FreeCinema

Follow us

Ο ΝΙΚΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΕΣ».


Γιατί να μπλέκουμε σε παλιοϊστορίες; Γιατί ο Νίκος Τριανταφυλλίδης είχε να κάνει ταινία από το 1999 και… έπρεπε! Ο Ηλίας Φραγκούλης τον συνάντησε σε ένα μπαράκι που «παίζει» μέχρι και στους «Αισθηματίες» και μιλήσανε για πράγματα που αγαπάνε. Το σινεμά. Τη ζωή. Κι ό,τι μπορεί να χωράει ανάμεσα σ’ αυτά.

Ο Νίκος Τριανταφυλλίδης μπορεί να έχει τα λιγοστά και συγκεκριμένα στέκια του σε τούτη την πόλη, την Αθήνα, αλλά είναι ένα κομμάτι της που συναντά το cult όσο λίγοι μπορούν να το ακουμπήσουν ή και να το φέρουν στο νου τους ακόμη. Η μορφή πίσω από το Gagarin 205, ο σκηνοθέτης του «Ράδιο Μόσχα» και του ντοκιμαντέρ «I Put a Spell on Me», για τον Σκρίμιν’ Τζέι Χόκινς, είχε να γυρίσει ταινία μυθοπλασίας από το 1999, με το «Μαύρο Γάλα». Μερικοί πίστευαν πως μπορεί και να έχει ξεχάσει το «άθλημα». Αλλά με τους «Αισθηματίες», επέστρεψε για να αποδείξει πως το σήμερα του ελληνικού κινηματογράφου έχει την ανάγκη να επιστρέφει με σεβασμό σε αρχέτυπα και «κληρονομιές».

Συναντηθήκαμε στο Tiki Bar, μαγαζί που «παίζει» ως location και στην ταινία του, αλλά με συνδέει κι έμενα με το όμορφο παρελθόν του DeLuxe, στο οποίο είχα περάσει μερικά από τα καλύτερα βράδια μου ως DJ για κάποια χρόνια. Όπως συνηθίζω να κάνω με τις συνεντεύξεις που προβάλλονται μέσα από την κινηματογραφική εκπομπή «CINEMaD», στο MAD TV (κλασικά), η όλη κουβέντα χωρίζεται σε τμήματα και θα ολοκληρωθεί σταδιακά… για λόγους χρόνου. Βλέπεις, όταν αρχίζουμε να μιλάμε και η κάμερα γράφει, δεν κοιτάζω ούτε ρολόι, ούτε και με νοιάζει να κόψω κάτι στο μοντάζ. Το περιεχόμενο που θα παρακολουθήσεις μέσα από τη video gallery (πάνω δεξιά) είναι uncut και το μόνο πράγμα που μας… «έκοψε» ήταν η κασέτα που τέλειωσε μετά την ώρα!

Μιλήσαμε για τους «Αισθηματίες», για πράγματα που αγαπάμε, πάντοτε γύρω από το σινεμά. Κι ας έχουμε κάμποσες… καλλιτεχνικές διαφωνίες στα κινηματογραφικά γούστα με τον Νίκο. Το απολαύσαμε μέχρι τέλους. Διότι, όπως έχει γράψει και ο Πυθαγόρας για την καρδιά, «πληγώνεται, πονάει, αλλά ξαναγαπάει». Και το ρημάδι το σινεμά είναι ένας κοινός τόπος στον οποίο επενδύσαμε πολλές από τις δικές μας «ενοχές».

Προσωρινά, βλέπεις τα πρώτα 20 λεπτά από τη συνέντευξη (που δε μου αρέσει να τις αποκαλώ έτσι, αλλά… καταλαβαινόμαστε). To be continued σε λίγες μέρες…

Υ.Γ. Τα υπόλοιπα τμήματα της συνέντευξης βρίσκονται πλέον στη video gallery. Προσοχή: το πέμπτο μέρος – βιντεάκι δεν προβλήθηκε από την τηλεόραση και παίζει αποκλειστικά μέσα από το FREE CINEMA, για πρώτη φορά.

Η ταινία «Οι Αισθηματίες» παίζεται στους ελληνικούς κινηματογράφους σε διανομή της εταιρείας Σπέντζος.


MORE INTERVIEWS

Γιάννης Οικονομίδης: Χτύπημα στη «Φλέβα».

Και οι δύο ζούμε «στον κόσμο μας». Αλλά δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε. Διαφωνούμε και (πιο συχνά) συμφωνούμε, χωρίς υψηλούς τόνους. Κι αυτό κάνει την κουβέντα πιο σωστή, πιο αληθινή. Πέντε χρόνια… μεγαλύτεροι από την τελευταία μας φορά, συναντιόμαστε ξανά μπροστά από τις κάμερες με αφορμή την έξοδο της νέας του ταινίας, «Σπασμένη Φλέβα».

ΑΘΗΝΑ ΡΑΧΗΛ ΤΣΑΓΓΑΡΗ. ΓΙΑ ΤΟ «HARVEST».

Δέκα χρόνια μετά το πολυβραβευμένο «Chevalier», η Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη καλεί ξανά το ελληνικό κοινό σ’ ένα αρκετά διαφορετικό «ταξίδι» στη μεγάλη οθόνη, με την αγγλόφωνη ταινία της «Harvest», και μιλά με τον Ηλία Φραγκούλη για τα παιδικά της χρόνια, όσα αγαπά στο σινεμά και… την καπιταλιστική «ανάπτυξη».

Βασίλης Κεκάτος. Αγαπώντας τα άγρια παιδιά.

Ένα παγωμένο, χιονισμένο απόγευμα στο Βερολίνο (και στους -12 βαθμούς), στο πλαίσιο του 75ου Φεστιβάλ της πόλης, συναντήσαμε τον Βασίλη Κεκάτο στα studios της Unifrance, ώστε να κάνουμε μία συζήτηση για την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, τις «Άγριες Μέρες μας».

Κάρλα Σοφία Γκασκόν. Χωρίς... tweets.

H απίθανη ζωή της Κάρλα Σοφία Γκασκόν ξεκίνησε μια μαρτιάτικη ημέρα του 1972 στην Ισπανία. Τη χρονιά που ο Γουίλιαμ Φρίντκιν έγραφε οσκαρική ιστορία με τον «Άνθρωπο από τη Γαλλία», το μαγικό αστέρι του σινεμά θα ευλογούσε με τα δώρα του έναν άνθρωπο που γεννήθηκε σε κάποιο προάστιο της Μαδρίτης ως… Χουάν Κάρλος Γκασκόν.

Γιώργος Τσεμπερόπουλος. Για όλα όσα έχει υπάρξει.

Ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος είναι ένα από τα πιο σεβαστά ονόματα στα χρονικά της ελληνικής κινηματογραφίας. Δεν είχε τύχει να μιλήσουμε ποτέ ξανά έτσι στο παρελθόν. Βρεθήκαμε με αφορμή το «Υπάρχω». Άκουσα, έμαθα, μοιραστήκαμε. Ομολογώ πως ήταν μία συγκινητική εμπειρία για μένα.