FreeCinema

Follow us

ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ (2023)

(COUP DE CHANCE)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραμεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γούντι Άλεν
  • ΚΑΣΤ: Λου ντε Λαάζ, Μελβίλ Πουπό, Νιλς Σνάιντερ, Βαλερί Λεμερσιέ, Γκρεγκορί Γκαντεμπουά
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 93'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Νεαρός συγγραφέας, κοσμογυρισμένος μα όχι και μεγαλοπιασμένος, επιστρέφει στο Παρίσι για να ολοκληρώσει το νέο του βιβλίο και, εντελώς συμπτωματικά, συναντά την πρώτη του μεγάλη αγάπη, από τα σχολικά του χρόνια. Εκείνη, όμως, είναι πια παντρεμένη με μυστηριώδη εισοδηματία, ο οποίος τυγχάνει και εξαιρετικά ζηλότυπος. Η συνέχεια είναι προφανής…

Η πεντηκοστή ταινία του Γούντι Άλεν βασίζεται πάνω στο μοτίβο του «έγκλημα και τιμωρία», με αρκετές ανακυκλωμένες ιδέες από προηγούμενες δουλειές του. Θα διαβάσετε παντού ότι πρόκειται για ένα δραματικό (#diplhs) αναμάσημα του «Match Point» (2005), το οποίο επίσης περιείχε κάμποσα… δανεικά κι αγύριστα από τις αριστουργηματικές «Απιστίες και Αμαρτίες» (1989). Περίπου τα έχω ξαναπεί όλα αυτά στο παρελθόν, όπως (και) ο ίδιος ο Άλεν, στείρος έμπνευσης πια, μας τα έχει… ξαναπουλήσει ουκ ολίγες φορές στις τελευταίες δεκαετίες. Τα «Γυρίσματα της Τύχης», λοιπόν, είναι μία από τα ίδια, τοποθετημένα στο πλαίσιο μιας ευρωπαϊκής δραμεντί που ξενίζει με «ιδιόρρυθμο» τρόπο, καθώς δεν θυμίζει σχεδόν σε τίποτα κάτι το ουσιαστικά δικό του! Βασική αιτία; Η γλώσσα!

Έχοντας μετατρέψει τα locations των φιλμ του (ειδικά από τα zeroes κι έπειτα) σε… ταξιδιωτικούς προορισμούς για ιδανικές διακοπές (ή «business and pleasure», αν προτιμάτε) σε ευρωπαϊκά εδάφη, ο Άλεν αποφασίζει εδώ όχι απλά να «μετακομίσει» στο Παρίσι, αλλά και να υιοθετήσει τη γαλλική γλώσσα για την πληρότητα των διαλόγων της ταινίας! Αυτή του η απόφαση εν μέρει είναι τίμια, όμως, δυσκολεύει τον θεατή να εντοπίσει τον… χαμένο στη «μετάφραση» Άλεν. Το ατυχές της επιλογής συνοδεύεται από τη συνηθισμένη αύρα του σινεμά της… «γαλλικουργιάς»: μια πλαδαρότητα σε ρυθμό και αυταρέσκεια στην υποκριτική. Στο δεύτερο, δε, δεν υπάρχει ίχνος γουντιαλενικής σκηνοθετικής γραμμής και καθοδήγησης των ηθοποιών (με μικρή εξαίρεση την πεθερά της Βαλερί Λεμερσιέ, η οποία περισσότερο δίνει την εντύπωση ότι προσπαθεί να «αντιγράψει» το σωστό ύφος μια γνήσιας δευτεραγωνίστριας του Άλεν επειδή γνωρίζει τη φιλμογραφία του ως… θεατής, παρά επειδή ακολουθεί κάποιες ανάλογες οδηγίες του δημιουργού)!

Το (τόσο προφανές σε εξέλιξη) story αφορά σε ένα αφελέστατα στημένο ερωτικό τρίγωνο, όπου ο απατημένος (και δυστυχώς ενοχλητικά ζηλότυπος) σύζυγος βάζει ιδιωτικό ντετέκτιβ για να πειστεί ότι τρώει «κέρατο» και λόγω του «παρανοϊκού» ενστίκτου του (ο Μελβίλ Πουπό έχει μία τέτοια στιγμή στη σκηνή του party γενεθλίων του, η οποία μονάχα μειδίαμα μπορεί να προκαλέσει – για τους λάθος λόγους…) αποφασίζει να στήσει ολόκληρη δολοπλοκία, έχοντας μάλιστα και προηγούμενη πείρα από «παραγγελιά» ξεφορτώματος συνεργάτη με σκοπό τον (επιπλέον) πλουτισμό.

