FreeCinema

Follow us

ΗΛΙΘΙΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΗΛΙΘΙΟΣ ΔΙΟ (2014)

(DUMB AND DUMBER TO)

  • ΕΙΔΟΣ: Κωμωδία
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μπόμπι Φαρέλι, Πίτερ Φαρέλι
  • ΚΑΣΤ: Τζιμ Κάρεϊ, Τζεφ Ντάνιελς, Ρομπ Ριγκλ, Κάθλιν Τέρνερ, Ρέιτσελ Μέλβιν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 109'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Ο Λόιντ και ο Χάρι, είκοσι χρόνια πιο γερασμένοι και… ηλίθιοι, ξεκινούν ένα εξωφρενικό road trip προς εύρεση της πιθανής κόρης του δεύτερου, η οποία δόθηκε για υιοθέτηση από τη μάνα – παλιό flirt του και είναι η μοναδική του ελπίδα για τη μεταμόσχευση νεφρού που θα του σώσει τη ζωή.

Βέβαια, μέχρι να περάσουν τα 109 λεπτά αυτής της ταινίας, εσύ θα χρειάζεσαι περισσότερα όργανα στο όποιο χειρουργείο, καθώς μιλάμε για μια «νεκρανάσταση» των ηρώων της πρώτης σκηνοθετικής δημιουργίας των αδελφών Φαρέλι, που για άγνωστους λόγους άργησε μια ολόκληρη εικοσαετία (!) και ουδείς αντιλαμβάνεται τη χρησιμότητα ενός sequel του «Dumb & Dumber» σήμερα, με το δήθεν target group αυτού του είδους της κωμωδίας και θαμώνων των multiplex να… μην είχε γεννηθεί καν τότε (το πιθανότερο).

Δυστυχώς, το… δυσώδες χιούμορ των Φαρέλι άγγιξε την τελειότητα μονάχα μια φορά στη φιλμογραφία τους, μάλιστα με έναν τρόπο σχεδόν «πολιτικό» για την εποχή του! Το «Κάτι Τρέχει με τη Μαίρη» (1998) εξακολουθεί να είναι ένα υπόδειγμα της αποκαλούμενης «σκατολογικής» κωμωδίας ή μιας μετεξέλιξης επάνω στην πρόκληση και τα όρια που ξεπέρασαν στο είδος ο Μελ Μπρουκς και η σπαρταριστή τριάδα των Τζιμ Έιμπραχαμς και Ντέιβιντ & Τζέρι Ζάκερ. Πίσω από τον προφανή κανιβαλισμό τού… σπερματικού gel στα μαλλιά της Κάμερον Ντίαζ ή κάθε βρωμερής αστειότητας, οι Φαρέλι, με ιδανικό (και κωμικό) timing, είχαν αποτινάξει κάθε δημόσιο αίσθημα ηθικής και σοβαρότητας πάνω από την υστερία της «politically correct» κουλτούρας – μάστιγας, η οποία είχε καλουπώσει ολόκληρη την Αμερική σε μια φρενίτιδα συντηρητισμού. Για εκείνη την ταινία τους το αναγνωρίζουμε και τους δώσαμε ολοκληρωτική άφεση «αμαρτιών». Όχι, όμως, και για τα υπόλοιπα φιλμ τους…

Σήμερα, λοιπόν, με το κωμικό τους «αστέρι» να έχει πιάσει πάτο… μη γέλιου, επιχειρούν να «ξανανιώσουν», πιάνοντας το πανηλίθιο δίδυμο του πρώτου τους εμπορικού σουξέ και εκβιάζοντας το χάχανο με μια συρραφή από ξεδιάντροπα αστεία τα οποία πατάνε μεν πάνω σε μια πλοκή, όμως, δεν πείθουν πια κανέναν με την «εφετζίδικη» κουτοπονηριά τους. Γιατί δεν υπάρχει μια κάποια βάση σχολιασμού που να αιτιολογεί αυτό το ενίοτε αηδιαστικό θέαμα. Ο χαβαλές γυροφέρνει σε συντριπτική πλειοψηφία τα… γεννητικά όργανα ή… φυσικές λειτουργίες ανδρών και γυναικών, που κατεβάζουν το slapstick πιο χαμηλά και από επίπεδο ελληνικής βιντεοκασέτας των τελών της δεκαετίας του ’80. Όταν η σκέψη (ή το στοίχημα) τού… πότε θ’ αρχίσουν να κλάνουν ο Λόιντ και ο Χάρι σε απασχολεί περισσότερο από την έκβαση αυτού του road trip, ξέρεις πως η ώρα δεν πρόκειται να περάσει ανώδυνα!

