FreeCinema

Follow us

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ (2020)

(COME AWAY)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μπρέντα Τσάπμαν
  • ΚΑΣΤ: Αντζελίνα Τζολί, Ντέιβιντ Ογέλογουο, Γκούγκου Μπάθα-Ρο, Έιβα Φίλερι, Κάρτερ Τόμας, Τζόναθαν Γκαρσία, Μάικλ Κέιν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 94'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Σ’ ένα ειδυλλιακό σπίτι στη βρετανική εξοχή, ο Πίτερ, η Άλις κι ο Ντέιβιντ, τρία αγαπημένα αδέλφια, ζουν μαζί με τους γονείς τους, ξεφεύγοντας συνεχώς από την καθημερινότητα χάρη στη ζωηρότατη φαντασία τους. Όλα αυτά, μέχρι τη στιγμή που μία οικογενειακή τραγωδία κάνει την εμφάνισή της – και τίποτα πλέον δεν θα είναι το ίδιο.

Εννέα ολόκληρα χρόνια μετά το ντισνεϊκό animated «Brave», η Μπρέντα Τσάπμαν πραγματοποιεί το live-action ντεμπούτο της με το «Μια Φορά κι Έναν Καιρό», κινούμενη εκ νέου σε φαντασιακό background και με την τύχη ενός πραγματικά εντυπωσιακού καστ στη διάθεση της. Βέβαια, το crossover που προσπαθεί να πετύχει είναι εκ προοιμίου υπερφιλόδοξο, σε ένα «πάντρεμα» των μαγικών κόσμων του «Πίτερ Παν» και της «Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων», μέσα από μία δραματική ιστορία ανθρώπινων χαρακτήρων.

Αναμφίβολα, πρόκειται για μία οπτικά ελκυστική ταινία, όσο και προσεγμένη στον τομέα της παραγωγής και της σκηνογραφίας. Όπως έχουμε πει πολλάκις στο παρελθόν, όμως, ταινία χωρίς σενάριο και (τουλάχιστον) «ψυχή» δεν υφίσταται, εκτός αν θέλουμε να φτάσουμε σε επίπεδα εκθειασμού του στυλ… «είχε ωραία τοπία». Που απευθύνεται, λοιπόν, το πόνημα της Τσάπμαν; Ποιον πραγματικά αφορά; Ξεκάθαρα, έχουμε να κάνουμε με έργο που έχει ως πρωταρχικό target group τα παιδιά, παίζοντας με τη φαντασία τους που παίρνει σάρκα και οστά, και δανειζόμενη από τους κόσμους του Λιούις Κάρολ και του Τζ. Μ. Μπάρι. Αυτή η φαντεζί οπτικοποίηση του καλπάζοντα νου των νεαρών πρωταγωνιστών της ταινίας, λοιπόν, ίσως είναι ένα στοιχείο που μπορεί να προσελκύσει το ανάλογο κοινό, πάει όμως εντελώς στράφι όταν το σενάριο αφορά, σχεδόν αποκλειστικά, ενήλικα προβλήματα, αλλά και μία οικογένεια τόσο δυσλειτουργική που θα μπορούσε κάλλιστα ν’ αποτελεί θέμα ταινίας του Νόα Μπάουμπακ!

Για να εξηγούμαστε, είναι απολύτως θεμιτό να δημιουργήσεις ένα φιλμ σκοτεινό, δραματικό, που δανείζεται στοιχεία από κλασικά αριστουργήματα της παιδικής – εφηβικής λογοτεχνίας. Το ίδιο ισχύει και για ένα έργο που γνωρίζει πως απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε θεατές μικρότερης ηλικίας. Αυτό που σίγουρα δεν ενδείκνυται, είναι να μπλέξεις και τα δύο μαζί, χωρίς να πείθεις σε καμία στιγμή πως έχεις πραγματικά αντίληψη του υλικού το οποίο έχεις στα χέρια σου, αλλά και χωρίς να υπάρχει η παραμικρή υποψία κατεύθυνσης. Όσο κι αν έχουν αλλάξει οι εποχές, δηλαδή, οι πιθανότητες να κεντρίσεις το ενδιαφέρον ενός 12χρονου μ’ ένα αλληγορικό fantasy tale που περιλαμβάνει μία οικογένεια η οποία χάνει σχεδόν εξ ολοκλήρου κάθε παιδί της από εξωγενείς ή εσωγενείς παράγοντες, ενώ ταυτόχρονα εξισώνει τα… μαγικά φίλτρα της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων με το (ούτε καν) κρυμμένο μπουκάλι αλκοόλ της μάνας της, είναι σχεδόν μηδαμινές!

Το κρίμα έγκειται όχι μόνο στην κάποια πρωτοτυπία κινηματογράφησης των σεκάνς που ακροβατούν μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, αλλά κυρίως στο απαστράπτον καστ. Αντζελίνα Τζολί, Ντέιβιντ Ογέλογουο ως γονείς, οι συνολικά ταλαντούχοι μικροί πρωταγωνιστές, η Γκούγκου Μπάθα-Ρο στην αφήγηση, μέχρι και οι Σερ Ντέρεκ Τζάκομπι και Μάικλ Κέιν, κάνουν το πέρασμα τους. Κι αν αυτή η διανομή δεν μπορεί να το σώσει ούτε στο ελάχιστο, καταλαβαίνετε πως υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στο «Μια Φορά κι Έναν Καιρό»…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αν θέλετε να… ζήσετε κι εσείς καλύτερα, προτιμήστε κάτι άλλο. Ή, ακόμα καλύτερα, αφεθείτε στα βιβλία της Αλίκης και του Πίτερ Παν.


MORE REVIEWS

ΣΤΕΝΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ

Στα 1977, ένα βραδινό τηλεοπτικό talk show με θέμα τον εορτασμό του Halloween και καλεσμένους με ειδίκευση στο μεταφυσικό εξελίσσεται με τον εντελώς λάθος και εκτός προγραμματισμού τρόπο σε ζωντανή μετάδοση.

BACK TO BLACK

Η σύντομη πορεία της μουσικής καριέρας της Έιμι Γουάινχαουζ, παράλληλα με προσωπικές στιγμές που την οδήγησαν σε ένα τόσο απότομο και άδοξο τέλος.

GHOSTBUSTERS: Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δαιμονική οντότητα που (πίσω στα 1904) προσπάθησε να κατακτήσει τον κόσμο με στρατιά από φαντάσματα, τρεφόμενη με αρνητικά συναισθήματα ώστε να μειώσει τις θερμοκρασίες στο απόλυτο μηδέν, επιστρέφει στη Νέα Υόρκη του σήμερα για να… το προσπαθήσει ξανά! Who you gonna call?

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΝΕΟΙ

Οι ελπίδες και τα όνειρα μιας χούφτας επίδοξων ηθοποιών του περίφημου Théâtre des Amandiers στο Παρίσι των μέσων της δεκαετίας του ‘80.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ

Αμερικανική οικογένεια μετακομίζει σε εξοχική αγγλική έπαυλη, δίχως να λογαριάζει τη φήμη πως το νέο τους σπίτι είναι… στοιχειωμένο εδώ και τρεις αιώνες. Και το φάντασμα του Σερ Σάιμον δεν πολυγουστάρει τους απρόσκλητους επισκέπτες!