Αν κάτι ξεχωρίζει (ελαφρά) στα «Γυρίσματα της Τύχης», είναι η δεικτική ειρωνεία απέναντι στην ελαφρότητα της τάξης των μεγαλοαστών, που δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να ταξιδεύουν ανά τον κόσμο (αυτοσαρκασμός του Άλεν;), να τρώνε, να πίνουν και να ξοδεύουν ακατάπαυστα, με «εναλλακτικά» hobbies τη γυμναστική και το κυνήγι (τρέμετε politically correct, χορτοφάγοι και vegan!). Όλα αυτά, όμως, ουχί με ένα ευφυές λεκτικό χιούμορ, αλλά με μια «στεγνή» εικονογράφηση διαπίστωσης κοινωνικού status. Θα συμπληρώσω και την παρουσία της μητέρας της μοιχαλίδας, που λες και είναι «σκαστή» από το «Μυστηριώδεις Φόνοι στο Μανχάταν» (1993), ακόμη μία περίπτωση έντονου σημείου αναφοράς σε παρελθούσες ταινίες του Άλεν, που είχε τα φόντα να μετατραπεί σε αληθινό comic relief εδώ, αλλά… κάποιος βαρέθηκε να γράψει τον ρόλο της με πιο σκαμπρόζικο τρόπο.

Το φινάλε είναι εντελώς ανεκδοτολογικό, σαν «κλείσιμο ματιού» στον τίτλο της ταινίας, και σε αφήνει πραγματικά διχασμένο: ήταν αυτό που επεδίωκες να δεις για να «σκάσει το χειλάκι» σου ή είναι το κατάλληλο… φιάσκο «λύτρωσης» που μειώνει ακόμη περισσότερο τη σημασία ύπαρξης τούτου του έργου; Η ειλικρινής απάντηση βρίσκεται σε ένα μέγα #spoiler… σινεφιλίας!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Σε λίγες μέρες, θα τοποθετηθώ με μεγαλύτερη άνεση στο άνωθεν #spoiler, μέσω της νέας στήλης του FREE CINEMA, «Μετά την Ταινία». Μέχρι τότε, το φανατικό (κάργα adult) κοινό του Γούντι Άλεν θα σπεύσει με κλειστά μάτια στα σινεμά και μία αρκετά μεγάλη μερίδα του θα βγει ευχαριστημένη κι από τούτη τη μετριότητα. Με πλαίσιο σύγκρισης την φιλμογραφία του Άλεν, πάντοτε. Διότι χωρίς αυτό το ταίριασμα κατά νου, τα «Γυρίσματα της Τύχης» δεν είναι μια κακή ταινία. Το «πρόβλημα» το έχω επειδή έχω αγαπήσει υπερβολικά το παρελθόν του…


MORE REVIEWS

ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΖΩΝΗ

Επιχείρηση των Ειδικών Δυνάμεων στις Νότιες Φιλιππίνες, με σκοπό την απελευθέρωση απαχθέντος πράκτορα των αμερικανικών Μυστικών Υπηρεσιών, πηγαίνει εντελώς λάθος κι αφήνει πίσω της έναν αρχάριο ελεγκτή μάχης της Πολεμικής Αεροπορίας, ο οποίος αναζητά τρόπο διαφυγής.

ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΡΧΗ

Κατακλυσμιαία βροχή «πνίγει» το Λονδίνο υποχρεώνοντας σε εκκενώσεις και μια απέλπιδα φυγή των κατοίκων προς περιοχές της βρετανικής υπαίθρου οι οποίες αν και δεν έχουν πληγεί, βιώνουν σοβαρά επισιτιστικά προβλήματα. Μ’ ένα νεογέννητο μωρό στην αγκαλιά, μια γυναίκα παλεύει να βρει την ελπίδα για ένα ασφαλές μέλλον.

ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΜΕΡΕΣ

Ο κύριος Χιραγιάμα ξυπνά νωρίς το πρωί και ετοιμάζεται να πάει στη δουλειά του. Καθαρίζει δημόσιες τουαλέτες στο Τόκιο. Το ίδιο κάνει και την επόμενη μέρα. Και την επόμενη μέρα. Και την επόμενη μέρα. Και την επόμ…

ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΙΚΗΣ

Πρώην πρωτοπαλίκαρο βίαιης εγκληματικής οργάνωσης αναγκάζεται να επιστρέψει στους κόλπους της, προκειμένου να ξεπληρώσει το χρέος του γαμπρού του προς την αδίστακτη αρχηγό της. Ο Κας, όμως, μάλλον έχει τελειώσει οριστικά με την παρανομία.

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΑΡΑΜΟΝΕΥΕΙ

Δύο αδέλφια θα επιχειρήσουν να δώσουν τη «γιατρειά» στον τόπο τους απομακρύνοντας δαιμονική οντότητα, μα δεν θα τηρήσουν τους κανόνες που έχουν θέσει οι επαρχιακές τους παραδόσεις και διάφορες δεισιδαιμονίες, προκαλώντας μία επιδημική εξάπλωση του Κακού.