Υπάρχουν λιγοστές στιγμές που ένα «ένοχο» χαμόγελο θα σκαρφαλώσει ως τα χείλη σου και θα σε κάνει να θυμηθείς ότι αυτό το πράγμα είναι κωμωδία. Η διεύθυνση στο γράμμα που επιστράφηκε στον αποστολέα και η τηλεφωνική συνδιάλεξη με τα κινητά θα σε κάνουν να ψάξεις πού να χτυπήσεις το κεφάλι σου, το σιδηροδρομικό είναι σχεδόν τόσο καλό όσο το πέρασμα του λεωφορείου στο «Mean Girls» και μερικές κινηματογραφικές αναφορές (στο «Ιπτάμενος και Τζέντλεμαν» ή το «Twister»), μαζί με τον φιλμικού κανιβαλισμού διάλογο με τον τυφλό συλλέκτη σπάνιων πτηνών, δικαιολογούν τη φήμη των Φαρέλι. Οι γερασμένοι και σχεδόν δυσάρεστοι πρωταγωνιστές τους, όμως, μαζί με το δάγκωμα ενός αρουραίου, το «εναλλακτικό» ταμπόν που προσφέρεται στην σε εμμηνόρρυση έφηβη κόρη και το ψαχούλεμα στο… σκονισμένο αιδοίο της τροφίμου ενός γηροκομείου θα σε κάνουν να πεις κι ευχαριστώ που δεν πήρες εκείνο τον κουβά με το popcorn στην είσοδο του κινηματογράφου…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αν αγαπάς την πρώτη ταινία του 1994, είναι το ίδιο… σοκαριστική, αλλά σαφώς πιο κουρασμένη. Απλά, να είσαι προετοιμασμένος για ισχυρές δόσεις βρώμικου χιούμορ και να είσαι σίγουρος πως αυτοί που κάθονται δίπλα σου δεν έχουν ευαίσθητα στομάχια, γιατί… μπορεί να σε λερώσουν με τρόπο μάλλον ανεπιθύμητο. Προσωπικά, σπάνια χαμογέλασα, αισθάνθηκα κάτι σα ναυτία γύρω στα 15 πρώτα λεπτά και χρειαζόμουν ένα παυσίπονο στο φινάλε.


MORE REVIEWS

ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Ο Τόμας κάνει έρωτα με την Αγκάτε. Δεν θα το κρατήσει κρυφό από τον εραστή του, Μάρτιν, ο οποίος θα παρακολουθεί αυτή τη σχέση να εξελίσσεται και να παίρνει μια ακόμα πιο «παράξενη» τροπή όταν εκείνη μένει έγκυος.

Ο ΠΑΓΟΣ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ

Εφήμερες χαρές, μάταιες ελπίδες και αναπάντεχοι έρωτες για τρεις twentysomething που συναντιούνται σε επαρχιακή πόλη της Βόρειας Κίνας.

ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ

Ο θάνατος της γιαγιάς της, με την οποία μεγάλωσε ουσιαστικά, υποχρεώνει την κωφή 16χρονη Βαλμίρα να επιστρέψει στο νησί - τόπο καταγωγής του πατέρα της, αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο της απομάκρυνσης από τα δικά της «θέλω» στη ζωή, αλλά και το bullying των στενόμυαλων ντόπιων.

DUNE: ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Ο Πολ Ατρέιντιζ αγκαλιάζεται από τους Φρέμεν ως ο Μεσσίας ενός προφητικού πεπρωμένου και καλεί κάθε πολέμιο του Οίκου των Χαρκόνεν να σταθεί δίπλα του, ώστε να πάρει εκδίκηση από εκείνους που συνωμότησαν για ν’ αφανίσουν την οικογένειά του και την κληρονομιά της.

ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ

Αστυνομική επιθεωρήτρια με παράλληλο συγγραφικό έργο, βάζει μπρος το νέο της βιβλίο, επιθυμώντας να διηγηθεί την ιστορία της αδικοχαμένης αδελφής της. Η ταυτόχρονη ανακάλυψη της εξωσυζυγικής σχέσης του άντρα της τη συγκλονίζει, φέρνοντας τα πάνω κάτω στη ζωή της, με ιδιαίτερα απρόβλεπτες συνέπειες.