…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αν αγαπάς την πρώτη ταινία του 1994, είναι το ίδιο… σοκαριστική, αλλά σαφώς πιο κουρασμένη. Απλά, να είσαι προετοιμασμένος για ισχυρές δόσεις βρώμικου χιούμορ και να είσαι σίγουρος πως αυτοί που κάθονται δίπλα σου δεν έχουν ευαίσθητα στομάχια, γιατί… μπορεί να σε λερώσουν με τρόπο μάλλον ανεπιθύμητο. Προσωπικά, σπάνια χαμογέλασα, αισθάνθηκα κάτι σα ναυτία γύρω στα 15 πρώτα λεπτά και χρειαζόμουν ένα παυσίπονο στο φινάλε.


MORE REVIEWS

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, η μεσήλικη Χίλαρι, υπεύθυνη «γενικών καθηκόντων» σε κινηματογράφο της παραλιακής πόλης του Μάργκεϊτ, νιώθει σκιρτήματα πάθους για νεαρό μαύρο που πιάνει δουλειά ως ταξιθέτης.

ΧΤΥΠΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΒΑ

Ζευγάρι ερωτευμένων ανδρών με υιοθετημένη κορούλα περνά τις χαλαρές διακοπές του σε απομονωμένο σπιτάκι σε δάσος. Ένα χτύπημα στην πόρτα θα τους φέρει αντιμέτωπους με τέσσερις «εισβολείς» που απαιτούν από την οικογένεια να διαπράξει μια κανονική ανθρωποθυσία, επιλέγοντας (και) ποιο από τα μέλη της θα θανατώσει. Διαφορετικά, θα έρθει… η Αποκάλυψη!

ΑΣΤΕΡΙΞ & ΟΒΕΛΙΞ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΑ

Η μοναχοκόρη της Αυτοκράτειρας της Κίνας βρίσκει καταφύγιο στο γνωστό γαλατικό χωριό και ο Αστερίξ κι ο Οβελίξ προσφέρονται να βοηθήσουν σε επιχείρηση απελευθέρωσης της μητέρας της, ενώ παράλληλα ο Ιούλιος Καίσαρας καταστρώνει επεκτατικά σχέδια για την Ασία, έτσι ώστε να πείσει την Κλεοπάτρα να γυρίσει κοντά του.

ΜΕΡΕΣ ΞΗΡΑΣΙΑΣ

Νεαρός εισαγγελέας αναλαμβάνει υπηρεσία σε μικρή επαρχιακή πόλη που μαστίζεται από πολλαπλά κρούσματα καθίζησης της γης και έρχεται αντιμέτωπος μ' ένα σύστημα διαφθοράς που φτάνει πολύ ψηλά στην τοπική εξουσία.

ΔΥΟ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΣΒΟΥΛΗΣ

Οι δύο θεότρελοι φίλοι Τούτσον και Λούντιγουντ επιστρέφουν και πάλι (από πότε;), προκειμένου να ζήσουν την περιπέτεια της ζωής τους, σε μια προσπάθεια να βρουν και να ζητήσουν βοήθεια από τον παππού του πρώτου, τον διαβόητο πειρατή Κάπτεν Τούτσον!